Arca de noé
A arca de Noé é história de salvação e fidelidade. Deus instruiu Noé a construir a arca para salvar sua família e os animais do dilúvio — exemplo supremo de obediência e fé.
Agus thubhairt Dia ri Nòah, Thàinig crìoch gach uile fheòla am fhianais; oir tha an talamh air a lìonadh le fòirneart dan trìdsan; agus, feuch, sgriosaidh mise iad maille ris an talamh.
Dèan dhut fhèin àirc de fhiodh gopheir; seòmraichean nì thu anns an àirc, agus còmhdaichidh tu i a-staigh agus a-muigh le pic.
Agus seo a’ chumachd air an dèan thu i: Trì cheud làmh-choille fad na h-àirce, lethcheud làmh-choille a leud, agus deich-ar-fhichead làmh-choille a h-àirde.
Uinneag nì thu don àirc, agus an làimh-choille crìochnaichidh tu i na mullach; agus doras na h-àirce cuiridh tu na taobh; le lobhtachan ìochdarach, meadhonach, agus uachdarach nì thu i.
Agus thubhairt an Tighearna ri Nòah, Rach thusa agus do thaigh uile a-steach don àirc; oir thusa chunnaic mi cothromach am fhianais anns a’ ghinealach seo.
Agus chaidh Nòah a-steach, agus a mhic agus a bhean agus mnathan a mhac maille ris, don àirc, airson uisgeachan na dìle.
De ainmhidhean glan, agus de ainmhidhean nach eil glan, agus de eunlaith, agus de gach nì a shnàigeas air an talamh,
Chaidh dithis agus dithis a-steach a dh’ionnsaigh Nòah don àirc, fireann agus boireann, a rèir mar a dh’àithn Dia do Nòah.
Agus an dèidh seachd làithean bha uisgeachan na dìle air an talamh.
Agus iadsan a chaidh a-steach, fireann agus boireann, chaidh iad a-steach de gach uile fheòil, mar a dh’àithn Dia dha: agus dhruid an Tighearna a-staigh e.
Agus bha an dìle dà-fhichead là air an talamh; agus mheudaicheadh na h-uisgeachan, agus ghiùlain iad an àirc, agus thogadh suas i os cionn na talmhainn.
Agus bhuadhaich na h-uisgeachan, agus mheudaicheadh iad gu h-anabarrach air an talamh; agus shiubhail an àirc air aghaidh nan uisgeachan.
Agus sgriosadh gach uile dhùil a bha air aghaidh na talmhainn, araon duine, agus ainmhidh, agus an creutair a shnàigeas, agus eunlaith nan speur; agus sgriosadh iad bhàrr na talmhainn: agus dh’fhàgadh a-mhàin Nòah, agus na bha maille ris anns an àirc.
Agus thill na h-uisgeachan a-ghnàth bhàrr na talmhainn: agus thraogh na h-uisgeachan an dèidh ceud agus leth-cheud là.
Agus stad an àirc anns an t-seachdamh mìos, air an t-seachdamh-là-deug den mhìos, air beanntan Ararait.
Agus an ceann dà-fhichead là, dh’fhosgail Nòah uinneag na h-àirc a rinn e:
Agus chuir e a-mach fitheach, a chaidh a-mach a’ dol air ais agus air aghaidh, gus an do thiormaicheadh na h-uisgeachan bhàrr na talmhainn.
Mar an ceudna chuir e a-mach calaman uaithe, a dh’fhaicinn an do thraogh na h-uisgeachan bhàrr aghaidh na talmhainn;
Ach cha d’fhuair an calaman fois do bhonn a choise, agus thill e da ionnsaigh don àirc, do bhrìgh gu robh na h-uisgeachan air aghaidh na talmhainn uile: an sin chuir e a-mach a làmh, agus rug e air, agus thug e a-steach e da ionnsaigh don àirc.
Agus dh’fhan e fhathast seachd làithean eile; agus a-rìs chuir e a-mach an calaman on àirc;
Agus thàinig an calaman da ionnsaigh anns an fheasgar, agus, feuch, duilleag craoibh-ola, a spìonadh leis, aige na ghob: agus dh’aithnich Nòah gun do thraogh na h-uisgeachan bhàrr na talmhainn.
Agus dh’fhan e fhathast seachd làithean eile; agus chuir e a-mach an calaman; agus cha do thill e a-rìs da ionnsaigh nas mò.
Agus anns an t-siathamh ceud bliadhna agus a h-aon, anns a’ chiad mhìos, anns a’ chiad là den mhìos, thiormaicheadh na h-uisgeachan suas bhàrr na talmhainn: agus bhuin Nòah air falbh còmhdach na h-àirc, agus dh’amhairc e, agus, feuch, bha aghaidh na talmhainn tioram.
Agus labhair Dia ri Nòah, ag ràdh,
Rach a-mach as an àirc, thu fhèin, agus do bhean, agus do mhic, agus mnathan do mhac maille riut.
Thoir a-mach leat gach nì beò a tha maille riut, de gach uile fheòil, de eunlaith, agus de sprèidh, agus de gach uile nì a shnàigeas a tha a’ snàigeadh air an talamh; a-chum is gun sìolaich iad air an talamh, agus gum bi iad torrach, agus gum fàs iad lìonmhor air an talamh.
Agus labhair Dia ri Nòah, agus ra mhic maille ris, ag ràdh,
Agus mise, feuch, daingnichidh mi mo choicheangal ribhse, agus ri ur sliochd nur dèidh;
Agus ris gach uile chreutair beò a tha maille ribh, de eunlaith, de sprèidh, agus de uile bheathaichean na talmhainn maille ribh; o gach uile a tha a’ dol a-mach as an àirc, gu uile bheathaichean na talmhainn.
Agus daingnichidh mi mo choicheangal ribh; agus cha sgriosar gach uile fheòil tuilleadh le uisgeachan na dìle; agus cha bhi dìle ann nas mò a sgrios na talmhainn.
Mo bhogha cuiridh mi anns an neul, agus bidh e na chomharradh coicheangail eadar mise agus an talamh.
Tre chreideamh, air do Nòah rabhadh fhaotainn o Dhia mu thimcheall nithean nach robh idir rim faicinn, agus eagal a ghabhail, dh’ullaich e àirc a-chum tèarnadh a theaghlaich; tre an do dhìt e an saoghal, agus rinneadh e na oighre air an fhìreantachd a tha a-thaobh creidimh.
A bha o shean eas-umhail, nuair a dh’fheith fad-fhulangas Dhè aon uair ann an làithean Nòah, am feadh a bha àirc ga h-ullachadh, anns an robh beagan, sin ri ràdh, ochd anaman, air an tèarnadh tre uisge.
Tha am baisteadh, mar shamhlachas a tha a’ co-fhreagradh dha seo (chan e cur dhinn sal na feòla, ach freagradh deagh chogais a-thaobh Dhè), a-nis gar tèarnadh-ne, tre aiseirigh Iosa Crìosd:
Neach air dha dol do nèamh, a tha air deaslàimh Dhè, air do ainglean, agus do uachdaranachdan, agus do chumhachdan a bhith air an cur fo a cheannsal.
Ach amhail a bha làithean Noe, mar sin mar an ceudna bidh teachd Mac an Duine.
Oir mar a bha iad anns na làithean ron tuil ag ithe agus ag òl, a’ pòsadh agus a’ toirt ann am pòsadh, gus an là anns an deachaidh Noe a-steach anns an àirc,
Agus nach robh fhios aca gus an tàinig an tuil, agus an do thog i leatha iad uile; mar sin mar an ceudna bidh teachd Mac an Duine.
An sin bidh dithis air a’ mhachair; gabhar fear aca, agus fàgar am fear eile.
Bidh dithis bhan a’ meileadh anns a’ mhuileann; gabhar aon dhiubh, agus fàgar an aon eile.