Bíblia
A Bíblia é a Palavra de Deus — viva, eficaz e mais cortante que espada de dois gumes. Toda Escritura é inspirada por Deus e útil para ensinar, repreender, corrigir e instruir em justiça.
Inspiração divina
Toda Escritura é inspirada por Deus. Homens santos falaram da parte de Deus movidos pelo Espírito Santo.
തത് സർവ്വം ശാസ്ത്രമ് ഈശ്വരസ്യാത്മനാ ദത്തം ശിക്ഷായൈ ദോഷബോധായ ശോധനായ ധർമ്മവിനയായ ച ഫലയൂക്തം ഭവതി
തേന ചേശ്വരസ്യ ലോകോ നിപുണഃ സർവ്വസ്മൈ സത്കർമ്മണേ സുസജ്ജശ്ച ഭവതി|
യാനി ച ധർമ്മശാസ്ത്രാണി ഖ്രീഷ്ടേ യീശൗ വിശ്വാസേന പരിത്രാണപ്രാപ്തയേ ത്വാം ജ്ഞാനിനം കർത്തും ശക്നുവന്തി താനി ത്വം ശൈശവകാലാദ് അവഗതോഽസി|
തത് സർവ്വം ശാസ്ത്രമ് ഈശ്വരസ്യാത്മനാ ദത്തം ശിക്ഷായൈ ദോഷബോധായ ശോധനായ ധർമ്മവിനയായ ച ഫലയൂക്തം ഭവതി
തേന ചേശ്വരസ്യ ലോകോ നിപുണഃ സർവ്വസ്മൈ സത്കർമ്മണേ സുസജ്ജശ്ച ഭവതി|
ശാസ്ത്രീയം കിമപി ഭവിഷ്യദ്വാക്യം മനുഷ്യസ്യ സ്വകീയഭാവബോധകം നഹി, ഏതദ് യുഷ്മാഭിഃ സമ്യക് ജ്ഞായതാം|
യതോ ഭവിഷ്യദ്വാക്യം പുരാ മാനുഷാണാമ് ഇച്ഛാതോ നോത്പന്നം കിന്ത്വീശ്വരസ്യ പവിത്രലോകാഃ പവിത്രേണാത്മനാ പ്രവർത്തിതാഃ സന്തോ വാക്യമ് അഭാഷന്ത|
അപരം ത്വമ് ഈശ്വരസ്യ സാക്ഷാത് സ്വം പരീക്ഷിതമ് അനിന്ദനീയകർമ്മകാരിണഞ്ച സത്യമതസ്യ വാക്യാനാം സദ്വിഭജനേ നിപുണഞ്ച ദർശയിതും യതസ്വ|
ത്വം വാക്യം ഘോഷയ കാലേഽകാലേ ചോത്സുകോ ഭവ പൂർണയാ സഹിഷ്ണുതയാ ശിക്ഷയാ ച ലോകാൻ പ്രബോധയ ഭർത്സയ വിനയസ്വ ച|
യാവന്നാഹമ് ആഗമിഷ്യാമി താവത് ത്വ പാഠേ ചേതയനേ ഉപദേശേ ച മനോ നിധത്സ്വ|
Poder da Palavra
A Palavra de Deus é viva e eficaz. O céu e a terra passarão, mas as minhas palavras jamais passarão.
ഈശ്വരസ്യ വാദോഽമരഃ പ്രഭാവവിശിഷ്ടശ്ച സർവ്വസ്മാദ് ദ്വിധാരഖങ്ഗാദപി തീക്ഷ്ണഃ, അപരം പ്രാണാത്മനോ ർഗ്രന്ഥിമജ്ജയോശ്ച പരിഭേദായ വിച്ഛേദകാരീ മനസശ്ച സങ്കൽപാനാമ് അഭിപ്രേതാനാഞ്ച വിചാരകഃ|
നഭോമേദിന്യോ ർലുപ്തയോരപി മമ വാക് കദാപി ന ലോപ്സ്യതേ|
തതഃ സ പ്രത്യബ്രവീത്, ഇത്ഥം ലിഖിതമാസ്തേ, "മനുജഃ കേവലപൂപേന ന ജീവിഷ്യതി, കിന്ത്വീശ്വരസ്യ വദനാദ് യാനി യാനി വചാംസി നിഃസരന്തി തൈരേവ ജീവിഷ്യതി| "
തവ സത്യകഥയാ താൻ പവിത്രീകുരു തവ വാക്യമേവ സത്യം|
ധർമ്മപുസ്തകാനി യൂയമ് ആലോചയധ്വം തൈ ർവാക്യൈരനന്തായുഃ പ്രാപ്സ്യാമ ഇതി യൂയം ബുധ്യധ്വേ തദ്ധർമ്മപുസ്തകാനി മദർഥേ പ്രമാണം ദദതി|
കിന്തു വാക്യം പരേശസ്യാനന്തകാലം വിതിഷ്ഠതേ| തദേവ ച വാക്യം സുസംവാദേന യുഷ്മാകമ് അന്തികേ പ്രകാശിതം|
Estudar e pregar
Os bereanos examinavam as Escrituras diariamente. Procura apresentar-te a Deus aprovado como obreiro que maneja bem a Palavra.
തത്രസ്ഥാ ലോകാഃ ഥിഷലനീകീസ്ഥലോകേഭ്യോ മഹാത്മാന ആസൻ യത ഇത്ഥം ഭവതി ന വേതി ജ്ഞാതും ദിനേ ദിനേ ധർമ്മഗ്രന്ഥസ്യാലോചനാം കൃത്വാ സ്വൈരം കഥാമ് അഗൃഹ്ലൻ|
തദാ പൗലഃ സ്വാചാരാനുസാരേണ തേഷാം സമീപം ഗത്വാ വിശ്രാമവാരത്രയേ തൈഃ സാർദ്ധം ധർമ്മപുസ്തകീയകഥായാ വിചാരം കൃതവാൻ|
ഫലതഃ ഖ്രീഷ്ടേന ദുഃഖഭോഗഃ കർത്തവ്യഃ ശ്മശാനദുത്ഥാനഞ്ച കർത്തവ്യം യുഷ്മാകം സന്നിധൗ യസ്യ യീശോഃ പ്രസ്താവം കരോമി സ ഈശ്വരേണാഭിഷിക്തഃ സ ഏതാഃ കഥാഃ പ്രകാശ്യ പ്രമാണം ദത്വാ സ്ഥിരീകൃതവാൻ|
തസ്മാത് സ ധാവൻ തസ്യ സന്നിധാവുപസ്ഥായ തേന പഠ്യമാനം യിശയിയഥവിഷ്യദ്വാദിനോ വാക്യം ശ്രുത്വാ പൃഷ്ടവാൻ യത് പഠസി തത് കിം ബുധ്യസേ?
തതഃ സ കഥിതവാൻ കേനചിന്ന ബോധിതോഹം കഥം ബുധ്യേയ? തതഃ സ ഫിലിപം രഥമാരോഢും സ്വേന സാർദ്ധമ് ഉപവേഷ്ടുഞ്ച ന്യവേദയത്|
സ ശാസ്ത്രസ്യേതദ്വാക്യം പഠിതവാൻ യഥാ, സമാനീയത ഘാതായ സ യഥാ മേഷശാവകഃ| ലോമച്ഛേദകസാക്ഷാച്ച മേഷശ്ച നീരവോ യഥാ| ആബധ്യ വദനം സ്വീയം തഥാ സ സമതിഷ്ഠത|
തതഃ ഫിലിപസ്തത്പ്രകരണമ് ആരഭ്യ യീശോരുപാഖ്യാനം തസ്യാഗ്രേ പ്രാസ്തൗത്|
തദാ സ താവുവാച, ഹേ അബോധൗ ഹേ ഭവിഷ്യദ്വാദിഭിരുക്തവാക്യം പ്രത്യേതും വിലമ്ബമാനൗ;
ഏതത്സർവ്വദുഃഖം ഭുക്ത്വാ സ്വഭൂതിപ്രാപ്തിഃ കിം ഖ്രീഷ്ടസ്യ ന ന്യായ്യാ?
തതഃ സ മൂസാഗ്രന്ഥമാരഭ്യ സർവ്വഭവിഷ്യദ്വാദിനാം സർവ്വശാസ്ത്രേ സ്വസ്മിൻ ലിഖിതാഖ്യാനാഭിപ്രായം ബോധയാമാസ|
യീശുസ്തേഷാം സമീപമാഗത്യ വ്യാഹൃതവാൻ, സ്വർഗമേദിന്യോഃ സർവ്വാധിപതിത്വഭാരോ മയ്യർപിത ആസ്തേ|
അതോ യൂയം പ്രയായ സർവ്വദേശീയാൻ ശിഷ്യാൻ കൃത്വാ പിതുഃ പുത്രസ്യ പവിത്രസ്യാത്മനശ്ച നാമ്നാ താനവഗാഹയത; അഹം യുഷ്മാൻ യദ്യദാദിശം തദപി പാലയിതും താനുപാദിശത|
പശ്യത, ജഗദന്തം യാവത് സദാഹം യുഷ്മാഭിഃ സാകം തിഷ്ഠാമി| ഇതി|
ഗത്വാ ഗത്വാ സ്വർഗസ്യ രാജത്വം സവിധമഭവത്, ഏതാം കഥാം പ്രചാരയത|
Revelação e fidelidade
A Palavra do Senhor veio aos profetas. A graça de Deus se manifestou na Escritura para a salvação de todos.
Viver pela Palavra
Não só de pão vive o homem. Nada acrescentes nem diminuas. A Palavra é alimento, guia e espada do cristão.
യഃ കശ്ചിദ് ഏതദ്ഗ്രന്ഥസ്ഥഭവിഷ്യദ്വാക്യാനി ശൃണോതി തസ്മാ അഹം സാക്ഷ്യമിദം ദദാമി, കശ്ചിദ് യദ്യപരം കിമപ്യേതേഷു യോജയതി തർഹീശ്വരോഗ്രന്ഥേഽസ്മിൻ ലിഖിതാൻ ദണ്ഡാൻ തസ്മിന്നേവ യോജയിഷ്യതി|
യദി ച കശ്ചിദ് ഏതദ്ഗ്രന്ഥസ്ഥഭവിഷ്യദ്വാക്യേഭ്യഃ കിമപ്യപഹരതി തർഹീശ്വരോ ഗ്രന്ഥേ ഽസ്മിൻ ലിഖിതാത് ജീവനവൃക്ഷാത് പവിത്രനഗരാച്ച തസ്യാംശമപഹരിഷ്യതി|
ഖ്രീഷ്ടസ്യാനുഗ്രഹേണ യോ യുഷ്മാൻ ആഹൂതവാൻ തസ്മാന്നിവൃത്യ യൂയമ് അതിതൂർണമ് അന്യം സുസംവാദമ് അന്വവർത്തത തത്രാഹം വിസ്മയം മന്യേ|
സോഽന്യസുസംവാദഃ സുസംവാദോ നഹി കിന്തു കേചിത് മാനവാ യുഷ്മാൻ ചഞ്ചലീകുർവ്വന്തി ഖ്രീഷ്ടീയസുസംവാദസ്യ വിപര്യ്യയം കർത്തും ചേഷ്ടന്തേ ച|
യുഷ്മാകം സന്നിധൗ യഃ സുസംവാദോഽസ്മാഭി ർഘോഷിതസ്തസ്മാദ് അന്യഃ സുസംവാദോഽസ്മാകം സ്വർഗീയദൂതാനാം വാ മധ്യേ കേനചിദ് യദി ഘോഷ്യതേ തർഹി സ ശപ്തോ ഭവതു|
പൂർവ്വം യദ്വദ് അകഥയാമ, ഇദാനീമഹം പുനസ്തദ്വത് കഥയാമി യൂയം യം സുസംവാദം ഗൃഹീതവന്തസ്തസ്മാദ് അന്യോ യേന കേനചിദ് യുഷ്മത്സന്നിധൗ ഘോഷ്യതേ സ ശപ്തോ ഭവതു|
അസ്മാകം പ്രഭോ ർദീർഘസഹിഷ്ണുതാഞ്ച പരിത്രാണജനികാം മന്യധ്വം| അസ്മാകം പ്രിയഭ്രാത്രേ പൗലായ യത് ജ്ഞാനമ് അദായി തദനുസാരേണ സോഽപി പത്രേ യുഷ്മാൻ പ്രതി തദേവാലിഖത്|
സ്വകീയസർവ്വപത്രേഷു ചൈതാന്യധി പ്രസ്തുത്യ തദേവ ഗദതി| തേഷു പത്രേഷു കതിപയാനി ദുരൂഹ്യാണി വാക്യാനി വിദ്യന്തേ യേ ച ലോകാ അജ്ഞാനാശ്ചഞ്ചലാശ്ച തേ നിജവിനാശാർഥമ് അന്യശാസ്ത്രീയവചനാനീവ താന്യപി വികാരയന്തി|
അപരഞ്ച വയം യത് സഹിഷ്ണുതാസാന്ത്വനയോ ർജനകേന ശാസ്ത്രേണ പ്രത്യാശാം ലഭേമഹി തന്നിമിത്തം പൂർവ്വകാലേ ലിഖിതാനി സർവ്വവചനാന്യസ്മാകമ് ഉപദേശാർഥമേവ ലിലിഖിരേ|
യം യേ ജനാ ന പ്രത്യായൻ തേ തമുദ്ദിശ്യ കഥം പ്രാർഥയിഷ്യന്തേ? യേ വാ യസ്യാഖ്യാനം കദാപി ന ശ്രുതവന്തസ്തേ തം കഥം പ്രത്യേഷ്യന്തി? അപരം യദി പ്രചാരയിതാരോ ന തിഷ്ഠന്തി തദാ കഥം തേ ശ്രോഷ്യന്തി?
യദി വാ പ്രേരിതാ ന ഭവന്തി തദാ കഥം പ്രചാരയിഷ്യന്തി? യാദൃശം ലിഖിതമ് ആസ്തേ, യഥാ, മാങ്ഗലികം സുസംവാദം ദദത്യാനീയ യേ നരാഃ| പ്രചാരയന്തി ശാന്തേശ്ച സുസംവാദം ജനാസ്തു യേ| തേഷാം ചരണപദ്മാനി കീദൃക് ശോഭാന്വിതാനി ഹി|
കിന്തു തേ സർവ്വേ തം സുസംവാദം ന ഗൃഹീതവന്തഃ| യിശായിയോ യഥാ ലിഖിതവാൻ| അസ്മത്പ്രചാരിതേ വാക്യേ വിശ്വാസമകരോദ്ധി കഃ|
അതഏവ ശ്രവണാദ് വിശ്വാസ ഐശ്വരവാക്യപ്രചാരാത് ശ്രവണഞ്ച ഭവതി|
യതഃ ഖ്രീഷ്ടസ്യ സുസംവാദോ മമ ലജ്ജാസ്പദം നഹി സ ഈശ്വരസ്യ ശക്തിസ്വരൂപഃ സൻ ആ യിഹൂദീയേഭ്യോ ഽന്യജാതീയാൻ യാവത് സർവ്വജാതീയാനാം മധ്യേ യഃ കശ്ചിദ് തത്ര വിശ്വസിതി തസ്യൈവ ത്രാണം ജനയതി|
യതഃ പ്രത്യയസ്യ സമപരിമാണമ് ഈശ്വരദത്തം പുണ്യം തത്സുസംവാദേ പ്രകാശതേ| തദധി ധർമ്മപുസ്തകേപി ലിഖിതമിദം "പുണ്യവാൻ ജനോ വിശ്വാസേന ജീവിഷ്യതി"|
വയഞ്ചേഹലോകസ്യാത്മാനം ലബ്ധവന്തസ്തന്നഹി കിന്ത്വീശ്വരസ്യൈവാത്മാനം ലബ്ധവന്തഃ, തതോ ഹേതോരീശ്വരേണ സ്വപ്രസാദാദ് അസ്മഭ്യം യദ് യദ് ദത്തം തത്സർവ്വമ് അസ്മാഭി ർജ്ഞാതും ശക്യതേ|
തച്ചാസ്മാഭി ർമാനുഷികജ്ഞാനസ്യ വാക്യാനി ശിക്ഷിത്വാ കഥ്യത ഇതി നഹി കിന്ത്വാത്മതോ വാക്യാനി ശിക്ഷിത്വാത്മികൈ ർവാക്യൈരാത്മികം ഭാവം പ്രകാശയദ്ഭിഃ കഥ്യതേ|
പ്രാണീ മനുഷ്യ ഈശ്വരീയാത്മനഃ ശിക്ഷാം ന ഗൃഹ്ലാതി യത ആത്മികവിചാരേണ സാ വിചാര്യ്യേതി ഹേതോഃ സ താം പ്രലാപമിവ മന്യതേ ബോദ്ധുഞ്ച ന ശക്നോതി|
ഈശ്വരസ്യ ജ്ഞാനാദ് ഇഹലോകസ്യ മാനവാഃ സ്വജ്ഞാനേനേശ്വരസ്യ തത്ത്വബോധം ന പ്രാപ്തവന്തസ്തസ്മാദ് ഈശ്വരഃ പ്രചാരരൂപിണാ പ്രലാപേന വിശ്വാസിനഃ പരിത്രാതും രോചിതവാൻ|
യിഹൂദീയലോകാ ലക്ഷണാനി ദിദൃക്ഷന്തി ഭിന്നദേശീയലോകാസ്തു വിദ്യാം മൃഗയന്തേ,
വയഞ്ച ക്രുശേ ഹതം ഖ്രീഷ്ടം പ്രചാരയാമഃ| തസ്യ പ്രചാരോ യിഹൂദീയൈ ർവിഘ്ന ഇവ ഭിന്നദേശീയൈശ്ച പ്രലാപ ഇവ മന്യതേ,
കിന്തു യിഹൂദീയാനാം ഭിന്നദേശീയാനാഞ്ച മധ്യേ യേ ആഹൂതാസ്തേഷു സ ഖ്രീഷ്ട ഈശ്വരീയശക്തിരിവേശ്വരീയജ്ഞാനമിവ ച പ്രകാശതേ|
ഖ്രീഷ്ടേനാഹം മജ്ജനാർഥം ന പ്രേരിതഃ കിന്തു സുസംവാദസ്യ പ്രചാരാർഥമേവ; സോഽപി വാക്പടുതയാ മയാ ന പ്രചാരിതവ്യഃ, യതസ്തഥാ പ്രചാരിതേ ഖ്രീഷ്ടസ്യ ക്രുശേ മൃത്യുഃ ഫലഹീനോ ഭവിഷ്യതി|
കിന്തു യൂയം യേനാന്ധകാരമധ്യാത് സ്വകീയാശ്ചര്യ്യദീപ്തിമധ്യമ് ആഹൂതാസ്തസ്യ ഗുണാൻ പ്രകാശയിതുമ് അഭിരുചിതോ വംശോ രാജകീയോ യാജകവർഗഃ പവിത്രാ ജാതിരധികർത്തവ്യാഃ പ്രജാശ്ച ജാതാഃ|