Tomar uma decisão

5 Ma tha aon neach agaibh a dh’uireasbhaidh gliocais, iarradh e o Dhia, a bheir do gach neach gu pailt, agus nach dèan maoidheadh; agus bheirear dha e.

14 Agus is e seo an dòchas a tha againn annsan, ma dh’iarras sinn nì sam bith a rèir a thoile, gun èisd e rinn.

9 Ma dh’aidicheas sinn ar peacaidhean, tha esan fìrinneach agus ceart, a-chum ar peacaidhean a mhaitheadh dhuinn, agus ar glanadh o gach uile neo-fhìreantachd.

5 Earb as an Tighearna led uile chridhe; agus rid thuigse fhèin na biodh do thaic.

6 Ann ad uile shlighean aidich e, agus seòlaidh esan do cheuman.

6 Ann ad uile shlighean aidich e, agus seòlaidh esan do cheuman.

11 Oir is aithne dhomh na smuaintean a smaoinich mi dur taobh, deir an Tighearna, smuaintean sìthe, agus chan e aimhleas, a thoirt dhuibh sliochd agus dòchais.

14 Far nach eil comhairle, tuitidh sluagh; ach ann an lìonmhorachd chomhairleach tha tèarainteachd.

33 Anns an uchd tilgear an crannchur; ach is ann on Tighearna a tha a riaghladh gu lèir.

1 A reir a thograidh iarraidh esan a sgaras e fhèin, agus buinidh e ris gach gliocas.

2 Chan eil tlachd aig an amadan ann an tuigse, ach gum foillsicheadh a chridhe e fhèin.

3 Nuair a thig an t-aingidh, thig mar an ceudna tarcais, agus maille ri mì-chliù masladh.

4 Mar uisgeachan domhain tha briathran beul duine; mar shruth sgaoilteach tha tobar a’ ghliocais.

5 Chan eil e math gabhail ri gnùis an droch dhuine, a-chum am fìrean a thilgeadh bun-os-cionn ann am breitheanas.

6 Thèid bilean an amadain ann an aimhreit, agus gairmidh a bheul air buillean.

7 Is e beul amadain a sgrios, agus is iad a bhilean ribe a anama fhèin.

8 Tha briathran fear na cagarsaich mar lotan, agus thèid iad sìos gu ionadan ìochdarach a’ chuim.

9 Mar an ceudna an tì sin a tha leisg na obair, is bràthair e don mhilltear mhòr.

10 Is tùr làidir ainm an Tighearna: ruithidh am fìrean da ionnsaigh, agus bidh e tèarainte.

11 Is e beartas an duine shaoibhir a chathair làidir, agus mar bhalla àrd na bheachd fhèin.

12 Ro sgrios bidh cridhe duine uaibhreach, agus ro urram bidh irioslachd.

13 An tì a bheir freagradh ann an cùis mun cluinn e i, is amaideachd agus nàire dha e.

14 Giùlainidh spiorad duine a laigse: ach cò as urrainn spiorad briste a ghiùlan?

16 Tha an sgriobtar uile air a dheachdadh le Spiorad Dhè, agus tha e tairbheach a-chum teagaisg, a-chum spreigeadh, a-chum leasachaidh, a-chum oilein ann am fìreantachd:

17 A-chum gum bi òglach Dhè coileanta, làn-deas a-chum gach uile dheagh obrach.

7 An dèidh dhaibh teachd gu Misia, dh’fheuch iad ri dol gu Bitinia: ach cha do leig an Spiorad leo.

1 A-nis bha anns an eaglais a bha aig Antioch, fàidhean, agus luchd-teagaisg àraidh; mar a tha Barnabas, agus Simeon ris an abrar Niger, agus Lucius o Chirène, agus Manaen, co-alta Heroid an tetrarc, agus Saul.

2 Agus air dhaibh a bhith ri ministrealachd don Tighearna, agus a’ trasgadh, thubhairt an Spiorad Naomh, Cuiribh air leth dhòmhsa Barnabas agus Saul, a-chum na h-obrach gus an do ghairm mi iad.

3 An sin air dhaibh trasgadh, agus ùrnaigh a dhèanamh, agus an làmhan a chur orra, leig iad uapa iad.

31 Uime sin co-dhiù dh’itheas no dh’òlas sibh, no ge bè nì a nì sibh, dèanaibh na h-uile nithean a-chum glòir Dhè.

1 Uime sin, air dhuinne a bhith air ar cuartachadh le neul cho mòr de fhianaisean, cuireamaid dhinn gach cudthrom, agus am peacadh a tha gu furasda ag iadhadh umainn, agus ruitheamaid le foighidinn an rèis a chuireadh romhainn,

5 Ann an Gibeon thaisbein an Tighearna e fhèin do Sholamh ann an aisling na h-oidhche; agus thubhairt Dia, Iarr ciod as àill leat mi thabhairt dhut.

6 Agus thubhairt Solamh, Nochd thu dod òglach, Daibhidh m’athair, coibhneas mòr, a rèir mar a dh’imich e ad fhianais ann am fìrinn, agus ann an ionracas, agus ann an treibhdhireas cridhe maille riut; agus ghlèidh thu dha an coibhneas mòr seo, gun tug thu dha mac a shuidhe air a rìgh-chathair, mar a tha e an-diugh.

7 Agus a-nis, a Thighearna mo Dhia, rinn thu d’òglach na rìgh an àite Dhaibhidh m’athair; agus mise am leanabh beag, do nach aithne dol a-mach no teachd a-steach.

8 Agus tha d’òglach am meadhon do shluaigh a thagh thu, sluagh lìonmhor, nach eil e an comas àireamh no a mheas aig an lìonmhorachd.

9 Thoir uime sin dod òglach cridhe tuigseach a thoirt breith air do shluagh, gu dealachadh a chur eadar am math agus an t-olc; oir cò as urrainn breith a thabhairt air do shluagh seo a tha cho mòr?

10 Agus bha e na nì taitneach leis an Tighearna gun d’iarr Solamh an nì seo.

11 Agus thubhairt Dia ris, A chionn gun d’iarr thu an nì seo, agus nach d’iarr thu dhut fhèin saoghal fada, agus nach d’iarr thu dhut fhèin saoibhreas, agus nach d’iarr thu anam do naimhdean, ach gun d’iarr thu dhut fhèin tuigse a dhèanamh breitheanais,

12 Feuch, rinn mise a rèir do bhriathran: feuch, thug mi dhut cridhe glic agus tuigseach, air chor is nach robh neach air bith romhad cosmhail riut, agus nach mò a dh’èireas ad dhèidh neach air bith cosmhail riut.

9 An sin thubhairt a bhean ris, A bheil thu fhathast a’ cumail d’ionracais? Mallaich Dia, agus faigh bàs.

10 Ach thubhairt esan rithe, Mar a labhras aon de na mnathan amaideach tha thu a’ labhairt: seadh, an gabh sinn math o làimh Dhè, agus nach gabh sinn olc? An seo uile cha do pheacaich Iob le a bhilean.