O significado de espírito na Bíblia: corpo, alma e fôlego

O que significa espírito na Bíblia

Na Bíblia, a palavra "espírito" traduz o hebraico ruach e o grego pneuma, que significam literalmente sopro, vento ou fôlego de vida. As Escrituras usam o termo principalmente em três sentidos: o sopro divino que concede vida biológica ao ser humano, a dimensão imaterial e profunda da pessoa (onde ocorrem a consciência e a comunhão com o Criador) e o próprio Deus — em especial a pessoa do Espírito Santo.

Diferente do corpo material, o espírito humano representa o íntimo do ser, a vida que volta a Deus quando o corpo morre:

26 وكِيمَا البْدَنْ مِنْ غِيرْ رُوحْ مِيِّتْ، زَادَا الإِيمَانْ مِنْ غِيرْ أَعْمَالْ مِيِّتْ.(يَعْقُوبْ 2:26)

12 رَاهِي كِلْمِةْ اللَّهْ حَيَّة وفَاعْلَة، وأَمْضَى مِنْ كُلْ سِيفْ مَاضِي مِالجِيهْتِينْ. تُدْخُلْ مَا بِينْ النَّفْسْ والرُّوحْ، ومَا بِينْ المْفَاصِلْ والنْخَاعْ، وتُحْكُمْ عْلَى نِيِّةْ القَلْبْ وأَفْكَارُو.(العِبْرَانِيِّينْ 4:12)

O conflito entre a carne e o espírito

No Novo Testamento, os autores bíblicos contrastam com frequência o espírito e a "carne". Enquanto "carne" descreve a natureza humana inclinada ao pecado e marcada pela fragilidade moral, o "espírito" renovado por Deus inclina a pessoa a obedecer à vontade do Criador.

No Getsêmani, Jesus apontou essa fragilidade ao advertir os apóstolos a orar e vigiar, pois a disposição interior não anula a fraqueza humana sem a dependência de Deus:

41 أَسْهْرُوا وصَلِّيوْ بَاشْ مَا تُدْخْلُوشْ فِي مِحْنَة. رَاهِي الرُّوحْ نَاشْطَة، آمَا البْدَنْ ضْعِيفْ».(مَتَّى 26:41)

16 الِّي نْحِبْ نْقُولُو هُوَّ: خَلِّي الرُّوحْ يْقُودْكُمْ، وهَكَّا مَا تَعْمْلُوشْ شْهَاوِي الطْبِيعَة البَشَرِيَّة الفَاسْدَة.(غَلَاطْيَة 5:16)

17 رَاهُو الطْبِيعَة البَشَرِيَّة الفَاسْدَة تِشْتْهِي عَكْسْ الرُّوحْ، والرُّوحْ عَكْسْ الطْبِيعَة البَشَرِيَّة الفَاسْدَة، وكُلْ وَاحِدْ مِنْهُمْ يْجِي ضِدْ الآخِرْ، حَتَّى لِينْ مَا تَعْمْلُوشْ الِّي تْحِبُّوا تَعْمْلُوهْ.(غَلَاطْيَة 5:17)

22 آمَا ثَمْرِةْ الرُّوحْ هِيَّ: المْحَبَّة، الفَرْحَة، السَّلَامْ، وِسْعْ البَالْ، السْيَاسَة، الطِّيبَة والأَمَانَة، 23 والحَنَانْ والتَّحَكُّمْ فِي النَّفْسْ. ومَا فَمَّة حَتَّى قَانُونْ يِمْنَعْ الحَاجَاتْ هَاذِي.(غَلَاطْيَة 5:22,23)

25 ومَادَامْ وَلِّينَا حَيِّينْ بِالرُّوحْ، يِلْزِمْنَا نْخَلِّيوْ الرُّوحْ يْقُودْنَا،(غَلَاطْيَة 5:25)

6 التَّفْكِيرْ فِي أُمُورْ الطْبِيعَة البَشَرِيَّة الفَاسْدَة آخْرُو مُوتْ، آمَا التَّفْكِيرْ فِي أُمُورْ الرُّوحْ آخْرُو حَيَاةْ وسَلَامْ،(رُومَا 8:6)

1 يَا حْبَابِي، مَادَامْ الوُعُودْ هَاذِي الكُلْ لِينَا، مَالَا خَلِّينَا نَطَهْرُوا رْوَاحْنَا مِنْ كُلْ مَا يْنَجِّسْ البْدَنْ والرُّوحْ، ونَسْعَاوْ بَاشْ نْعِيشُوا فِي قَدَاسَة كَامْلَة ونْخَافُوا اللَّهْ.(كُورِنْثُوسْ الثَّانْيَة 7:1)

A habitação do Espírito Santo no crente

A teologia bíblica ensina que a vida cristã não se sustenta no esforço puramente humano. A partir da fé em Cristo, o Espírito Santo passa a habitar no interior do crente, transformando seu corpo em templo e dando testemunho de que ele foi adotado como filho de Deus:

19 يَاخِي مَا تَعْرْفُوشْ الِّي بْدَنَّاتْكُمْ هِيَّ هَيْكِلْ لِلرُّوحْ القُدُسْ السَّاكِنْ فِيكُمْ، ولِّي عْطَاهُولْكُمْ اللَّهْ؟ إِنْتُومَا مَاكُمْشْ مِلْكْ رْوَاحْكُمْ، آمَا مِلْكْ اللَّهْ. 20 عْلَى خَاطِرْ اللَّهْ شْرَاكُمْ بِالغَالِي. مَالَا مَجْدُوا اللَّهْ فِي بْدَنَّاتْكُمْ.(كُورِنْثُوسْ الأُولَى 6:19,20)

17 وآمَا الِّي يِتَّحِدْ بِالرَّبْ، يْوَلِّي هُوَّ وَيَّاهْ رُوحْ وَاحِدْ.(كُورِنْثُوسْ الأُولَى 6:17)

11 عْلَى خَاطِرْ مَا يَعْرِفْ فِكْرْ الإِنْسَانْ كَانْ رُوحُو الِّي فِيهْ. وزَادَا، مَا يَعْرِفْ فِكْرْ اللَّهْ كَانْ رُوحْ اللَّهْ.(كُورِنْثُوسْ الأُولَى 2:11)

10 آمَا، إِذَا كَانْ المَسِيحْ فِيكُمْ، رَغْمِلِّي بْدَنَّاتْكُمْ يْجِيهَا نْهَارْ وتْمُوتْ بِسْبَبْ الذْنُوبْ، الرُّوحْ يَعْطِيكُمْ حْيَاةْ عْلَى خَاطِرْ اللَّهْ رَدْكُمْ صَالْحِينْ.(رُومَا 8:10)

14 الِّي يْقُودْهُمْ رُوحْ اللَّهْ، هُومَا وْلَادْ اللَّهْ،(رُومَا 8:14)

15 رَاكُمْ مَا خْذِيتُوشْ رُوحْ يْرَجَّعْكُمْ عَبِيدْ مَرَّة أُخْرَى ويْرَجَّعْكُمْ لِلْخُوفْ، آمَا خْذِيتُوا رُوحْ يْرُدْكُمْ وْلَادْ اللَّهْ، رُوحْ يْخَلِّينَا نْقُولُوا لِلَّهْ: «بَابَا! يَا بُونَا!» 16 والرُّوحْ هُوَّ بِيدُو يِشْهِدْ مْعَ رْوَاحْنَا الِّي أَحْنَا وْلَادْ اللَّهْ.(رُومَا 8:15,16)

26 والرُّوحْ زَادَا يْعَاوِنَّا فِي ضَعْفْنَا. أَحْنَا مَا نَعْرْفُوشْ كِيفَاشْ نْصَلِّيوْ كِيمَا يِلْزِمْ، آمَا الرُّوحْ بِيدُو يِشْفَعْ فِينَا بْتَنْهِيدَاتْ مَا يِتْعَبَّرْشْ عْلِيهَا بِالكْلَامْ.(رُومَا 8:26)

16 ونُطْلُبْ إِنُّو يَعْطِيكُمْ بْرُوحُو قُوَّة فِي نْفُوسْكُمْ مِنْ دَاخِلْ، حَسْبْ مَجْدُو الغْنِيْ، 17 وإِنُّو المَسِيحْ يُسْكُنْ فِي قْلُوبْكُمْ بِالإِيمَانْ، لِينْ تْوَلِّيوْ مَغْرُوسِينْ ومِبْنِييِّنْ فِي المْحَبَّة،(أَفَسُسْ 3:16,17)

17 ونُطْلُبْ مِنْ الآبْ المَجِيدْ، إِلَاهْ رَبْنَا يَسُوعْ المَسِيحْ، إِنُّو يَعْطِيكُمْ رُوحْ حِكْمَة يْنَوْرِلْكُمْ عْقُولْكُمْ وقْلُوبْكُمْ، بَاشْ تُوصْلُوا تَعْرْفُوهْ مَعْرْفَة كَامْلَة،(أَفَسُسْ 1:17)

13 ولِّي يْأَكْدِلْنَا الِّي أَحْنَا ثَابْتِينْ فِي اللَّهْ وهُوَّ ثَابِتْ فِينَا، هُوَّ إِنُّو عْطَانَا مِنْ رُوحُو.(يُوحَنَّا الأُولَى 4:13)

13 إِذَا كَانْ إِنْتُومَا الأَشْرَارْ تَعْرْفُوا تَعْطِيوْ حَاجَاتْ بَاهْيَة لَوْلَادْكُمْ، مُشْ بِالأَوْلَى بُوكُمْ الِّي فِي السْمَاء يَعْطِي الرُّوحْ القُدُسْ لِلِّي يُطْلْبُوهْ؟».(لُوقَا 11:13)

3 وظُهْرِتِّلْهُمْ لْسَانَاتْ كَايِنْهَا مِنْ نَارْ، تْفَرْقِتْ وحَطِّتْ عْلَى كُلْ وَاحِدْ فِيهُمْ. 4 وتِمْلَاوْ الكُلْ بِالرُّوحْ القُدُسْ، وبْدَاوْ يِتْكَلْمُوا بْلُوغَاتْ أُخْرَى، كِيمَا عْطَاهُمْ الرُّوحْ بَاشْ يَنْطْقُوا.(أَعْمَالْ 2:3,4)

19 وآنَا مِتْأَكِّدْ الِّي بِشْ نِنْجَى، عْلَى خَاطِرْ صْلَاتْكُمْ ورُوحْ يَسُوعْ المَسِيحْ بِشْ يْعَاوْنُونِي.(فِيلِپِّي 1:19)

13 وإِلَاهْ الرْجَى يِمْلَاكُمْ بِالفَرْحَة والسَّلَامْ بْإِيمَانْكُمْ بِيهْ، بَاشْ رْجَاكُمْ يْفِيضْ بْقُوِّةْ الرُّوحْ القُدُسْ!(رُومَا 15:13)

Adoração em espírito e renovação da mente

Ao conversar com a mulher samaritana, Jesus afirmou que Deus é espírito. Isso significa que o relacionamento com o Criador não está preso a montanhas, ritos exteriores ou templos locais, mas exige sinceridade interior e conformidade com a verdade bíblica:

23 آمَا بِشْ يْجِي وَقْتْ ورَاهُو تَوَّا جَاء، الِّي فِيهْ النَّاسْ الِّي يِعْبْدُوا بِحْقِيقَة بِشْ يِعْبْدُوا الآبْ بِالرُّوحْ والحَقْ. والآبْ يْلَوِّجْ عْلَى نَاسْ كِيمَا هَاذُومَا. 24 اللَّهْ رُوحْ. هَاذَاكَا عْلَاشْ الِّي يِعْبْدُوهْ، لَازِمْهُمْ يِعْبْدُوهْ بِالرُّوحْ وبِالحَقْ».(يُوحَنَّا 4:23,24)

15 مَالَا شْنُوَّة الحَلْ؟ نْصَلِّي بِالرُّوحْ ونْصَلِّي بِالعْقَلْ زَادَا. ونْسَبَّحْ بِالرُّوحْ ونْسَبَّحْ بِالعْقَلْ زَادَا.(كُورِنْثُوسْ الأُولَى 14:15)

11 مَا تْكُونُوشْ بُخْلِيِّينْ آمَا كُونُوا مُجْتَهْدِينْ، وكُونُوا مِتْحَمْسِينْ بِالرُّوحْ فِي خِدْمِةْ الرَّبْ.(رُومَا 12:11)

18 وأَحْنَا الكُلْ قَاعْدِينْ نُخْزْرُوا لْمَجْدْ الرَّبْ بِوْجُوهْ مُشْ مْغُطْيَة كِيفْ مَا نُخْزْرُوا فِي مْرَايَة، وقَاعْدِينْ نِتْبَدْلُوا مِنْ مَجْدْ لْمَجْدْ بَاشْ نْوَلِّيوْ نْشَبْهُوا لِلصُّورَة الِّي نْشُوفُو فِيهَا، وهَاذَا يَعْمْلُو الرَّبْ الِّي هُوَّ الرُّوحْ.(كُورِنْثُوسْ الثَّانْيَة 3:18)

7 رَاهُو اللَّهْ مَا عْطَانَاشْ رُوحْ الخُوفْ، آمَا عْطَانَا رُوحْ القُوَّة والمْحَبَّة والرْزَانَة.(تِيمُوثَاوُسْ الثَّانْيَة 1:7)

23 نِعْمِةْ الرَّبْ يَسُوعْ المَسِيحْ تْكُونْ مْعَاكُمْ الكُلْ. آمِينْ!(فِيلِپِّي 4:23)

As promessas proféticas e o discernimento

Os profetas do Antigo Testamento anunciaram que Deus colocaria um espírito novo e retiraria o coração insensível de Seu povo. O texto sagrado também orienta o crente a exercer domínio sobre as próprias reações e a discernir as influências espirituais à luz da Palavra:

1 يَا حْبَابِي مَا تْصَدْقُوشْ كُلْ رُوحْ آمَا تْأَكْدُوا مِنْهَا كَانْ هِيَّ مِنْ عَنْدْ اللَّهْ وَلَّا لَا، عْلَى خَاطِرْ بَرْشَة أَنْبِيَاءْ كَذَّابِينْ كُثْرُوا فِي العَالِمْ الكُلْ.(يُوحَنَّا الأُولَى 4:1)

A postura correta diante de Deus: humildade de espírito

A Bíblia destaca que Deus acolhe quem reconhece a própria dependência e necessidade de perdão. Quando o rei Davi se arrependeu de seus pecados graves, ele pediu não poder terreno, mas a renovação de um espírito íntegro em seu interior:

3 «صَحَّة لِيهُمْ الِّي يِعْتَرْفُوا بْضُعْفْهُمْ الرُّوحِي!

عْلَى خَاطِرْ مَمْلَكْةْ السْمَاوَاتْ لِيهُمْ.(مَتَّى 5:3)