Provérbios 26
Kiel negxo en somero, kaj kiel pluvo en tempo de rikolto, Tiel ne konvenas honoro por malsagxulo.
Kiel birdo forlevigxas, kiel hirundo forflugas, Tiel senkauxza malbeno ne efektivigxas.
Vipo estas por cxevalo, brido por azeno, Kaj bastono por la dorso de malsagxuloj.
Ne respondu al malsagxulo laux lia malsagxeco, Por ke vi mem ne farigxu egala al li.
Respondu al malsagxulo laux lia malsagxeco, Por ke li ne estu sagxulo en siaj propraj okuloj.
Kiu komisias aferon al malsagxulo, Tiu trancxas al si la piedojn kaj sin suferigas.
Kiel la kruroj de lamulo pendas peze, Tiel estas sentenco en la busxo de malsagxuloj.
Kiel iu, kiu alligas sxtonon al jxetilo, Tiel estas tiu, kiu faras honoron al malsagxulo.
Kiel dorna kano en la mano de ebriulo, Tiel estas sentenco en la busxo de malsagxuloj.
Kompetentulo cxion bone faras; Sed kiu dungas pasantojn, tiu dungas malsagxulojn.
Kiel hundo revenas al sia vomitajxo, Tiel malsagxulo ripetas sian malsagxajxon.
CXu vi vidas homon, kiu estas sagxa en siaj okuloj? Estas pli da espero por malsagxulo ol por li.
Maldiligentulo diras:Leono estas sur la vojo, Leono estas sur la stratoj.
Pordo turnigxas sur sia hoko, Kaj maldiligentulo sur sia lito.
Maldiligentulo sxovas sian manon en la poton, Kaj ne volas venigi gxin al sia busxo.
Maldiligentulo estas en siaj okuloj pli sagxa, Ol sep veraj sagxuloj.
Pasanto, kiu sin miksas en malpropran disputon, Estas kiel iu, kiu kaptas hundon je la oreloj.
Kiel frenezulo, kiu jxetas fajron, Sagojn, kaj morton,
Tiel estas homo, kiu trompas sian proksimulon, Kaj diras:Mi ja sxercas.
Kie ne estas ligno, estingigxas la fajro; Kaj se ne estas kalumnianto, cxesigxas malpaco.
Karbo servas por ardajxo, ligno por fajro, Kaj homo malpacema por provoki malpacon.
La vortoj de kalumnianto estas kiel frandajxoj, Kaj ili penetras en la profundon de la ventro.
Varmegaj lipoj kun malica koro Estas nepurigita argxento, kiu kovras argilajxon.
Malamanto havas maskitajn parolojn, Kaj en sia koro li preparas malicon.
Kiam li cxarmigas sian vocxon, ne kredu al li; CXar sep abomenajxoj estas en lia koro.
Kiu trompe kasxas malamon, Tiu aperigos sian malbonecon en popola kunveno.
Kiu fosas foson, tiu falos en gxin; Kaj kiu rulas sxtonon, al tiu gxi revenos.
Mensogema lango malamas tiujn, kiujn gxi dispremis; Kaj hipokrita busxo kauxzas pereon.
Comme la neige en été, et la pluie pendant la moisson, ainsi la gloire ne convient point à un fou.
Comme l'oiseau s'enfuit, et comme l'hirondelle s'envole, ainsi la malédiction non méritée n'atteindra point.
Le fouet est pour le cheval, le mors pour l'âne, et la verge pour le dos des insensés.
Ne réponds point au fou selon sa folie, de peur que tu ne lui ressembles toi-même.
Réponds au fou selon sa folie, de peur qu'il ne s'imagine qu'il est sage.
Celui qui envoie des messages par un fou, se coupe les pieds, et boit la peine du tort qu'il se fait.
Comme les jambes de l'impotent sont sans force, ainsi est une sentence dans la bouche d'un insensé.
Faire honneur à un insensé, c'est mettre une pierre précieuse dans un monceau de pierres.
Un discours sentencieux dans la bouche d'un insensé, est comme une épine dans la main d'un homme ivre.
Celui qui prend à son service les insensés et les premiers venus, est comme un archer qui blesse tout le monde.
Comme le chien retourne à ce qu'il a vomi, ainsi l'insensé revient à sa folie.
As-tu vu un homme qui croit être sage? Il y a plus à espérer d'un fou que de lui.
Le paresseux dit: Le grand lion est dans le chemin; le lion est par les rues.
Comme la porte tourne sur ses gonds, le paresseux se tourne sur son lit.
Le paresseux plonge la main dans le plat, et il a de la peine à la ramener à sa bouche.
Le paresseux se croit plus sage que sept hommes qui savent répondre avec bon sens.
Celui qui, en passant, se met en colère pour une querelle qui ne le touche en rien, est comme celui qui saisit un chien par les oreilles.
Tel qu'est le furieux qui jette des tisons, des flèches et la mort,
Tel est l'homme qui trompe son ami, et qui dit: N'était-ce pas pour jouer?
Le feu s'éteint faute de bois; ainsi quand il n'y aura plus de rapporteurs, les querelles s'apaiseront.
Le charbon est pour faire de la braise, et le bois pour faire du feu, et l'homme querelleur pour exciter les querelles.
Les paroles d'un rapporteur sont comme des friandises; mais elles descendent jusqu'au-dedans des entrailles.
Les lèvres brûlantes et le cœur mauvais, sont comme de l'écume d'argent dont on enduit un pot de terre.
Celui qui hait, dissimule en parlant; mais au-dedans de lui il cache la fraude.
Quand il parlera gracieusement, ne le crois point; car il y a sept abominations dans son cœur.
La méchanceté de celui qui cache sa haine pour faire du mal, se découvrira dans l'assemblée.
Celui qui creuse la fosse, y tombera, et la pierre retournera sur celui qui la roule.
La langue fausse hait celui qu'elle a abattu, et la bouche qui flatte fait tomber.