Chamada de Deus: o que é e para que Ele nos chama
O que é a chamada de Deus
A chamada de Deus é a iniciativa soberana pela qual o Criador convida uma pessoa para a salvação e para uma vida de propósito com ele. Na Bíblia, essa vocação não se baseia em méritos, talentos ou qualidades humanas, mas inteiramente na graça e na vontade divina.
Deus toma a iniciativa quando o ser humano ainda está longe e sem condições de buscá-lo por si mesmo:
Ceinec saluatu vkan baiquaitu, eta bere vocatione sainduaz deithu: ez gure obrén causaz, baina bere ordenançaren eta dembora eternalac baino lehen Iesus Christ baithan eman içan çaicun gratiaren causaz.(2 Timoteori 1:9)
Eznauçue çuec ni elegitu, baina nic elegitu çaituztet çuec, eta ordenatu çaituztét, ioan çaiteztençat eta fructu ekar deçaçuen, eta çuen fructua dagoen: cer-ere esca baitzaquizquiote ene Aitari ene icenean, eman dieçaçuençat.(Joan 15:16)
Bilhatu naute nitaz lehenago galdatzen etzutenec; atzeman naute bilhatu ez nautenec; ene icenari dei eguiten etzuen jendaqui bati erran diot: Huna ni, huna.(Isaiasen Profecia 65:1)
Eta munduco gauça noble eztiradenac, eta menospreciatuac elegitu vkan ditu Iaincoac, eta gauça eztiradenac, diradenac deseguin ditzançát
Glorifica eztadinçat haraguiric batre haren aitzinean.(1 Korintoarrei 1:28,29)
Para que Deus nos chama
O chamado divino não é um convite à inércia. As Escrituras mostram que Deus retira a pessoa de uma vida sem rumo e a estabelece em comunhão com Cristo, exigindo uma transformação completa de atitudes no cotidiano:
Fidel da Iaincoa ceinez deithu içan baitzarete Iesus Christ haren Seme gure Iaunaren communionera.(1 Korintoarrei 1:9)
Baina çuec deithu çaituztena saindu den beçala, çuec-ere çareten saindu çuen conuersatione orotan.
Halacotz da scribatua, Çareten saindu: ecen ni saindu naiz.(1 Pedro 1:15,16)
Ecen hunetacotzát deithu içan çarete: ecen Christec-ere suffritu vkan du guregatic, guri exemplu vtziten draucula, haren oin hatzey iarreiqui çaquiztençat:(1 Pedro 2:21)
Gaitza gaitzagatic rendatzen eztuçuela edo iniuria iniuriagatic, baina contrariora, benedicatzen duçuela: daquiçuelaric ecen hartara deithuac çaretela, benedictionezco heretagea possedi deçaçuençát.(1 Pedro 3:9)
Gorputzbat da eta Spiritubat, deithu-ere içan çareten beçala çuen vocationearen sperança batetara:(Efesoarrei 4:4)
A fidelidade e a certeza da chamada
A resposta ao chamado do evangelho exige arrependimento e fé, mas a garantia de perseverança não repousa na força humana. Quem chama é fiel para sustentar, dirigir os acontecimentos para o bem e conduzir cada passo até o alvo final:
Eta Pierrisec dioste, Emenda çaitezte eta batheya bedi çuetaric batbedera Iesus Christen icenean bekatuén barkamendutan: eta recebituren duçue Spiritu sainduaren dohaina.(Eginak 2:38)
Ceinetara deithu vkan baitzaituzte gure Euangelioaz Iesus Christ gure Iaunaren gloriaren acquisitionetacotz.(2 Tesalonikarrei 2:14)
Ecen lehenetic cein eçagutu baititu hec predestinatu-ere ditu bere Semearen imaginaren conforme içateco, hura dençát lehen iayoa anhitz anayeren artean.(Erromatarrei 8:28)
Fidel da çuec deithu çaituztena, eguinen-ere badu.(1 Tesalonikarrei 5:24)
Baina gauçabat eguiten dut guibeletic diraden gauçác ahanzten ditudala, eta aitzinetic diraden gaucetara auançatzen naicela, chedeari narrayó, Iaincoaren garaitico vocationearen preçioari, Iesus Christ Iaunean.(Filipoarrei 3:14)
Este artigo te tocou? Faça uma oração!
+581 estão orando agora.
Junte-se à corrente de oração.