Compaixão: o que a Bíblia ensina sobre este sentimento
Na Bíblia, compaixão não é mera simpatia ou pena passageira: é a dor sentida no íntimo diante do sofrimento alheio que move imediatamente à ação prática. As Escrituras revelam a compaixão primeiro como traço central do caráter de Deus e, a partir dessa experiência, como um chamado prático para os relacionamentos humanos.
A compaixão no caráter de Deus
Quando Deus se revela na Bíblia, a compaixão aparece associada à sua paciência e à sua disposição constante de perdoar. Ele não reage ao pecado humano apenas com juízo rígido, mas busca reconciliação.
पर हे परभू, तेंह दयालु अऊ अनुग्रहकारी परमेसर अस,
देरी से कोप करइया अस, अऊ बहुंत मया अऊ बिसवासयोग्यता ले भरे हस।(भजन-संहिता 86:15)
तोर सहीं अऊ कोन परमेसर हवय,
जऊन ह अपन निज भाग के बांचे मनखेमन के
पाप अऊ अपराधमन ला छेमा करथे?
तोर कोरोध ह हमेसा बर नइं रहय
पर दया देखाय म तोला खुसी होथे।(मीका 7:18)
Mesmo em contextos de crise, exílio e destruição, a Escritura aponta que a compaixão divina é o motivo pelo qual a história humana continua e encontra restauração.
यहोवा के महान मया के कारन हमन खतम नइं होयेंन,
काबरकि ओकर दया हमेसा बने रहिथे।
हर बिहनियां ओमन नवां होथें;
महान ए तोर बिसवासयोग्यता।(बिलापगीत 3:22,23)
तभो ले यहोवा ह तुम्हर ऊपर अनुग्रह करे के ईछा रखथे;
एकरसेति ओह तुम्हर ऊपर दया देखाय बर ठाढ़ होही।
काबरकि यहोवा ह नियाय के परमेसर अय
धइन अंय ओ जम्मो, जेमन ओकर ऊपर आसा लगाय रहिथें!(यसायाह 30:18)
O acolhimento divino na fragilidade humana
Para explicar como essa compaixão opera, os escritores bíblicos recorrem a figuras de cuidado familiar: a atenção atenta de um pai aos limites dos filhos e o zelo irredutível de uma mãe pelo bebê que amamenta.
जइसे एक ददा ह अपन लइकामन ऊपर दया करथे,
वइसे ही यहोवा ह ओमन ऊपर दया करथे, जऊन मन ओकर भय मानथें;(भजन-संहिता 103:13)
"का कोनो दाई अपन दूध पीयत लइका ला भुला सकत हे
अऊ अपन जनमाय लइका ऊपर कुछू दया नइं करय?
हां, ओह तो भुला सकत हे,
पर में तोला नइं भुलावंव!
देख, मेंह अपन हथेली म खोदके तोर तसबीर बनाय हंव;
तोर दीवारमन हरदम मोर आघू म बने रहिथें।(यसायाह 49:15,16)
O texto mostra que Deus não rejeita a pessoa por causa de sua fraqueza ou de seus limites; pelo contrário, é exatamente ali que o amparo divino se manifesta com maior firmeza.
काबरकि तोर मया ह जिनगी ले जादा बने अय,
मोर मुहूं ह तोर महिमा करही।(भजन-संहिता 63:3)
"मेंह यहूदा के मनखेमन ला मजबूत करहूं
अऊ यूसुफ के गोत्र ला बचाहूं।
ओमन बर अपन करूना के कारन
मेंह ओमन ला पहिले के सहीं बने स्थिति म ले आहूं।
ओमन अइसे हो जाहीं
मानो मेंह ओमन ला कभू तियागे ही नइं रहेंव,
काबरकि मेंह ओमन के परमेसर यहोवा अंव
अऊ मेंह ओमन ला जबाब दूहूं।(जकरयाह 10:6)
A empatia manifesta em Cristo
No Novo Testamento, a compaixão deixa de ser apenas uma palavra e se torna encarnação. Jesus participou da existência humana, conhecendo a dor, a perda e o sofrimento por experiência direta.
काबरकि हमर महा पुरोहित अइसने नो हय, जऊन ह हमर कमजोरी म, हमर संग सहानुभूति नइं रखय, पर हमर महा पुरोहित हमर सहीं हर किसम ले परखे गीस, पर ओह पाप नइं करिस।(इबरीमन 4:15)
Essa experiência de ser alcançado pela misericórdia de Deus cria uma corrente de cuidado mútuo: quem recebeu consolo na própria aflição é capacitado a se achegar à dor do outro.
परमेसर जऊन ह हमर परभू यीसू मसीह के ददा ए, दयालु ददा अऊ जम्मो किसम के सांति के परमेसर ए, ओकर महिमा होवय। परमेसर ह हमन ला हर दुख-तकलीफ म सांति देथे, ताकि ये सांति के कारन हमन ओमन ला सांति दे सकन, जऊन मन तकलीफ म हवंय।(2 कुरिन्थुस 1:3,4)
A compaixão como prática diária
A Escritura rejeita a compaixão que fica só no discurso. Tanto a lei profética do Antigo Testamento quanto o ensino apostólico exigem que o sentimento se converta em justiça concreta para com os necessitados e em paciência na vida comunitária.
"सर्वसक्तिमान यहोवा ह ये कहिस: ‘सही के नियाय करव; एक-दूसर के ऊपर दया देखावव अऊ तरस खावव। बिधवा या अनाथ, परदेसी या गरीब ऊपर अतियाचार झन करव। एक-दूसर के बिरूध सडयंत्र झन करव।’(जकरयाह 7:9,10)
यदि काकरो करा संसार के संपत्ति हवय अऊ ओह देखथे कि ओकर भाई ला कोनो चीज के जरूरत हवय, पर ओकर ऊपर दया नइं करय, त परमेसर के मया ओमा नइं रह सकय।(1 यूहन्ना 3:17)
Nas relações do dia a dia, isso se traduz em empatia real, na disposição para perdoar e no cultivo consciente da paz.
तुमन पबितर अऊ बहुंते मयारू अव। एकरसेति, परमेसर के चुने मनखेमन सहीं, अपनआप ला करूना, दया, दीनता, नमरता अऊ धीरज ले भर लेवव।(कुलुस्सी 3:12)
एक-दूसर के ऊपर दया अऊ किरपा करव, अऊ जइसने परमेसर ह मसीह म तुमन ला छेमा करिस, वइसने तुमन घलो एक-दूसर ला छेमा करव।(इफिसुस 4:32)
आनंद मनइयामन के संग आनंद मनावव अऊ रोवइयामन के संग रोवव।(रोमीमन 12:15)
आखिरी म, तुमन जम्मो एक मन होके रहव; सहानुभूति रखव; एक-दूसर ले मया करव; दयालु अऊ नम्र बनव।(1 पतरस 3:8)
आखिर म, हे भाई-बहिनीमन हो, आनंदित रहव! सिद्ध बने के कोसिस म रहव; एक-दूसर ला उत्साहित करव; एक मत होके रहव अऊ सांति बनाय रखव। तभे मया अऊ सांति देवइया परमेसर ह तुम्हर संग रहिही।(2 कुरिन्थुस 13:11)
Este artigo te tocou? Faça uma oração!
+581 estão orando agora.
Junte-se à corrente de oração.