16 Tha an sgriobtar uile air a dheachdadh le Spiorad Dhè, agus tha e tairbheach a-chum teagaisg, a-chum spreigeadh, a-chum leasachaidh, a-chum oilein ann am fìreantachd:

17 A-chum gum bi òglach Dhè coileanta, làn-deas a-chum gach uile dheagh obrach.

24 Air an adhbhar sin, gach uile neach a chluinneas na briathran seo agamsa, agus a nì iad, samhlaichidh mi e ri duine glic, a thog a thaigh air carraig:

16 Gabhadh facal Chrìosd còmhnaidh annaibh gu saoibhir anns an uile ghliocas, a’ teagasg agus a’ comhairleachadh a chèile le sailm, agus laoidhean, agus dàin spioradail, a’ dèanamh ciùil don Tighearna le gràs nur cridhe.

4 Oir ge bè nithean air bith a sgrìobhadh roimhe seo, is ann a-chum ar teagaisg-ne a sgrìobhadh iad; a-chum tre fhoighidinn agus chomhfhurtachd nan sgriobtar gum biodh dòchas againne.

1 Gnàth-fhacail Sholaimh, mac Dhaibhidh, rìgh Israeil;

2 A dh’aithneachadh gliocais agus teagaisg, a thuigsinn briathran na tuigse;

3 A ghabhail teagasg a’ ghliocais, a’ cheartais, agus a’ bhreitheanais, agus na còrach;

4 A thoirt gèire dhaibhsan a tha baoghalta, eòlais agus cèill don òganach.

5 Eisdidh duine glic, agus meudaichidh e fòghlam; agus sealbhaichidh duine tuigseach comhairlean glice:

6 A thuigsinn gnàth-fhacail, agus eadar-mhìneachaidh; faclan nan daoine glice, agus am briathran dorcha.

7 Is e eagal an Tighearna tùs an eòlais: air gliocas agus teagasg nì amadain tàir.

5 Agus gràdhaichidh tu an Tighearna do Dhia led uile chridhe, agus led uile anam, agus led uile neart.

6 Agus bidh na briathran seo, a tha mi ag àithneadh dhut an-diugh, ann ad chridhe;

7 Agus teagaisgidh tu iad dod chloinn, agus labhraidh tu orra nuair a shuidheas tu ad thaigh, agus nuair a dh’imicheas tu air an t-slighe, agus nuair a laigheas tu sìos, agus nuair a dh’èireas tu suas.

8 A mhic, èisd thusa ri teagasg d’athar, agus na trèig lagh do mhàthar:

9 Oir nan coron maise bidh iad dod cheann, agus nan slabhraidhean dod mhuineal.

20 A mhic, coimhead àithne d’athar, agus na trèig reachd do mhàthar:

21 Ceangail iad a-ghnàth air do chridhe, daingnich iad mud mhuineal.

22 Nuair a dh’imicheas tu, treòraichidh iad thu; nuair a chaidleas tu gleidhidh iad thu; agus nuair a dhùisgeas tu, labhraidh iad riut.

23 Oir is lòchran an àithne, agus is solas an reachd, agus is iad slighe na beatha achmhasain teagaisg;

5 Faigh gliocas; faigh tuigse: na dìochuimhnich, agus na claon o bhriathran mo bheòil.

6 Na trèig i, agus gleidhidh i thu: gràdhaich i, agus coimheadaidh i thu.

7 Is e gliocas an nì sònraichte; faigh gliocas, agus maille rid uile fhaghail faigh tuigse.

8 Ardaich i, agus cuiridh i suas thu; bheir i gu urram thu, nuair a ghabhas tu ad ghlacan i.

13 Dèan greim daingeann air teagasg; na leig as e; coimhead e, oir is e do bheatha e.

14 Na gabh a-steach do rathad nan aingidh, agus na imich ann an slighe dhroch dhaoine.

23 Leis gach uile dhìcheall glèidh do chridhe; oir as a sin tha sruthan na beatha.

24 Cuir uat am beul fiar, agus na bilean beumnach cuir fada uat.

25 Sealladh do shùilean gu ceart romhpa, agus seòladh rosgan do shùl gu dìreach romhad.

26 Cothromaich ceuman do chas, agus biodh do shlighean uile air an socrachadh.

27 Na tionndaidh a-chum na làimhe deise, no clìthe: caraich do chas on olc.

14 Is tobar beatha lagh an duine ghlic, a-chum dol as o lìontan a’ bhàis.

10 Is e eagal an Tighearna toiseach a’ ghliocais; agus is e eòlas nithean naomha, tuigse.

1 Eisdibh, O mo shluagh, rim reachd; aomaibh ur cluas a-chum briathran mo bheòil.

2 Fosglaidh mi mo bheul ann an cosamhlachd; cuiridh mi sean-fhacail dhorcha an cèill,

3 A chuala sinn, agus a b’aithne dhuinn, agus a dh’innis ar n-athraichean dhuinn.

4 Cha cheil sinn air an cloinn iad, a’ foillseachadh cliù an Tighearna don àl a tha ri teachd, agus a neart agus a obraichean iongantach a rinn e;

10 Agus chruinnicheadh mar an ceudna an ginealach sin uile a-chum an athraichean: agus dh’èirich ginealach eile suas nan dèidh, do nach b’aithne an Tighearna, no na h-obraichean a rinn e airson Israeil.

17 Measar gur airidh na seanairean a riaghlas gu math air urram dùbailte, gu h-àraidh iadsan a tha a’ saothrachadh anns an fhacal agus ann an teagasg.

18 Oir tha an sgriobtar ag ràdh, Na ceangail beul an daimh a tha a’ saltairt an arbhair: agus, Is airidh an t-obraiche air a thuarasdal.

16 Ach seachainn faoin-chainnt mhì-naomh; oir thèid iad air aghaidh a-chum an tuilleadh mì-dhiadhachd.

17 Agus ithidh am facal mar chnàmhainn; dem bheil Himenèus agus Philètus;

9 Ge bè neach a bhriseas an lagh, agus nach fan ann an teagasg Chrìosd, chan eil Dia aige: an tì a dh’fhanas ann an teagasg Chrìosd, tha araon an t-Athair agus am Mac aige.

14 A-nis mu mheadhon na fèille, chaidh Iosa suas don teampall, agus theagaisg e.

15 Agus ghabh na h-Iùdhaich iongantas, ag ràdh, Cionnas as aithne don duine seo litrichean, agus nach d’fhòghlaim e?

16 Fhreagair Iosa iad, agus thubhairt e, Cha leam fhèin mo theagasg, ach leis-san a chuir uaithe mi.

17 Mas àill le neach sam bith a thoil-san a dhèanamh, bidh fios aige mun teagasg, an ann o Dhia a tha e, no a bheil mise a’ labhairt uam fhèin.

18 An tì a labhras uaithe fhèin, tha e ag iarraidh a ghlòire fhèin: ach ge bè a dh’iarras glòir an tì a chuir uaithe e, tha esan fìrinneach, agus chan eil eucoir air bith ann.