Bíblia
A Bíblia é a Palavra de Deus — viva, eficaz e mais cortante que espada de dois gumes. Toda Escritura é inspirada por Deus e útil para ensinar, repreender, corrigir e instruir em justiça.
Inspiração divina
Toda Escritura é inspirada por Deus. Homens santos falaram da parte de Deus movidos pelo Espírito Santo.
Poder da Palavra
A Palavra de Deus é viva e eficaz. O céu e a terra passarão, mas as minhas palavras jamais passarão.
Haafura kawaa arddokkina kafelaroyya; mina lamane enenaan kaɂabo maamisikki shiifakkona roore kaɂenenaateyya, neefona ayyaana, mikitaalnna lefaal kalekalee taa beesiro kagoggoosaroya; wodanaa orroo tagitto k’ofana halchcha k’ok’k’ore kafirddaroya.
Ulnna daruurnna roorraanwa haafurakki goɂameen suure lakkoroorro.
Yesuusana, «Ibaaddo hiɂi tawaakko kabiyaaro haafura dubbaa kuwaarre babo kaalaalii lakkogiraro amame mas’aafaa k’ulluukkii s’aafamera» ame abbaabe.
Haafurakka rummiya, rummittaayi k’ullooyisina.
Isin mas’aafa k’ulluukkiinna jiruu jiroommakki giri ohelayinnattaan aani mankkollaaro maraan mas’aafal k’ok’k’orattaan, hikki mas’aafana garakkee kaɂatotaaroya;
Estudar e pregar
Os bereanos examinavam as Escrituras diariamente. Procura apresentar-te a Deus aprovado como obreiro que maneja bem a Palavra.
Beeriyayi kagira ibaaddo Teselonk’eeyi kagiro ibaaddokko wodanaamekki mankkolleen maraan haafura kaɂatiitii halchchaayi atateen; haafurana rummi laano addeesin ameeren arggetto k’ulluukki mas’aafaal k’ok’k’oraa gireen.
P’awuloosa goggokasanaaye Ayihuudikokki min kaɂebi tabe; Ayihuudin kafoolssii almma seed k’ulluukki mas’aafajjolkko banɂe tusaa agaalssisaa gire; Kiristoosa rakkoo atayiinna goyikko kiin kadootisaro laano addeesise agaalssisaa gire; «Hikki ani isinuun kalallabaara haafura Yesuusa usu Kiristoosaya» ame.
Filp’oosana saame usu farad tos seete; mureessati kahegeroo kaɂisiyaasa mas’aafa nabbabaa giraan maalere, «Ati kanabbabatto malabatta?» ame. Mureessatina, «Iin furi kasegira ibaaddo haginnooni misii addeesin daanddaara?» ame; usuna farad tos emetere wota goggohamas’iroon Filp’oosa ebaate. Mureessatina nabbabaa tagire haafura kawaakkotti banɂe hittatta;
«Usuna enɂaamin kawodamaro idaad aaniya;
Ogorro goosaa giraan c’alɂi kaɂamaro idaad aani,
Usuna ayeesin hiɂi lakkobanatere.
Filp’oosa ayeese; hikka mas’aafakko banɂe too haggaɂabere kayesuusa wongala lallabee.
Yesuusa haa ame, «Isin gowoolee ibaaddo, wodanatisinna kahegerool kaɂayeesenaan dubba ammanatana waattii adallaatte, Kiristoosa hikka ayeesi hitta rakkoo atatanona kabaja tos tabano lakkodootisaroya?» Musekkona kahegeroo dubbakko haggaɂabere k’ulluukki mas’aafajjool garakkeessa kas’aafamero tusaa fure segee.
Yesuusana usukko oɂagaalssatareen mankkogireen tos emeetegure, «Odonnati dubba daruurnna ulii iin sisamera, Haannuun seeyeenddeen gosa dubba Odooyi, Ereyinna Ayyaana K’ulluukkokki megeeyi t’ammak’aa inkko oɂagaalssataran yela. Ani isinuun kasisero ajaja dubba goggoɂooranawun agaalssisa, aninna alamikkotti gachcho taageeroo arggetto isinne wota gira» ame.
Seeyenguddeen ‹Wononnati kadaruure gabbalamera› ama lallabaa.
Revelação e fidelidade
A Palavra do Senhor veio aos profetas. A graça de Deus se manifestou na Escritura para a salvação de todos.
Viver pela Palavra
Não só de pão vive o homem. Nada acrescentes nem diminuas. A Palavra é alimento, guia e espada do cristão.
Ani; hikka mas’aafayi kas’aafamero kahegeroo haafura kamaalaro dubba seeraara; maayyona hikka haafuraa gutii kooko koo goɂade, hikka mas’aafayi os’aafameraan murroo Waa usuun adinara. Maayyona hikka kahegeroo mas’aafaa kas’aafamero haafurakko koo gohank’k’ise, hikka mas’aafayi kasegaamero kagiri gaakotti ilnna k’ulluutti katamaakotti k’oobakko Waa usu hank’k’isiinnara.
Takiristoosa sinoo isin kaɂuumero Waa Hedo iisseddeene, kakkalee wongala tos hikkamalee jeertteen abbaabatanokkisin in saadisara. Rummi malee gollee kakkalee wongala laagiro. Isin kasossoyisarana kakiristoosa wongala woc’ac’iin kadootara kookkoo ibaaddo gira. Ayesuun goɂameen no goleenenna goorttun kadaruure erggichcha no kalallabinenno Wongalakko kakkalee wongala isinuun kalallabee usu jiruu jiroommaan kak’anggaame halleewo. T’ayine no goggoɂaminnennoo giddanna ade ani amara, maayyona kaɂatatteettaankko kakkalee kalekki Wongala kalallabee usu jiruu jiroomman kak’anggaame halleewo.
K’ulluukki mas’aafakko noo tahelatanno obssiinna goggoɂinnaayi abddi goggogirttoon t’aye kas’aafamera dubba noon agaalssis goggolleeroon s’aafamera.
Ayesuun goɂameen haɂammanooni giraan misii uumamin daanddaaran? Garakkeessa anmaalooni misii ammannaraan? Kalallabaara anginnoon misii maalin daanddaaran? Kaɂagaalssisira gofaramoon misii haafura agaalssisin daanddaaran? Hikka «Wongala kageggeloo okkeenaraankotti emeeto misii iidatta!» amame goggos’aafamerooya. Ayesuun goɂameen Isiyaasa, «Goottaa! Noo kaɂayeenssenno haafura ayyoya kaɂatate?» ame goggoɂayeeseroo, dubbana kageggeloo haafura lakkoɂatateeraan. Goortta ammano kakkohelamara kageggeloo haafura maalanokko kakkeeyiyya; kageggeloo haafurana kakkohelamara gara kakiristoosa kaɂayeesaro haafura kawaakkoya.
Ani wongalaayi lakkomullaaro; hikkina horaarjje Ayihuudin debeenna Ayizaabn kaɂammanaro dubbaan hunna kawaayya. Wongalaayi k’ullumma tawaa muttetta; k’ulluukki ammanoo girara amame goggos’aafamerooya; «k’ullummana horaarjjekko taagachcho geeto kakkohelamatta ammano kaalaaliya.»