Céu
O céu é a morada eterna de Deus e a esperança final do cristão. A Bíblia descreve o céu como lugar de glória, alegria e comunhão perfeita com o Criador.
A morada de Deus
Na casa de meu Pai há muitas moradas. Os céus declaram a glória de Deus — e um dia habitaremos lá eternamente.
मारा बाह ना घोर मे ढेरेत कोपरा से; अने नी हता, ता मे तमने पेलेत की देतो। मे तमारी जुगु जागो तीयार करवा जवा बाज र्यो।
भगवान सुरुवात मे धरती अने ह़रग ने बणायो। धरती उबड़-खाबड़ अने ह़ुनह़ान हती, अने उंडला पाणी पोर अंदारलु हतु; अने भगवान नी आत्मा पाणी पोर फीरती हती।
जे ह़रग मे आह़फा नु घोर बणावे, अने आह़फा ना आखा ह़रग नी नीव धरती पोर नाखे, अने आह़फा ना हुकम सी दर्या नु पाणी धरती पोर वयाड़ देय, तीनुत नाम यहोवा से।
Cidadania celestial
A nossa cidadania está nos céus. Ajuntai tesouros no céu, não na terra. O céu é a pátria do cristão.
पण आपणु खास देस ते ह़रग मे से, तां गेथो आपणु ने सोड़ाव्वा वाळो ईसु मसी आव्वा वाळो से अने आमु तीनी वाट जोय र्या।
"आपणी जुगु धरती पोर धन एकठु ना करो, आञे ते कीड़ो अने वेदाय बगाड़त्ला से, अने आञे चोट्टा डाको डाले अने चोरी कर लेय। पण आपणी जुगु ह़रग मे धन एकठु करो तां नी ते कीड़ो अने नी वेदाय बगाड़े, अने तां चोट्टा नी डाको डाले अने नी चोरी करे।
बाखीन ईसु केदो, "सोरा ने मारीन्तां आव्वा देवो, अने हीमने ना रोको, काहाके ह़रग नु राज हीमनी ह़ारका नु से।"
ईसु तीहया जुवान्या ने केदो, "कदीम तने पुरो पक्को बणवा हय ता, जा! तारु आखु धन वेचीन गरीब ने आप दे, अने ह़रग मे तने मेल्लु धन जड़हे। अने अळतेण आवीन मारी पसळ चाल।"
ह़रग अने धरती टळ जाय, पण मारी वात कदी नी टळे।
धरती पोर वाळी चीज नी, पण ह़रगे वाळी चीज पोर धीयान लगाड़ो।
Esperança eterna
Seremos arrebatados para encontrar o Senhor nos ares. Ainda não se manifestou o que havemos de ser — mas seremos semelhantes a Ele.
अने मालीक आह़फोत ह़रगे गेथो उतरहे; तीहयी टेमे कुर्रो, अने मोट्ला ह़रगे वाळा खबर लावण्या नी अवाज ह़मळायह़े, अने भगवान नु फेपार्यु वगाड़हे, अने मसी मे मर जेला से, पेले जीवता हय जहे। तत्यार आमु जे जीवत्ला रेहु अने बचला रेहु तीमनी ह़ाते वादळा मे उचलाय जहु काहाके वाहळु मे मालीक ने भेटया; अने आहयी रीते जलम तक मालीक ह़ाते रेहु।
ए मोंगाळ्ळा, हाव आपणु भगवान नी अवल्यात से, अने हजु तक आहयु उजन्तु नी हयु, के आमु केवा रेहु! पण आतरुत मालम से, के जत्यार तीहयो उजन्तो हयहे ता आपणु बी तीनी ह़रका रेहु, काहाके तीने तेवोत देखहु जेवो तीहयो से। अने जे कोय बी तीनी पोर आहयी आह राखे, तीहयो आह़फा ने तेमेत चोखलो बणावे, जेम मसी चोखलो से।
अने मालीक मने आखी भाती नी कुहराय ना कामु सी बचाड़हे, अने मने छुटकारो आपीन ह़रग ना राज मे पुगाड़ देहे। तीहयात मालीक नी जलम बड़ाय हयती रेय। आमीन।
अळतेण ईसु आह़फा ना चेला ने ह़ेर गेथो बारथो बेतन्या गाम ने तां ली ज्यो। जत्यार तीहया तां पुग्या, ईसु आह़फा ना हात उचा करीन संयबरकत आप्यो। जत्यार तीहयो तीमने संयबरकत आप र्यो हतो, ता तीहयो ईसु तीमने सोड़ीन ह़रग मे उचलाय ज्यो।
आहयी वात की देदो अने अळतेण ईसु तीमनी देखणते उपर ह़रग मे उचलाय ज्यो, अने वादळु तीने ढाक लेदु।
काहाके अमारो आहयो झगड़ो, लोय अने माह सी नी हय, पण मुख्या ह़ाते अने अदीकार्या ह़ाते से, अने आहयी कळी ना अंदारलु ना डायला ह़ाते से, अने तीहया भुत नी आत्मा ना मेळा ह़ाते से जे वादळा मे से।
काहाके आपणु नी ते आहयी कळी मे कंय लाया, अने नी कंय लीजया, कदीम आपणी पांह खावा जुगु, अने पेरवा जुगु लुगड़ा हय, ता एतरीत चीज मे नीरहा रेवा जोवे।
एकीक वातु नो एक मोखो अने हरेक कामु नु, जे धरती पोर हये, एक टेम से।
जीसम तीहयो आह्य ना पेट मे गेथो पयदा हयो तेमेत पासो नांगरलो जत रेहे, अने तीहयो आह़फा ना हात मे तीनी मेहनत नो फोळ कंय बी नी लीन जाय सके।