Encorajamento

10 پس ترسان مباش زیرا من با تو هستم،

و هراسان مباش زیرا من خدای تو هستم.

تو را تقویت خواهم کرد و یاری خواهم داد،

و به دست راست عدالتِ خویش از تو حمایت خواهم نمود.

2 چون از آبها بگذری، با تو خواهم بود،

و چون از نهرها عبور کنی، تو را فرو نخواهند گرفت.

چون از میان آتش روی، نخواهی سوخت،

و شعله‌‌اش تو را نخواهد سوزانید.

4 از آنجا که در نظرم گرانبها و محترمی،

و چون تو را دوست می‌دارم،

آدمیان را به عوض تو خواهم داد،

و قومها را به عوض جان تو تسلیم خواهم کرد.

5 مترس، زیرا من با تو هستم؛

فرزندانت را از مشرق خواهم آورد،

و تو را از مغرب جمع خواهم کرد.

4 مترس، زیرا شرمسار نخواهی شد،

و هراسان مباش، زیرا رسوا نخواهی گشت.

شرمساری جوانی‌ات را فراموش خواهی کرد،

و رسوایی بیوگی‌ات را دیگر به یاد نخواهی آورد.

داوری و نجات

1 اجازه دادم کسانی که مرا نطلبیده بودند،

مرا بجویند،

و کسانی که مرا نجسته بودند،

مرا یافتند،

و به قومی که نام مرا نخوانده بودند،

گفتم: «اینک حاضرم؛ اینک حاضرم.»

31 اما آنان که برای خداوند انتظار می‌کشند،

نیروی تازه خواهند یافت

و با بالهایی همچون عقاب اوج خواهند گرفت؛

خواهند دوید و خسته نخواهند شد؛

خواهند خرامید و درمانده نخواهند گردید.

8 آنگاه آوای خداوندگار را شنیدم که می‌گفت: «کِه را بفرستم و کیست که برای ما برود؟» گفتم: «لبیک؛ مرا بفرست!»

9 آیا تو را امر نکردم؟ قوی و دلیر باش. مترس و هراسان مباش، زیرا هر جا که بروی، یهوه خدایت با تو خواهد بود.»

9 آیا تو را امر نکردم؟ قوی و دلیر باش. مترس و هراسان مباش، زیرا هر جا که بروی، یهوه خدایت با تو خواهد بود.»

16 آنگاه قوم در پاسخ گفتند: «حاشا از ما که یهوه را ترک کرده، خدایانِ غیر را عبادت کنیم! 17 زیرا یهوه خدای ما بود که ما و پدرانمان را از سرزمین مصر، از خانۀ بندگی به در آورد و در برابر چشمانمان آیات عظیم به انجام رسانید. او در تمامی راهی که پیمودیم و در بین تمام اقوامی که از میانشان گذشتیم، از ما محافظت کرد.

6 قوی و دلیر باشید و از آنان ترس و واهمه مدارید، زیرا یهوه خدایتان اوست که همراه شما می‌رود و شما را وا نخواهد گذاشت و ترک نخواهد کرد.»

8 خداوند خود پیشاپیش تو خواهد رفت و با تو خواهد بود. او تو را وا نخواهد گذاشت و ترک نخواهد گفت. پس مترس و هراسان مباش.»

31 در برابر همۀ اینها چه می‌توانیم گفت؟ اگر خدا با ماست، کیست که بتواند بر ضد ما باشد؟

15 چرا که شما روح بندگی را نیافته‌اید تا باز ترسان باشید، بلکه روح پسرخواندگی را یافته‌اید که به واسطۀ آن ندا درمی‌دهیم: «اَبّا،* پدر.»

2 هر یک از ما باید همسایۀ خود را خشنود سازد، در آنچه برای او نیکو باشد و باعث بنایش شود.

5 اینک خدای بخشندۀ پایداری و دلگرمی به شما عطا کند که در انطباق با مسیحْ عیسی با یکدیگر همفکر باشید،

11 زیرا مشتاق دیدارتان هستم تا عطایی روحانی به شما برسانم که موجب استواری‌تان گردد؛ 12 یعنی تا من و شما هر دو از ایمان یکدیگر دلگرم شویم.

13 قدرت هر چیز را دارم در او که مرا نیرو می‌بخشد.

6 یقین دارم آن که کاری نیکو در شما آغاز کرد، آن را تا روز عیسی مسیح به کمال خواهد رسانید.

17 پس اگر کسی در مسیح باشد، خلقتی تازه است.* چیزهای کهنه درگذشت؛ هان، همه چیز تازه شده است!

16 پس دلسرد نمی‌شویم. هرچند انسانِ ظاهری ما فرسوده می‌شود، انسان باطنی روز‌به‌روز تازه‌تر می‌گردد.

17 زیرا رنجهای جزئی و گذرای ما جلالی ابدی برایمان به ارمغان می‌آورد که با آن رنجها قیاس‌پذیر نیست.

7 امّا این گنجینه را در ظروفی خاکی داریم، تا آشکار باشد که این قدرت خارق‌العاده از خداست نه از ما. 8 ما از هر سو در فشاریم، امّا خُرد نشده‌ایم؛ متحیّریم، امّا نومید نیستیم؛ 9 آزار می‌بینیم، امّا وانهاده نشده‌ایم؛ بر زمین افکنده شده‌ایم، امّا از پا درنیامده‌ایم. 10 همواره مرگ عیسی را در بدن خود حمل می‌کنیم تا حیات عیسی نیز در بدن ما ظاهر شود. 11 زیرا ما که زنده‌ایم، همواره به‌خاطر عیسی به مرگ سپرده می‌شویم تا حیات او در بدن فانی ما آشکار گردد.

خدمت آشتی

11 پس چون معنی ترس خداوند را می‌دانیم، می‌کوشیم مردمان را مُجاب کنیم. آنچه هستیم بر خدا آشکار است و امیدوارم بر وجدان شما نیز آشکار باشد. 12 نمی‌خواهیم باز شروع به توصیه دربارۀ خود کنیم، بلکه می‌خواهیم دلیلی به شما بدهیم که به ما فخر کنید، تا بتوانید پاسخ کسانی را بدهید که به ظاهر فخر می‌کنند، نه به آنچه در قلب است. 13 اگر عقل از کف داده‌ایم، به خاطر خداست؛ و اگر عقل سلیم داریم، به خاطر شماست. 14 زیرا محبت مسیح بر ما حکمفرماست، چون یقین داریم که یک تن به خاطر همه مرد، پس همه مردند. 15 و به خاطر همه مرد تا زندگان دیگر نه برای خود، بلکه برای آن کس زیست کنند که به خاطرشان مرد و برخاست.

16 بنابراین، از این پس دربارۀ هیچ‌کس با معیارهای بشری* قضاوت نمی‌کنیم، و هرچند پیشتر دربارۀ مسیح این‌گونه قضاوت می‌کردیم، اکنون دیگر چنین نیست. 17 پس اگر کسی در مسیح باشد، خلقتی تازه است.* چیزهای کهنه درگذشت؛ هان، همه چیز تازه شده است! 18 اینها همه از خداست که به واسطۀ مسیح ما را با خود آشتی داده و خدمت آشتی را به ما سپرده است. 19 به دیگر سخن، خدا در مسیح جهان را با خود آشتی می‌داد* و گناهان مردم را به حسابشان نمی‌گذاشت، و پیام آشتی را به ما سپرد. 20 پس سفیران مسیح هستیم، به گونه‌ای که خدا از زبان ما شما را به آشتی می‌خوانَد. ما از جانب مسیح از شما استدعا می‌کنیم که با خدا آشتی کنید. 21 او کسی را که گناه را نشناخت، در راه ما گناه ساخت،* تا ما در وی پارساییِ خدا شویم.

12 زیرا اگر اشتیاق باشد، هدیۀ شخص مقبول می‌افتد، البته بر حسب آنچه کسی دارد، نه آنچه ندارد.

خدای بخشندۀ همۀ دلگرمیها

3 متبارک باد خدا، پدر خداوند ما عیسی مسیح،* که پدر رحمتها و خدای همۀ دلگرمیهاست؛ 4 که به ما در همۀ سختیهایمان دلگرمی می‌بخشد تا ما نیز بتوانیم با آن دلگرمی که از او یافته‌ایم، دیگران را که از سختیها می‌گذرند، دلگرم سازیم.

33 اینها را به شما گفتم تا در من آرامش داشته باشید. در دنیا برای شما زحمت خواهد بود؛ امّا دلْ قوی دارید، زیرا من بر دنیا غالب آمده‌ام.»

33 اینها را به شما گفتم تا در من آرامش داشته باشید. در دنیا برای شما زحمت خواهد بود؛ امّا دلْ قوی دارید، زیرا من بر دنیا غالب آمده‌ام.»

27 برای شما آرامش به جا می‌گذارم؛ آرامش خود را به شما می‌دهم. آنچه من به شما می‌دهم، نه چنان است که جهان به شما می‌دهد. دل شما مضطرب و هراسان نباشد.

27 برای شما آرامش به جا می‌گذارم؛ آرامش خود را به شما می‌دهم. آنچه من به شما می‌دهم، نه چنان است که جهان به شما می‌دهد. دل شما مضطرب و هراسان نباشد.

18 در محبتْ ترس نیست، بلکه محبتِ کامل ترس را بیرون می‌راند؛ زیرا ترس از مکافات سرچشمه می‌گیرد و کسی که می‌ترسد، در محبت به کمال نرسیده است.

28 «بیایید نزد من، ای تمامی زحمتکشان و گرانباران، که من به شما آسایش خواهم بخشید.

28 از کسانی که جسم را می‌کشند امّا قادر به کشتن روح نیستند، مترسید؛ از او بترسید که قادر است هم روح و هم جسم شما را در جهنم هلاک کند.

22 نگرانی* خود را به خداوند بسپار،

که او تکیه‌گاه تو خواهد بود؛

او هرگز نخواهد گذاشت

پارسایان جنبش خورند.

4 حتی اگر از تاریکترین وادی* نیز بگذرم،

از بدی نخواهم ترسید،

زیرا تو با منی؛

عصا و چوبدستی تو

قوّت قلبم می‌بخشند.

4 حتی اگر از تاریکترین وادی* نیز بگذرم،

از بدی نخواهم ترسید،

زیرا تو با منی؛

عصا و چوبدستی تو

قوّت قلبم می‌بخشند.

خداوند نور و نجات من است

1 خداوند نور من و نجات من است؛

از که بترسم؟

خداوند پناهگاه جان من است؛

از که هراسان شوم؟

14 برای خداوند انتظار بکش،

نیرومند باش و دل قوی دار؛

آری، منتظر خداوند باش!

24 نیرومند باشید و دل قوی دارید،

ای همۀ کسانی که برای خداوند انتظار می‌کشید.

8 تو را بصیرت خواهم آموخت،

و به راهی که باید رفت ارشاد خواهم کرد؛

و در حالی که چشمم بر توست،

تو را مشورت خواهم داد.

خدا پناه ماست

1 خدا پناه و قوّت ماست،

و یاوری که در تنگیها فوراً یافت می‌شود.

2 پس نخواهیم ترسید، اگرچه زمین متحرک شود،

و کوهها به قعر دریا فرو افتند؛

3 اگرچه آبهایش بخروشند و به جوشش درآیند

و کوهها از تلاطم آن به لرزه افتند. سِلاه

3 آنگاه که ترسان شوم،

بر تو توکل خواهم کرد.

4 آری، بر خدا توکل خواهم کرد،

بر خدایی که کلامش را می‌ستایم.

و ترسان نخواهم شد؛

انسان خاکی به من چه تواند کرد؟

17 لطف* خداوندگارْ خدای ما بر ما باد!

عمل دستهای ما را برایمان استوار گردان؛

آری، عمل دستهای ما را استوار گردان.

یاری من از جانب خداوند است

1 چشمان خود را به سوی کوهها برمی‌افرازم؛

یاریِ من از کجا می‌رسد؟

2 یاری من از سوی خداوند است

که آسمان و زمین را آفرید.

8 خداوند را همواره پیش روی خود می‌دارم.

چون بر دست راست من است،

جنبش نخواهم خورد.

9 خداوند برای ستمدیدگان قلعۀ بلند است،

قلعۀ بلند در زمانهای تنگی.

10 آنان که نام تو را می‌شناسند، بر تو توکل می‌دارند،

زیرا تو،‌ خداوندا، هرگز جویندگان خود را وانگذاشته‌ای.

7 همۀ نگرانیهای خود را به او بسپارید زیرا او به فکر شما هست.

6 و در این بسیار شادمانید،* هرچند اکنون زمانی کوتاه بنا به ضرورت در آزمایشهای گوناگون غمگین شده‌اید،

13 اگر برای نیکویی کردن غیورید، کیست که به شما ضرر رساند؟ 14 امّا حتی اگر در راه حق رنج دیدید، خوشا به حالتان! «از آنچه آنان می‌ترسند شما مترسید* و در هراس مباشید.»*

11 پس یکدیگر را تشویق و تقویت کنید، چنانکه اکنون نیز می‌کنید.

11 پس یکدیگر را تشویق و تقویت کنید، چنانکه اکنون نیز می‌کنید.

24 و در فکر آن باشیم که چگونه می‌توانیم یکدیگر را به محبت و انجام اعمال نیکو برانگیزانیم. 25 و از گرد آمدن با یکدیگر دست نکشیم، چنانکه بعضی را عادت شده است، بلکه یکدیگر را بیشتر تشویق کنیم - بخصوص اکنون که شاهد نزدیکتر شدن آن روز هستید.

5 زندگی شما بَری از پولدوستی باشد و به آنچه دارید قناعت کنید، زیرا خدا فرموده است:

«تو را هرگز وا نخواهم گذاشت،

و هرگز ترک نخواهم کرد.»*

6 پس با اطمینان می‌گوییم:

«خداوند یاور من است، پس نخواهم ترسید.

انسان به من چه تواند کرد؟»*

58 پس، برادران عزیزم، ثابت و استوار بوده، همواره با تمام وجود به کار خداوند مشغول باشید، زیرا می‌دانید زحمت شما در خداوند بیهوده نیست.

13 هوشیار باشید؛ در ایمان استوار بمانید؛ مرد باشید و نیرومند شوید.

13 هوشیار باشید؛ در ایمان استوار بمانید؛ مرد باشید و نیرومند شوید.

7 زیرا روحی که خدا به ما بخشیده، نه روح ترس، بلکه روح قوّت و محبت و انضباط* است.

20 آنگاه داوود به پسرش سلیمان گفت: «قوی و دلیر باش و دست به کار شو! مترس و هراسان مباش، زیرا که یهوه خدا، یعنی خدای من با تو است. او تو را وا نخواهد گذاشت و ترک نخواهد کرد، تا آنگاه که کارِ خدمتِ خانۀ خداوند یکسره به انجام رسد.

17 یهوه خدایت در میان توست،

او جنگاور است و نجات خواهد داد.

او بر تو شادی بسیار خواهد کرد

و در محبتش آرام خواهد پذیرفت؛

او با سرودها بر تو شادی خواهد نمود.

11 زیرا فکرهایی را که برای شما دارم می‌دانم، که فکرهای سعادتمندی است و نه تیره‌بختی، تا به شما امید بخشم و آینده‌ای عطا کنم؛ این است فرمودۀ خداوند.

23 در هر محنت، منفعتی است،

اما از سخنِ خالی، تنها فقر به بار آید.

17 به آنان گفت: «از پی من آیید که شما را صیاد مردمان خواهم ساخت.» 18 آنها بی‌درنگ تورهای خود را وانهادند و از پی او روانه شدند.

2 و خدا در رؤیاهای شب، اسرائیل را خطاب کرده، گفت: «یعقوب! یعقوب!» پاسخ داد: «لبیک!»

11 آنگاه فرشتۀ خدا در خواب به من گفت: "یعقوب،" گفتم: "لبیک!"

11 اما فرشتۀ خداوند از آسمان وی را ندا در داد: «ابراهیم! ابراهیم!» پاسخ داد: «لبیک!»

4 چون خداوند دید موسی بدان سو می‌آید تا بنگرد، خدا از درون بوته ندا در داد: «ای موسی! ای موسی!» موسی گفت: «لبیک.»

16 اما عیلی او را فرا خواند و گفت: «سموئیل، پسرم.» سموئیل پاسخ داد: «بلی، گوش به فرمانم!»

10 در دمشق شاگردی حَنانیا نام می‌زیست. خداوند در رؤیا بر او ظاهر شد و گفت: «ای حَنانیا!»

پاسخ داد: «بله خداوندا.»

38 مریم گفت: «کنیزِ خداوندم. آنچه دربارۀ من گفتی، بشود.» آنگاه فرشته از نزد او رفت.

6 آیا پنج گنجشک را به دو پول سیاه* نمی‌فروشند؟ با این حال، حتی یکی از آنها نزد خدا فراموش نمی‌گردد. 7 حتی موهای سر شما به تمامی شمرده شده است. پس مترسید، زیرا ارزش شما بیش از هزاران گنجشک است.