Esperar no Senhor

31 Μα εκείνοι που στον Κύριο ελπίζουν, ανανεώνουν τις δυνάμεις τους· φτερά αποκτούνε σαν του αϊτού, τρέχουν χωρίς να εξασθενούν, βαδίζουνε δίχως και ν’ αποσταίνουν.

Επαγγελία αγάπης του Θεού προς το λαό του

18 Και μολαυτά ο Κύριος προσμένει να σας σπλαχνιστεί· είν’ έτοιμος να σηκωθεί και να σας ελεήσει, γιατί ο Κύριος είναι Θεός δικαιοσύνης· μακάριοι όσοι τον εμπιστεύονται.

14 Στον Κύριο έλπιζε,

ας έχει θάρρος η καρδιά σου και γενναιότητα·

ναι, έλπιζε στον Κύριο.

13 Αλίμονό μου αν δεν πίστευα

πως του Κυρίου τ’ αγαθά

στη γη των ζωντανών θα δω.

14 Στον Κύριο έλπιζε,

ας έχει θάρρος η καρδιά σου και γενναιότητα·

ναι, έλπιζε στον Κύριο.

Κοντά στον Κύριο αισθάνομαι ασφαλής

1 Του Δαβίδ.

Κύριε,

φως μου και σωτηρία μου,

ποιον θα φοβηθώ;

Κύριε,

καταφύγιο της ζωής μου από ποιον θα πανικοβληθώ;

2 Όταν με ζύγωσαν κακοί

τη σάρκα μου να φθείρουν,

εχθροί και καταπιεστές μου,

αυτοί σκοντάψαν κι έπεσαν.

3 Κι αν συναχτεί στράτευμα για να με πολεμήσει,

η καρδιά μου δεν δειλιάζει·

κι αν πόλεμος ξεσπάσει εναντίον μου

και τότε εγώ θα έχω εμπιστοσύνη.

4 Ένα απ’ τον Κύριο ζήτησα,

και πάλι αυτό ζητάω:

Στον οίκο του να κατοικώ

όλες τις μέρες που θα ζω·

τη χάρη του Κυρίου να θωρώ

και στο ναό του να συχνάζω.

5 Γιατί μες στη σκηνή του θα με προστατέψει

τη μέρα του κακού,

στα μύχια της σκηνής του θα μ’ αποκρύψει·

πάνω σε βράχο θα μ’ ανεβάσει ψηλό.

6 Και τώρα το κεφάλι μου υψώνεται

πάνω από τους εχθρούς που με κυκλώνουν,

θυσίες θριάμβου στη σκηνή του θα προσφέρω·

θα ψαλμωδήσω και θα παιανίσω για του Κυρίου τη χάρη.

7 Άκου, Κύριε, τη φωνή μου

που σ’ εσένα απευθύνεται·

σπλαχνίσου με και δώσ’ μου απόκριση.

8 Θυμήθηκα πως είπες: «Αναζητήστε με».

Για τούτο, Κύριε, το πρόσωπό σου αναζητώ.

9 Μην κρύβεσαι από μένα!

Το δούλο σου οργισμένος μην τον απωθείς!

Εσύ ήσουν ο βοηθός μου· μη μ’ αφήνεις

και μη μ’ εγκαταλείπεις,

Θεέ μου και σωτήρα μου.

10 Η μάνα κι ο πατέρας μου μ’ εγκαταλείψαν,

μα ο Κύριος με δέχεται.

11 Μάθε με, Κύριε, το δρόμο σου,

στο δρόμο οδήγησέ με το σωστό

σε πείσμα των εχθρών μου.

12 Στη βουλιμία των εχθρών μου μη με παραδώσεις,

γιατί ψευδομάρτυρες κατέθεσαν σε βάρος μου

και αποπνέουν αδικία.

13 Αλίμονό μου αν δεν πίστευα

πως του Κυρίου τ’ αγαθά

στη γη των ζωντανών θα δω.

14 Στον Κύριο έλπιζε,

ας έχει θάρρος η καρδιά σου και γενναιότητα·

ναι, έλπιζε στον Κύριο.

Ας μάθουν όλοι το τι έκανες για μένα!

1 Στον πρωτοψάλτη· ψαλμός του Δαβίδ.

2 Αδιάκοπα στον Κύριο έλπιζα κι αυτός με πρόσεξε

κι άκουσε την κραυγή μου.

3 Μ’ ανέσυρε από το λάκκο της φθοράς,

απ’ της λάσπης το βούρκο·

τα πόδια μου τα στήριξε

πάνω στο βράχο,

τα βήματά μου στέριωσε.

4 Στο στόμα μου έβαλε καινούριο ένα τραγούδι,

για το Θεό μας δοξολόγημα·

πολλοί θα δουν, θα ευλαβηθούν,

στον Κύριο θα ελπίσουν.

5 Μακάριος ο άνθρωπος, που ’χει στον Κύριο την ελπίδα του,

και προς τους μάταιους δε στρέφεται

κι όσους δουλεύουνε στο ψέμα.

6 Πληθώρα, Κύριε, Θεέ μας, τα έργα σου τα θαυμαστά,

κι όσα σχεδίασες για χάρη μας.

Κανένας δε συγκρίνεται μ’ εσένα!

Να τ’ αναγγείλω θα ’θελα και να τα πω,

είν’ όμως αναρίθμητα.

7 Θυσίες και προσφορές δεν θέλησες,

μου ’δωσες την επίγνωση·

δε ζήτησες ολοκαυτώματα

ούτε θυσίες εξιλέωσης.

8 Τότε είπα: «Να με, ήρθα».

Στου βιβλίου τον κύλινδρο για μένα γράφει.

9 Να κάνω ό,τι είν’ ευχάριστο σ’ εσένα,

Θεέ μου, επιθύμησα·

ο νόμος σου να ’ναι στο βάθος της καρδιάς μου.

10 Διαλάλησα τη δικαιοσύνη σου σε σύναξη μεγάλη,

να που τα χείλια μου δεν τα ’κλεισα·

Κύριε, εσύ το ξέρεις.

11 Τη δικαιοσύνη σου δεν έκρυψα στα βάθη της καρδιάς μου,

κήρυξα την πιστότητά σου και τη βοήθειά σου·

δεν κράτησα κρυμμένη την αγάπη σου

ούτε και την αλήθεια σου σε σύναξη μεγάλη.

12 Μην εμποδίσεις εσύ, Κύριε, την ευσπλαχνία σου σ’ εμένα·

η αγάπη σου κι η αλήθεια σου

ας με φρουρούν παντοτινά.

13 Γιατί πέσαν απάνω μου δεινά που δε μετριούνται,

με πήραν οι ανομίες μου και δεν μπορώ να δω·

–πιότερες κι από τα μαλλιά της κεφαλής μου–

και μ’ εγκατέλειψε το θάρρος μου.

14 Κύριε, στέρξε να με σώσεις·

τάχυνε, Κύριε,

να με βοηθήσεις.

20 Στον Κύριο ελπίζει η ψυχή μας·

αυτός βοηθός μας

και προστασία μας!

21 Χάρη σ’ εκείνον χαίρεται η καρδιά μας·

αφού εμπιστευόμαστε στην άγια παρουσία του.

22 Ας έρθει, Κύριε, πάνω μας η αγάπη σου,

καθώς εμείς ελπίζουμε σ’ εσένα.

5 Στον Κύριο έλπισα,

έλπισε η ψυχή μου,

και προσδοκώ τους λόγους του.

6 Ψυχή μου, πρόσμενε τον Κύριο,

πιότερο απ’ ό,τι οι φύλακες προσμένουν την αυγή.

5 Αυτό που θέλουν είναι να τον ρίξουν

απ’ την τιμητική του θέση·

το ψέμα τούς αρέσει·

με το στόμα τους ευλογούν,

μέσα τους καταριούνται.

(Διάψαλμα).

34 Στον Κύριο έλπισε, το δρόμο του ακολούθησε·

θα σε υψώσει

τη χώρα να κατέχεις

και θα δεις τους ασεβείς να εξαφανίζονται.

5 Στον Κύριο να εμπιστεύεσαι μ’ όλη σου την καρδιά και στη δική σου σύνεση να μη στηρίζεσαι. 6 Ό,τι κι αν κάνεις αυτόν να σκέφτεσαι και θα εξομαλύνει αυτός τους δρόμους σου.

3 Μα δε σταματά εκεί η καύχησή μας· καυχιόμαστε ακόμα και στις δοκιμασίες, γιατί ξέρουμε καλά πως οι δοκιμασίες οδηγούν στην υπομονή, 4 η υπομονή στο δοκιμασμένο χαρακτήρα, κι ο δοκιμασμένος χαρακτήρας στην ελπίδα.

11 παίρνοντας δύναμη από τον ισχυρό και δοξασμένο Θεό. Έτσι σε κάθε περίσταση θα έχετε υπομονή και μακροθυμία,

Προτροπή για υπομονή

7 Λοιπόν, αδερφοί, κάνετε υπομονή, ώσπου να ’ρθει ο Κύριος. Κοιτάξτε πώς ο γεωργός περιμένει τον πολύτιμο καρπό του χωραφιού, καρτερώντας με υπομονή να πέσει η πρώιμη κι η όψιμη βροχή. 8 Κάνετε κι εσείς υπομονή. Πάρτε θάρρος, γιατί όπου να ’ναι ο Κύριος έρχεται.

11 Καλοτυχίζουμε εκείνους που δείχνουν υπομονή. Ακούσατε για την υπομονή του Ιώβ και γνωρίζετε ποιο τέλος τού επιφύλαξε ο Κύριος, γιατί ο Κύριος είναι γεμάτος ευσπλαχνία και έλεος.

22 Τώρα που υπακούοντας στον αληθινό Θεό έχετε καθαρίσει τις καρδιές σας με το Άγιο Πνεύμα, αγαπήστε ειλικρινά ο ένας τον άλλο· η αγάπη σας να είναι ολόψυχη και να βγαίνει από καθαρή καρδιά. 23 Μην ξεχνάτε ότι έχετε ξαναγεννηθεί από έναν Πατέρα που δεν είναι θνητός, αλλά αθάνατος, δια του λόγου του που είναι ζωντανός και αιώνιος. 24 Όπως λέει η Γραφή:

Όλοι οι άνθρωποι είναι σαν το χορτάρι,

κι η δόξα τους σαν τον ανθό του χορταριού.

Μόλις ξεραίνεται το χορτάρι, μαζί του κι ο ανθός του πέφτει.

25 Αιώνιος είναι μόνο ο λόγος του Κυρίου.

Αυτός ο λόγος είναι το χαρμόσυνο μήνυμα που κηρύχθηκε σ’ εσάς.

9 Δεν καθυστερεί ο Κύριος να εκπληρώσει την υπόσχεσή του, όπως νομίζουν μερικοί. Κάνει υπομονή, γιατί δε θέλει να καταστραφούν μερικοί από σας, αλλά να μετανοήσουν όλοι.

Η παραβολή των δέκα παρθένων

1 «Ο ερχομός της βασιλείας του Θεού θα μοιάζει με ό,τι έγινε με δέκα παρθένες. Αυτές πήραν τα λυχνάρια τους και βγήκαν να προϋπαντήσουν το γαμπρό. 2 Πέντε απ’ αυτές ήταν συνετές και πέντε άμυαλες. 3 Οι άμυαλες πήραν τα λυχνάρια τους, μα δεν πήραν μαζί τους και λάδι. 4 Απεναντίας, οι συνετές πήραν μαζί με τα λυχνάρια τους και λάδι στα δοχεία τους. 5 Επειδή όμως ο γαμπρός αργοπορούσε, νύσταξαν όλες και κοιμήθηκαν. 6 Κατά τα μεσάνυχτα ακούστηκε μια φωνή: "έρχεται ο γαμπρός· βγείτε να τον προϋπαντήσετε!" 7 Όλες, λοιπόν, οι παρθένες σηκώθηκαν και τακτοποίησαν τα λυχνάρια τους. 8 Οι άμυαλες είπαν τότε στις συνετές: "δώστε μας από το λάδι σας, γιατί τα λυχνάρια μας σβήνουν". 9 Οι συνετές όμως απάντησαν: "όχι, γιατί δε θα φτάσει και για μας και για σας· καλύτερα, πηγαίνετε στους πωλητές ν’ αγοράσετε για δικό σας". 10 Αλλά ενώ πήγαιναν ν’ αγοράσουν λάδι, ήρθε ο γαμπρός. Τότε οι έτοιμες παρθένες μπήκαν μαζί του στη γιορτή του γάμου, και έκλεισε η πόρτα. 11 Ύστερα από λίγο φτάνουν και οι υπόλοιπες παρθένες κι άρχισαν να φωνάζουν: "κύριε, κύριε, άνοιξέ μας!" 12 Εκείνος όμως τους αποκρίθηκε: "αλήθεια σας λέω, δε σας ξέρω". 13 Να είστε, λοιπόν, άγρυπνοι, γιατί δεν ξέρετε ούτε την ημέρα ούτε την ώρα που θα έρθει ο Υιός του Ανθρώπου».