Deus é nosso refúgio

Ο Κύριος του σύμπαντος είναι μαζί μας

1 Στον πρωτοψάλτη· για τη συγγένεια του Κορέ· τραγούδι όπως το «Αλαμώθ» (Παρθένες).*

Κάτω απ’ τη στέγη του Υψίστου

1 Όποιος κάτω απ’ τη στέγη

του Υψίστου κατοικεί,

όποιος στου Παντοκράτορα τον ίσκιο

διαμένει,

2 ας λέει στον Κύριο:

«Κρησφύγετο και φρούριό μου

είν’ ο Θεός μου που σ’ αυτόν ελπίζω».

3 Αυτός σ’ ελευθερώνει

από παγίδα κυνηγού,

από τις συκοφαντικές καταγγελίες.

4 Με τις φτερούγες του θα σε σκεπάσει,

κάτω απ’ το φτέρωμά του θα κρυφτείς·

ασπίδα σου και περιτείχισμα

θα ’ναι η πιστότητά του.

Ο βασιλιάς ευχαριστεί το Θεό μετά τη νίκη

1 Στον πρωτοψάλτη. Ύμνος του Δαβίδ, δούλου του Κυρίου, που τον απήγγειλε στον Κύριο όταν τον έσωσε από το Σαούλ κι από την εξουσία των άλλων εχθρών του. 2 Τότε ο Δαβίδ είπε:

Σε αγαπώ, Κύριε, δύναμή μου!

3 Εσύ είσαι, Κύριε, το καταφύγιό μου,

το φρούριό μου

κι ο ελευθερωτής μου.

Θεέ μου, είσ’ ο βράχος μου,

όπου και καταφεύγω·

η ασπίδα μου κι η δύναμη που με λυτρώνει·

είσαι ο ψηλός ο πύργος μου, το καταφύγιό μου.

Είσ’ ο σωτήρας που με σώζει από την αδικία.

Χαρά του ανθρώπου που ο Θεός τον λύτρωσε απ’ το θάνατο

1 Μικτάμ* του Δαβίδ.

Προστάτεψέ με, Θεέ, γιατί σ’ εσένα καταφεύγω.

Κοντά στον Κύριο αισθάνομαι ασφαλής

1 Του Δαβίδ.

Κύριε,

φως μου και σωτηρία μου,

ποιον θα φοβηθώ;

Κύριε,

καταφύγιο της ζωής μου από ποιον θα πανικοβληθώ;

2 Όταν με ζύγωσαν κακοί

τη σάρκα μου να φθείρουν,

εχθροί και καταπιεστές μου,

αυτοί σκοντάψαν κι έπεσαν.

3 Κι αν συναχτεί στράτευμα για να με πολεμήσει,

η καρδιά μου δεν δειλιάζει·

κι αν πόλεμος ξεσπάσει εναντίον μου

και τότε εγώ θα έχω εμπιστοσύνη.

Κύριε, εσύ είσαι η προστασία μου

1 Στον πρωτοψάλτη· ψαλμός του Δαβίδ.

2 Σ’ εσένα, Κύριε, κατέφυγα·

ποτέ ας μη ντροπιαστώ·

σώσε με, εσύ που είσαι δίκαιος.

3 Δείξε μου τη φροντίδα σου,

τώρα ελευθέρωσέ με·

γίνε πανίσχυρος προστάτης μου,

το καταφύγιό μου,

για να με σώσεις.

4 Εσύ ’σαι βράχος μου και προστασία μου,

αφού υπάρχεις·

μ’ οδηγείς και με φροντίζεις.

5 Βγάλε με απ’ την παγίδα που για μένα έστησαν·

γιατί εσύ ’σαι η δύναμή μου.

3 Γίνε για μένα

βράχος, για να προστατευτώ,

φρούριο, για να με σώσεις·

γιατί βράχος μου

και φρούριό μου είσ’ εσύ.

8 Καλύτερα στον Κύριο κανείς

να καταφεύγει,

παρά να ελπίζει σε άνθρωπο.

9 Καλύτερα στον Κύριο κανείς

να καταφεύγει,

παρά να ελπίζει σε άρχοντες.

5 Αυτό που θέλουν είναι να τον ρίξουν

απ’ την τιμητική του θέση·

το ψέμα τούς αρέσει·

με το στόμα τους ευλογούν,

μέσα τους καταριούνται.

(Διάψαλμα).

6 Μονάχα στο Θεό βρίσκει η ψυχή μου τη γαλήνη·

γιατί αυτός μου δίνει την ελπίδα μου.

7 Μονάχα εκείνος είναι

προστάτης και σωτήρας μου

και κάστρο μου·

καθόλου δε θα κλονιστώ.

8 Η σωτηρία κι η δόξα μου

βρίσκονται στο Θεό·

αυτός είναι ο δυνατός προστάτης μου,

το καταφύγιό μου είναι στο Θεό.

17 Αλλά εγώ θα τραγουδώ τη δύναμή σου

και θα εξυμνώ το έλεός σου το πρωί,

γιατί εσύ ήσουν τ’ οχυρό μου,

το καταφύγιό μου στης θλίψης μου τη μέρα.

Ο άνθρωπος φεύγει - ο Θεός μένει αιώνια

1 Προσευχή του Μωυσή, ανθρώπου του Θεού.

Κύριε, καταφύγιό μας έγινες εσύ

από γενιά σ’ άλλη γενιά.

2 Πριν γεννηθούνε τα βουνά

και πάρει υπόσταση η οικουμένη,

από πάντα και για παντοτινά

εσύ ’σαι ο Θεός.

9 Κι αυτός την οικουμένη θα την κρίνει δίκαια·

αμερόληπτα θα κρίνει τους λαούς.

10 Ο Κύριος είναι η προστασία του φτωχού,

στους δύσκολους καιρούς το καταφύγιο.

7 Η δικαιοσύνη σου σαν τα ψηλά βουνά

κι η δίκαιη κρίση σου σαν άβυσσος μεγάλη·

ανθρώπους σώζεις, Κύριε, και ζώα.

7 Αλλά ο Κύριος είν’ καλός

και καταφύγιο σε μέρα θλίψης.

Φροντίζει όσους σ’ εκείνον καταφεύγουνε

4 Έγινες καταφύγιο των ταπεινών,

των δύστυχων καταφυγή μες στην απόγνωσή τους,

στέγαστρο για την καταιγίδα,

απόσκιο για τον καύσωνα,

γιατί η μανία των τυράννων

είναι σαν χειμωνιάτικη νεροποντή,

26 Τον Κύριο όποιος σέβεται έχει ισχυρή ελπίδα και τα παιδιά του βρίσκουνε σ’ αυτόν καταφυγή.

29 Ο δρόμος του Κυρίου είναι οχυρό για τους ακέραιους· γι’ αυτούς που κάνουν το κακό, είναι καταστροφή.