Aprender

29 یوغ مرا بر دوش گیرید و از من تعلیم یابید، زیرا حلیم و افتاده‌دل هستم، و در جانهای خویش آسایش خواهید یافت. 30 چرا که یوغ من راحت است و بار من سبک.»

19 پس بروید و همۀ قومها را شاگرد سازید و ایشان را به نام پدر و پسر و روح‌القدس تعمید دهید 20 و به آنان تعلیم دهید که هرآنچه به شما فرمان داده‌ام، به جا آورند. اینک من هر روزه تا پایان این عصر* با شما هستم!»

26 امّا آن مدافع، یعنی روح‌القدس، که پدر او را به نام من می‌فرستد، او همه چیز را به شما خواهد آموخت و هرآنچه من به شما گفتم، به یادتان خواهد آورد.

16 عیسی در جواب ایشان گفت: «تعالیم من از خودم نیست، بلکه از اوست که مرا فرستاده است.

27 امّا دربارۀ شما باید بگویم آن مسح که از او یافته‌اید، در شما می‌ماند و نیازی ندارید کسی به شما تعلیم دهد، بلکه مسحِ او دربارۀ همه چیز به شما تعلیم می‌دهد. آن مسح، حقیقی است، نه دروغین. پس همان‌گونه که به شما تعلیم داده است، در او بمانید.

7 ترس خداوند سرآغاز دانش است،

اما حکمت و ادب را جاهلان خوار می‌شمارند.

11 پسرم، تأدیب خداوند را خوار مشمار،

و از توبیخ او بیزاری مجو،

12 زیرا خداوند آنان را که دوست می‌دارد، تأدیب می‌کند

چنانکه پدری، فرزند خویش را که مایۀ خشنودی اوست.

11 من راه حکمت را به تو می‌آموزم

و در مسیر راست هدایتت می‌کنم.

1 هر که تأدیب را دوست بدارد، دوستدار معرفت است،

اما آن که از توبیخ نفرت کند، وحشی است.

5 پس در دل خود بدانید همان‌گونه که مردی فرزندش را تأدیب می‌کند، یهوه خدایتان نیز شما را تأدیب می‌نماید.

16 کلام مسیح به دولتمندی در شما* ساکن شود؛ و با مزامیر، سرودها و نغمه‌هایی که از روح است، با کمال حکمت یکدیگر را پند و تعلیم دهید؛ و با شکرگزاری و از صمیم دل برای خدا بسرایید.

11 پس یکدیگر را تشویق و تقویت کنید، چنانکه اکنون نیز می‌کنید.

42 و هیچ روزی، چه در معبد و چه در خانه‌ها، از تعلیم و بشارت دربارۀ اینکه عیسی همان مسیح است، دست نکشیدند.

20 می‌دانید که از هرآنچه ممکن بود به حال شما سودمند افتد، چیزی دریغ نداشته‌ام، بلکه پیام را به شما موعظه کرده، چه در جمع و چه در خانه‌ها تعلیمتان داده‌ام.

9 آنچه از من آموخته و پذیرفته‌اید و هرآنچه از من شنیده و یا در من دیده‌اید، همان را به عمل آورید، که خدای آرامش با شما خواهد بود.

تعلیم صحیح

1 امّا تو از آنچه مطابق با تعلیم صحیح است، سخن بگو.

10 مرا بیاموز که اراده‌ات را به جا آورم،

زیرا که تو خدای من هستی.

روح نیکوی تو

مرا بر زمین هموار هدایت کند.

4 خداوندا، راههای خویش را بر من بنما،

و طریقهای خود را به من بیاموز!

5 مرا در راستی خود سالک گردان و مرا بیاموز،

زیرا که تو خدای نجات من هستی؛

همۀ روز، منتظر تو هستم!

8 خداوند نیکو و راست است؛

از این رو، راه را بر گمراهان می‌نماید.

9 او فروتنان را در طریق عدالت سالک می‌گرداند،

و راه خویش را به افتادگان می‌آموزد.

8 تو را بصیرت خواهم آموخت،

و به راهی که باید رفت ارشاد خواهم کرد؛

و در حالی که چشمم بر توست،

تو را مشورت خواهم داد.

9 شبانگاه جان من در اشتیاق توست،

و سحرگاه روح من در اندرونم تو را می‌جوید.

آنگاه که داوریهای تو بر زمین اجرا شود،

ساکنان جهان پارسایی را خواهند آموخت.