Casa de Deus
A casa de Deus é lugar de adoração, refúgio e encontro com o Sagrado. A Bíblia exalta o tabernáculo, o templo e a igreja como morada do Altíssimo entre seu povo.
A presença de Deus
Quão amáveis são os teus tabernáculos! Uma coisa pedi ao Senhor: habitar na casa do Senhor todos os dias da minha vida.
O templo
Minha casa será chamada casa de oração. O zelo da tua casa me consumiu. O verdadeiro templo é o corpo do cristão.
ईसु मंदीर मे मोय ज्यो अने तां गेथा आखा वेचवा वाळा अने लेवा वाळा ने बारथा काड देदो। तीहयो पय्हा ना अदला-बदली करन्या ना टेबल्या ने अने पारवा वेचवा ना पाटला ने उथलाय देदो। अने तीमने केदो, "खरली सास्तर मे लीखलु से, ‘मारु घोर वीन्ती नु घोर केवायहे, पण तमु ईने चोट्टा नु घोर बणाय र्या।’"
युहदी माणहु नो फसह नो तीवार ह़ाते आय र्यो हतो। अने ईसु यरुसलेम मे ज्यो। अने तीहयो मंदीर मे बोळद्या, अने गाडरा अने पारवा वेचवा वाळा, अने पय्हा ना अदला-बदली करवा वाळा वेपार्या ने बह रेला देख्यो। अने तीहयो दोड़ा नो ह़ड़को बणावीन आखा गाडरा अने बोळद्या ने मंदीर मे गेथा बारा नीकाळ देदो, अने पय्हा ने खोळ्वी देदो, अने टेबल्या ने उथलाय देदो। अने पारवा वेचवा वाळा ने केदो, "ईमने आञे गेथा ली जावो। मारा बाह ना घोर ने हाट नु घोर ना बणावो।" तत्यार ईसु ना चेला ने फोम आयु के लीखलु से, "तारा घोर नी धुंद मने खाय जहे।"
तमारु डील चोखली आत्मा नो मंदीर से, आहयी वात तमने मालम नी हय ह़ु? आहयी चोखली आत्मा तमु आखा ने भगवान पांह गेथी जड़ली से।
के कदीम मारी आव्वा मे वार हय, ता तु आहयी चीट्ठी सी जाण लेजे, के भगवान ना घोरल्या मे जे जीवत्ला भगवान नी मंडळी से अने सच्चाय नो खम्बो अने नीव से, तु जाण लेजे के केवो वेहवार करवा जोवे।
पण मसी सोरा नी रुप भगवान ना घोर मे भरहा नी लायक से। अने तीनु घोर आपणु से, कदीम आमु अमारी हीम्मत अने जीनी पोर आमु मोटाय करया तीहयी आह पोर वातड़ा रीन टेकला रीया।
जंगल मे अमारा आड़ा-बुड़ा पांह गवा ना तम्बु हता। भगवान मुसा ने आहया तम्बु ना बारा मे आहयो हुकम आपलो हतो, मे जे तम्बु नी सेलाणी तने देखाड़लो से, तीहयी सेलाणी नी अनसारे तम्बु बणावजे। तीहया तम्बु ने अगली पीड़ी ना आपणा आड़ा-बुड़ा यहोसु नी अगवाय मे आञे ली आया। जे टेमे तीहया आड़जात्या पांह आहयी धरती हापकी लेदला, काहाके भगवान आड़जात्या ने आपणा आड़ा-बुड़ा अगळ गेथु नीकाळ देदलु; अने आसम करीन तीहयु तम्बु दावुद नी टेमे लग आपणा आड़ा-बुड़ा ना ह़ात मे र्यु। आहया दावुद पोर भगवान दया कर्यो, अने दावुद आहयी हेर कर्यो के मे याकुब ना भगवान जुगु एक रेवा नो जागो बणावही। बाखीन सुलेमान याकुब ना भगवान जुगु घोर बणायो।
ते बी आखाम उचे रेण्या भगवान, माणेह ना लारे बणावला घोर मे नी रेय, जीसम भगवान वगे गेथी वात केण्यो माणेह केय,
ह़रग मारी राजगादी से, अने
धरती मारी पोग नी पयड़ी से,
तमु मारी जुगु केवो मंदीर बणावहु? मालीक पुसे,
मारी जुगु अराम करवा नो एसवो कानो जागो से, तां मे अराम करु?
ह़ु आहयु आखु मारा हात सी बणावलु नी हय ह़ु?
तत्यार याकुब जाग उठ्यो अने केवा बाज ज्यो, पक्को आहयी जागा मे यहोवा से; अने मे आहयी वात ने नी जाणतो हतो अने बीहतो जीन केदो, "आहयो जागो ह़ु ज्योरेत से! आहयु ते भगवान ना मंदीर ने छोड़ीन अळी कंय नी हय सके; पण आहयु ह़रग नु झापलुत हहे।"