Os ensinamentos de Jesus sobre generosidade e desapego
A vida não se mede pelo que se acumula
Para Jesus, a vida humana não é definida pela quantidade de bens acumulados nem garantida por riquezas materiais. O desapego ensinado no Evangelho não exige desrespeitar necessidades práticas, mas desarma a ilusão de que o dinheiro oferece segurança definitiva contra a fragilidade da vida.
Na parábola registrada em Lucas 12:15-21, um proprietário de terras comemora uma colheita abundante e projeta celeiros maiores para descansar e usufruir sozinho. Ele é repreendido não por produzir, mas por viver como se a existência pertencesse a si mesmo, sendo rico para si e pobre para com Deus.
तब ओह ओमन ला कहिस, "सचेत रहव! अपनआप ला जम्मो किसम के लालच ले दूर रखव; काबरकि मनखे के जिनगी ह ये बात ले नइं बनय कि ओकर करा कतेक जादा संपत्ति हवय।"
तब यीसू ह ओमन ला ये पटंतर कहिस, "एक धनवान मनखे के खेत म बहुंत फसल होईस। ओह अपन मन म सोचिस, ‘अब मेंह का करंव? मोर करा मोर फसल ला कुढ़ोय के जगह नइं ए।’
"ओह कहिस, ‘मेंह अइसने करहूं—मेंह अपन कोठारमन ला टोरके ओकर ले बड़े-बड़े कोठार बनाहूं, अऊ उहां मेंह अपन जम्मो अनाज अऊ दूसर माल-मत्ता ला रखहूं।’ तब में अपनआप ले कहिहूं, ‘तोर करा बहुंत संपत्ति हवय, जऊन ह बहुंते साल तक चलही। अपन जिनगी के चिंता झन कर; खा, पी अऊ खुसी मना।’
"पर परमेसर ह ओला कहिस, ‘हे मुरूख मनखे! इहीच रथिया तोर परान ला ले लिये जाही; तब ये जम्मो चीज काकर होही, जऊन ला तेंह अपन बर रखे हवस।’
"अइसनेच हर एक ओ मनखे के संग होही, जऊन ह अपन बर धन संकेलथे, पर परमेसर के नजर म धनवान नो हय।"(लूका 12:15-21)
Quando as posses assumem o lugar de Deus
O apego aos bens materiais torna-se um obstáculo espiritual quando impede a entrega total a Cristo. No encontro relatado em Marcos 10:21,22, Jesus confronta um líder religioso sincero com a única coisa que rivalizava com a sua fé: a dependência de sua fortuna.
O desafio de vender tudo e repartir com os necessitados expôs a raiz do problema daquele jovem. Ao se retirar abatido, ele demonstrou que suas riquezas tinham deixado de ser ferramentas úteis e se tornado o senhor de suas decisões.
ओला देखके, यीसू ला ओकर ऊपर मया आईस। यीसू ह ओला कहिस, "तोर म एक बात के कमी हवय। जा, जऊन कुछू तोर करा हवय, ओ जम्मो ला बेचके गरीबमन ला देय दे, अऊ तोला स्वरग म धन मिलही। तब आ अऊ मोर पाछू हो ले।"
ये बचन सुनके ओ मनखे के चेहरा ह उतर गे अऊ ओह उदास होके उहां ले चल दीस, काबरकि ओकर मेर अब्बड़ संपत्ति रिहिस।(मरकुस 10:21,22)
A alegria de dar em vez de reter
A generosidade nos ensinos de Jesus inverte a lógica humana de ganho e perda. Ao se despedir dos líderes de Éfeso, Paulo cita uma declaração de Jesus preservada pela tradição oral em Atos 20:35, que estabelece a doação como fonte de contentamento superior ao acúmulo.
मेंह जम्मो चीज म तुमन ला नमूना देखाय हवंव कि अइसने कठोर मेहनत करके हमन निरबल मनखेमन के मदद जरूर करन, अऊ परभू यीसू के कहे ये बचन ला सुरता करन: ‘लेना ले देना ह जादा धइन ए।’ "(प्रेरितमन के काम 20:35)
Ser "mais bem-aventurado" aponta para uma satisfação duradoura e aprovada por Deus. Na perspectiva bíblica, repartir recursos com quem precisa não diminui quem doa, mas reflete o próprio caráter gracioso de Deus no mundo.
Este artigo te tocou? Faça uma oração!
+581 estão orando agora.
Junte-se à corrente de oração.