Admiração

7 ترس خداوند سرآغاز دانش است،

اما حکمت و ادب را جاهلان خوار می‌شمارند.

10 «ترس خداوند آغاز حکمت است،

و شناخت آن قدوس، بصیرت.

33 ترس خداوند، مربّیِ حکمت است،*

فروتنی، پیشروِ عزّت.

16 کم داشتن با ترس خداوند،

بِه از گنجی عظیم با پریشانی.

13 ترس خداوند، نفرت از بدی است؛

من از کبر و غرور، راه بد

و زبان منحرف نفرت دارم.

4 ثمرۀ فروتنی و ترس خداوند،

ثروت است و عزّت و حیات!

7 خویشتن را حکیم مپندار؛

از خداوند بترس و از شرارت دوری کن.

8 این برای ناف تو شفا

و برای استخوانهایت مغز خواهد بود.

30 جذابیت فریبنده است و زیبایی زودگذر؛

اما زنی را که از خداوند می‌ترسد، باید ستود.

13 حال که همه چیز را شنیدیم، ختم کلام این است: از خدا بترس و فرامین او را نگاه دار، چراکه انسان بودن به‌تمامی همین است.

10 ترس خداوندآغاز حکمت است،

آنان را که به احکام او عمل می‌کنند فهمِ نیکوست.

ستایش او تا به ابد پایدار است!

پارسا هرگز جنبش نخواهد خورد

1 هَلِلویاه!

خوشا به حال کسی که از خداوند می‌ترسد،

و از انجام فرمانهای او لذت بسیار می‌برَد.

خوشا به حال ترسندگان خداوند

1 خوشا به حال هر آن که از خداوند می‌ترسد،

و در راههای او گام می‌زند.

18 هان چشمان خداوند بر ترسندگان اوست،

بر آنان که به محبت او امیدوارند،

7 خدا ما را مبارک خواهد ساخت

و همۀ کرانهای زمین از او خواهند ترسید.

2 اما برای شما که از نام من می‌ترسید، آفتابِ عدالت طلوع خواهد کرد و بر بالهایش شفا خواهد بود. و شما بیرون آمده، همچون گوساله‌های پرواری جست و خیز خواهید کرد.

عصارۀ شریعت

12 «و اکنون ای اسرائیل، یهوه خدایت از تو چه می‌خواهد، جز آنکه از یهوه خدایت بترسی و در همۀ راههایش گام برداری و او را دوست بداری و یهوه خدای خود را به تمامی دل و تمامی جان خود عبادت کنی، 13 و فرمانهای خداوند و فرایض او را که من امروز برای خیریت تو به تو امر می‌فرمایم نگاه داری.

4 شما باید یهوه خدای خود را پیروی کنید و از او بترسید و فرمانهای او را به جای آورید و به صدای او گوش فرا دهید و او را عبادت نمایید و به او بچسبید.

21 و چون قابله‌ها از خدا ترسیدند، خدا نیز آنان را صاحب خانواده ساخت.

1 پس ای عزیزان، حال که این وعده‌ها از آنِ ما است، بیایید خود را از هر ناپاکیِ جسم و روح بزداییم و با ترس از خدا، تقدس را به کمال رسانیم.

7 دِین خود را به همگان ادا کنید: اگر مالیات است، مالیات بدهید؛ اگر خَراج است، خَراج بپردازید؛ اگر احترام است، احترام بگذارید؛ و اگر اکرام است، تکریم کنید.

14 «شخص نومید سزاوار محبت دوست خویش است،

حتی اگر ترسِ قادر مطلق را ترک گفته باشد.*