5 जर तुम्हापैकी कोणी ज्ञानाने उणा असेल, तर तुम्ही परमेश्वराला मागा आणि ते तुम्हास दिले जाईल, कारण ते कोणाचेही दोष न काढता सर्वांस उदारतेने देतात.

14 आपल्याला परमेश्वराच्या समक्षतेत येण्यासाठी आत्मविश्वास आहे, कारण आपण त्यांच्या इच्छेनुसार काही मागितले तर ते आमचे ऐकतात.

9 जर आपण आपली पापे त्यांच्याजवळ कबूल करतो, तर ते विश्वसनीय व न्यायी आहेत, म्हणून आपल्या पापांची क्षमा करतील आणि सर्व अनीतीपासून आपल्याला शुद्ध करतील.

5 तुझ्या संपूर्ण अंतःकरणापासून याहवेहवर भरवसा ठेव;

आणि स्वतःच्या बुद्धीवर अवलंबून राहू नकोस;

6 तुझ्या सर्व मार्गात तू त्यांच्या अधीन राहा,

आणि ते तुझे मार्ग सुकर* करतील.

6 तुझ्या सर्व मार्गात तू त्यांच्या अधीन राहा,

आणि ते तुझे मार्ग सुकर* करतील.

11 याहवेह असे जाहीर करतात, "कारण मी तुमच्यासाठी केलेल्या योजना मला माहीत आहेत, त्या योजना तुमच्या भल्यासाठी आहेत, वाईटासाठी नाहीत, तुम्हाला आशा व उज्वल भविष्यकाळ देण्याच्या त्या योजना आहेत.

14 मार्गदर्शन नसल्यामुळे राष्ट्राचे पतन होते,

परंतु अनेक सल्लागार असल्याने विजय प्राप्त होतो.

33 आपण पदरात नाणेफेक करतो,

पण त्याचा प्रत्येक निर्णय याहवेहच्या हाती असतो.

1 मैत्रीहीन मनुष्य शेवटी स्वार्थ साधून घेतो

आणि सर्व यथार्थ न्यायाविरुद्ध जाऊन भांडणे सुरू करतो.

2 मूर्ख समंजसपणामध्ये संतोष मानत नाहीत;

परंतु स्वतःची मते प्रकट करण्यात आनंद करतात.

3 जेव्हा दुष्टता येते तिथे तिरस्कार येतो,

आणि निर्ल्लजपणाबरोबर निंदा येते.

4 तोंडातील शब्द खोल पाण्यासारखे आहेत;

परंतु सुज्ञतेचा झरा म्हणजे पाण्याचा उफळता प्रवाह आहे.

5 न्यायाधीशाने दुष्टावर कृपा करणे

आणि निरपराध्याला न्यायापासून वंचित करणे चुकीचे आहे.

6 मूर्खांच्या जिभा त्यांना कलहात पाडतात;

आणि त्यांचे मुख माराला आमंत्रण देते.

7 मूर्खाचे मुख त्यांच्या विनाशाचे कारण होते,

आणि त्यांच्या जिभेमुळे त्यांचे जीव सापळ्यात अडकतात.

8 अफवा स्वादिष्ट भोजनासारख्या चवदार असतात;

अंतःकरणात त्या खोलवर रुजून जातात.

9 जो त्याचे काम करण्यात आळशी आहे,

तो विध्वंस करणार्‍याचा भाऊ आहे.

10 याहवेहचे नाव बळकट दुर्ग आहे;

नीतिमान तिकडे धाव घेतात आणि सुरक्षित राहतात.

11 धनवानाचे धन त्यांचे तटबंदीचे नगर आहे;

ते कल्पना करतात की त्या उंच भिंती चढण्यास दुष्कर आहेत.

12 मनुष्याचा नाश होण्याआधी त्याचे हृदय गर्वाने भरते,

परंतु सन्मान मिळण्याआधी मनुष्यास नम्रता येते.

13 ऐकून घेण्याआधीच उत्तर देणे—

ते मूर्खपणाचे आणि लाजिरवाणे आहे.

14 मनुष्याचा आत्मा त्याला आजारी अवस्थेतही स्थिर ठेवतो,

पण तुटलेले हृदय कोण सहन करू शकतो?

16 संपूर्ण पवित्रशास्त्र परमेश्वराच्या प्रेरणेने रचलेले आहे आणि शिक्षण, निषेध, सुधारणा, नीतिमत्वाचे शिक्षण याकरिता उपयोगी आहे.

17 यासाठी की, परमेश्वराचा सेवक* पूर्णपणे प्रत्येक चांगल्या कामासाठी सज्ज व्हावा.

7 मुसियाच्या सरहद्दीवर आल्यानंतर, ते बिथुनिया प्रांतामध्ये प्रवेश करावयास निघाले, तेव्हा येशूंच्या आत्म्याने त्यांना तशी परवानगी दिली नाही.

1 आता अंत्युखिया येथील मंडळीत संदेष्टे व शिक्षक होते: बर्णबा, शिमोन, ज्याला निगेर देखील म्हणत, कुरेनेचा लूक्य, मनायेन ज्याचे संगोपन मांडलिक हेरोद राजाकडून झाले होते आणि शौल. 2 हे सर्वजण प्रभूची आराधना आणि उपास करीत असताना, पवित्र आत्मा त्यांना म्हणाला, "बर्णबा व शौल यांना ज्या कामासाठी मी पाचारण केले आहे त्यासाठी त्यांना वेगळे करा." 3 तेव्हा उपास आणि प्रार्थना केल्यावर त्यांनी आपले हात त्यांच्यावर ठेवले व त्यांना निरोप दिला.

31 तुम्ही जे खाता किंवा पिता किंवा जे काही करता ते सर्व परमेश्वराच्या गौरवासाठीच करावे.

1 यास्तव, आपण इतक्या साक्षीदारांच्या मेघाने वेढलेले आहोत, तेव्हा अडखळण करणारी प्रत्येक गोष्ट व सहज गुंतविणारे पाप बाजूला टाकून, आपल्याला नेमून दिलेल्या धावेवर धीराने धावावे.

5 गिबोन येथे त्या रात्री याहवेहने शलोमोनला स्वप्नात दर्शन दिले आणि परमेश्वर म्हणाले, "मी तुला जे काही द्यावे असे तुला वाटते ते माग."

6 शलोमोनने उत्तर दिले, "आपला सेवक, माझे पिता दावीदाला आपण अपार दया दाखविली होती, कारण ते आपल्याशी विश्वासू होते, व हृदयाने नीतिमान व सरळ होते. आपण त्यांच्यावरील ही अपार दया पुढे चालू ठेवून आज त्यांच्या राजासनावर बसण्यासाठी त्यांना एक पुत्र दिला.

7 "तर आता हे याहवेह, माझ्या परमेश्वरा, माझे पिता दावीदाच्या जागी आपण मला राजा केले आहे. परंतु मी एक लहान बालक आहे आणि माझ्या जबाबदाऱ्या मी कशा पार पाडाव्या हे मला कळत नाही. 8 आपला सेवक तर आपण निवडलेल्या लोकांमध्ये आहे, जे इतके मोठे व अगणित आहेत. 9 म्हणून आपल्या लोकांवर राज्य करण्यासाठी आणि बरे आणि वाईटाची पारख करण्यासाठी आपण आपल्या सेवकाला विवेकी हृदय द्यावे. कारण आपल्या या मोठ्या प्रजेवर कोण राज्य करू शकेल?"

10 शलोमोनाने हे मागितल्याने प्रभू परमेश्वर प्रसन्न झाले. 11 म्हणून परमेश्वराने त्याला म्हटले, "कारण तू तुझ्यासाठी दीर्घायुष्य किंवा संपत्ती किंवा तुझ्या शत्रूंचा नाश हे न मागता न्याय करण्यासाठी विवेक मागितला आहे, 12 त्यामुळे तू जे मागितले आहेस ते मी करेन. मी तुला ज्ञानी व विवेकी हृदय देईन, म्हणजे तुझ्यासारखा पूर्वी कधी कोणी नव्हता, ना कधी असेल.

9 तेव्हा त्याची पत्नी त्याला म्हणाली, "तुम्ही अजूनही सत्याला धरून आहात काय? परमेश्वराला शाप द्या आणि मरून जा!"

10 यावर इय्योब म्हणाला, "तू एखाद्या मूर्ख* स्त्रीसारखी बोलत आहेस, परमेश्वरापासून सुखच घ्यावे आणि दुःख घेऊ नये काय?"

या सर्व गोष्टीत, इय्योबाने आपल्या शब्दाद्वारे पाप केले नाही.