Ajuda ao próximo: o que a Bíblia ensina sobre a prática

O que a Bíblia diz sobre a ajuda ao próximo

Na Bíblia, a ajuda ao próximo não é favor opcional nem mérito pessoal: é a prova concreta da fé genuína. A Escritura ensina que amar a Deus e amar o semelhante são inseparáveis, e que a compaixão precisa se traduzir em atitudes práticas quando nos deparamos com a necessidade de alguém.

14 Якая карысьць, браты мае, калі хто кажа, што мае веру, а ўчынкаў ня мае? Ня можа гэтая вера збавіць яго.

15 Калі брат ці сястра ня маюць адзеньня і не хапае ім ежы на дзень,

16 а нехта з вас скажа ім: «Ідзіце ў супакоі, грэйцеся і насычайцеся», але ня дасьць ім патрэбнага для цела, якая карысьць?

17 Гэтак і вера, калі ня мае ўчынкаў, сама па сабе мёртвая.(Якуба 2:14-17)

17 А хто мае маёмасьць у сьвеце, і бачыць брата свайго ў патрэбе, і зачыняе ад яго нутро сваё, дык як любоў Божая застаецца ў ім?(1 Яна 3:17)

Servir ao necessitado é servir ao próprio Cristo

Jesus colocou o cuidado com os vulneráveis no centro do julgamento final. Ao alimentar quem tem fome, vestir quem está nu ou acolher quem passa privação, a igreja não está apenas prestando socorro comunitário — está servindo diretamente a Cristo.

35 Бо Я быў галодны, і вы далі Мне есьці; Я смагнуў, і вы напаілі Мяне; быў чужынцам, і вы прынялі Мяне,

36 быў голы, і вы апранулі Мяне; быў хворы, і вы адведалі Мяне; быў у вязьніцы, і вы прыйшлі да Мяне".

37 Тады адкажуць Яму праведнікі, кажучы: "Госпадзе! Калі мы бачылі Цябе галодным і накармілі, ці сасьмяглым і напаілі?

38 Калі ж мы бачылі Цябе чужынцам і прынялі, ці голым і апранулі?

39 Калі ж мы бачылі Цябе хворым, ці ў вязьніцы, і прыйшлі да Цябе?"

40 І, адказваючы, Валадар скажа ім: "Сапраўды кажу вам: тое, што вы зрабілі аднаму з гэтых братоў Маіх меншых, вы Мне зрабілі".(Мацьвея 25:35-40)

No Antigo Testamento, a sabedoria bíblica já apontava para essa mesma dignidade ao afirmar que o Criador assume a causa de quem não tem como retribuir:

17 Хто літуецца над убогім, той пазычае ГОСПАДУ, за дабрадзейства Ён аднагародзіць яму.(Прыповесьці 19:17)

Repartir com desprendimento no cotidiano

A partilha bíblica não espera a abundância para acontecer. Quando as multidões perguntavam a João Batista o que deveriam fazer em resposta à mensagem de Deus, a instrução foi direta: dividir as roupas e a comida que tinham em mãos.

10 І спытаўся ў яго натоўп, кажучы: «Дык што нам рабіць?»

11 А ён, адказваючы, кажа ім: «Хто мае дзьве вопраткі, няхай дасьць таму, хто ня мае; і хто мае ежу, няхай робіць тое самае».(Лукі 3:10,11)

33 Прадавайце маёмасьць вашую і давайце міласьціну; учыніце сабе кайстры, якія не старэюць, скарб у небе, які не зьнікае, куды злодзей не набліжаецца, і дзе моль ня нішчыць.

34 Бо дзе ёсьць скарб ваш, там будзе і сэрца вашае.(Лукі 12:33,34)

Jesus reforçou a disposição constante de atender ao pedido de quem recorre a nós:

42 Таму, хто просіць у цябе, дай, і ад таго, хто хоча ў цябе пазычыць, не адварочвайся.(Мацьвея 5:42)

O dever de acudir os pobres também é contínuo porque a necessidade humana nunca cessa na história:

11 Бо будуць убогія ў зямлі гэтай. Дзеля гэтага я загадваю табе, кажучы: "Адкрываючы, адкрывай руку тваю брату твайму, які ў патрэбе, і ўбогаму, які ў зямлі тваёй".(Другазаконьне 15:11)

O apóstolo Paulo orienta que até o próprio trabalho honesto tem, entre seus objetivos mais nobres, a capacidade de gerar sustento para acudir o outro:

28 Хто краў, няхай больш не крадзе, а лепш працуе, робячы добрае рукамі сваімі, каб меў што даць таму, хто мае патрэбу.(Эфэсцаў 4:28)

Levar as cargas uns dos outros na comunidade

Ajudar o próximo não se resume a recursos financeiros e materiais. Envolve tempo, escuta e disposição para carregar pesos emocionais, espirituais e apoiar quem está enfraquecido na caminhada diária.

2 Насіце цяжары адзін аднаго, і гэтак споўніце закон Хрыстовы.(Галятаў 6:2)

1 Мы, моцныя, павінны насіць слабасьці нямоглых і не дагаджаць сабе.(Рымлянаў 15:1)

4 Не на сваё [толькі] няхай кожны зважае, але і на тое, што іншых.(Філіпянаў 2:4)

13 у патрэбах сьвятых бярыце ўдзел; імкніцеся да гасьціннасьці.(Рымлянаў 12:13)

O amor sacrifical e o testemunho público da fé

O padrão supremo de ajuda e doação é o próprio sacrifício de Jesus na cruz. Quando os discípulos vivem esse padrão na prática, o socorro prestado ao necessitado se torna testemunho do próprio caráter de Deus diante do mundo.

12 Гэта прыказаньне Маё, каб вы любілі адзін аднаго, як Я палюбіў вас.(Яна 15:12)

13 Ніхто ня мае любові большае за тую, калі хто аддасьць душу сваю за сяброў сваіх.(Яна 15:13)

16 Гэтак няхай сьвятло вашае сьвеціць перад людзьмі, каб яны бачылі вашыя добрыя справы і славілі Айца вашага, Які ў небе.(Мацьвея 5:16)

A postura de generosidade transforma o coração de quem a pratica, trazendo a convicção ensinada pelo próprio Senhor:

35 У-ва ўсім перасьцерагаў я вас, што, гэтак працуючы, мусім падтрымліваць нядужых і памятаць словы Госпада Ісуса, як Ён сказаў: "Шчасьлівей даваць, чым браць"».

36 І, сказаўшы гэтае і ўкленчыўшы, ён маліўся з імі ўсімі.

37 Стаўся ж вялікі плач ва ўсіх, і, кідаючыся на шыю яму, цалавалі яго,

38 сумуючы найбольш дзеля слова, якое ён сказаў, што ўжо больш ня будуць бачыць аблічча ягонага. І праводзілі яго да карабля.(Дзеі 20:35-38)

38 давайце, і вам будзе дадзена: меру добрую, націсьненую, стрэсеную і з верхам дадуць вам на ўлоньне вашае; бо якою мераю мераеце, такою і вам будзе адмерана».(Лукі 6:38)