Dar: o que a Bíblia ensina sobre generosidade e ofertas
Na Bíblia, dar não é uma obrigação imposta para barganhar o favor de Deus. É o reconhecimento prático de que tudo pertence ao Criador e que os recursos que passam pelas mãos humanas servem para sustentar a vida e socorrer quem precisa.
Quando a Escritura trata da generosidade, ela avalia primeiro a intenção do coração, e não apenas a quantia entregue.
A atitude do coração: dar com liberdade e alegria
O apóstolo Paulo orienta a igreja em Corinto sobre a coleta destinada aos cristãos necessitados da Judeia. Ele deixa claro que a contribuição cristã perde o valor espiritual se for feita por pressão social, constrangimento ou tristeza. Deus se agrada da prontidão voluntária, na medida daquilo que a pessoa realmente tem.
Хай кожны ўзычвае, як сэрца ягонае прыхіляе, а ня з прыкрасьцю і ня з прынукаю; бо Бог любіць таго, хто самахоць дае з радасьцю.(2 Карынфянаў 9:7)
Бо, калі ёсьць руплівасьць, дык яна прымаецца залежна ад таго, хто мае, а не ад таго, чаго ня мае.(2 Карынфянаў 8:12)
А Бог мае сілу ўзбагаціць вас усякаю мілатою, каб вы, заўсёды і ва ўсім маючы ўсялякі дастатак, былі багатыя на ўсякія добрыя дзеі,(2 Карынфянаў 9:8)
А Той, Хто дае насеньне сейбіту і хлеб на ежу, дасьць і шчодрасьць пасеянаму вамі і памножыць плады праведнасьці вашай,(2 Карынфянаў 9:10)
так, каб вы ўсім багатыя былі на ўсякую шчадроту, якая праз нас узносіць падзяку Богу.(2 Карынфянаў 9:11)
давайце, і дасца вам: мераю добраю, утрэсенаю, умятаю і перапоўненаю адсыплюць вам ва ўлоньне ваша; бо якою мераю мерыце, такою самаю адмерыцца і вам.(Лукаша 6:38)
Generosidade prática no dia a dia
Nos livros poéticos e proféticos do Antigo Testamento, a prática de dar está ligada à justiça social e ao temor a Deus. Honrar a Deus com os bens inclui não reter o pagamento ou o socorro de quem tem direito a ele, além de defender a causa do vulnerável. A Bíblia ensina que uma vida avarenta empobrece a alma, enquanto a generosidade abre caminhos e gera comunhão.
Шануй Госпада ад імя твайго і ад пачаткаў усіх прыбыткаў тваіх;(Выслоўі 3:9)
Не адмаўляйся рабіць дабро, калі яно трэба, калі рука твая можа зрабіць гэта.(Выслоўі 3:27)
Дабрачынная душа будзе насычана, і хто напойвае іншых, той і сам напоены будзе.(Выслоўі 11:25)
Дарунак дае чалавеку прастору і да вяльможаў давядзе яго.(Выслоўі 18:16)
кожны дзень ён моцна прагне, а праведнік дае і не шкадуе.(Выслоўі 21:26)
Размыкай вусны свае дзеля правасудзьдзя і дзеля беднага і гаротнага.(Выслоўі 31:9)
І сказаў ім: ідзеце, ежце тлустае і пеце салодкае, і пасылайце частку тым, у каго нічога не прыгатавана, таму што дзень гэты сьвяты Госпаду нашаму. І ня смуткуйце, бо радасьць прад Госпадам - падмацаваньне вам.(Нээміі 8:10)
Прынясеце мне дзесяціны ў дом сховішча, каб у доме Маім была ежа, і хоць бы ў гэтым выпрабуйце Мяне, кажа Гасподзь Саваоф: ці не адчыню Я вам адтулін нябесных і ці ня вылью на вас дабраславеньня да краю?(Малахіі 3:10)
O ensino de Jesus sobre dar sem exibição
No Sermão do Monte, Jesus adverte contra a prática de ajudar os outros apenas para ser visto e elogiado pelos homens. Dar esmola com discrição protege a dignidade de quem recebe e guarda o coração de quem doa da vaidade espiritual. Para Jesus, a graça recebida de graça deve ser repartida da mesma forma.
Дык вось, калі даеш міласьціну, ня трубі перад сабою, як робяць крывадушнікі ў сынагогах і на вуліцах, каб услаўлялі іх людзі. Праўду кажу вам: яны атрымліваюць узнагароду сваю.(Мацьвея 6:2)
У цябе ж, калі даеш міласьціну, няхай ня ведае левая рука твая, што робіць правая,
каб міласьціна твая была ў тайнасьці, і Айцец твой, Які бачыць у тайнасьці, аддасьць табе на яве.(Мацьвея 6:3,4)
хворых ацаляйце, пракажоных ачышчайце, мёртвых уваскрашайце, дэманаў выганяйце; задарам атрымалі, задарам давайце.(Мацьвея 10:8)
Сказаў яму Ісус: калі хочаш дасканалым быць, ідзі, прадай маёмасьць тваю і раздай убогім; і мець будзеш скарб на нябёсах; і прыходзь, і ідзі сьледам за Мною.(Мацьвея 19:21)
Кожнаму, хто просіць у цябе, давай, і з таго, хто ўзяў тваё, ня зысквай назад.(Лукаша 6:30)
A origem de tudo o que temos
Ao reunir materiais para a construção do templo, o rei Davi resumiu a essência de qualquer oferta: ninguém dá nada a Deus que já não seja d'Ele por direito. Sem amor genuíno ao próximo e sem gratidão ao Criador, mesmo a doação de todos os bens torna-se vazia.
Бо хто я і хто народ мой, што мы мелі змогу так ахвяраваць? А ад Цябе ўсё, і ад рукі Тваёй атрыманае мы аддалі Табе,(1 Летапісаў 29:14)
Няма цэлага месца на целе маім ад гневу Твайго; няма спакою ў костках маіх ад грахоў маіх,(Псалтыр 37:4)
і тыя, што плацяць мне злом за дабро, ваююць супроць мяне, бо я за добрым іду.(Псалтыр 37:21)
І калі я раздам усю маёмасьць маю і аддам цела маё на спаленьне, а любові ня маю, - няма мне ў тым ніякай карысьці.(1 Карынфянаў 13:3)
Este artigo te tocou? Faça uma oração!
+581 estão orando agora.
Junte-se à corrente de oração.