Pular para o conteúdo
Publicidade

Vida eterna: o que a Bíblia promete a quem crê

Escadaria de pedra entre flores leva a portões dourados abertos, com cachoeiras ao lado.

Vida eterna: o que a Bíblia promete a quem crê

Pensar na morte aperta o peito — a sua ou a de alguém que você ama. A Bíblia não finge que isso é pequeno; ela responde com uma promessa que começa hoje, não só depois do túmulo.

Kay ginahigugma gid sang Dios ang mga tawo sa kalibutan, amo gani nga ginhatag niya ang iya bugtong nga Anak, para ang bisan sin-o nga magtuo sa iya indi mawala kundi hatagan sang kabuhi nga wala sing katapusan.(Juan 3:16)

Esse versículo tira a vida eterna do campo do merecimento e coloca no do presente: é Deus dando, não você conquistando. Se o medo é de "não ser bom o bastante", é aqui que ele começa a perder força.

Nagsiling si Jesus sa iya, "Ako ang nagabanhaw sang mga patay, kag ako man ang nagahatag sang kabuhi. Ang nagatuo sa akon, bisan mapatay pa siya, mabuhi siya liwat. Ang bisan sin-o nga nagakabuhi kag nagatuo sa akon indi na mapatay hasta san-o. Ti, nagapati ka bala sini?"(Juan 11:25,26)

Jesus disse isso diante de um túmulo, para uma irmã em luto. Serve para você saber que a morte de quem crê não é ponto final — é passagem, e quem garante é quem saiu da própria sepultura.

Ginahatagan ko sila sang kabuhi nga wala sing katapusan, kag indi gid sila mawala. Wala gid sing may makaagaw sa ila sa akon kamot.(Juan 10:28)

Quando a dúvida é "e se eu perder isso?", este versículo responde que a mão que segura não é a sua. Você não está pendurado pelos próprios dedos.

Onde está a certeza

Esperança sem certeza vira ansiedade. Estas passagens foram escritas justamente para dar chão.

Kag amo ini ang ginapamatuod sang Dios: nga kita ginhatagan niya sing kabuhi nga wala sing katapusan, kag ining kabuhi ara sa iya Anak. Ang bisan sin-o nga ara sa iya ang Anak may kabuhi nga wala sing katapusan. Pero kon wala sa iya ang Anak sang Dios wala siya sing kabuhi nga wala sing katapusan.(1 Juan 5:11,12)

João escreveu isso para que a gente saiba, não para que fique torcendo. A vida eterna não é um prêmio lá na frente: quem tem o Filho já tem.

Kay nasiguro ko gid nga wala sing may makapahamulag sa aton sa gugma sang Dios nga iya ginpakita paagi kay Cristo Jesus nga aton Ginoo. Bisan pa ang kabuhi diri ukon ang kamatayon, ang mga anghel ukon ang mga demonyo, ang nagakalatabo subong ukon ang magakalatabo sa palaabuton, ang mga may gahom, ang mga ara sa ibabaw ukon sa idalom sang kalibutan, ukon bisan ano pa nga mga butang nga gintuga sang Dios indi makapahamulag sa aton sa iya gugma.(Roma 8:38,39)

Paulo coloca a morte na lista — e a risca. Para quem acorda de madrugada com medo de ficar longe de Deus, este texto fecha a porta por onde o medo entra.

Para quem está de luto

Crer em Jesus não tira a dor de perder alguém. Mas muda o que a dor significa.

Mga kauturan, gusto namon nga mahibaluan ninyo ang matuod parte sa mga nagkalamatay, para indi kamo magkasubo pareho sang iban nga wala sing paglaom. Nagapati kita nga si Jesus napatay kag nabanhaw. Gani nagapati man kita nga banhawon sang Dios ang mga nagkalamatay nga nagtuo kay Jesus kag paupdon niya sila kay Jesus.(1 Tesalonica 4:13,14)

Paulo não manda parar de chorar; ele muda a tristeza de lugar. Você pode sentir a falta inteira e, ao mesmo tempo, não carregar a tristeza de quem acha que acabou.

Bisan pa nga maglakat ako sa patag nga may katalagman sang kamatayon,

indi ako mahadlok, tungod kay kaupod ko ikaw.

Ang imo proteksyon kag pagtuytoy sa akon nagapalipay

kag nagapabaskog sa akon.(Salmo 23:4)

Davi não diz que o vale fica claro — diz que ele não está sozinho nele. É o versículo para o dia em que você precisa atravessar e não sabe de onde virá a força.

Kon nagakabuhi kita, nagakabuhi kita para sa Ginoo, kag kon mapatay kita, para man sa Ginoo. Gani kon nagakabuhi kita ukon mapatay, iya kita sang Ginoo.(Roma 14:8)

Isto tira o "e se" da mesa: não existe cenário, nem a morte, em que você deixa de pertencer ao Senhor. É para quem vive tentando controlar o que não controla.

O dia em que a morte acaba

A Bíblia não chama a morte de "natural". Ela a chama de inimiga — e conta como a história dela termina.

"Ti diin na ang imo kadalag-an, O kamatayon?

Diin na ang imo gahom?"

Ang kamatayon may gahom lang sa aton tungod sa sala, kag may gahom ang sala tungod nga may Kasuguan. Pero salamat sa Dios tungod nga paagi sa ginhimo sang aton Ginoong Jesu-Cristo ginhatagan niya kita sang kadalag-an sa sini nga mga butang.(1 Corinto 15:55-57)

Paulo provoca a morte como quem olha para um inimigo já derrotado. Para quem tem medo dela, isto a coloca no tamanho certo: ela ainda machuca, mas já perdeu.

Pagkatapos may nabatian ako nga mabaskog nga tingog halin sa trono nga nagasiling, "Karon, ang puluy-an sang Dios ara na sa mga tawo! Magapuyo siya upod sa ila, kag sila mangin iya na nga katawhan. Ang Dios mismo mangin ila kaupod kag ila Dios. Pahiran niya ang ila mga luha. Wala na sing kamatayon, kasubo, paghibi ukon kasakit tungod kay ang daan nga mga butang nakaligad na."(Pahayag 21:3,4)

É para onde tudo isto aponta: um dia sem velório, sem hospital, sem despedida. Deus mesmo enxugando o rosto de quem chorou — o seu inclusive.

Eliane Palazzi
1 pessoa deu Amém

Este artigo te tocou? Faça uma oração!

+581 estão orando agora.

Junte-se à corrente de oração.