16 Wszystko Pismo od Boga jest natchnione i pożyteczne ku nauce, ku strofowaniu, ku naprawie, ku ćwiczeniu, które jest w sprawiedliwości;17 Aby człowiek Boży był doskonały, ku wszelkiej sprawie dobrej dostatecznie wyćwiczony.

24 Wszelkiego tedy, który słucha tych słów moich i czyni je, przypodobam mężowi mądremu, który zbudował dom swój na opoce;

16 Słowo Chrystusowe niechaj mieszka w was obficie ze wszelką mądrością, nauczając i napominając samych siebie przez psalmy i hymny, i pieśni duchowne, wdzięcznie śpiewając w sercach waszych Panu.

4 Bo cokolwiek przedtem napisano, ku naszej nauce napisano, abyśmy przez cierpliwość i przez pociechę Pism nadzieję mieli.

1 Przypowieści Salomona, syna Dawidowego, króla Izraelskiego,2 Dla poznania mądrości i ćwiczenia, ku wyrozumieniu powieści roztropnych;3 Dla pojęcia ćwiczenia w rozumie, w sprawiedliwości, w sądzie i w prawości;4 Dla podania prostakom ostrożności, młodemu umiejętności, i opatrzności.5 Tych gdy mądry słuchać będzie, przybędzie mu nauki, a roztropny w radach opatrzniejszy będzie,6 Aby zrozumiał przypowieści, i wykłady ich, słowa mądrych i zagadki ich.7 Bojaźń Pańska jest początkiem umiejętności; ale głupi mądrością i ćwiczeniem gardzą.

5 Będziesz tedy miłował Pana, Boga twego, ze wszystkiego serca twego, i ze wszystkiej duszy twojej, i ze wszystkiej siły twojej;6 A będą te słowa, które ja dziś rozkazuję tobie, w sercu twojem;7 I będziesz je często przypominał synom twoim, i rozmawiał o nich siedząc w domu twym, i będąc w drodze, i kładąc się i wstawając.

8 Słuchaj, synu mój! ćwiczenia ojca twego, a nie opuszczaj nauki matki twojej.9 Bo to przyda wdzięczności głowie twojej, i będzie łańcuchem kosztownym szyi twojej.

20 Strzeżże, synu mój! przykazania ojca twego, a nie opuszczaj nauki matki twojej.21 Wiążże je zawżdy u serca twego, a wieszaj je u szyi twojej.22 Gdziekolwiek pójdziesz, poprowadzi cię; gdy, zaśniesz strzedz cię będzie, a gdy się ocucisz, rozmawiać z tobą będzie,23 (Bo przykazanie jest pochodnią, nauka światłością, a drogą żywota są karności ćwiczenia.)

5 Nabywaj mądrości, nabywaj roztropności; nie zapominaj, ani się uchylaj od powieści ust moich.6 Nie opuszczaj jej, a będzie cię strzegła; rozmiłuj się jej, a zachowa cię.7 Początkiem wszystkiego jest mądrość, nabywajże mądrości, a za wzystkę majętność twoję nabywaj roztropności.8 Wywyższaj ją, a wywyższy cię, rozsławi cię, gdy ją przyjmiesz.

13 Przyjmij őwiczenie, nie puszczaj się go, strzeż go; albowiem ono jest żywotem twoim.14 Ścieszką niepobożnych nie chodź, a nie udawaj się drogą złośliwych.

23 Nad wszystko, czego ludzie strzegą, strzeż serca twego; bo z niego żywot pochodzi.24 Oddal od siebie przewrotność ust, a złośliwe wargi oddal od siebie.25 Oczy twoje niechaj na dobre rzeczy patrzą, a powieki twoje niech drogę przed tobą prostują.26 Umiarkuj ścieżkę nóg twoich, aby wszystkie drogi twoje pewne były.27 Nie uchylaj się na prawo ani na lewo; owszem, odwróć nogę twoję od złego.

14 Nauka mądrego jest źródłem żywota ku ochronieniu się sideł śmierci.

10 Początek mądrości jest bojaźń Pańska, a umiejętność świętych jest rozum.

1 Pieśń wyuczająca podana Asafowi. Słuchaj, ludu mój! zakonu mego; nakłońcież uszów swych do słów ust moich.2 Otworzę w podobieństwie usta moje, a będę opowiadał przypowiastki starodawne.3 Cośmy słyszeli, i poznali, i co nam ojcowie nasi opowiadali.4 Nie zataimy tego przed synami ich, którzy przyszłym potomkom swoim opowiadać będą chwały Pańskie, i moc jego, i cuda jego, które uczynił.

10 Także gdy wszystek on rodzaj przyłączony jest do ojców swoich, i powstał po nich inszy naród, który nie znał Pana, ani też spraw, który uczynił Izraelowi;

17 Starsi, którzy się w przełożeństwie dobrze sprawują, niech będą mieni za godnych dwojakiej czci, a zwłaszcza ci, którzy pracują w słowie i w nauce.18 Albowiem Pismo mówi: Wołowi młócącemu nie zawiążesz gęby; i: Godzien jest robotnik zapłaty swojej.

16 A świeckim próżnomównościom czyń wstręt; albowiem postępują ku większej niepobożności.17 A mowa ich szerzy się jako kancer (rak), z których jest Hymeneusz i Filetus,

9 Wszelki, co przestępuje, a nie zostaje w nauce Chrystusowej, Boga nie ma; kto zostaje w nauce Chrystusowej, ten i Ojca, i Syna ma.

14 A gdy już było w pół święta, wstąpił Jezus do kościoła i uczył.15 I dziwowali się Żydowie, mówiąc: Jakoż ten umie Pismo, gdyż się nie uczył?16 Odpowiedział im Jezus i rzekł: Nauka moja nie jestci moja, ale tego, który mię posłał.17 Jeźliby kto chciał czynić wolę jego, ten będzie umiał rozeznać, jeźli ta nauka jest z Boga, czyli ja sam od siebie mówię.18 Ktoć z samego siebie mówi, chwały własnej szuka; ale kto szuka chwały tego, który go posłał, ten jest prawdziwy, a nie masz w nim niesprawiedliwości.