Esperar no Senhor

31 Ach iadsan a dh’fheitheas air an Tighearna, gheibh iad spionnadh nuadh; èiridh iad suas mar iolair air a sgiathan; ruithidh iad agus cha bhi iad sgìth, siùbhlaidh iad agus chan fhàs iad fann.

18 Agus air an adhbhar seo feithidh an Tighearna, a-chum gun nochd e deagh-ghean dhuibh; agus air an adhbhar seo àrdaichear e, a-chum gun nochd e tròcair dhuibh; oir is Dia ceart-bhreitheach an Tighearna; is beannaichte iadsan uile a tha a’ feitheamh ris-san.

14 Feith air an Tighearna; glac misneach, agus neartaichidh esan do chridhe. Feith, tha mi ag ràdh, air an Tighearna.

13 Gidheadh chreid mise gum faicinn maitheas an Tighearna ann an tìr nam beò.

14 Feith air an Tighearna; glac misneach, agus neartaichidh esan do chridhe. Feith, tha mi ag ràdh, air an Tighearna.

1 Is e an Tighearna mo sholas agus mo shlàinte; cò a chuireas eagal orm? Is e an Tighearna neart mo bheatha; cò a chuireas geilt orm?

2 Nuair a thàinig luchd-uilc orm a dh’ithe suas m’fheòla, mo naimhdean agus m’eascairdean, thuislich iad fhèin agus thuit iad.

3 Ged champaicheadh feachd am aghaidh, cha bhiodh eagal air mo chridhe; ged dh’èireadh cogadh am aghaidh, à seo nì mi mo bhun.

4 Aon nì ghuidh mi air an Tighearna, sin iarraidh mi, a bhith am chòmhnaidh ann an taigh an Tighearna rè uile làithean mo bheatha, a-chum gum faicinn maise an Tighearna, agus gum fiosraichinn na theampall;

5 Oir falaichidh e mi na sgàth-thaigh ann an là an uilc; falaichidh e mi ann an diamhaireachd a phàillein; air carraig togaidh e suas mi.

6 Agus a-nis togar suas mo cheann os cionn mo naimhdean mun cuairt orm; agus ìobraidh mi na phàillean ìobairtean aoibhneis; seinnidh mi agus canaidh mi cliù don Tighearna.

7 Eisd, a Thighearna, rim ghuth nuair a dh’èigheas mi; dèan tròcair orm agus freagair mi.

8 Nuair a thubhairt thusa, Iarraibh-se mo ghnùis, thubhairt mo chridhe riut, Do ghnùis, a Thighearna, iarraidh mi.

9 Na falaich do ghnùis uam; na cuir air falbh d’òglach ann am feirg; bu tusa mo chobhair; na fàg mi agus na trèig mi, a Dhia mo shlàinte.

10 Nuair a thrèigeas m’athair agus mo mhàthair mi, an sin togaidh an Tighearna suas mi.

11 Teagaisg dhomh do shlighe, a Thighearna, agus treòraich mi air slighe dhìrich air sgàth mo naimhdean.

12 Na tabhair thairis mi do thoil mo naimhdean, oir dh’èirich fianaisean brèige am aghaidh agus luchd-bagairt fòirneirt.

13 Gidheadh chreid mise gum faicinn maitheas an Tighearna ann an tìr nam beò.

14 Feith air an Tighearna; glac misneach, agus neartaichidh esan do chridhe. Feith, tha mi ag ràdh, air an Tighearna.

1 Dh’fheith mi le foighidinn ris an Tighearna, agus chrom e thugam, agus chuala e mo ghlaodh.

2 Agus thug e a-nìos à sloc uamhainn mi, à clàbar làthaich, agus chuir e mo chasan air carraig; shocraich e mo cheuman.

3 Agus chuir e òran nuadh ann am bheul, òran-molaidh dar Dia: chì mòran e, agus bidh eagal orra, agus earbaidh iad as an Tighearna.

4 Is beannaichte an duine sin a chuireas a dhòchas anns an Tighearna, agus nach seall an dèidh nan uaibhreach, no nan dèidh-san a chlaonas a-chum brèige.

5 Is lìonmhor, a Thighearna mo Dhia, na nithean a rinn thu! D’obraichean iongantach agus do smuaintean dar taobh-ne, chan eil e an comas a chur sìos an òrdagh dhut; nochdainn agus chuirinn an cèill iad, ach tha iad nas lìonmhoire na gun gabh iad àireamh.

6 Ann an ìobairt agus ann an tabhartas cha do ghabh thu tlachd; dh’fhosgail thu mo chluasan; ìobairt-loisgte agus ìobairt-pheacaidh cha d’iarr thu.

7 An sin thubhairt mi, Feuch, tha mi a’ teachd; ann an ròla an leabhair tha e sgrìobhte ormsa.

8 Is e mo thlachd do thoil a dhèanamh, a Dhè; seadh, tha do lagh an taobh a-staigh dem chridhe.

9 Rinn mi sgeul air d’fhìreantachd anns a’ choitheanal mhòr; feuch, cha do chaisg mi mo bhilean, a Thighearna; is aithne dhut.

10 Cha d’fhalaich mi d’fhìreantachd ann am meadhon mo chridhe; chuir mi an cèill d’fhìrinn agus do shlàinte; cha do cheil mi do choibhneas gràdhach agus d’fhìrinn on choitheanal mhòr.

11 A Thighearna, na cùm-sa do chaomh-thròcairean uam; gleidheadh do choibhneas gràdhach agus d’fhìrinn a-ghnàth mi.

12 Oir dh’iadh uilc gun àireamh mun cuairt orm; ghlac m’euceartan mi, agus chan eil e an comas dhomh sealltainn suas; nas lìonmhoire tha iad na falt mo chinn, agus thrèig mo chridhe mi.

13 Guma toil leat, a Thighearna, mo theasairginn; greas, a Thighearna, a-chum mo chuideachaidh.

14 Nàire agus amhluadh gu robh orrasan le chèile a tha ag iarraidh m’anama ga sgrios; ruaigear air an ais agus nàraichear iadsan a tha a’ guidhe uilc dhomh.

20 Feithidh ar n-anam air an Tighearna; is esan ar cobhair agus ar sgiath.

21 Oir annsan nì ar cridhe gàirdeachas, a chionn na ainm naomh-san gun do chuir sinn ar dòigh.

22 Gu robh do thròcair, a Thighearna, oirnn, a rèir mar a chuir sinn ar dòchas annad.

5 Tha mi a’ feitheamh air an Tighearna, tha m’anam a’ feitheamh, agus na fhacal tha mo dhòigh.

6 Tha m’anam a’ feitheamh air an Tighearna, nas mò na luchd-faire na maidne, seadh, na luchd-faire na maidne.

5 A-mhàin air Dia feith, O m’anam, oir is ann uaithesan a tha mo dhòchas.

34 Feith air an Tighearna, agus glèidh a shlighe, agus àrdaichidh e thu a-chum an tìr a mhealtainn; nuair a ghearrar as droch dhaoine, chì thu e.

5 Earb as an Tighearna led uile chridhe; agus rid thuigse fhèin na biodh do thaic.

6 Ann ad uile shlighean aidich e, agus seòlaidh esan do cheuman.

3 Agus chan e seo a-mhàin, ach tha sinn mar an ceudna a’ dèanamh uaill ann an trioblaidean, do bhrìgh gu bheil fhios againn gun obraich trioblaid foighidinn;

4 Agus foighidinn, dearbhadh; agus dearbhadh, dòchas:

11 Air ur neartachadh leis an uile neart a rèir a chumhachd ghlòrmhoir-san, a-chum an uile fhoighidinn agus fhad-fhulangais maille ri gàirdeachas;

7 Uime sin, a bhràithrean, bithibh foighidinneach gu teachd an Tighearna. Feuch, feithidh an treabhaiche ri toradh luachmhor na talmhainn, agus fanaidh e gu foighidinneach ris, gus am faigh e an ciad uisge agus an t-uisge deireannach.

8 Bithibh-se foighidinneach mar an ceudna; socraichibh ur cridheachan: oir tha teachd an Tighearna am fagas.

11 Feuch, measar sona leinn iadsan a dh’fhuilingeas. Chuala sibh iomradh air foighidinn Iob, agus chunnaic sibh crìoch an Tighearna; gu bheil an Tighearna ro-theò-chridheach agus tròcaireach.

22 Do bhrìgh gun do ghlan sibh ur n-anaman le ùmhlachd a thoirt don fhìrinn tre an Spiorad, a-chum gràidh neo-chealgaich do na bràithrean: feuchaibh gun toir sibh gràdh da chèile à cridhe glan gu dùrachdach:

23 Air dhuibh a bhith air ur n-ath-ghineamhainn, chan ann o shìol truaillidh, ach neo-thruaillidh, le facal an Dè bheò, agus a mhaireas gu sìorraidh.

24 Oir tha gach uile fheòil mar fheur, agus uile ghlòir dhaoine mar bhlàth an fheòir. Seargaidh am feur, agus tuitidh a bhlàth dheth:

25 Ach fanaidh facal an Tighearna gu sìorraidh. Agus is e seo am facal a shearmonaicheadh dhuibhse anns an t-soisgeul.

9 Chan eil an Tighearna mall a-thaobh a gheallaidh (mar a mheasas dream àraidh moille), ach tha e fad-fhulangach dar taobh-ne, gun toil aige dream sam bith a bhith caillte, ach na h-uile dhaoine a theachd gu aithreachas.

1 An sin samhlaichear rìoghachd nèimh ri deich òighean a thug leo an lòchrain, agus a chaidh a-mach an còdhail an fhir nuadh-phòsda.

2 Agus bha còignear dhiubh glic, agus còignear amaideach.

3 Thug iadsan a bha amaideach an lòchrain leo, ach cha tug iad ola leo.

4 Ach iadsan a bha glic, thug iad ola leo nan soithichean maille rin lòchrain.

5 Agus air dèanamh moille don fhear nuadh-phòsda, thuit clò cadail orra uile, agus suain.

6 Ach anns a’ mheadhon-oidhche, rinneadh glaodh, Feuch, tha am fear nuadh-pòsda a’ teachd; rachaibh a-mach ga choinneachadh.

7 An sin dh’èirich na h-òighean ud uile, agus dheasaich iad an lòchrain.

8 Agus thubhairt na h-òighean amaideach riùsan a bha glic, Thoiribh dhuinne cuid de ur n-ola: oir tha ar lòchrain a’ dol as.

9 Ach fhreagair iadsan a bha glic, ag ràdh, Air eagal nach bi gu leòr ann dhuinn fhèin agus dhuibhse, gum b’fheàrr leibh dol a-chum an luchd-reic; agus ceannaichibh dhuibh fhèin.

10 Agus am feadh a bha iad a’ dol a cheannach, thàinig am fear nuadh-pòsda; agus chaidh iadsan a bha ullamh a-steach leis a-chum a’ phòsaidh, agus dhruideadh an doras.

11 Na dhèidh sin, thàinig mar an ceudna na h-òighean eile, ag ràdh, A thighearna, a thighearna, fosgail dhuinne.

12 Ach fhreagair esan agus thubhairt e, Gu deimhinn tha mi ag ràdh ribh nach aithne dhomh sibh.

13 Dèanaibh faire air an adhbhar sin, do bhrìgh nach aithne dhuibh an là no an uair air an tig Mac an Duine.