Adultério na Bíblia: o que diz o Antigo Testamento e Jesus
A lei do adultério no Antigo Testamento
A Bíblia define o adultério como a quebra da aliança conjugal por meio de relações íntimas fora do casamento, tratando-o como pecado grave contra o cônjuge e contra Deus. A proibição é expressa no sétimo mandamento entregue a Moisés, tornando a fidelidade no matrimônio um pilar central da lei bíblica.
Nos livros de sabedoria, o adultério é descrito como perda completa de juízo moral. A infidelidade destrói a integridade, traz vergonha pública e desfaz a paz familiar de forma irreversível.
O que Jesus ensinou sobre o adultério
No Sermão do Monte, Jesus aprofunda o entendimento do mandamento: o adultério não se limita ao ato físico consumado, mas nasce no olhar intencional e no desejo alimentado no coração.
«سْمَعْتُوا إِنُّو تْقَالْ: "مَا تَزْنَاشْ". آمَا آنَا نْقُولِلْكُمْ: الِّي يُخْزُرْ لِمْرَا بْشَهْوَة، رَاهُو زْنَى بِيهَا فِي قَلْبُو.(مَتَّى 5:27,28)
عْلَى خَاطِرْ مِالقَلْبْ تْجِي الأَفْكَارْ الشِّرِّيرَة: القَتْلْ والزْنَى والفْسَادْ والسِّرْقَة وشْهَادِةْ الزُّورْ والتَّقْطِيعْ والتَّرْيِيشْ.(مَتَّى 15:19)
Jesus também tratou da fidelidade conjugal ao ensinar sobre o divórcio, apontando que o casamento foi desenhado para ser uma aliança permanente e protegida.
آمَا آنَا نْقُولِلْكُمْ: الِّي يْطَلَّقْ مَرْتُو بْأَيْ سْبَبْ بِخْلَافْ الزْنَى، رَاهُو يْخَلِّيهَا عُرْضَة لِلزْنَى، ولِّي يْعَرِّسْ بِمْرَا مْطَلْقَة هُوَّ قَاعِدْ يَزْنَى.(مَتَّى 5:32)
قَالِلْهُمْ: «الِّي يْطَلَّقْ مَرْتُو ويْعَرِّسْ بِمْرَا أُخْرَى، يَزْنَى عْلِيهَا. وإِذَا كَانْ المْرَا طَلْقِتْ رَاجِلْهَا وعَرّْسِتْ بْرَاجِلْ آخِرْ، تَزْنَى!».(مُرْقُسْ 10:11,12)
«الِّي يْطَلَّقْ مَرْتُو، ويْعَرِّسْ بِمْرَا أُخْرَى يَزْنَى، ولِّي يْعَرِّسْ بِمْرَا مْطَلْقَة يَزْنَى.(لُوقَا 16:18)
Diante da mulher surpreendida em adultério, Jesus demonstrou tanto a gravidade da lei quanto a extensão do perdão: Ele não minimizou o pecado, mas ofereceu acolhimento e ordenou o abandono daquela prática.
وقَالُولُو: «يَا مُعَلِّمْ، المْرَا هَاذِي شَدُّوهَا تَزْنَى، ومُوسَى وَصَّانَا فِي الشَّرِيعَة إِنُّو الِّي كِيفْهَا لَازِمْ يِتْرِجْمُوا. وإِنْتِ، آشْ تْقُولْ؟». قَالُولُو الكْلَامْ هَاذَا بَاشْ يْحَصْلُوهْ ويَلْقَاوْلُو تُهْمَة. آمَا يَسُوعْ طَبِّسْ، وبْدَا يِكْتِبْ بْصُبْعُو فِي التْرَابْ. وكِي شَدُّوا صْحِيحْ فِي سُؤَالْهُمْ، وْقِفْ يَسُوعْ وقَالِلْهُمْ: «الِّي فِيكُمْ عُمْرُو مَا عْمَلْ ذَنْبْ، خَلِّيهْ يْكُونْ أَوِّلْ وَاحِدْ يَرْمِي عْلِيهَا حَجْرَة». وطَبِّسْ مَرَّة أُخْرَى ورْجَعْ يِكْتِبْ فِي التْرَابْ. ووَقْتِلِّي سَمْعُوا الكْلَامْ هَاذَا، بْدَاوْ يِجْبْدُوا فِي رْوَاحْهُمْ بِالوَاحِدْ بِالوَاحِدْ، كْبَارْهُمْ قْبَلْ صْغَارْهُمْ. وقْعَدْ يَسُوعْ وَحْدُو والمْرَا وَاقْفَة فِي بْلَاصِتْهَا. وْقِفْ يَسُوعْ وقَالِلْهَا: «وِينْهُمْ يَا مْرَا؟ يَاخِي حَتَّى وَاحِدْ مِنْهُمْ مَا حْكُمْ عْلِيكْ؟». قَالِتْ: «حَتَّى حَدْ، يَا سِيدِي». قَالِلْهَا يَسُوعْ: «وآنَا زَادَا مَا نُحْكُمْشْ عْلِيكْ. إِمْشِي عْلَى رُوحِكْ ومَا تِرْجَعْشْ لِلذْنُوبْ!».(يُوحَنَّا 8:4-11)
Advertências e consequências nas Escrituras
O livro de Provérbios dedica diversos capítulos a advertir sobre o engano do adultério, que promete prazer imediato, mas termina em amargura, perda de honra e destruição espiritual.
Nas cartas apostólicas, a orientação à igreja é clara: honrar o casamento, controlar os próprios desejos e fugir das ocasiões de pecado, buscando uma vida guiada pelo Espírito.
رَاهُو اللَّهْ يْحِبْكُمْ تِكْبْرُوا فِي القَدَاسَة، وتِبْعْدُوا جِمْلَة عَالزْنَى، ولَازِمْ كُلْ وَاحِدْ فِيكُمْ يَعْرِفْ كِيفَاشْ يِتْحَكِّمْ فِي بَدْنُو بَاشْ يْعِيشْ بْقَدَاسَة وشَرَفْ، ومَا يْخَلِّيشْ الشَهْوَة هِيَّ الِّي تْمَشِّيهْ كِيمَا نَاسْ الشُّعُوبْ الأُخْرِينْ الِّي مَا يَعْرْفُوشْ اللَّهْ،(تْسَالُونِيكِي الأُولَى 4:3-5)
أُهْرْبُوا مِالزْنَى! كُلْ ذَنْبْ يَعْمْلُو الإِنْسَانْ يَعْمْلُو خَارِجْ بَدْنُو. آمَا الزَّانِي يِذْنِبْ فِي حَقْ بَدْنُو.(كُورِنْثُوسْ الأُولَى 6:18)
الِّي نْحِبْ نْقُولُو هُوَّ: خَلِّي الرُّوحْ يْقُودْكُمْ، وهَكَّا مَا تَعْمْلُوشْ شْهَاوِي الطْبِيعَة البَشَرِيَّة الفَاسْدَة. رَاهُو الطْبِيعَة البَشَرِيَّة الفَاسْدَة تِشْتْهِي عَكْسْ الرُّوحْ، والرُّوحْ عَكْسْ الطْبِيعَة البَشَرِيَّة الفَاسْدَة، وكُلْ وَاحِدْ مِنْهُمْ يْجِي ضِدْ الآخِرْ، حَتَّى لِينْ مَا تَعْمْلُوشْ الِّي تْحِبُّوا تَعْمْلُوهْ.(غَلَاطْيَة 5:16,17)
وأَعْمَالْ الطْبِيعَة البَشَرِيَّة الفَاسْدَة ظَاهْرَة: الِّي هِيَّ الزْنَى والنْجَاسَة والفْسَادْ وعْبَادِةْ الصْنَبْ والسِّحْرْ والعْدَاوَة والعَرْكْ والغِيرَة والغُشْ والتَّحَزُّبْ والإِنْقِسَامْ والتَّعَصُّبْ، والحُسْدْ والسِّكْرَة وسَهْرِيَّاتْ الفْسَادْ وكُلْ مَا تَابَعْهُمْ. انَّبَّهْكُمْ تَوَّا كِيفْ مَا نَبَّهْتْكُمْ قْبَلْ: الِّي يَعْمْلُوا الحَاجَاتْ هَاذِي، مَاهُمْشْ بِشْ يُورْثُوا مَمْلَكْةْ اللَّهْ.(غَلَاطْيَة 5:19-21)
إِحْتَرْمُوا الحْيَاةْ الزَّوْجِيَّة، وخَلِّيوْ العَلَاقَة الزَّوْجِيَّة تْكُونْ طَاهْرَة، رَاهُو اللَّهْ بِشْ يُحْكُمْ عَالفُجَّارْ والزَّانِينْ.(العِبْرَانِيِّينْ 13:4)
A Bíblia também emprega o adultério em sentido figurado para alertar contra a infidelidade espiritual, quando o coração de quem professa fé se volta para os valores contrários a Deus.
يَا خَايْنِينْ، يَاخِي مَا تَعْرْفُوشْ الِّي مْحَبِّةْ أُمُورْ الدِّنْيَا تْخَلِّيكُمْ تْعَادِيوْ اللَّهْ؟ إِيْ نْعَمْ الِّي يْحِبْ أُمُورْ الدِّنْيَا يْوَلِّي عْدُوْ لِلَّهْ.(يَعْقُوبْ 4:4)
وعْطِيتْهَا مُدَّة بَاشْ اتُّوبْ آمَا هِيَّ مَا حَبِّتْشْ اتُّوبْ عْلَى زْنَاهَا. هَاذَاكَا عْلَاشْ بِشْ نْخَلِّيهَا مْرِيضَة مُرْمِيَّة فِي فَرْشْ، ونْعَدِّي الِّي يِزْنَاوْ مْعَاهَا فِي مِحْنَة كْبِيرَة، كَانْ مَا يْتُوبُوشْ عْلَى عْمَايِلْهُمْ،(الرُّؤْيَا 2:21,22)
Este artigo te tocou? Faça uma oração!
+581 estão orando agora.
Junte-se à corrente de oração.