19 તુમા નોક્કીજ જાંઅતેહે કા તુમહે શરીર દેવાળા હેય જ્યામાય પવિત્ર આત્મા રોહે, એને પવિત્ર આત્મા જીં તુમહાન પોરમેહેરા પાયને મિળલા હેય, તી તુમહામાય વોહતી કોઅહે, એને તુમા પોરમેહેરા હેય. 20 કાહાકા પોરમેહેરાય તુમહાન કિંમાત ચુકાડીન વેચાતે લેદલે હેય, યાહાટી તુમહે શરીરાકોય પોરમેહેરા મહિમા કોઆ.

27 આંય મા શરીરાલ તાબામાંય કોઅતાહાંવ, જેથી આંય ચ્યા ખારાબ અભિલાષા નુસાર નાંય જીવુ, એહેકેન નાંય ઓએ કા આંય બીજહાન હારી ખોબાર પ્રચાર કોઅતાહાંવ, એને આંય પોતે તી ઇનામ નાંય પામુ.

3 એને જો મા પોતાના બોદી મિલકાત ગોરીબાહાન દેય દાંઉ, એને ઓલે લોગુ કા મા શરીરબી બાળાહાટી દેય દાંઉ, બાકી લોકહાવોય પ્રેમ નાંય કોઉ, તે માન ચ્યા કાયજ ફાયદો નાંય.

13 કાહાકા આપાબી કું યહૂદી, કું ગેર યહૂદી, કું ગુલામ, કું સુટા આપા બોદે યોકુજ આત્માકોય બાપતિસ્મા લેઈને યોકુજ શરીર બોની ગીયે, આપા બોદહાય યોકુજ આત્મા પામલા હેય.

4 જેહેકોય આપહે શરીર યોક હેય બાકી ચ્યામાય બોજ અવયવ હેય, એને બોદા અવયવાહા યોક હારકા કામ નાંય હેય. 5 તેહેકોયજ, આપા જ્યેં ખ્રિસ્તામાય બોજ વિસ્વાસી હેય, બાકી ખ્રિસ્તામાય આપા યોક શરીર હેય, એને યોક-બિજા અવયવ હેય.

8 કાહાકા શરીરા કસરાત વાહાયખાન ફાયદો કોઅહે, બાકી ભક્તિકોય બોદી વાતહેમાય ફાયદો હેય, કાહાકા યાકોય આમી યા જીવનામાય એને યેનારા જીવનામાય તુમા ચ્યા જીવનાલ મીળવાહા, જ્યા વાયદો પોરમેહેરાય કોઅલો હેય.

41 જાગતા એને પ્રાર્થના કોઅતા રા, કા તુમા પરીક્ષામાય નાંય પોડે, તુમહે આત્મા તે હાચ્ચાં કોઅરા તિયારી હેય, બાકી શરીર નોબળાં હેય."

29 જો તો જમણો ડોળો પાપા કારણ બોને, તોવે તું ચ્યાલ કાડીન ટાકી દે, કાહાકા તોહાટી ઈ હારાં હેય કા તો શરીરમાઅને યોક અવયવ નાશ ઓઅઇ જાય એને તો આખા શરીરાલ બોસામકોળીમાય નાંય ટાકલાં જાય.

25 યાહાટી આંય તુમહાન આખહુ કા, શારીરિક જીવના ચિંતા મા કોઅહા કા આમા કાય ખાઉં, એને કાય પિયહું, એને નાંય તે આપહે શરીરા ચિંતા કોઅના, કા આમા કાય પોવહું. કાહાકા જીવન ખાઅનાથી, એને શરીર ફાડકાહા કોઅતા વોદારે કિમત્યા નાંય હેય કા?

28 જ્યેં શરીરાલ માઆઇ ટાકી હોકતેહેં, બાકી ચ્યે આત્માલ નાશ નાંય કોઅઇ હોકે, ચ્યાહાન મા ગાબરાયાહા, બાકી જો શરીર એને આત્મા બેન્યાહાન બોસામકોળીમાય ટાકી હોકહે ચ્યા પોરમેહેરાલ ગાબરાજા.

1 જોવે હજારો લોક ટોળો વોળીન ઈસુવાપાય યેને, ઓલે બોદે કા યોકબિજાલ બીચડી દેત, તોવે ઈસુ પેલ્લા ચ્યા શિષ્યહાન આખતો લાગ્યો, "પોરૂષી લોકહા ડોંગ્યા હારકા ખમીરથી હાચવીન રોજા. 2 કાહાકા કોઅહીજ વસ્તુ ઓહડી નાંય હેય કા તી ડાકલી રોય એને યોકતી વસ્તુ ઓહડી નાંય હેય કા તી દુબાડી હોકાય બાકી બોદાંજ ખુલ્લાં પોડી જાય. 3 તો આંદારામાય તુમહાય જીં આખ્યાં તી દિહા ઉજવાડામાય વોનાયી, એને તુમહાય બાઆં ડાકીન કાનામાય દુંદરીન આખ્યાં, તી બોદે જાગે બોંબલીન આખરી."

4 બાકી આંય તુમહાન જ્યા મા હાંગાત્યા હેતા આખતાહાવ, કા જ્યેં શરીરાલ માઆઇ ટાકી હોકતેહેં બાકી ચ્યે આત્માલ નાશ નાંય કોઇ હોકે, ચ્યાહાન મા બીયહા. 5 આંય તુમહાન ચેતાવણી દેયન આખતાહાવ કા કાદાલ બીયના નાંય, બાકી જો માઆઇ ટાકી હોકે એને ચ્યા પાછે નરકા કોળીમાય ટાકી હોકહે, ચ્યા પોરમેહેરાલ બીયજા, આંય હાચ્ચાં આખતાહાવ ચ્યા પોરમેહેરાલ બીયજા. 6 કાય બેન પોયહામાય પાચ હાકરીયેં ચિડેં વેચાતેહે કા નાંય? તેરુંબી ચ્યામાઅને યોકાલબી પોરમેહેર વિહરાય નાંય જાય. 7 તુમહે ટોલપીવોઅને કીહીં કોલહા હેય તી બી તો જાંઅહે. ચ્યાહાટી તુમા બીયહા મા, તુમા બોજ ચિડહા કોઅતાબી કિમત્યા હેતા.

8 આંય તુમહાન આખતાહાવ, "જીં માઅહું લોકહા હોમ્મે માની લેહે તો મા શિષ્ય હેય, ચ્યાલ આંય, માઅહા પોહોબી પોરમેહેરા હોરગા દૂતહા હોમ્મે માની લિહીં. 9 બાકી જીં માઅહું માન માઅહા હોમ્મે નાંય માને, ચ્યાલ આંયબી મા પોરમેહેરા હોરગા દૂતહા હોમ્મે આખી દિહીં કા ઓ મા શિષ્ય નાંય હેય."

10 જીં કાદાં માઅહા પોહા વિરુદમાય વાત આખી, ચ્યા ઓ પાપ માફ કોઅવામાય યી, બાકી જીં પવિત્ર આત્મા વિરુદમાય નિંદા કોએ, ચ્યા પાપ નાંય માફ કોઅવામાય યી.

11 જોવે માઅહે તુમહાન ચ્યા સોબાયે ઠિકાણે એને આગેવાન એને ઓદિકાર્યાપાય દોયન લેય જાય, તોવે કાય જાવાબ દેઅના, કા કાય આખના, ચ્યા ચિંતા નાંય કોઅના. 12 "કાહાકા કાય આખના, તી ચ્યેજ સમયે પવિત્ર આત્મા તુમહાન હિકાડી, કા કાય આખના હેય."

13 પાછે ટોળામાઅને યોક જાંએ ઈસુલ આખ્યાં, "ગુરુજી, મા બાહાલ તું આખી દે, કા આબહા મિલકાત માન વાટી દેય." 14 બાકી ઈસુય ચ્યાલ આખ્યાં, "ઓ બાહા, માન કુંયે તુમહે ન્યાય કોઅરા કા મિલકાત વાટાં નિવડયોહો?" 15 પાછે ઈસુય ચ્યાહાન આખ્યાં, "હાચવીન રા, એને બોદા લોબથી બોચી રોજા, કાહાકા જીવન કિમત્યા હેય તુમહે વોદારી મિલકાતે લેદે નાંય હેય."

16 પાછે ઈસુવે ચ્યાહાન યોક દાખલો આખ્યો કા, "યોકતા માલદાર માઅહા જમીનમાય બોજ હારાં પાક્યા. 17 તોવે તો મોનામાય વિચાર કોઅતો લાગ્યો, માન નાંય ખોબાર કા આંય કાય કું? કાહાકા મા બોદો પાક થોવા હાટી મોઠો જાગો નાંય હેય. 18 તોવે ચ્યાય એહેકોય આખ્યાં, માન ખોબાર હેય કા માન કાય કોઅરા જોજે: આંય પોતાના કોઠીલ તોડીન મોઠી બોનાડીહી, એને તાં પોતાનો બોદો પાક એને માલમિલકાત થોવહી, 19 તોવે પોતાલ આખીહી કા ઓ મા જીવ, તુયેપાય બોજ વોરહા લોગુ બોજ મિલકાત થોવલી હેય, યાહાટી તું આરામ કોઓ, ખાય-પીન મોજ્યા કોઓ. 20 બાકી પોરમેહેરે ચ્યાલ આખ્યાં? ‘ઓ મૂર્ખા, આજે રાતી તું મોઅઇ જાહે, તોવે જીં તુયે પોતાનાહાટી યોખઠા કોઅલા હેય ચ્યાલ કું લી?’ 21 એહકોયજ ચ્યા માઅહા આરે ઓઈ જીં બોદા કાય પોતાહાટી યોખઠા કોઅહે, બાકી પોરમેહેરા સેવા કોઅરાહાટી પોતે મિલકાતે એને શક્તિ ઉપયોગ નાંય કોએ."

22 પાછે ઈસુય ચ્યા શિષ્યહાન આખ્યાં, ચ્યાહાટી આમા તુમહાન આખતાહાવ, કા શારીરિક જીવના ચિંતા મા કોઅહા આમા કાય ખાઉં એને કાય પિયહું; પાછા આમા શરીરામાય કાય પોવહું. 23 કાય જીવન ખાઅનાથી, એને શરીર ફાડકાહા કોઅતા વોદારે કિમત્યા હેય. 24 નેંડાડાહાલ એઅયા, ચ્યે પોએત નાંય, એને વાડેત નાંય, એને નાયતે કોઠયેમાય થોવેત, તેરુંબી પોરમેહેર ચ્યાહાન ખાવાડેહે, તુમહે કિંમાત ચિડહા કોઅતી વોદારે હેય. 25 તુમહામાયને ઓહડો કું હેય, જો પોતે જીવના બારામાય ચિંતા કોઅવાથી પોતે જીવન લાંબાવી હોકહે? 26 યાહાટી જો તુમા બોદહાથી વાહના કામબી નાંય કોઇ હોકે, તો જીવનામાય બિજ્યે વાતહે બારામાય કાહા ચિંતા કોઅતાહા? 27 "એને ફાડકાહાટી કાહા ચિંતા કોઅતાહા? જાડયેમાયને ફૂલજાડવા તુમા દિયાન કોઆ, ચ્યે કેહેકેન વોદતેહે; ચ્યે કાય મેહનાત નાંય કોએત, એને ચ્યે ફાડકે બી નાંય બોનાડે. તેરુંબી આંય તુમહાન આખહુ કા, સુલેમાન રાજાબી ચ્યા ઓલીબોદી સુંદરતા આતી તેરુંબી ચ્યાય ચ્યાહા હારકે ફાડકે નાંય પોવલે. 28 ચ્યાહાટી પોરમેહેર રાનામાઅને ગાહીયાલ, જીં આજે હેય એને હાકાળ વાડીન આગડામાય ટાકી દી, ઓહડાલ તો ફાડકે પોવાડેહે, તે ઓ વોછો બોરહો થોવનારાહાય, તુમહાન તો યા કોઅતા વોદારે દેખભાલ કોઅરી. 29 તે તુમા યા બારામાય ચિંતા મા કોઅહા, કા કાય ખાહું એને કાય પિયહું, એને શંકા મા કોઅહા. 30 કાહાકા દુનિયામાઅન્યા ગેર યહૂદી લોક યે બોદ્યો વાતો હોદતાહા, બાકી તુમહે હોરગામાઅને આબહો જાંઅહે, કા તુમહાન યે વસ્તુહુ ગોરાજ હેય." 31 બાકી હોરગ્યા રાજ્યામાઅને વાના હોદ કોઆ, તોવે તુમહાન દોરત્યેવોયને બોદા વાના મિળી જાય.

32 "તોવે ઈસુવે આખ્યાં, તુમા ગેટહા યોક હાના ટોળા હારકે હેય, યાહાટી કોઅયેહેબી વાતે તુમા બીયહા મા, કાહાકા પોરમેહેર આબાલ ઈ ગોમ્યા, કા તુમહાન રાજ્ય દી. 33 તુમહે મિલકાત વેચી દિયા, એને ગોરીબાહાન દાન દિયા; એને મોજરાય નાંય જાય ઓહડી ઠેલી રાખા, બાકી આપહેહાટી હોરગામાય મિલકાત બેગા કોઅયા, તાં ઘોટી નાંય જાય, જ્યા પાહાય બાંડ નાંય યેય, એને ઉદાડા નાંય ખાય. 34 કાહાકા જાં તો મિલકાત હેય, તો મોન સાદા તાંજ લાગલા રોય."

35 તુમા સાદા કામ કોઅરાહાટી તિયારી રા એને મા યેયનાહાટી પુરી રાત દિવા હોલગાડી રાખા. 36 એને તુમા ચ્યા લોકહા હારકે બોના, જ્યા પોતે માલિકા વાટ એઅઇ રિયહો, કા તો વોરાડયાહા ઇહિને ફિરી યેયન દરવાજો ખોકડાવી તે તારાતુજ ચ્યાહાટી ખોલી દેય. 37 ધન્ય હેય ચ્યા ચાકાર, જ્યાહાન માલિક પાછો યેયનાહાટી વાટ એઅતા દેખે, આંય તુમહાન હાચ્ચાં આખતાહાવ કા ચ્યાહા માલિક યોકા ચાકારા હારકે ફાડકે પોવીન ચ્યાહાન ખાઅના ખાં બોહતાડી, એને ચ્યાહાપાય યેયન ચ્યાહા સેવા કોઅરી. 38 જો તો આરદ્યે રાતી, કા ઉજાળાં ઓઅતા યેયન ચ્યાહાન વાટ જોવતા એએ, તોવે ચ્યા ચાકાર ધન્ય હેય. 39 બાકી ઈ જાંઆઈ લીયા, કા જો ગાઆ માલિકાલ એહેકોય માલુમ રોતા, કા બાંડ કોઅહે વેળાઈયે યી, તે તો જાગતો રોતો; એને પોતે ગોઆમાય ચોરી નાંય ઓઅરા દેતો. 40 તુમાબી તિયાર રા, કાહાકા જ્યેં વેળાઈયે તુમા જાંએબી નાંય, ચ્યે વેળાયે માઅહા પોહો યેઅઈ જાય.

41 તોવે પિત્તરે આખ્યાં, "ઓ પ્રભુ, કાય ઓ દાખલો તું આમહાલુજ આખતોહો, કા બોદહાન?" 42 એને પ્રભુવે આખ્યાં, "ઈમાનદાર એને બુદ્ધિમાન કારબારી કું હેય? જ્યાલ માલિકાય પોતાના નોકાર-ચાકારાવોય કારબારી બોનાડયોહો, કા તો સોમયાવોય ચ્યાહાન ખાઅના વસ્તુ દેય. 43 ધન્ય હેય, તો ચાકાર, જ્યાલ માલિક યેઇન એહેંજ કોઅતો એએય. 44 આંય તુમહાન હાચ્ચાંજ આખતાહાવ કા; તો ચ્યાલ ચ્યા પોતાની બોદી મિલકાત્યે ઓદિકારી બોનાડી દી. 45 બાકી જોવે ચાકાર એહેકેન વિચાર કોઆ લાગે કા, મા માલિકા યેયના આજુ વાઆ હેય, એને એહેકોય આખીન બિજા ચાકાર એને ચાકારીહીન ઠોકાં લાગે, એને ખાતો પિતો લાગે, સાકાટ બોની જાય. 46 તોવે તો ચ્યા કારબારી માલિક પાછો યી, જોવે તો ચ્યા વાટ નાંય જોવે, એને ઓહડા સોમાયા જ્યા બારામાય તો જાંઆય બી નાંય. તોવે તો ચ્યાલ બોજ કોઠાણ સાજા દેયન એને ચ્યા ભાગ ડોંગ્યા લોકહાઆરે ઠોરવી. 47 બાકી જો ચાકાર ચ્યા દોણ્યા ઇચ્છા જાંઅતો આતો, એને તિયારી નાંય રિયો, એને ચ્યા ઇચ્છા પરમાણે નાંય ચાલ્યો, ચ્યાલ બોજ માર પોડી. 48 બાકી જો ચાકાર નાંય જાંઆય, એને માર જોડે ઓહડો કામ કોઅહે, ચ્યાલ વોછો માર પોડી, યાહાટી જ્યાલ બોજ દેનલા હેય, ચ્યાપાઅને બોજ માગવામાય યી, એને જ્યાલ બોજ હોપ્યહા, ચ્યાપાઅને બોજ લેવામાય યી."

49 આંય દોરત્યેવોય આગ લાવાં યેનોહો, એને આમી હોલગી જાતા તી માન કોલાં હારાં! 50 માન માહારુજ યોક ભયંકર આબદા બોગાવના હેય, જાવ લોગુ તી આબદા નાંય બોગવું, તાંઉલોગુ મા જીવ કોલો નિરાશ હેય! 51 "ઈ મા હુમાજતા કા આંય દોરત્યેવોય લોકહાવોચમાય શાંતી દાં યેનહો, આંય દોરત્યેવોય લોકહાવોચમાય શાંતી નાંય બાકી આલાગ કોઆડાં યેનહો. 52 કાહાકા આમી પાછે યોકા ગોઆમાય પાચ જાંઆ રોતા ઓરી, ચ્યાહામાય ફુટ પોડી, તીન લોક જ્યા માયેવોય બોરહો નાંય કોએ, ચ્યા બેન જાંઅહા વિરુદ કોઅરી જ્યા માયેવોય બોરહો કોઅતાહા, એને એહકોયજ બેન જાંઆ તીનહયા આરે કોઅરી. 53 આબહો પોહાઆરે, એને પોહો આબહા આરે વિરુદ કોઅરી, એને આયહો પોહયે આરે, એને પોહી આયહે વિરુદ કોઅરી, હાહુ વોવલ્યેહે આરે એને વોવલીહી હાહુ આરે વિરુદ કોઅરી."

54 એને ઈસુવે લોકહાન આખ્યાં, "જોવે દિહી બુડતા એછરે વાદળાં ચોડતા દેખાય, તોવે તુમા તારાત આખતાહા કા, પાઆઈ યી, એને હાચ્ચાંજ પાઆઈ યેહે; 55 એને બોખરો યેતો દેખીન, તુમા આખતાહા, કા તીડકા લાગી ઉઠી, એને એહેકોય હાચ્ચાંજ બોનહે. 56 ઓ ડોંગ્યાહાય, આકાશ એને દોરત્યે બારામાય પારાખતા તુમહાન આવડેહે, બાકી આમી યા સમાયામાય પોરમેહેર કાય કોઅરા માગહે ચ્યા બારામાય તુમા નાંય હોમજે?

57 તુમહાય પોતે નોક્કી કોઅરા જોજે કા તુમહેહાટી કાય કોઅના ઠીક હેય? 58 કાહાકા જોવે તું ફીરાદીવાળા આરે કોચર્યે વાટે જાહે, તાંઉ ચ્યાપાઅને છુટા હાટી કોશિશ કોઓ નાંય તે તો તુલ ન્યાય કોઅનારા પાય દોઇન લેય જાય, ન્યાય કોઅનારો તુલ સીપાડાલ હોઅપી દી, એને સીપાડા તુલ જેલેમાય કોંડી દી. 59 આંય તુલ હાચ્ચાં આખતાહાવ કા જાંઉ લોગુ બોદા પોયહા બોઅઇ નાંય દેય, તાંવ લોગુ તું જેલેમાઅને છુટી નાંય હોકહે."

4 આપા બોદે વિસ્વાસી યોકુજ શરીરા અવયવાહા હારકે હેય, એને આપા બોદહાન યોકુજ આત્મા મિળલા હેય, યોકુજ આશા હેય જયેહાટી તુમહાન નિવડી લેદલા હેય.

22 ઓ થેઅયેહેય, તુમા પોતાના માટડાહા એહેકેન આધીન રા જેહેકેન તુમા પ્રભુ આધીન રોત્યોહો. 23 કાહાકા માટડો થેઅયે ટોલપી હેય જેહેકેન ખ્રિસ્ત મંડળી ટોલપી હેય, ખ્રિસ્ત મંડળી તારણારો હેય, એને મંડળી ચ્યા શરીર હેય.

15 તી શાંતી જીં ખ્રિસ્ત દેહે, ચ્ચાલ તુમહે રુદયામાય રાજ કોઅરા દા, કાહાકા તુમા બોદા યોકુજ શરીરા અવયવ હેય એને યાહાટી તુમહાન યોકા બિજા આરે શાંતિથી રાંહાટી હાદલા હેય, એને તુમા ધન્યવાદ કોઅતે રા.

16 યાહાટી આમા ઈંમાત નાંય આરજે, જો આમે બારેના મનુષ્યત્વ નાશબી ઓઅતો જાહે, બાકી આમહે આત્મા દિહે-દિહે નોવો ઓઅતો જાહે.

24 તો પોતેજ આમહે પાપહાલ પોતાના શરીરાવોય લેયને હુળીખાંબાવોય ચોડી ગીયો, જ્યાથી આમા પાપહાહાટી મોઅયન ન્યાયપણાહાટી જીવન જીવજે, એને ચ્યા ઘાવહાથી આમા હારાં ઓઅય ગીયહા.

2 આમા બોદે બોજ વોખાત ચુકી જાજહે જો કાદો વચનામાય નાંય ચુકે, તે તી સંપુર્ણ માઅહું હેય, એને તો પોતે શરીરાવોય પુરે રીતેકોય કાબુ કોરાહાટી સક્ષમ હેય.