2 Samuel 22
Kaj David eldiris antaux la Eternulo la vortojn de la sekvanta kanto, kiam la Eternulo lin savis el la manoj de cxiuj liaj malamikoj kaj el la mano de Saul.
Li diris: La Eternulo estas mia Roko, kaj mia fortikajxo, kaj mia Savanto.
Dion, mian Rokon, mi fidas; Mia sxildo, kaj la korno de mia savo, mia fortigo, kaj mia rifugxejo; Mia Savanto, kiu helpas min kontraux maljusteco.
Mi vokas al la Eternulo, la glorinda; Kaj mi savigxas de miaj malamikoj.
CXar cxirkauxis min la ondoj de la morto, Torentoj pereigaj min teruris;
La sxnuroj de SXeol min cxirkauxis; La retoj de la morto min atingis.
En mia premiteco mi vokis la Eternulon, Kaj al mia Dio mi vokis; Kaj el Sia templo Li auxdis mian vocxon, Kaj mia krio atingis Liajn orelojn.
Ektremis kaj ekskuigxis la tero, La fundamentoj de la cxielo ekmovigxis Kaj eksxanceligxis, cxar Li koleris.
Levigxis fumo el Lia nazo, Kaj ekstermanta fajro el Lia busxo; Karboj ekflamis de gxi.
Li klinis la cxielon kaj iris malsupren, Kaj densa mallumo estis sub Liaj piedoj.
Kaj Li ekrajdis sur kerubo kaj ekflugis, Kaj Li portigxis sur la flugiloj de la vento.
Li cxirkauxigis Sin per mallumo kiel per tendo, Per densaj nuboj, plenaj de akvo.
De la brilo antaux Li Ekbrulis karboj per fajro.
El la cxielo ektondris la Eternulo, Kaj la Plejaltulo auxdigis Sian vocxon.
Li jxetis sagojn, kaj dispelis ilin; fulmon, kaj konfuzis ilin.
Kaj malkovrigxis la kusxujoj de la maro, Nudigxis la fundamentoj de la universo, De la minaca vocxo de la Eternulo, De la kolera spirado de Lia nazo.
Li etendas el supre la brakon, kaj prenas min; Li eltiras min el grandaj akvoj;
Li savas min de mia potenca malamiko, De miaj malamantoj, cxar ili estas pli fortaj ol mi.
Ili atingis min en la tago de mia malfelicxo; Sed la Eternulo farigxis mia subteno.
Kaj Li elkondukis min en vastan lokon; Li liberigis min, cxar Li estas favora al mi.
La Eternulo rekompencas min laux mia justeco; Laux la pureco de miaj manoj Li repagas al mi.
CXar mi min tenis je la vojoj de la Eternulo, Kaj mi ne faris malbonon antaux mia Dio.
CXar cxiuj Liaj legxoj estis antaux mi, Kaj Liajn ordonojn mi ne forigis de mi.
Mi estis senkulpa antaux Li, Kaj mi gardis min, ke mi ne peku.
Kaj la Eternulo rekompencis min laux mia justeco, Laux mia pureco antaux Liaj okuloj.
Kun favorkorulo Vi estas favorkora, Kun piulo Vi estas pia;
Kun purulo Vi agas laux lia pureco, Kaj kun maliculo laux lia maliceco.
Popolon humilan Vi helpas; Kaj per Viaj okuloj Vi malaltigas la fierulojn.
CXar Vi estas mia lumilo, ho Eternulo; La Eternulo lumigas mian mallumon.
CXar kun Vi mi forkurigas militistaron; Kun mia Dio mi transsaltas muron.
La vojo de Dio estas perfekta; La parolo de la Eternulo estas tute pura; Li estas sxildo por cxiuj, kiuj Lin fidas.
CXar kiu estas Dio, krom la Eternulo? Kaj kiu estas Roko, krom nia Dio?
Dio fortikigas min per forto; Kaj Li perfektigas mian vojon.
Li similigas miajn piedojn al cervaj, Kaj starigas min sur miaj altajxoj.
Li instruas mian manon militi, Kaj miajn brakojn strecxi kupran pafarkon.
Vi donis al mi la sxildon de Via savo; Kaj Via favoro min grandigas.
Vi largxigas mian pasxon sub mi, Por ke ne sxanceligxu miaj piedoj.
Mi persekutas miajn malamikojn, kaj ekstermas ilin; Kaj mi ne revenas, gxis mi ilin pereigas.
Mi pereigas kaj frakasas ilin, ke ili ne povas plu levigxi; Ili falas sub miajn piedojn.
Vi cxirkauxzonas min per forto por la milito; Miajn atakintojn Vi jxetas sub min.
Vi forkurigas de mi miajn malamikojn, Kaj miajn malamantojn mi ekstermas.
Ili rigardas cxirkauxen, sed ne venas helpanto; Al la Eternulo, sed Li ne respondas al ili.
Mi disfrotas ilin simile al polvo de la tero; Kiel stratan koton mi ilin disbatas kaj dispremas.
Vi savas min de la ribeloj de mia popolo; Vi gardas min, ke mi estu cxefo super la nacioj; Popolo, kiun mi ne konas, servas min.
Aligentuloj respektegas min; Ili obeas min per atentaj oreloj.
Aligentuloj senfortigxas, Kaj kuras terurite el siaj fortikajxoj.
Vivas la Eternulo; kaj benata estu mia Roko; Alte glorata estu mia Dio, la Roko de mia savo:
Tiu Dio, kiu donas al mi vengxon Kaj submetas al mi popolojn;
Kiu forkondukas min de miaj malamikoj, Altigas min super miaj atakintoj, Kaj savas min de perfortulo.
Tial mi gloras Vin, ho Eternulo, inter la popoloj, Kaj pri Via nomo mi kantas.
Li donas grandan helpon al Sia regxo, Kaj faras favorajxon al Sia sanktoleito, Al David kaj al lia idaro, por eterne.
Et David adressa à l'Éternel les paroles de ce cantique, au jour où l'Éternel l'eut délivré de la main de tous ses ennemis, et de la main de Saül.
Il dit: Éternel, mon rocher, ma forteresse et mon libérateur!
O Dieu, mon rocher, vers qui je me retire; mon bouclier et la force qui me délivre, ma haute retraite et mon asile! mon Sauveur! tu me garantis de la violence.
Je m'écrie: Loué soit l'Éternel! Et je suis délivré de mes ennemis.
Car les flots de la mort m'avaient environné, les torrents des méchants m'avaient effrayé;
Les liens du Sépulcre m'avaient environné; les filets de la mort m'avaient surpris.
Dans ma détresse, j'invoquai l'Éternel, je criai à mon Dieu; de son palais il entendit ma voix, et mon cri parvint à ses oreilles.
Alors la terre fut ébranlée et trembla, les fondements des cieux s'agitèrent et s'ébranlèrent, parce qu'il était courroucé.
Une fumée montait de ses narines, et de sa bouche un feu dévorant; il en jaillissait des charbons embrasés.
Il abaissa les cieux, et descendit, ayant l'obscurité sous ses pieds.
Il était monté sur un Voyant et volait; il parut sur les ailes du vent.
Il mit autour de lui les ténèbres comme une tente, des amas d'eaux, des nuées épaisses.
De la splendeur qui était devant lui, s'embrasèrent des charbons de feu.
L'Éternel tonna des cieux; le Très-Haut fit retentir sa voix.
Il lança des flèches, et dispersa mes ennemis; il lança des éclairs, et les mit en déroute.
Alors le fond de la mer apparut, et les fondements du monde se découvrirent, par la menace de l'Éternel, par le souffle du vent de sa colère.
Il étendit sa main d'en haut, et me prit; il me tira des grosses eaux.
Il me délivra de mon ennemi puissant, et de mes adversaires qui étaient plus forts que moi.
Ils m'avaient surpris au jour de ma calamité, mais l'Éternel fut mon appui.
Il m'a mis au large; il m'a délivré, parce qu'il a pris son plaisir en moi.
L'Éternel m'a traité selon ma justice; il m'a rendu selon la pureté de mes mains;
Car j'ai gardé les voies de l'Éternel, et je n'ai point été infidèle à mon Dieu.
Car toutes ses ordonnances sont devant moi, et je ne m'écarte point de ses statuts.
J'ai été intègre devant lui, et je me suis gardé de mon iniquité.
Aussi l'Éternel m'a rendu selon ma justice, selon ma pureté à ses yeux.
Avec celui qui est bon, tu es bon; avec l'homme intègre tu es intègre.
Avec celui qui est pur, tu te montres pur; mais avec le pervers, tu agis selon sa perversité.
Tu sauves le peuple affligé; mais de ton regard tu abaisses les orgueilleux.
Car tu es ma lampe, ô Éternel! Et l'Éternel fait resplendir mes ténèbres.
Avec toi je fonds sur une troupe; avec mon Dieu je franchis la muraille.
La voie de Dieu est parfaite, la Parole de l'Éternel est éprouvée; il est le bouclier de tous ceux qui se retirent vers lui.
Car qui est Dieu, sinon l'Éternel? Et qui est un rocher, sinon notre Dieu?
Le Dieu qui est ma forteresse assurée, et qui enseigne à l'homme intègre sa voie;
Qui rend mes pieds semblables à ceux des biches, et m'affermit sur mes hauteurs;
Qui forme mes mains au combat, et mes bras bandent un arc d'airain.
Tu m'as donné le bouclier de ton salut, et ta bonté m'a fait devenir grand.
Tu élargis le chemin sous mes pas, et mes pieds ne chancellent point.
Je poursuis mes ennemis; je les détruis; et je ne reviens qu'après les avoir exterminés.
Je les consume, je les écrase, et ils ne se relèvent plus; ils tombent sous mes pieds.
Car tu m'as ceint de force pour le combat; tu fais plier sous moi mes adversaires.
Tu fais tourner le dos à mes ennemis devant moi; ceux qui me haïssent, je les détruis.
Ils regardent, et point de libérateur! Ils crient à l'Éternel, mais il ne leur répond point.
Et je les broie comme la poussière de la terre; je les écrase, je les foule comme la boue des rues.
Tu me sauves des dissensions de mon peuple; tu me gardes pour être chef des nations. Le peuple que je ne connaissais pas, m'est assujetti.
Les fils de l'étranger viennent me flatter; dès que leur oreille a entendu, ils se sont soumis.
Les fils de l'étranger défaillent, et sortent tremblants de leurs retraites.
L'Éternel est vivant! Et béni soit mon rocher! Que Dieu, le rocher de mon salut, soit exalté!
Le Dieu qui me donne vengeance, et qui m'assujettit les peuples; qui me fait échapper à mes ennemis.
Tu m'élèves au-dessus de mes adversaires, tu me délivres de l'homme violent.
C'est pourquoi, ô Éternel, je te louerai parmi les nations, et je chanterai ton nom!
C'est lui qui délivre magnifiquement son roi, et qui fait miséricorde à son oint, à David et à sa postérité, à jamais!