1 Un am dritte Dag war ä Hochziit in Kana in Galiläa, un d Muetter vu Jesus war do. 2 Jesus aba un sini Jinger ware au zue d Hochziit glade. 3 Un als d Wi üsgange isch, sait d Muetter vu Jesus zue nem: Sie hän kei Wi me. 4 Jesus sait zue narä: Was goht's di a, Wieb, was i(ich) doe? Mini Schtund isch noh nit kumme. 5 Si Muetter sait zue d Diena: Was er äich sait, des den. 6 S sin aba dert sechs steinerni Wassakreg gschtande firs Sufa mache wäre si nohch d jüdische Sitte, un in jede gehn zwei odr dräi Maß. 7 Jesus sait zue nene: Fillä de Wassakreg mit Wassa! Un sie fillä sie bis obena. 8 Un na(er) sait zue nene: Schepfe etze un bringe däm Ässmeista! Un sie bringe's nem. 9 Als aba dr Ässmeista d Wi brobiert het, der Wassa gsi isch, un nit gwißt het, wuher er kummt - d Diena aba häns gwißt, de des Wassa gschepft hän -, rueft dr Ässmeista d Bräutigam 10 un sait zue nem: Jedama git zerscht d guete Wi un, wenn sie bsofe wäre, d gringere; dü aba hesch d guete Wi bis etzed zruckbhalte. 11 Des isch des erschte Zeiche, des Jesus doe het, gschähe in Kana in Galiläa, un er het sini Herrlichkeit zeigt. Un sini Jinger glaube a nen.

1 Un Jesus goht vorbi un sieht ä Mensch, der blind uf d Welt kumme war. 2 Un sini Jinger froge nen un sage: Meischta, wer het gsindigt, der odr sini Eltere, daß sa(er) blind uf d Welt kumme isch? 3 Jesus git zantwort: S het nit der gsindigt noh sini Eltere, sundern s solle de Werke Gottes bekannt wäre a nem. 4 Mir mehn de Werke, vu däm der mi gschickt het doe, solangs Dag isch; s kummt d Nacht, do nemads wirke ka. 5 Solang i(ich) in d Welt bi, bi i(ich) des Lecht dr Welt. 6 Als sa(er) des gsait het, spuckt da uf d Bode, macht drus ä Brei un strich d Brei uf d Aug vum Blindä. 7 Un na(er) sait zue nem: Gang zum Teich Siloah - des heißt ibasetzt: gschickt - un wäsch di! Do goht da(er) hi un wäscht sich un kummt sehend wieda. 8 D Nochbere etze un de, de nen freher als Bettler gsähne hän, sage: Isch des nit der Ma, der dogsäße un bettlet het? 9 Ä baar sage: Er isch's; andere: Nei, aba na(er) isch nem ähnlich. Er selbscht aba sait: Ich bi's. 10 Do froge sie nen: We sin dini Auge ufdoe worde? 11 Er git zantwort: Der Mensch, der Jesus heißt, het ä Brei gmacht un schtricht nen uf mini Auge un sait: Gang zum Teich Siloah un wäsch di! Ich bi higange un ha mi gwäsche un ka wieda säh. 12 Do froge sie nen: Wo isch scha? Er git zantwort: Ich weiß ses nit.

13 Als des Jesus ghärt het, fahrt er vu dert wäg in nem Boot an ä insami Gegend ällei. Un als d Lit des ghärt hän, gehn sie zue nem z Foeß üs d Schtädt. 14 Un Jesus schtiegt üs un als sa sie gsäh het de großi Schar Lit; do jammerts nen, un er heilt ihri Kranke. 15 Am Obend aba gehn sini Jinger zue nem un hän gsait: De Gegend isch öd, un d Nacht bricht ri; loß d Lit go, dmit sie in de Derfa (Käffa) go kenne un sich z ässä kaufe. 16 Aba Jesus het zue nene gsait: S isch nit nedig, daß sie fortgehn; gen ihr ne z ässä. 17 Sie sage zue nem: Mir hän doch nigs als fünf Brot un zwei Fisch. 18 Un na(er) het gsait: Hole sie ma(mir) her! 19 Un na(er) losst de Lit sich ufs Gras sitze un nimmt de fünf Brot un de zwei Fisch, luegt ufe zum Himmel, dankt un bricht's un git de Brot d Jinger, un de Jinger gän sie d Lit. 20 Un sie ässä alli un wäre satt un sammle uf, was an Brocke ibrigbliebt, zwöelf Kerb voll. 21 De aba gässä hän, ware etwa fünfdusig Ma, ohni Wieba un Kinda.

35 Un am Obend am gliche Dag sait da zue nene: Len uns(us) überifahre. 36 Un sie len d Lit goh un nähmä nen mit, we na im Boot war, un s ware noh anderi Boot bi nem. 37 Un s kummt ä großä Windwirbel, un d Wellä hän ins Boot gschlage, so daß ses Boot scho voll worde isch. 38 Un na war hine im Boot un het gschlofe uf fenem Kissi. Un sie weckte nen uf un sage zue nem: Meischta, frogsch dü nit dnohch, daß ma umkomme? 39 Un na schtodt uf un bedroht d Wind un sait zum Meer: Rueig un schwig! Un dr Wind härt uf, un s isch ä großi Schtili. 40 Un na sait zue nene: Was sin na d so angschthase? Hen na d noh kei Glaube? 41 De aba firchte sich noh ärger un sage undre einander: Wer isch der? Au d Wind un s Meer sin nem hörig!

25 Un do war ä Wieb, de het d Bloetfluß sit zwöelf Johr 26 un het viel glitte vu viele Dokta un all ihr Guet dofir ufgwendet; un s het dare nit ghulfe, sundern s war noh schlimma mit dere wore. 27 Als de vu Jesus ghärt het, kummt sie in dr Schar vu hine ane un berihrten an sinem Gwand (Häß). 28 Denn sie sait sich: Wenn i(ich) nur sini Kleida arihre kennt, so wer i gsund. 29 Un sofort schtopt de Quelle vu ihrem Bloet, un sie spir s am Leib, daß sie vu ihra Plag gheilt gsi isch. 30 Un Jesus het gschpirt an sich selba, daß Kraft vu nem usgange war, un drillt sich um in dr Schar un sait: Wer het mini Gleida berihrt? 31 Un sini Jinger sage zue nem: Dü sihsch, daß di de Schar drängt, un frogsch: Wer het mi brihrt? 32 Un na luegt sich um nohch dere, de des gmacht het. 33 De Wieb aba firchtet sich un het zitteret, denn sie het gwißt, was sa re gscheh isch; sie kummt un flegt vor rem ane un sait däm die ganz Wohrhet. 34 Er aba sait zue nere: Mi Töchterle, di Glaube het di gsund gmacht; gang im Friede un bi gsund vu dinere Plag!

1 Un sie kumme ans andre Ufa vum See in d Gegend vu dä Gerasena. 2 Un als sa uns(us) sem Boot kunnt, lauft däm bald vu d Gräba her ä Mensch entgegä mit nem unsubere Geischt, 3 der het sini Wohnunig in d Grabhehlene. Un keina het d binde kenne, au nit mit Kettene; 4 denn na war vieli mol mit Fessle un Kettene gbunde worde un het d Kettene vurisse un d Fessle vurieben; un keina het d kenne bändige. 5 Un na war alliziit, Dag un Nacht, in d Grabhehlene un uf fem Berg, brellt rum un schlat sich selba mit Schtei (Wackes). 6 Als sa aba Jesus sieht vu wiidem, lauft da ane un flegt vor rem ane 7 un brellt lut: Was willsch dü vu ma(mir), Jesus, dü Bue Gottes, vum Allahechschte? Ich bschwer di bi Gott: Quäl mi nit! a 8 Denn na het zue nem gsait: Fahr uns(us), dü unsubere Geischt, vu däm Mensch! 9 Un na frogt d: We heißesch dü? Un na sait: Legion heiß i(ich); denn ma(mir) sin vieli. 10 Un na bittet Jesus arg, daß sa sie nit uns(us) dr Gegend vutribt. 11 s ware aba dert an däm Berg ä großi Herd Säue uf dr Weid. 12 Un d unsubere Geischta bite ne un sage: Loß uns(us) in de Säue fahre! 13 Un na willigt i. Do fahre de unsubere Geischta uns(us) un sin in d Säue gfahre, un d Herd Säue schtirme d Schtich abe in d See, ungfähr zweidausig, un sie sin alli vusoffe im See. 14 Un d Säuehirde sin gflohe un vuzelle des in dr Schtadt un uf fem Land. Un d Lit gen üse, um zluege, was basiert isch, 15 un kumme zue Jesus un sähn d Bsessene, we na dositzt, azogä un normal, sele, der de Legion unsufere Geischta gha het; un sie firchte sich. 16 Un de s gsehne hän, vuzehle ne, was mit däm Bsessene gscheh isch, un des vu d Säue. 17 Un sie fange a un bitte Jesus, üs ihra Gegent fortzgoh. 18 Un als sa in s Boot trete isch, bittet d d Bsessene, daß sa bi nem bliebe darf. 19 Aba na loßt d nit , sundern sait zue nem: Gang heim in di Hus zue Dinene un sag gene, weli großi Tat dir dr Herr gmacht het un we na dir gnädig gsi isch. 20 Un na got un fangt a, in d Zehn Schtädt uszruefe, welchi großi Wohldat Jesus fir nen gmacht het; un jeder ma het sich vuwundert .

21 Un als Jesus wieda überigfahre isch mit däm Boot, vusammle sich ä großi Schar bi nem, un na war am See. 22 Do kummt eina vu de Vorschteha dr Synagoge, na heißt Jaïrus. Un als sa Jesus gsäh het, flegt da rem vor Dfeß 23 un bittet d arg un sait: Mi Döchterli liet in Schterbe; kumm doch un leg dini Händ(Pfode) uf sie, dmit sie gesund wird un lebt. 24 Un na got mit däm ane.Un s goht däm ä großi Schar, un sie dränge nen. 25 Un do war ä Wieb, de het d Bloetfluß sit zwöelf Johr 26 un het viel glitte vu viele Dokta un all ihr Guet dofir ufgwendet; un s het dare nit ghulfe, sundern s war noh schlimma mit dere wore. 27 Als de vu Jesus ghärt het, kummt sie in dr Schar vu hine ane un berihrten an sinem Gwand (Häß). 28 Denn sie sait sich: Wenn i(ich) nur sini Kleida arihre kennt, so wer i gsund. 29 Un sofort schtopt de Quelle vu ihrem Bloet, un sie spir s am Leib, daß sie vu ihra Plag gheilt gsi isch. 30 Un Jesus het gschpirt an sich selba, daß Kraft vu nem usgange war, un drillt sich um in dr Schar un sait: Wer het mini Gleida berihrt? 31 Un sini Jinger sage zue nem: Dü sihsch, daß di de Schar drängt, un frogsch: Wer het mi brihrt? 32 Un na luegt sich um nohch dere, de des gmacht het. 33 De Wieb aba firchtet sich un het zitteret, denn sie het gwißt, was sa re gscheh isch; sie kummt un flegt vor rem ane un sait däm die ganz Wohrhet. 34 Er aba sait zue nere: Mi Töchterle, di Glaube het di gsund gmacht; gang im Friede un bi gsund vu dinere Plag! 35 Als sa noh so schwätzt, kumme ä baar uns(us) sem Hus vum Vorschteher vu d Synagoge un sage: Di Töchterle isch gschtorbe; was bmehsch dü witer d Meischta? 36 Jesus aba hets mit aghert,* was gsait wore isch, un sait zue nem Vorschteher: Fircht di nit, glaub nur! (*S ka au ibasetzt werde: "Jesus aba hets ibahert... ".) 37 Un na losch keine mit ne goh als Petrus un Jakobus un Johannes, d Brueda vum Jakobus. 38 Un sie kumme in des Hus vum Vorschteher, un na sieht des Durchänander, un we arg sie hiele un gjomeret hän. 39 Un na goht ine un sait zue nene: Was brele un hiele na so? Des Kind isch nit gschtorbe, sundern s schloft nur. 40 Un sie vulachte nen. Er aba trieb sie alli üsä un nihm mit sich d Vata vum Kind un d Muetter un de bi nem ware, un goht ine, wo s Kind gläge isch, 41 un nihmt s Kind bi dr Hand un sait zue nem: Talita kum! - des heißt ibasetzt: Maidele, i(ich) sag da, schtand uf! 42 Un sofort schtoht des Maidele uf un goht umenanda; s war aba erscht zwöelf Johr alt. Un sie sin ganz arg vuschrocke. 43 Un na vubiedet de fescht, daß ses nemats wiss darf, un sait, sie soll re ebbis zässe ge.

22 Un drno trieb Jesus sini Jinger, ins Boot z schtiege un vor nem nibazfahre, bis sa(er) de Lit go lo het. 23 Un als sa(er) des Volk het go losse, schtiegt da(er) ällei uf ä Berg, um z bäte. Un am Obend war er dert ällei. 24 Un des Boot war scho wit vum Land wäg un kummt in Not durch d Wellä; denn dr Wind schtod ne entgegä. 25 Aba in dr vierte Nachtwache kummt Jesus zue nene un goht uf fem See. 26 Un als nen d Jinger sähn uf fem See go, vuschrekä sie un refe: S isch ä Gschpenscht! un brellä vor Angscht. 27 Aba gli druf schwätzt Jesus mit ne un het gsait: Sin getroscht, i(ich) bi's; firchte äich nit! 28 Petrus aba git zantwort un het gsait: Herr, bisch düs, so bfiehl ma(mir), zue da z kumme uf fem Wassa. 29 Un na(er) het gsait: Kumm her! Un Petrus schtiegt üs däm Boot un goht uf fem Wassa un kummt uf Jesus zue. 30 Als sa(er) aba d schtarke Wind gsäh het, vuschrekt er un fangt a z sinke un brellt: Herr, hilf ma! 31 Jesus aba schtreckt gli druf d Hand üs un packt nen un het gsait zue nem: Dü Kleigläubiga, wurum hesch dü zwiefelt? 32 Un sie schtiege ins Boot, un dr Wind legt sich. 33 De aba im Boot ware, flege vor rem ane un hän gsait: Dü bisch wirklich Gottes Bue!

1 Ä baar Däg schpeta ischa wieder uf Kapernaum gange, un s het sich rum gschbroche, das sa im Hus gsi isch. 2 Un bal hän sich vieli vusammlet, das sie kei Platz me gha hän, au nit drusse vor dr Dire, un na(er) het ne s Wort vukündet. 3 Do sin ä baar Männa ku, de hän ä Gichtbrichige brocht, z viert hän se nen trait. 4 Un wel sie vu lütter Lit nit hän kenne zue nem ku, hän sie s Dach abdeckt un hän s Bett mit nem Kranke abäglo. 5 Wo Jesus ihr Glaubä gsähne het, het da zuem Gichtbrichige gsait: Mi Bue, dini Sinde sin da vugäbe. 6 S sin aba ä baar Schriftglehrti do gsässe, de hän in ihrem Herz dengt: 7 We ka der Mensch so Gott läschtere? Numme Gott ka Sinde vugeh. 8 Un Jesus het im Geischt gli gmerkt, was de denge un het zue nene gsait: Was denge ihr so ebbis in äirem Herz? 9 Was isch lichda zue däm Gichtbrichige sagä: Dir sin dini Sinde vugäbe, odr zue sagä: Schtand uf, nimm di Bett un lauf? 10 Uf das sa aba wisse d, das de Menschebue Vollmacht het, zue vugäbe de Sinde uf dr Erde - het da zuem Gichtbrichige gsait: 11 Ich sag da, schtand uf, nimm di Bett un gang Heim! 12 Un gli ischa ufgstandä, het si Bett gnu un isch üsä gange, das alli sich vuwunderet hän; sie hän Gott globt un hän gsait: So ebbis hämma noh ne gsähne.

1 S liet aba eina krank do, Lazarus üs Betanien, däm Dorf (Kaff) vu d Maria un ihra Schweschta Marta. 2 Maria aba wars, de d Herr (Jesus) mit Salbel gsalbt un sini Feß mit ihre Hoor trocknet het. Däre ihr Brueda Lazarus war krank. 3 Do schickte de Schweschtare zue Jesus un len nem sage: Herr, lueg, der, den dü leb(lieb) hesch, liet krank do. 4 Als Jesus des ghärt het, sait da(er): De Kranket isch nit zum Dod, sundern zue d Vuherrlichung Gottes, dmit dr Bue Gottes dodurch vuherrlicht wird. 5 Jesus aba het Marta leb(lieb) un ihri Schweschta un Lazarus. 6 Als sa etze ghärt het, daß sa(er) krank war, bliebt er noh zwei Däg a däm Platz, wo na war; 7 dnohch sait da zue sinene Jinger: Len uns(us) wieda nohch Judäa ze! 8 Sini Jinger aba sage zue nem: Meischta, ebe noh wen d Jude di schteinige, un dü willsch wieda derthi ze? 9 Jesus git zantwort: Het nit d Dag wöelf Stunden? Wer am Dag umägoht, der flegt sich nit nah; denn na sieht s Lecht vu d Welt. 10 Wer aba bi Nacht umägoht, der flegt ane; denn s isch kei Lecht in nem. 11 Des het da gsait, un dnoh sait da(er) zue nene: Lazarus, unsa Fründ(Freund), schloft, aba i(ich) gang hi, nen ufzwecke. 12 Do sage sini Jinger: Herr, wenn na schloft (pfüssä), wird's bessa mit nem. 13 Jesus aba schwätzt vu sinem Dod; sie meine aba, er schwätzt vum normale Schlof (Pfüss). 14 Do hets ne Jesus fräi üsä gsait: Lazarus isch gschtorbe; 15 un i(ich) bi froh um äich, daß i(ich) nit dogsi bi, dmit da glaubt. Aba len uns(us) zue nem go! 16 Do sait Thomas, der Zwilling gnennt wird, zue d Jinger: Len uns(us) mit nem go, daß ma(mir) mit nem schterbe! 17 Als Jesus kummt, findet da Lazarus scho vier Däg im Grab liege. 18 Betanien aba war nohch bi Jerusalem, etwa ä halbe Schtund wäg. 19 Un vieli Jude ware zue Marta un Maria kumme, sie z tröschte wägä ihrem Brueda. 20 Als Marta etze ghärt het, daß Jesus kummt, goht sie nem entgegä; Maria aba bliebt dheim hocke. 21 Do sait Marta zue Jesus: Herr, wärsch dü do gsi, mi Brueda wär nit gschtorbe. 22 Aba au etzed weiß i(ich): Was dü bittesch vu Gott, des wird dir Gott ge. 23 Jesus sait zue ihr: Di Brueda wird ufschtoh. 24 Marta sait zue nem: Ich weiß wohl, daß sa ufschtoh wird - bi dr Uferschtehig am Jingschte Dag. 25 Jesus sait zue ihr: Ich bi d Uferschtehig un des Läbä. Wer an mi glaubt, der wird läbä, au wenn na schtirbt; 26 un wer do läbt un glaubt an mi, der wird nimmi schterbe. Glaubsch dü des? 27 Sie sait zue nem: Jo, Herr, i(ich) glaub, daß dü dr Chrischtus bisch, dr Bue Gottes, der in d Welt kumme isch. 28 Un als sie des gsait het, goht sie hi un reft ihri Schweschta Maria heimlich un sait zue ihr: Dr Meischta isch do un rueft di. 29 Als Maria des ghärt het, schtoht sie schnell uf un kummt zue nem. 30 Jesus aba war noh nit in des Dorf (Kaff) kumme, sundern war noh dert, wo nem Marta begegnet war. 31 Als d Jude, de bi ihr im Hus ware un sie tröschtet hän, sähn, daß Maria schnell ufschtod un üsä gange isch, gehn sie ihr nohch, wel sie denkt hän: Sie goht zum Grab, um dert z hiile. 32 Als etze Maria dohi kummt, wo Jesus war, un sieht nen, flegt sie nem vor d Feß un sait zue nem: Herr, wärsch dü do gsi, mi Brueda wär nit gschtorbe. 33 Als Jesus sieht, we sie hiilt un we au d Jude hiilä, de mit ihr kumme ware, wird da bes im Geischt un wird arg trurig 34 un sait: Wo hän ihr nen higlegt? Sie sage nem: Herr, kumm un luegs da a! 35 Un Jesus gehn d Auge iba. 36 Do sage d Jude: Lueg, we het da(er) nen leb(lieb) ka! 37 Ä baar aba unda ne sage: Er het däm Blindä d Auge ufdoe; ka er nit au mache, daß der nit schterbe moeß? 38 Do wird Jesus abamols bes un kummt zum Grab. S war aba ä Höhli, un ä Schtei (Wackes) liet dvor. 39 Jesus sait: Hebt d Schtei (Wackes) wäg! Do sait zue nem Marta, de Schweschta vum Vuschtorbene: Herr, er stinkt scho; denn na liet sit vier Däg do. 40 Jesus sait zue ihr: Hab i(ich) dir nit gsait: Wenn dü glaubsch, wirsch dü d Herrlichkeit Gottes säh? 41 Do hebe sie d Schtei (Wackes) wäg. Jesus aba hebt sini Auge uf un sait: Vada (Babbe), i(ich) dank dir, daß dü mi ghärt hesch. 42 Ich weiß, daß dü mi alliziit hersch; aba um d Lit wägä, de do sin, sag ich's, dmit sie glaube, daß dü mi gschickt hesch. 43 Als sa(er) des gsait het, reft er mit luta Schtimm: Lazarus, kumm üsä! 44 Un dr Vuschtorbene kummt üsä, bunde mit Grabdecha an d Feß un Händ(Pfode), un si Gsicht (Visasch) war vuhillt mit nem Schweißduech. Jesus sait zue nene: Lese de Bindene un len nen go!