Salmos 69
Al la hxorestro. Por sxosxanoj. De David. Savu min, ho Dio; CXar la akvoj venis gxis mia animo.
Mi profundigxis en profundan marcxon, kaj mi ne havas, sur kio stari; Mi enfalis en la profundon de la akvo, kaj la fluo min forportas.
Mi senfortigxis de mia kriado, sekigxis mia gorgxo; Lacigxis miaj okuloj de la atendado de mia Dio.
Pli multaj ol la haroj de mia kapo estas miaj senkauxzaj malamantoj; Fortigxis miaj premantoj, miaj maljustaj malamikoj; Kion mi ne rabis, tion mi devas fordoni.
Ho Dio, Vi scias mian malsagxecon; Kaj miaj kulpoj ne estas kasxitaj por Vi.
Ne hontigxu per mi tiuj, kiuj esperas al Vi, ho mia Sinjoro, Eternulo Cebaot! Ne hontigxu per mi tiuj, kiuj Vin sercxas, ho Dio de Izrael!
CXar pro Vi mi portas malhonoron, Honto kovras mian vizagxon.
Mi farigxis fremda por miaj fratoj, Nekonato por la filoj de mia patrino.
CXar fervoro pri Via domo min konsumis, Kaj la insultoj de Viaj insultantoj falis sur min.
Kaj mi ploras, mia animo estas en fasto, Kaj pri tio oni min hontigas.
Kiel veston mi metis sur min sakon, Kaj mi farigxis moka ekzemplo por ili.
Parolas pri mi la sidantoj cxe la pordego, Kaj la drinkantoj kantas pri mi.
Kaj mi pregxas al Vi, ho Eternulo, en favora tempo; Ho Dio, pro Via granda boneco respondu al mi per Via vera helpo.
Eligu min el la sxlimo, ke mi ne dronu; Mi estu savita kontraux miaj malamantoj kaj el profunda akvo.
Ne fortiru min fluo de la akvo, Ne englutu min profundo, Kaj abismo ne fermu super mi sian busxon.
Auxskultu min, ho Eternulo, cxar bona estas Via favorkoreco; Laux Via kompatemeco turnu Vin al mi.
Kaj ne kasxu antaux Via sklavo Vian vizagxon, cxar mi suferas; Rapidu, auxskultu min.
Alproksimigxu al mia animo, savu gxin; Spite miajn malamikojn liberigu min.
Vi scias mian malhonoron kaj mian honton kaj mian mokatecon; Antaux Vi estas cxiuj miaj premantoj.
Honto rompis mian koron, kaj mi senfortigxis; Mi atendis kompatantojn, sed ili forestis; Konsolantojn, sed mi ne trovis.
Kaj ili donis al mi por mangxo galon, Kaj en mia soifo ili trinkigis al mi vinagron.
Ilia tablo antaux ili farigxu reto, Kaj ilia prospero farigxu kaptilo.
Mallumigxu iliaj okuloj, ke ili ne vidu; Kaj iliajn lumbojn malfortigu por cxiam.
Versxu sur ilin Vian furiozon, Kaj la flamo de Via kolero ilin ataku.
Ilia logxejo dezertigxu, En iliaj tendoj ne ekzistu logxanto.
CXar tiun, kiun Vi frapis, ili persekutas, Kaj la suferojn de Viaj batitoj ili rakontas.
Aldonu kulpon al ilia kulpo, Ke ili ne atingu Vian bonecon.
Ili estu elstrekitaj el la libro de vivantoj, Kaj ili ne estu skribitaj kune kun virtuloj.
Sed mi estas malricxa kaj suferanta; Via helpo min defendu, ho Dio.
Mi gloros la nomon de Dio per kanto, Kaj mi rakontos en danko Lian grandecon.
Kaj gxi estos pli agrabla al la Eternulo, Ol bovo aux bovido kun kornoj kaj fendohavaj hufoj.
Vidos humiluloj kaj gxojos! Ho sercxantoj de Dio, via koro revivigxu.
CXar la Eternulo auxskultas humilulojn, Kaj Siajn malliberulojn Li ne malsxatas.
Gloru Lin la cxielo kaj la tero, La maroj, kaj cxio, kio en ili movigxas.
CXar Dio helpos Cionon kaj konstruos la urbojn de Judujo, Ke oni tie logxos kaj ilin heredos.
Kaj la idaro de Liaj sklavoj gxin heredos, Kaj la amantoj de Lia nomo logxos en gxi.
Au maître-chantre. Psaume de David, sur Shoshannim (les lys). Sauve-moi, ô Dieu, car les eaux me sont entrées jusque dans l'âme!
Je suis plongé dans un bourbier profond, où je ne puis prendre pied; je suis entré dans l'abîme des eaux, et les flots m'ont submergé.
Je suis las de crier; ma gorge est desséchée; mes yeux se consument à attendre mon Dieu.
Ceux qui me haïssent sans cause, passent en nombre les cheveux de ma tête; ceux qui m'attaquent et qui sont mes ennemis sans sujet, se renforcent; je dois alors rendre ce que je n'ai pas ravi.
Ö Dieu! tu connais ma folie, et mes fautes ne te sont point cachées.
Que ceux qui s'attendent à toi ne soient pas honteux à cause de moi, Seigneur, Éternel des armées! Que ceux qui te cherchent ne soient pas confus à mon sujet, ô Dieu d'Israël!
Car c'est pour toi que je porte l'opprobre, et que la honte a couvert mon visage.
Je suis devenu un étranger pour mes frères, et un inconnu pour les fils de ma mère.
Car le zèle de ta maison m'a dévoré, et les outrages de ceux qui t'outragent sont tombés sur moi,
Et j'ai pleuré en jeûnant; mais cela même m'a été un opprobre.
J'ai aussi pris le sac pour vêtement; mais j'ai été l'objet de leurs railleries.
Ceux qui sont assis à la porte s'entretiennent de moi; les buveurs de boissons fortes font de moi le sujet de leurs chansons.
Pour moi, ma prière s'adresse à toi, ô Éternel, dans le temps de ta faveur. O Dieu, selon ta grande bonté, réponds-moi et délivre moi, selon ta fidélité!
Tire-moi du bourbier, et que je n'enfonce pas; que je sois délivré de mes ennemis et des eaux profondes!
Que le courant des eaux ne me submerge pas, que je ne sois pas englouti par le gouffre, et que la fosse ne referme pas sa bouche sur moi!
Éternel, réponds-moi, car ta faveur est bonne; selon la grandeur de tes compassions, tourne-toi vers moi!
Et ne cache pas ta face à ton serviteur, car je suis en détresse; hâte-toi, réponds-moi!
Approche-toi de mon âme, rachète-la; à cause de mes ennemis, délivre-moi!
Toi, tu sais mon opprobre, et ma honte, et ma confusion; tous mes adversaires sont devant tes yeux.
L'opprobre m'a brisé le cœur, et je suis languissant; j'ai attendu de la compassion, mais il n'y en a point; des consolateurs, mais je n'en trouve pas.
Ils mettent des excréments dans ma nourriture, et dans ma soif ils m'abreuvent de vinaigre.
Que leur table devienne un piège devant eux, et un filet dans leur sécurité!
Que leurs yeux s'obscurcissent pour ne plus voir; et fais trembler continuellement leurs reins!
Répands sur eux ton indignation, et que l'ardeur de ta colère les atteigne!
Que leur demeure soit déserte, et que personne n'habite dans leurs tentes!
Car ils persécutent celui que tu as frappé, et font leurs contes de la douleur de ceux que tu as blessés.
Ajoute iniquité à leurs iniquités, et qu'ils n'aient point de part à ta justice.
Qu'ils soient effacés du livre de vie, et ne soient pas inscrits avec les justes!
Pour moi, je suis affligé et dans la douleur; ta délivrance, ô Dieu, me mettra dans une haute retraite!
Je célébrerai le nom de Dieu par des chants; je le magnifierai par des louanges.
Et cela plaira mieux à l'Éternel qu'un taureau, qu'un veau ayant des cornes et l'ongle divisé.
Les humbles le verront et se réjouiront; votre cœur revivra, vous qui cherchez Dieu.
Car l'Éternel écoute les misérables, et il ne dédaigne point ses captifs.
Que les cieux et la terre le louent, les mers et tout ce qui s'y meut!
Car Dieu sauvera Sion et bâtira les villes de Juda; on y habitera, on la possédera.
La race de ses serviteurs l'aura pour héritage; ceux qui aiment son nom, y auront leur demeure.