Coração quebrantado

18 خداوند نزدیک شکسته‌دلان است

و کوفته شدگانِ در روح را نجات می‌بخشد.

17 قربانیهای پسندیدۀ خدا روح شکسته است؛

خدایا، دل شکسته و توبه‌کار را خوار نخواهی شمرد.

3 دلشکستگان را التیام می‌بخشد،

و زخمهایشان را می‌بندد.

26 تن و دل من ممکن است زائل شود،

اما خداست صخرۀ دلم و نصیبم، تا ابد.

15 زیرا آن که رفیع و بلندمرتبه است،

آن که در ابدیت ساکن است

و قدوس نامیده می‌شود،

چنین می‌گوید:

«من در مکان رفیع و مقدس ساکنم،

و نیز با آن که روح توبه‌کار و افتاده دارد؛

تا روحِ افتادگان را احیا کنم،

و دل توبه‌کاران را زنده سازم.

2 این همه را دست من ساخته است،

و بدین‌گونه همۀ آنها به وجود آمده؛

خداوند این را می‌فرماید.

«اما این است آن که بر وی نظر خواهم کرد:

آن که فروتن است و روحِ توبه‌کار دارد،

و از کلام من می‌لرزد.

سال لطف خداوند

1 روح خداوندگارْ یهوه بر من است،

زیرا که خداوند مرا مسح کرده است

تا فقیران را بشارت دهم؛

او مرا فرستاده تا دلشکستگان را التیام بخشم،

و آزادی را به اسیران و رهایی را به محبوسان اعلام کنم؛*

2 تا سال لطف خداوند را اعلام نمایم،

و از روز انتقام خدایمان خبر دهم؛

تا همۀ ماتمیان را تسلی بخشم،

3 و به آنان که در صَهیون سوگوارند،

تاجی به عوض خاکستر ببخشم،

و روغن شادمانی به عوض سوگواری،

و ردای ستایش به جای روح یأس.

آنان بلوطهای پارسایی،

و نهالهای مغروس خداوند خوانده خواهند شد،

تا جلال او نمایان شود.

3 «خوشا به حال فقیرانِ در روح،

زیرا پادشاهی آسمان

از آن ایشان است.

4 خوشا به حال ماتمیان،

زیرا آنان تسلی خواهند یافت.

5 خوشا به حال حلیمان،

زیرا آنان زمین را به میراث

خواهند برد.

10 چون اندوهی که برای خدا باشد، موجب توبه می‌شود، که به نجات می‌انجامد و پشیمانی ندارد. امّا اندوهی که برای دنیاست، مرگ به بار می‌آورد. 11 ببینید اندوهی که برای خدا بود چه ثمراتی در شما پدید آورده است: چه شور و شوقی، چه اشتیاقی به اثبات بی‌گناهیتان، چه نارضایی و احساس خطری، چه دلتنگی، غیرت و مجازاتی. شما از هر حیث ثابت کردید که در آن قضیه بی‌تقصیر بوده‌اید.

9 امّا مرا گفت: «فیض من تو را کافی است، زیرا قدرت من در ضعف به کمال می‌رسد.» پس با شادیِ هر چه بیشتر به ضعفهایم فخر خواهم کرد تا قدرت مسیح بر من ساکن شود.