O adultério
O adultério é pecado grave que destrói alianças, famílias e vidas. A Bíblia condena firmemente a infidelidade conjugal e chama à pureza, fidelidade e santidade no casamento.
A lei de Deus
Não adulterarás. Quem comete adultério destrói a própria alma. A Palavra de Deus é clara e direta sobre este pecado.
Na dèan adhaltranas.
Agus an duine a nì adhaltranas ri mnaoi fir eile, eadhon esan a nì adhaltranas ri mnaoi a choimhearsnaich, cuirear an t-adhaltranach agus a’ bhan-adhaltranach gu cinnteach gu bàs.
Agus cha laigh thu gu collaidh le mnaoi do choimhearsnaich, a-chum thu fhèin a thruailleadh leatha.
Ach ge bè nì adhaltranas ri mnaoi, tha e gun tuigse: sgriosaidh esan a nì e a anam fhèin.
Ach ge bè nì adhaltranas ri mnaoi, tha e gun tuigse: sgriosaidh esan a nì e a anam fhèin.
Lot agus mì-chliù gheibh e; agus a mhasladh cha ghlanar as.
Oir is e an t-eud cuthach an fhir: uime sin cha chaomhain e ann an là an dìoghaltais.
Cha bhi suim aige do èirig air bith; cha mhò a thoilichear e, ged bheir thu dha mòran thìodhlacan.
An urrainn duine teine a ghabhail na bhroilleach, agus gun a aodach a bhith air a losgadh?
An urrainn duine imeachd air èibhlean tetha, agus gun a chasan a bhith air an losgadh?
Mar sin esan a thèid a-steach a-chum bean a choimhearsnaich: cha bhi neach air bith neochiontach a bheanas rithe.
Jesus ensina
Quem olhar para uma mulher com intenção impura já adulterou no coração. Jesus elevou o padrão da pureza.
Chuala sibh gun dubhairteadh ris na sinnsirean, Na dèan adhaltranas.
Ach tha mise ag ràdh ribh, Ge bè neach a dh’amhairceas air mnaoi a-chum a miannachadh, gun do rinn e adhaltranas leatha cheana na chridhe.
Ach tha mise ag ràdh ribh, Ge bè neach a chuireas air falbh a bhean-phòsda fhèin, ach a-mhàin airson strìopachais, gu bheil e a’ toirt oirre adhaltranas a dhèanamh: agus an tì a phòsas a’ bhean sin a chuireadh air falbh, tha e a’ dèanamh adhaltranais.
Oir is ann as a’ chridhe thig droch smuaintean, mortadh, adhaltranas, strìopachas, gadachd, fianais bhrèige, toibheum:
Agus thubhairt e riu, Ge bè neach a chuireas air falbh a bhean fhèin, agus a phòsas bean eile, tha e a’ dèanamh adhaltranais na h-aghaidh.
Agus ma chuireas bean air falbh a fear fhèin, agus ma bhios i air a pòsadh ri fear eile, tha i a’ dèanamh adhaltranais.
Gach neach a chuireas uaithe a bhean, agus a phòsas bean eile, tha e a’ dèanamh adhaltranais; agus ge bè neach a phòsas a’ bhean a chuireadh air falbh o a fear, tha e a’ dèanamh adhaltranais.
Thubhairt iad ris, A Mhaighistir, ghlacadh a’ bhean seo anns an dearbh ghnìomh, a’ dèanamh adhaltranais.
A-nis dh’àithn Maois dhuinn anns an lagh a leithid-se a chlachadh: ciod mas eadh a tha thusa ag ràdh?
Thubhairt iad seo ga dhearbhadh, a-chum gum biodh aca cùis-chasaid na aghaidh. Ach chrom Iosa sìos, agus sgrìobh e le a mheur air an làr (mar nach biodh e gan cluinntinn).
Mar sin air dhaibh buanachadh a’ feòraich dheth, thog e e fhèin suas agus thubhairt e riu, An neach a tha gun pheacadh agaibhse, tilgeadh e a’ chiad chlach oirre.
Agus chrom e sìos a-rìs agus sgrìobh e air an làr.
Agus nuair a chuala iadsan seo (air dhaibh a bhith air an agairt len cogais fhèin), chaidh iad a-mach an dèidh a chèile, a’ tòiseachadh aig an dream a bu shine, gus an dream mu dheireadh: agus dh’fhàgadh na aonar Iosa, agus a’ bhean na seasamh anns a’ mheadhon.
Agus nuair a dh’èirich Iosa suas, agus nach faca e aon air bith ach a’ bhean, thubhairt e rithe, A bhean, càit a bheil iad siud do luchd-casaid? An do dhìt duine air bith thu?
Thubhairt ise, Cha do dhìt aon duine, a Thighearna. Agus thubhairt Iosa rithe, Cha mhò a tha mise gad dhìteadh: imich romhad, agus na peacaich nas mò.
Armadilhas e consequências
Os lábios da mulher estranha destilam mel, mas o seu fim é amargo. Fuja da imoralidade — o adultério escraviza.
(Na èisd ri mealltaireachd mnà:) oir mar a’ chìr-mheala silidh bilean mnà coimhich, agus is mìne na ola a beul.
Ach tha a crìoch searbh mar a’ bhurmaid, geur mar chlaidheamh dà fhaobhair.
Tha a casan a’ dol sìos a-chum a’ bhàis: nì a ceuman greim air ifrinn.
Air eagal gun cothromaicheadh tu slighe na beatha, luaineach tha a ceuman air chor is nach urrainn thu an aithneachadh.
(Na èisd ri mealltaireachd mnà:) oir mar a’ chìr-mheala silidh bilean mnà coimhich, agus is mìne na ola a beul.
Ach tha a crìoch searbh mar a’ bhurmaid, geur mar chlaidheamh dà fhaobhair.
Tha a casan a’ dol sìos a-chum a’ bhàis: nì a ceuman greim air ifrinn.
Air eagal gun cothromaicheadh tu slighe na beatha, luaineach tha a ceuman air chor is nach urrainn thu an aithneachadh.
A-nis uime sin, a chlann, èisdibh rium, agus na dealaichibh ri briathran mo bheòil.
Atharraich do shlighe fada uaipe, agus na tig am fagas do dhoras a taighe:
Air eagal gun toir thu do neart do mhuinntir eile, agus do bhliadhnachan don an-iochdmhor:
Atharraich do shlighe fada uaipe, agus na tig am fagas do dhoras a taighe:
Air eagal gun toir thu do neart do mhuinntir eile, agus do bhliadhnachan don an-iochdmhor:
Air eagal gun lìonar coigrich led shaoibhreas, agus gum bi do shaothair ann an taigh coigrich;
Agus gun dèan thu caoidh mu dheireadh, nuair a chaithear d’fheòil agus do chorp,
Agus gun abair thu, Cionnas a thug mi fuath do theagasg, agus a rinn mo chridhe tàir air achmhasan?
Agus nach robh mi umhail do ghuth mo luchd-teagaisg, agus nach d’aom mi mo chluas riùsan a theagaisg mi?
Is beag nach robh mi anns gach olc, am meadhon a’ cho-chruinneachaidh, agus a’ choitheanail.
Biodh i mar an eilid ghràdhach, agus mar an earba thaitneach; sàsaicheadh a cìochan thu anns gach àm: le a gràdh bi a-ghnàth air do lìonadh.
Agus carson, a mhic, a mheallar thu le mnaoi choimhich, agus a dhlùthaicheas tu ri broilleach bana-choigrich?
Oir tha a taigh a’ claonadh a-chum bàis, agus a ceuman a-chum nam marbh.
Cha till duine sam bith a thèid da h-ionnsaigh, agus a-rìs chan fhaigh e slighean na beatha.
Is sloc domhain beul bhan coimheach; an tì as gràineil leis an Tighearna tuitidh e ann.
Teichibh o strìopachas. Tha gach aon pheacadh a nì duine an leth a-muigh den chorp: ach an tì a nì strìopachas, tha e a’ peacachadh an aghaibh a chuirp fhèin.
Tha mi ag ràdh mas eadh, Gluaisibh anns an Spiorad, agus cha choilean sibh ana-miann na feòla.
Oir tha an fheòil a’ miannachadh an aghaidh an Spioraid, agus an Spiorad an aghaidh na feòla: agus tha iad sin an aghaidh a chèile; ionnas nach faigh sibh na nithean a bu mhiann leibh a dhèanamh.
A-nis tha obraichean na feòla follaiseach, as iad seo, adhaltranas, strìopachas, neòghlaine, macnas.
Iodhal-adhradh, draoidheachd, naimhdeas, connsachadh, co-fharpais, fearg, còmhstri, aimhreit, saobh-chreideamh.
Farmad, mortan, misg, raoidhteireachd, agus an leithidean sin: mum bheil mi ag innse dhuibh ro-làimh, mar a dh’innis mi dhuibh cheana mar an ceudna, nach sealbhaich iadsan a nì an leithidean sin rìoghachd Dhè.
Tha am pòsadh urramach anns na h-uile, agus an leabaidh neo-shalach: ach air luchd-strìopachais agus adhaltranais bheir Dia breith.
Oir is i seo toil Dhè, eadhon ur naomhachadh-se, sibh a sheachnadh strìopachais:
Gum b’aithne do gach aon agaibh a shoitheach fhèin a shealbhachadh ann an naomhachd, agus ann an urram;
Chan ann ann am fonn ana-miannach, mar a nì na Cinnich aig nach eil eòlas air Dia:
Adhaltranaichean, agus a bhan-adhaltranaichean, nach eil fhios agaibh gur naimhdeas an aghaidh Dhè càirdeas an t-saoghail? Ge bè air bith neach uime sin leis an àill a bhith na charaid don t-saoghal, tha e na nàmhaid do Dhia.
Agus thug mi dhi ùine gu aithreachas a ghabhail de a strìopachas; agus cha do ghabh i aithreachas.
Feuch, tilgidh mi i ann an leabaidh, agus iadsan a tha a’ dèanamh adhaltranais rithe ann an àmhghar mòr, mura gabh iad aithreachas de a gnìomharan.