Admiração
O temor do Senhor é o princípio da sabedoria. A admiração reverente por Deus é a postura que produz conhecimento, obediência e bênção na vida do crente.
Is e eagal an Tighearna tùs an eòlais: air gliocas agus teagasg nì amadain tàir.
Is e eagal an Tighearna toiseach a’ ghliocais; agus is e eòlas nithean naomha, tuigse.
Is e eagal an Tighearna fòghlam a’ ghliocais; agus ro urram tha irioslachd.
Is fheàrr beagan le eagal an Tighearna na ionmhas mòr agus buaireas leis.
Is e eagal an Tighearna an t-olc fhuathachadh; uabhar, agus àrdan, agus an droch shlighe, agus am beul fiar is fuathach leam.
Trìd irioslachd agus eagal an Tighearna, thig saoibhreas, agus urram, agus beatha.
Na bi glic ad shùilean fhèin; biodh eagal an Tighearna ort, agus trèig olc.
Na shlàinte bidh e dod imleig, agus na smior dod chnàmhan.
Is mealltach deagh-ghean, agus is dìomhain sgèimh; ach bean air am bi eagal an Tighearna, is ise a mholar.
Cluinneamaid brìgh na chaidh a ràdh uile: Biodh eagal Dhè ort, agus glèidh a àitheantan; oir is e seo dleasdanas iomlan an duine.
Is e eagal an Tighearna toiseach a’ ghliocais; tha deagh thuigse acasan uile a nì a àitheantan-san; mairidh a chliù gu bràth.
Molaibh-se an Tighearna. Is beannaichte an duine air am bi eagal an Tighearna, a ghabhas tlachd mòr da àitheantan.
Is beannaichte gach neach air am bi eagal an Tighearna, a ghluaiseas na shlighean.
Feuch, tha sùil an Tighearna orrasan don eagal e, orrasan a chuireas an dòchas na thròcair,
Gum beannaicheadh Dia sinn, agus gu robh a eagal-san air uile chrìochan na talmhainn!
Ach dhuibhse air a bheil eagal m’ainme-sa èiridh Grian na Fìreantachd le slàinte na sgiathan; agus thèid sibh a-mach, agus fàsaidh sibh suas mar laoigh bhiadhte.
Agus a-nis, Israeil, ciod a tha an Tighearna do Dhia ag iarraidh ort, ach eagal an Tighearna do Dhia a bhith ort, gluasad na uile shlighean, agus a ghràdhachadh, agus seirbhis a dhèanamh don Tighearna do Dhia led uile chridhe, agus led uile anam;
Aitheantan an Tighearna a ghleidheadh, agus a reachdan, a tha mise ag àithneadh dhut an-diugh airson do leas?
An dèidh an Tighearna ur Dia gluaisidh sibh, agus bidh a eagal-san oirbh, agus gleidhidh sibh a àitheantan, agus èisdidh sibh ra ghuth, agus nì sibh seirbhis dha, agus dlùth-leanaidh sibh ris.
Agus a chionn gu robh eagal Dhè air na mnathan-glùine, rinn e taighean dhaibh.
Uime sin, a mhuinntir mo ghràidh, air dhuinn na geallaidhean seo a bhith againn, glanamaid sinn fhèin o gach uile shalchar feòla agus spioraid, a’ coileanadh naomhachd ann an eagal Dhè.
Air an adhbhar sin thugaibh do na h-uile an dlighe fhèin: càin dhàsan don dlighear càin, cìs dhàsan don dlighear cìs, eagal dhàsan don dlighear eagal, agus urram dhàsan don dlighear urram.
Dhàsan a thrèigeas a charaid is mòr am masladh e; trèigidh e mar an ceudna eagal an Uile-chumhachdaich.