Casal
O casal cristão é parceria abençoada por Deus. Juntos são mais fortes. O amor mutual, a paciência e a submissão ao Senhor são os pilares do casamento que honra a Deus.
Unidos em Cristo
Eu e minha casa serviremos ao Senhor. O vínculo perfeito é o amor que tudo suporta e tudo espera.
പ്രേമ ചിരസഹിഷ്ണു ഹിതൈഷി ച, പ്രേമ നിർദ്വേഷമ് അശഠം നിർഗർവ്വഞ്ച|
അപരം തത് കുത്സിതം നാചരതി, ആത്മചേഷ്ടാം ന കുരുതേ സഹസാ ന ക്രുധ്യതി പരാനിഷ്ടം ന ചിന്തയതി,
അധർമ്മേ ന തുഷ്യതി സത്യ ഏവ സന്തുഷ്യതി|
തത് സർവ്വം തിതിക്ഷതേ സർവ്വത്ര വിശ്വസിതി സർവ്വത്ര ഭദ്രം പ്രതീക്ഷതേ സർവ്വം സഹതേ ച|
വിശേഷതഃ സിദ്ധിജനകേന പ്രേമബന്ധനേന ബദ്ധാ ഭവത|
യസ്യാഃ പ്രാപ്തയേ യൂയമ് ഏകസ്മിൻ ശരീരേ സമാഹൂതാ അഭവത സേശ്വരീയാ ശാന്തി ര്യുഷ്മാകം മനാംസ്യധിതിഷ്ഠതു യൂയഞ്ച കൃതജ്ഞാ ഭവത|
ഖ്രീഷ്ടസ്യ വാക്യം സർവ്വവിധജ്ഞാനായ സമ്പൂർണരൂപേണ യുഷ്മദന്തരേ നിവമതു, യൂയഞ്ച ഗീതൈ ർഗാനൈഃ പാരമാർഥികസങ്കീർത്തനൈശ്ച പരസ്പരമ് ആദിശത പ്രബോധയത ച, അനുഗൃഹീതത്വാത് പ്രഭുമ് ഉദ്ദിശ്യ സ്വമനോഭി ർഗായത ച|
വാചാ കർമ്മണാ വാ യദ് യത് കുരുത തത് സർവ്വം പ്രഭോ ര്യീശോ ർനാമ്നാ കുരുത തേന പിതരമ് ഈശ്വരം ധന്യം വദത ച|
വിശേഷതഃ സിദ്ധിജനകേന പ്രേമബന്ധനേന ബദ്ധാ ഭവത|
അപരം കമപി പ്രത്യനിഷ്ടസ്യ ഫലമ് അനിഷ്ടം കേനാപി യന്ന ക്രിയേത തദർഥം സാവധാനാ ഭവത, കിന്തു പരസ്പരം സർവ്വാൻ മാനവാംശ്ച പ്രതി നിത്യം ഹിതാചാരിണോ ഭവത|
അതസ്തൗ പുന ർന ദ്വൗ തയോരേകാങ്ഗത്വം ജാതം, ഈശ്വരേണ യച്ച സമയുജ്യത, മനുജോ ന തദ് ഭിന്ദ്യാത്|
അതഃ കാരണാദ് ഈശ്വരോ യദയോജയത് കോപി നരസ്തന്ന വിയേജയേത്|
O projeto divino
Não é bom que o homem esteja só. Dois são melhores do que um — e o cordão de três dobras não se rompe facilmente.
Amor conjugal
Maridos, amai vossas mulheres. A mulher virtuosa é achada de Deus. Cresçam juntos em graça e verdade.
അപരഞ്ച ഹേ പുരുഷാഃ, യൂയം ഖ്രീഷ്ട ഇവ സ്വസ്വയോഷിത്സു പ്രീയധ്വം|
തസ്മാത് സ്വതനുവത് സ്വയോഷിതി പ്രേമകരണം പുരുഷസ്യോചിതം, യേന സ്വയോഷിതി പ്രേമ ക്രിയതേ തേനാത്മപ്രേമ ക്രിയതേ|
കോഽപി കദാപി ന സ്വകീയാം തനുമ് ഋതീയിതവാൻ കിന്തു സർവ്വേ താം വിഭ്രതി പുഷ്ണന്തി ച| ഖ്രീഷ്ടോഽപി സമിതിം പ്രതി തദേവ കരോതി,
ഏതദർഥം മാനവഃ സ്വമാതാപിതരോै പരിത്യജ്യ സ്വഭാര്യ്യായാമ് ആസംക്ഷ്യതി തൗ ദ്വൗ ജനാവേകാങ്ഗൗ ഭവിഷ്യതഃ|
അപരം കടുവാക്യം രോഷഃ കോഷഃ കലഹോ നിന്ദാ സർവ്വവിധദ്വേഷശ്ചൈതാനി യുഷ്മാകം മധ്യാദ് ദൂരീഭവന്തു|
യൂയം പരസ്പരം ഹിതൈഷിണഃ കോമലാന്തഃകരണാശ്ച ഭവത| അപരമ് ഈശ്വരഃ ഖ്രീഷ്ടേന യദ്വദ് യുഷ്മാകം ദോഷാൻ ക്ഷമിതവാൻ തദ്വദ് യൂയമപി പരസ്പരം ക്ഷമധ്വം|
അതോ യൂയം സർവ്വേ മിഥ്യാകഥനം പരിത്യജ്യ സമീപവാസിഭിഃ സഹ സത്യാലാപം കുരുത യതോ വയം പരസ്പരമ് അങ്ഗപ്രത്യങ്ഗാ ഭവാമഃ|
അപരം ക്രോധേ ജാതേ പാപം മാ കുരുധ്വമ്, അശാന്തേ യുഷ്മാകം രോഷേസൂര്യ്യോഽസ്തം ന ഗച്ഛതു|
അപരം ശയതാനേ സ്ഥാനം മാ ദത്ത|
ചോരഃ പുനശ്ചൈര്യ്യം ന കരോതു കിന്തു ദീനായ ദാനേ സാമർഥ്യം യജ്ജായതേ തദർഥം സ്വകരാഭ്യാം സദ്വൃത്ത്യാ പരിശ്രമം കരോതു|
അപരം യുഷ്മാകം വദനേഭ്യഃ കോഽപി കദാലാപോ ന നിർഗച്ഛതു, കിന്തു യേന ശ്രോതുരുപകാരോ ജായതേ താദൃശഃ പ്രയോജനീയനിഷ്ഠായൈ ഫലദായക ആലാപോ യുഷ്മാകം ഭവതു|
അപരഞ്ച യൂയം മുക്തിദിനപര്യ്യന്തമ് ഈശ്വരസ്യ യേന പവിത്രേണാത്മനാ മുദ്രയാങ്കിതാ അഭവത തം ശോകാന്വിതം മാ കുരുത|
അപരം കടുവാക്യം രോഷഃ കോഷഃ കലഹോ നിന്ദാ സർവ്വവിധദ്വേഷശ്ചൈതാനി യുഷ്മാകം മധ്യാദ് ദൂരീഭവന്തു|
യൂയം പരസ്പരം ഹിതൈഷിണഃ കോമലാന്തഃകരണാശ്ച ഭവത| അപരമ് ഈശ്വരഃ ഖ്രീഷ്ടേന യദ്വദ് യുഷ്മാകം ദോഷാൻ ക്ഷമിതവാൻ തദ്വദ് യൂയമപി പരസ്പരം ക്ഷമധ്വം|
വിരോധാദ് ദർപാദ് വാ കിമപി മാ കുരുത കിന്തു നമ്രതയാ സ്വേഭ്യോഽപരാൻ വിശിഷ്ടാൻ മന്യധ്വം|
കേവലമ് ആത്മഹിതായ ന ചേഷ്ടമാനാഃ പരഹിതായാപി ചേഷ്ടധ്വം|
ഖ്രീഷ്ടേ യീശൗ വിശ്വസനാത് സർവ്വേ യൂയമ് ഈശ്വരസ്യ സന്താനാ ജാതാഃ|
യൂയം യാവന്തോ ലോകാഃ ഖ്രീഷ്ടേ മജ്ജിതാ അഭവത സർവ്വേ ഖ്രീഷ്ടം പരിഹിതവന്തഃ|
അതോ യുഷ്മന്മധ്യേ യിഹൂദിയൂനാനിനോ ർദാസസ്വതന്ത്രയോ ര്യോഷാപുരുഷയോശ്ച കോഽപി വിശേഷോ നാസ്തി; സർവ്വേ യൂയം ഖ്രീഷ്ടേ യീശാവേക ഏവ|
വിവാഹഃ സർവ്വേഷാം സമീപേ സമ്മാനിതവ്യസ്തദീയശയ്യാ ച ശുചിഃ കിന്തു വേശ്യാഗാമിനഃ പാരദാരികാശ്ചേശ്വരേണ ദണ്ഡയിഷ്യന്തേ|
അപരമ് അപ്രത്യയിഭിഃ സാർദ്ധം യൂയമ് ഏകയുഗേ ബദ്ധാ മാ ഭൂത, യസ്മാദ് ധർമ്മാധർമ്മയോഃ കഃ സമ്ബന്ധോഽസ്തി? തിമിരേണ സർദ്ധം പ്രഭായാ വാ കാ തുലനാസ്തി?
തഥാപി പ്രഭോ ർവിധിനാ പുമാംസം വിനാ യോഷിന്ന ജായതേ യോഷിതഞ്ച വിനാ പുമാൻ ന ജായതേ|