Colheita: o princípio bíblico da semeadura e do sustento
O princípio da colheita espiritual
A colheita na Bíblia representa o resultado inevitável das escolhas humanas e da soberania de Deus sobre a história. O princípio central é simples: o que uma pessoa semeia com as próprias atitudes, isso mesmo ela irá colher mais adiante.
O apóstolo Paulo utiliza a agricultura para ilustrar que ninguém engana a Deus com aparências, pois a vida invariavelmente revela o que foi plantado:
Μὴ πλανᾶσθε, Θεὸς οὐ μυκτηρίζεται· ὃ γὰρ ἐὰν σπείρῃ ἄνθρωπος, τοῦτο καὶ θερίσει(Galatians 6:7)
—ὅτι ὁ σπείρων εἰς τὴν σάρκα ἑαυτοῦ ἐκ τῆς σαρκὸς θερίσει φθοράν· ὁ δὲ σπείρων εἰς τὸ Πνεῦμα ἐκ τοῦ Πνεύματος θερίσει ζωὴν αἰώνιον.(Galatians 6:8)
A semeadura exige paciência. Ao contrário do esforço imediato, a colheita espiritual costuma levar tempo, e o desânimo é o maior obstáculo antes do resultado:
Τὸ δὲ καλὸν ποιοῦντες μὴ ἐκκακῶμεν,35 C [98.5%] RP,HF,OC,TR,CP ¦ εγκακωμεν ℵA(B) [1.5%] NU καιρῷ γὰρ ἰδίῳ θερίσομεν,35 A,B [71%] RP,HF,OC,TR,CP,NU ¦ θερισωμεν ℵC [29%] μὴ ἐκλυόμενοι.(Galatians 6:9)
O texto bíblico também esclarece que o ser humano não produz virtude sozinho. Deus é quem supre os recursos tanto para o plantio quanto para a colheita da justiça:
ὁ δὲ ἐπιχορηγῶν σπέρμα35 ℵC [99%] RP,HF,OC,TR,CP ¦ σπορον 𝕻46B [1%] NU τῷ σπείροντι καὶ ἄρτον εἰς βρῶσιν χορηγῆσαι,35 (95%) RP,HF,OC,TR,CP ¦ χορηγησει 𝕻46ℵB,C,048 (5%) NU (This form, and the next two, have usually been taken as Optative, but I understand them to be Aorist Infinitive.) καὶ πληθῦναι35 (95.5%) RP,HF,OC,TR,CP ¦ πληθυνει 𝕻46ℵB,048 (4.5%) NU ¦ πληθυνη C τὸν σπόρον ὑμῶν καὶ αὐξῆσαι35 𝕻46 (95.8%) RP,HF,OC,TR,CP ¦ αυξησει ℵB,C,048 (4.2%) NU τὰ γενήματα35 𝕻46ℵB,C [94%] RP,HF,OC,CP,NU ¦ γεννηματα [6%] TR τῆς δικαιοσύνης ὑμῶν·(2 Corinthians 9:10)
Esse fruto espiritual se consolida em paz, retidão e maturidade gerada pela disciplina:
Καρπὸς δὲ35 A,B,C [56.6%] NU ¦ δε της [42%] RP,HF,OC,TR,CP ¦ δε ο ℵ [0.4%] ¦ --- [1%] (The article is inappropriate here. Who knows what motivated whoever added it, but it is a mistake.) δικαιοσύνης ἐν εἰρήνῃ σπείρεται τοῖς ποιοῦσιν εἰρήνην.(James 3:18)
Πᾶσα δὲ παιδεία πρὸς μὲν τὸ παρὸν οὐ δοκεῖ χαρᾶς εἶναι, ἀλλὰ λύπης· ὕστερον δὲ καρπὸν εἰρηνικὸν τοῖς δι᾿ αὐτῆς γεγυμνασμένοις ἀποδίδωσιν δικαιοσύνης.(Hebrews 12:11)
Abundância, sustento e escassez
No contexto bíblico, a colheita dos campos era o sustento direto das famílias. Nas leis de Israel, a fertilidade da terra e a chuva na estação própria estavam ligadas à aliança e à obediência ao Senhor:
Entregar as primícias — os primeiros frutos recolhidos — era a demonstração prática de que a terra e a provisão pertencem a Deus, antes de pertencerem a quem plantou:
A Bíblia, contudo, não promete que as colheitas materiais nunca serão frustradas. Períodos de seca, pragas e perdas atingem a existência humana, como relatou o profeta Joel:
Quando o resultado esperado na lavoura ou no trabalho falha, o cristão é chamado a lembrar que o sustento não depende unicamente das circunstâncias, mas do Criador:
Ἐμβλέψατε εἰς τὰ πετεινὰ τοῦ οὐρανοῦ, ὅτι οὐ σπείρουσιν οὐδὲ θερίζουσιν οὐδὲ συνάγουσιν εἰς ἀποθήκας, καὶ ὁ Πατὴρ ὑμῶν ὁ οὐράνιος τρέφει αὐτά. Οὐχ ὑμεῖς μᾶλλον διαφέρετε αὐτῶν;(Matthew 6:26)
Mesmo quando a terra seca e o celeiro permanece vazio, a fé bíblica repousa em Deus, e não apenas no produto dos campos:
Este artigo te tocou? Faça uma oração!
+581 estão orando agora.
Junte-se à corrente de oração.