Pular para o conteúdo
Publicidade

Ajuda ao próximo: o que a Bíblia ensina sobre a prática

O que a Bíblia diz sobre a ajuda ao próximo

Na Bíblia, a ajuda ao próximo não é favor opcional nem mérito pessoal: é a prova concreta da fé genuína. A Escritura ensina que amar a Deus e amar o semelhante são inseparáveis, e que a compaixão precisa se traduzir em atitudes práticas quando nos deparamos com a necessidade de alguém.

Servir ao necessitado é servir ao próprio Cristo

Jesus colocou o cuidado com os vulneráveis no centro do julgamento final. Ao alimentar quem tem fome, vestir quem está nu ou acolher quem passa privação, a igreja não está apenas prestando socorro comunitário — está servindo diretamente a Cristo.

U̱m zu̱u̱g iya remu̱ zu̱, da-u̱ u̱m o̱ ho̱g-du̱ u̱s-me̱r, no̱ yaag me̱ no̱m u̱t-re̱. Tu̱msu̱ u-swaat no̱ yu̱' me̱ bu̱-mu̱ u̱t-swa. U̱m o̱ u̱r-hamu̱t no̱ cwatu̱n me̱. U̱m zatte̱ cwu̱-tu̱ u̱t-wa da, no̱ yu̱' me̱ to̱. U̱m zatte̱ m-yar da, no̱ got me̱. U̱m o̱ bu-u̱ m-to̱k, no̱ haan u̱ hyan-du̱ me̱.>

<<Du̱gu̱ ku̱n a-jab-u̱s so̱-se̱ ne̱ de̱ u̱t-zu̱, <Wa-ko-uyan, ¿mu̱ne̱ it hyane̱ bo̱ u̱s-me̱r it ye' bo̱ no̱m u̱t-re̱? ¿Ko̱ bo̱ o̱ ho̱g-du̱ u-swaat it ye' bo̱ bu̱-mu̱ u̱t-swa? ¿Mu̱ne̱ o̱ it hyane̱ bo̱ u̱r-hamu̱t it cwatu̱n bo̱, ko̱ bo̱ o̱ za cwu̱-tu̱ u̱t-wa it yu̱' bo̱? ¿Tu̱msu̱ mu̱ne̱ o̱ it hyane̱ bo̱ za m-yar ko̱ u̱-me̱ bu-u̱ m-to̱k it haan u̱ hyan-du̱ bo̱?>

<<Faru̱k de̱ u̱t-zu̱, <U̱m o̱ waru̱ no̱ u̱t-nip, ba shu̱’u̱te̱ no̱ no̱ngu̱ wa-gan u̱ te̱k-u̱ o̱r-u̱t ri, wu̱ re̱k-wa, me̱ wa no̱ no̱me̱.>(Matiyu 25:35-40)

No Antigo Testamento, a sabedoria bíblica já apontava para essa mesma dignidade ao afirmar que o Criador assume a causa de quem não tem como retribuir:

Repartir com desprendimento no cotidiano

A partilha bíblica não espera a abundância para acontecer. Quando as multidões perguntavam a João Batista o que deveriam fazer em resposta à mensagem de Deus, a instrução foi direta: dividir as roupas e a comida que tinham em mãos.

Jesus reforçou a disposição constante de atender ao pedido de quem recorre a nós:

A waku̱n u̱ ko̱nu̱ bo̱ u-no̱m, ya' wa. Wu̱ haane̱ m-se̱g u̱du̱ ró, a-bo̱ hoos wa da.(Matiyu 5:42)

O dever de acudir os pobres também é contínuo porque a necessidade humana nunca cessa na história:

O apóstolo Paulo orienta que até o próprio trabalho honesto tem, entre seus objetivos mais nobres, a capacidade de gerar sustento para acudir o outro:

Ne̱t wu̱ nome̱ u-hiw a-wa sur m-no̱m u-hiw da. Se̱di yage̱ wa no̱m m-ank tu̱msu̱ wa no̱m o̱ko̱n u̱ so̱-o̱ u̱ ko̱m-u̱t wa, ko̱ wa kumu̱ o̱ko̱n u̱ wa do̱’e̱ yadu̱ i zatte̱ da.(Afisa-ne̱ 4:28)

Levar as cargas uns dos outros na comunidade

Ajudar o próximo não se resume a recursos financeiros e materiais. Envolve tempo, escuta e disposição para carregar pesos emocionais, espirituais e apoiar quem está enfraquecido na caminhada diária.

Kabu̱n no-mu̱ o̱r-u̱t no̱ ne̱, tu̱msu̱ a no̱ no̱me̱ iya no̱ o̱ do̱rru̱ bo̱r-u̱t Kiristi.(Garatiya-ne̱ 6:2)

In i yadu̱ jab-u̱ in o̱ u̱r-be̱b ne̱, kamu̱g in se̱ge̱n i yadu̱ jab-u̱ e̱ zatte̱ u̱r-be̱b da in kabu̱n no’om e̱. Taas in no̱mo̱n cwan-tu̱ u̱r-hi da.(Roma-ne̱ 15:1)

A no̱ gwat hi-u̱r no̱ u̱ bo̱ru̱ no̱ da, se̱di no̱ gwat o̱r-u̱t no̱ ne̱ ko̱’e̱.(Firipi-ne̱ 2:4)

A ne̱t-tu̱ u-Ru̱ o̱ swadu̱ u̱r-ko̱b, mo̱-tu̱n u̱n no̱m-u̱ no̱ o̱tte̱. Tu̱msu̱ shu̱’u̱tu̱n a cu̱st-u̱ u̱t-hamu̱t ne̱.(Roma-ne̱ 12:13)

O amor sacrifical e o testemunho público da fé

O padrão supremo de ajuda e doação é o próprio sacrifício de Jesus na cruz. Quando os discípulos vivem esse padrão na prática, o socorro prestado ao necessitado se torna testemunho do próprio caráter de Deus diante do mundo.

Iya o̱ hen, yagu̱n u̱ zu̱n-m no̱ mo̱k, u̱ka ne̱t-tu̱ do̱te̱ hyan-du̱ ank-m so̱mo̱ no̱, remu̱ e̱ no̱m-tu̱ U̱so-u no̱ wu̱ o̱ do̱m u-ru̱ u̱t-vam.(Matiyu 5:16)

A postura de generosidade transforma o coração de quem a pratica, trazendo a convicção ensinada pelo próprio Senhor:

U̱ te̱k-u̱ tun-to̱ u̱t-be̱e̱t tu̱ u̱m no̱me̱, U̱m no̱ng to̱ remu̱ u̱m ko̱s-tu̱ no̱ u̱zu̱ a in o̱ u̱t-no̱m iya, inu̱ keru̱ se̱gu̱ ku̱shin ku̱shin ne̱. Tu̱msu̱ in baksu̱n u̱ rem-su̱ Wa-ko-uyan Ye̱so̱ ne̱ su̱ zu̱ye̱, <In nom u̱r-so̱ a ne̱t-tu̱ nya in no̱mu̱ in u̱t-sa, se̱di u̱t-ze̱g m-no̱m u̱r-so̱ a in nya u̱t-ne̱t no̱mu̱ e̱ u̱t-sa.> >>

Da-u̱ Burus tase̱ u̱t-war inya, se̱ wa u̱t-jwu̱n wa nom u̱s-to̱o̱g u̱ u̱n ne̱ be̱e̱t. Se̱ u̱n be̱e̱t u̱n hu̱ u̱s-kan, u̱n ham-u̱t Burus u̱n hu̱ pa-tu̱ wu̱n. U̱n naas jab sok remu̱ rem-su̱ wa no̱me̱ u̱zu̱ u̱n zamnu̱ hyan-du̱ wu̱n da tu̱msu̱, se̱ u̱n shu̱’u̱ wu̱n m-ha u̱du̱ u-hat.(Pama-u̱ 20:35-38)

Seja o primeiro

Este artigo te tocou? Faça uma oração!

+581 estão orando agora.

Junte-se à corrente de oração.