24 Tenci to dzień, który uczynił Pan; rozweselmyż się, a rozradujmy się weń.

1 Halleluja. Wysławiajcie Pana; albowiem dobry, albowiem na wieki miłosierdzie jego.

2 Błogosławże duszo moja Panu, a nie zapominaj wszystkich dobrodziejstw jego.

1 92.1 Psalm a pieśń na dzień sobotni. 92.2 Dobra rzecz jest wysławiać Pana, a śpiewać imieniowi twemu, o Najwyższy.2 92.3 Opowiadać z poranku miłosierdzie twoje, i prawdę twoję na każdą noc,

5 30.6 Albowiem prędko przemija gniew jego, ale po wszystek żywot trwa dobra wola jego; z wieczora bywa płacz, ale z poranku wesele.

2 Najmilszy! najprzód żądam, aby ci się dobrze powodziło i abyś był zdrów, tak jako się dobrze powodzi duszy twojej.

13 Ty zaiste w nocy masz nerki moje; okryłeś mię w żywocie matki mojej.14 Wysławiam cię dlatego, że się zdumiewam strasznym i dziwnym sprawom twoim, a dusza moja zna je wybornie.15 Nie zataiła się żadna kość moja przed tobą, chociażem był uczyniony w skrytości, i misternie złożony w niskościach ziemi.16 Niedoskonały płód ciała mego widziały oczy twoje; w księgi twoje wszystkie członki moje wpisane są, i dni, w których kształtowane były, gdy jeszcze żadnego z nich nie było.17 Przetoż o jako drogie są u mnie myśli twoje, Boże! a jako ich jest wielka liczba.

13 Ty zaiste w nocy masz nerki moje; okryłeś mię w żywocie matki mojej.14 Wysławiam cię dlatego, że się zdumiewam strasznym i dziwnym sprawom twoim, a dusza moja zna je wybornie.15 Nie zataiła się żadna kość moja przed tobą, chociażem był uczyniony w skrytości, i misternie złożony w niskościach ziemi.16 Niedoskonały płód ciała mego widziały oczy twoje; w księgi twoje wszystkie członki moje wpisane są, i dni, w których kształtowane były, gdy jeszcze żadnego z nich nie było.

6 Na tobiem spoległ zaraz z żywota; tyś mię wywiódł z żywota matki mojej; w tobie chwała moja zawżdy.

10 22.11 Na tobie spolegam od narodzenia swego; z żywota matki mojej tyś Bogiem moim.

9 22.10 Aleś ty jest, któryś mię wywiódł z żywota, czyniąc mi dobrą nadzieję jeszcze u piersi matki mojej.10 22.11 Na tobie spolegam od narodzenia swego; z żywota matki mojej tyś Bogiem moim.

4 Dziękuję Bogu mojemu zawsze za was dla łaski Bożej, która wam jest dana w Chrystusie Jezusie,

24 Niech ci błogosławi Pan, a niechaj cię strzeże;25 Niech rozjaśni Pan oblicze swoje nad tobą, a niech ci miłościw będzie;26 Niech obróci Pan twarz swoję ku tobie, a niechaj ci da pokój.

7 Wszystkaś ty jest piękna, przyjaciółko moja! a zmazy niemasz na tobie.

25 Moc i przystojność jest odzieniem jej; nie frasuje się o czasy przyszłe.26 Mądrze otwiera usta swe, a nauka miłosierdzia jest na języku jej.

30 Omylna jest wdzięczność, i marna piękność; ale niewiasta, która się Pana boi, ta pochwały godna.

31 Koroną chwały jest sędziwość; znajduje się na drodze sprawiedliwości.

3 Dziękuję Bogu memu, ilekroć na was wspominam,

12 Nauczże nas obliczać dni naszych, abyśmy przywiedli serce do mądrości.

4 39.5 Daj mi poznać, Panie! dokończenie moje, i wymiar dni moich jaki jest, abym wiedział, jak długo trwać będę.5 39.6 Otoś na dłoni wymierzył dni moje, a wiek mój jest jako nic przed tobą; zaprawdę szczerą marnością jest wszelki człowiek, choć najduższy. Sela.

11 Oznajmisz mi drogę żywota; obfitość wesela jest przed obliczem twojem, rozkoszy po prawicy twojej aż na wieki.

7 4.8 I sposobisz większą radość w sercu mojem, niż oni miewają, gdy się im zboża ich i wina ich obficie zrodzą.

4 O jednem rzecz prosił Pana, i tej szukać będę; abym mieszkał w domu Pańskim po wszystkie dni żywota mego, a żebym oglądał wdzięczność Pańską, i dowiadywał się w kościele jego.

6 Nadto dobrodziejstwo i miłosierdzie twe pójdą za mną po wszystkie dni żywota mego, a będę mieszkał w domu Pańskim na długie czasy.

1 Pieśń Dawidowa. Błogosławiony Pan, skała moja, który ćwiczy ręce moje do bitwy, a palce moje do wojny.2 Miłosierdziem mojem, i twierdzą moją, ucieczką moją, wybawicielem moim, i tarczą moją on mi jest, przetoż w nim ufam; onci podbija pod mię lud mój.

6 20.7 Teraześmy poznali, iż Pan wybawił pomazańca swego, a iż go wysłuchał z nieba swego świętego przez zbawienną moc prawicy swojej.7 20.8 Jedni w wozach, a drudzy w koniach ufają; ale my na imię Pana, Boga naszego, wspominamy.8 20.9 Onić polegli i upadli, a myśmy powstali, i ostoimy się.

3 Ja Pan, który jej strzegę, co chwilka odwilżać ją będę, a żeby jej kto nie psuł, w nocy i we dnie strzedz jej będę.

4 Albowiem Pan, Bóg wasz, idzie z wami, aby walczył za was z nieprzyjacioły waszymi, a iżby was wybawił.

3 Aleć wierny jest Pan, który was utwierdzi i strzec będzie od złego.

14 Lecz chwała Bogu, który nam zawsze zwycięstwo daje w Chrystusie i wonność znajomości swojej objawia przez nas na każdem miejscu.

7 Dobrym bój bojował, biegem wykonał, wiaręm zachował;

45 A błogosławiona, która uwierzyła: Gdyż się wykonają te rzeczy, które jej są opowiedziane od Pana.