Pular para o conteúdo
Publicidade

Amor verdadeiro: como Jesus nos mostra esse sentimento

Homem de cabelos longos e barba abraça uma criança de cabelos cacheados junto ao peito.

Jesus ensina que o amor verdadeiro não é um sentimento abstrato, mas uma decisão prática de servir, perdoar e se entregar pelo outro — inclusive quando não há reciprocidade. Nos Evangelhos, esse amor se manifesta no mandamento de amar os inimigos, no socorro aos marginalizados e, de forma suprema, na entrega voluntária da própria vida na cruz.

Amar e orar pelos inimigos

Ama maŋ bɩrɛ, maa tawɩ amɩɛ sɛ n ja amɩɛ badʋŋna na ɩ jɔ dɩga fa baa baa nyala amɩɛ,(Matiyo 5:44)

No Sermão do Monte, Jesus eleva o amor ao próximo a um nível que contrariava a lógica comum da época. Amar quem retribui o afeto é natural; o mandamento de orar por quem persegue exige agir ativamente em favor de quem deseja o mal. Na perspectiva bíblica, esse amor não depende de simpatia nem da aprovação das atitudes alheias, mas reflete o próprio caráter misericordioso de Deus, que faz nascer o sol sobre justos e injustos.

O Bom Samaritano e o amor que supera barreiras

Sɛ Yesu jɔ diduu mʋ lɩsɛ ɩ nʋɔ sɛ, <<Baalɛ wʋrʋ cha lɩɩ Yerusalem wʋ a ju Yeriko. Wʋ a ju na, sɛ ŋmɩɛla baa ba chamɩna doŋ baa lɩɛ bakpa abʋrɩ ga fu wʋ dʋɔ sɛ ba lɩɛ wʋ bʋrʋkʋma sɛ ba fulu wʋ abʋrɩ afuusa, ba tugu ɩ hali wʋ aja wʋ a sɩŋ, sɛ ba laŋ yela ɩ. Dɩ kɔŋ takɩɛ Ɩsʋɔ sei wʋrʋ dɔŋ gbɩɛ gana dʋɔ. Gʋ wʋ na baalɛ wʋŋ na sɛ wʋ giligi ɩ laŋ. Dɩmʋŋ gba sɛ Lewi wʋkpa wʋrʋ gaa lɩɩ wʋ dʋɔ. Gʋ wʋ na ɩ na, wʋŋ gba wʋ giligi ɩ laŋ. Ama Samariya wʋkpa wʋrʋ wʋŋ wʋ a ju gbɩɛ na gaa lɩɩ wʋ dʋɔ. Gʋ wʋ na ɩ na, wʋ wɩɩ wʋ gɩyɔŋ. Wʋ ju wʋ jaŋ sɛ wʋ dʋ nuŋ na wayɩŋ sʋlʋŋ wʋ awʋnda ŋii naŋ sɛ wʋ mʋ dɩpaŋtaŋ pɔgʋ ɩ. Sɛ wʋ mʋ ɩ cha wʋ kpaŋa dʋɔ mʋ ɩ ju mʋɔra diduwei sɛ ba n kɩɛ wʋ dʋɔ.>> Gʋ tɩɛna na, wʋ lɩsɛ aterembie dinari ala mʋ fa diduwei kɩɛrɛ wʋŋ sɛ wʋ tawɩ ɩ sɛ, <<Kɩɛ wʋ dʋɔ, ma bɔrɛ kɔŋ na, maa tɔ aterembie kʋma ŋii nya warɩɛ wʋ dʋɔ na kpi.>>

Sɛ Yesu tasɛ Mosesi mbara wʋkalaasa wʋŋ sɛ, <<Dɩmʋŋ bakpa batoro bana tɩba wʋ Mmʋɔ sɛ nyaa fa nfɩɛrɛ sɛ wʋŋ n nyina baalɛ wʋŋ ŋmɩɛla baa ba chamɩna doŋ baa lɩɛ bakpa abʋrɩ tugu ɩ na wʋ dʋɔ?>>

Sɛ Mosesi mbara wʋkalaasa wʋbɩɩsa wʋŋ lɩsɛ nʋɔ sɛ, <<Wʋŋ wʋ wɩɩ wʋ gɩyɔŋ na.>> Sɛ Yesu tawɩ ɩ sɛ, <<Pala ga yɩɛ dɩmʋŋ.>>(Luka 10:30-37)

Ao responder a um intérprete da Lei sobre quem seria o "próximo", Jesus contou a história de um homem espancado e deixado na estrada entre Jerusalém e Jericó. Tanto um sacerdote quanto um levita — líderes religiosos de Israel — passaram pelo ferido e decidiram desviar. Quem prestou socorro, tratou as feridas e pagou a hospedagem foi um samaritano, membro de um povo historicamente rival dos judeus. Com isso, Jesus ensinou que o amor ao próximo não faz acepção de nacionalidade, etnia ou religião: o próximo é qualquer pessoa necessitada que cruza o caminho.

A mulher adúltera: compaixão e restauração

Quando escribas e fariseus levaram a Jesus uma mulher surpreendida em adultério, a intenção era testá-lo diante da prescrição de apedrejamento da Lei mosaica. Em vez de legitimar o julgamento precipitado, Jesus confrontou a consciência dos acusadores ao desafiar quem não tivesse pecado a atirar a primeira pedra. Diante do recuo de todos, Ele não minimizou a gravidade do erro nem a condenou, ordenando que ela fosse embora e não pecasse mais. O episódio demonstra que o amor bíblico acolhe o culpado e oferece perdão restaurador, sem negociar a verdade.

O servo do centurião e a compaixão sem fronteiras

Gʋ Yesu ju Kapeniyum dɩɛ naŋ na, yuora gafie bɩnɛ wʋrʋ kɔŋ wʋ jaŋ gaa sʋlʋ ɩ sɛ wʋ n chɔna ɩ. Sɛ wʋ tawɩ sɛ, <<Kpaŋjuo, ma tʋmɩrɛ jaɩ-jaɩ wʋ duwei waa dʋɔ wʋ a na awʋrʋfʋɔ fɔɩ.>>

Sɛ Yesu tawɩ ɩ sɛ, <<Maa ju ga chɔ ɩ.>>

Ama yuora gafie bɩnɛ wʋŋ tawɩ sɛ, <<Kpaŋjuo, ma n daga na nyaa kɔŋ ma waa dʋɔ ɔ. Ama tawɩ wɩɛ, ma tʋmɩrɛ wʋŋ aja yu lʋm chʋɔ. Akala takɩɛ ma tɩŋtɩŋ ma wɩɛ yikuo tie bɛ, sɛ maŋ gba ma wɩɛna yuora ma tie. Ma tawɩ ba tɩba wʋrʋ sɛ ju na wʋ a ju, sɛ ma tawɩ wʋ baŋbaŋ sɛ kɔŋ na wʋ a kɔnɛ, sɛ ma tawɩ ma tʋmɩrɛ sɛ yɩɛ ŋina na, wʋ a yɩɛ.>>

Gʋ Yesu nyii wɩɛ ŋina na, dɩ yɩɛ ɩ doba. Sɛ wʋ tawɩ baa ba kpamɩna ɩ na sɛ, <<Maa tawɩ sɛ n nyii na dieli sɛ ma n naa ta wʋrʋ Isiralitina naŋ wʋ wɩɛna lɩɛdi gana duluŋ ŋ. Maa tawɩ fa amɩɛ sɛ bakpa fɔɩ aja lɩɩ dɩlɩɩtɩŋ na dɩsalɩtɩŋ na gɩbɩnɩŋtina Abiraham, Isaki na Yakubu aja cha asadi adiya di Ɩsʋɔ juori gaa naŋ. Ama Isiralitina baa nafʋɔ Ɩsʋɔ Juori gaa yɩɛ ba teri na, baa lɔ ba lɩsɛ asʋŋ ga dʋ giteŋteŋbiri naŋ, dɩmaŋ sɛ wiiniŋ na kela naŋ tawʋ wɩɛ.>>

Sɛ Yesu tawɩ yuora gafie bɩnɛ wʋŋ sɛ, <<Ju dɩɛ! Ŋii yɩɛ fa nyaŋ takɩɛ ganaŋkʋ n lɩɛ di na.>>Dɩmʋŋ saŋa gana kʋrʋkʋrʋ sɛ wʋ tʋmɩrɛ wʋŋ yu lʋm chʋɔ.(Matiyo 8:5-13)

Em Cafarnaum, um centurião romano — comandante do exército que ocupava a Judeia — aproximou-se de Jesus para interceder por um servo paralítico que sofria em casa. O oficial reconheceu a autoridade de Cristo a ponto de afirmar que bastava uma palavra para que a cura acontecesse, sem necessidade de Jesus entrar sob o seu teto. Jesus atendeu ao pedido e destacou a fé daquele homem estrangeiro. A narrativa revela que o amor de Jesus alcança quem estava fora da comunidade da aliança, atendendo prontamente à aflição humana.

O sacrifício na cruz: o ápice do amor

Na noite anterior à sua prisão, Jesus afirmou aos discípulos que não existe maior demonstração de amor do que abrir mão da própria vida em favor dos amigos. Esse ensino encontrou cumprimento histórico na crucificação, onde Cristo se ofereceu voluntariamente pela humanidade. Para a teologia bíblica, a cruz é o padrão definitivo do amor: não uma teoria sobre afeto, mas uma entrega custosa, concreta e voluntária pelo bem eterno do outro.

Seja o primeiro

Este artigo te tocou? Faça uma oração!

+581 estão orando agora.

Junte-se à corrente de oração.