Família de Deus: o que é e como fazemos parte dela
A família de Deus é a comunidade de todas as pessoas reconciliadas com o Pai pela fé em Jesus Cristo. Essa ligação não depende de sangue, linhagem biológica ou instituição terrena: quem crê é adotado como filho de Deus e se torna, espiritualmente, irmão de outros crentes.
Filhos por adoção: como se entra na família de Deus
No mundo greco-romano do primeiro século, a adoção legal concedia ao filho adotado exatamente os mesmos direitos, nome e herança de um descendente biológico. O Novo Testamento utiliza essa mesma figura jurídica para explicar a conversão: quem confia em Cristo deixa a condição de estranho e passa a ter acesso direto ao Pai, tornando-se co-herdeiro com o Filho.
آمَا النَّاسْ الِّي قِبْلُوهْ الكُلْ، مَعْنِتْهَا الِّي أَمْنُوا بْإِسْمُو،
عْطَاهُمْ الحَقْ بَاشْ يْوَلِّيوْ وْلَادْ اللَّهْ.
هُومَا الِّي تْوِلْدُوا، لَا مِنْ بَشَرْ ولَا مِنْ شَهْوِةْ بْدَنْ ولَا مِنْ قَرَارْ إِنْسَانْ،
آمَا تْوِلْدُوا مِنْ اللَّهْ.(يُوحَنَّا 1:12,13)
هُوَّ سْبَقْ وإِخْتَارْ يِتْبَنَّانَا فِي يَسُوعْ المَسِيحْ، حَسْبْ قَصْدُو الِّي يْرَضِّيهْ، بَاشْ نَمْدْحُوا نِعْمْتُو المَجِيدَة، الِّي نْعِمْ بِيهَا عْلِينَا فِي إِبْنُو المَحْبُوبْ.(أَفَسُسْ 1:5,6)
رَاكُمْ مَا خْذِيتُوشْ رُوحْ يْرَجَّعْكُمْ عَبِيدْ مَرَّة أُخْرَى ويْرَجَّعْكُمْ لِلْخُوفْ، آمَا خْذِيتُوا رُوحْ يْرُدْكُمْ وْلَادْ اللَّهْ، رُوحْ يْخَلِّينَا نْقُولُوا لِلَّهْ: «بَابَا! يَا بُونَا!» والرُّوحْ هُوَّ بِيدُو يِشْهِدْ مْعَ رْوَاحْنَا الِّي أَحْنَا وْلَادْ اللَّهْ. ومَادَامْنَا وْلَادْ اللَّهْ، مَعْنَاهَا رَانَا نُورْثُوا: نُورْثُوا بَرَكَاتْ اللَّهْ، ونْشَارْكُوا المَسِيحْ فِي الوَرْثَة. آمَا لَازِمْنَا نِتْعَذْبُوا مْعَاهْ بَاشْ انَّجْمُوا نِتْمَجْدُوا مْعَاهْ.(رُومَا 8:15-17)
آمَا كِي جَاء الوَقْتْ الْمُحَدِّدْ، بْعَثْ اللَّهْ إِبْنُو، مَوْلُودْ مِنْ مْرَا، وكَانْ خَاضَعْ لِلشَّرِيعَة، بَاشْ يِفْدِي النَّاسْ الِّي تَحْتْ حُكْمْ الشَّرِيعَة، وهَكَّا نْوَلِّيوْ وْلَادْ اللَّهْ.
وعْلَى خَاطِرْكُمْ وْلَادْ اللَّهْ، بْعَثْ رُوحْ إِبْنُو فِي قْلُوبْنَا يْنَادِي: «بَابَا! يَا بُونَا!». مَالَا إِنْتِ مَا عَادِشْ عَبْدْ، إِنْتِ وِلْدُو. وعْلَى خَاطْرِكْ وِلْدُو، إِنْتِ وَلِّيتْ وَارِثْ لْبَرَكَاتُو.(غَلَاطْيَة 4:4-7)
وإِنْتُومَا الكُلْ وْلَادْ اللَّهْ عْلَى طْرِيقْ إِيمَانْكُمْ بْيَسُوعْ المَسِيحْ. عْلَى خَاطِرْ إِنْتُومَا الكُلْ الِّي تْعَمَّدْتُوا، مَعْنَاهَا وَلِّيتُوا وَاحِدْ مْعَ المَسِيحْ، رَاكُمْ وَلِّيتُوا تْشَبْهُولُو. وتَوَّا، مَا عَادِشْ فَمَّة فَرْقْ بِينْ يْهُودِي ومُشْ يْهُودِي، عَبْدْ وَلَّا حُرْ، ذْكَرْ وَلَّا أَنْثَى عْلَى خَاطِرْ الكُلْكُمْ وَاحِدْ فِي يَسُوعْ المَسِيحْ.(غَلَاطْيَة 3:26-28)
وهَاذَاكَا عْلَاشْ نِرْكَعْ قُدَّامْ الآبْ، الِّي تِتْسَمَّى عْلِيهْ كُلْ عَايْلَة فِي السْمَاء وفِي الأَرْضْ،(أَفَسُسْ 3:14,15)
O que Jesus ensinou sobre os laços espirituais
Em seu ministério terreno, Jesus redefiniu as prioridades de lealdade e parentesco. Quando avisado de que sua mãe e seus irmãos de sangue o procuravam do lado de fora, ele apontou para os discípulos ao redor, ensinando que o vínculo gerado pela obediência à vontade de Deus supera as fronteiras familiares terrenas.
جَاوِبْهُمْ وقَالْ: «شْكُونْهُمْ أُمِّي وخْوَاتِي؟». وتْلَفِّتْ لِلِّي قَاعْدِينْ دَايْرِينْ بِيهْ وقَالْ: «هَاذُمْ هُومَا أُمِّي وخْوَاتِي. وكُلْ وَاحِدْ يَعْمِلْ الِّي يْحِبْ عْلِيهْ اللَّهْ هُوَّ خُويَا وأُخْتِي وأُمِّي».(مُرْقُسْ 3:33-35)
والعَبْدْ مَا يُقْعُدْشْ فِي دَارْ سِيدُو لِلْأَبَدْ، آمَا الإِبْنْ يِبْقَى لِلْأَبَدْ.(يُوحَنَّا 8:35)
يَاخِي قَالِلْهُمْ يَسُوعْ: «كَانْ جَاء اللَّهْ بُوكُمْ رَاكُمْ تْحِبُّونِي، عْلَى خَاطِرْنِي خْرَجْتْ وجِيتْ مِنْ عَنْدْ اللَّهْ. مَا جِيتِشْ وَحْدِي، آمَا هُوَّ الِّي بْعَثْنِي.(يُوحَنَّا 8:42)
شُوفُوا قَدَّاشْ مْحَبِّةْ الآبْ لِينَا عْظِيمَة حَتَّى وَلِّينَا نِتْسَمَّاوْ وْلَادْ اللَّهْ، وبِالحَقْ أَحْنَا وْلَادُو. آمَا النَّاسْ الِّي فِي العَالِمْ هَاذَا مَا يَعْرْفُونَاشْ عْلَى خَاطِرْهُمْ مَا يَعْرْفُوشْ اللَّهْ. يَا حْبَابِي أَحْنَا تَوَّا وْلَادْ اللَّهْ، ومَزِّلْنَا مَا نَعْرْفُوشْ كِيفَاشْ بِشْ نْوَلِّيوْ، آمَا رَانَا نَعْرْفُوا الِّي وَقْتِلِّي يِرْجَعْ المَسِيحْ بِشْ نْوَلِّيوْ كِيفُو عْلَى خَاطِرْنَا بِشْ نْشُوفُوهْ كِيفْ مَا هُوَّ.(يُوحَنَّا الأُولَى 3:1,2)
Como a família de Deus vive em comunhão
Ser da família de Deus não é uma ideia abstrata; ganha forma no convívio concreto da igreja local. Por isso, as cartas apostólicas tratam os irmãos de fé com vocabulário doméstico: membros de um mesmo corpo, pedras do mesmo edifício e participantes do mesmo cuidado mútuo, tanto na celebração quanto na dor e na disciplina paternal de Deus.
مَالَا إِنْتُومَا مَا عَادِشْ بْرَايْنِيَّة وَلَّا أَجَانِبْ، آمَا وَلِّيتُوا شَعْبْ وَاحِدْ مْعَ القِدِّيسِينْ وتَابْعِينْ عَايِلْةْ اللَّهْ، مِبْنِيِّينْ عْلَى السَّاسْ الِّي حَطُّوهْ الرُّسُلْ والأَنْبِيَاءْ، ويَسُوعْ المَسِيحْ هُوَّ بِيدُو حَجْرِةْ السَّاسْ الِّي بِيهْ البَنِيْ الكُلْ يْشِدْ فِي بَعْضُو، ويَعْلَى لِينْ يْوَلِّي هَيْكِلْ مُقَدَّسْ فِي الرَّبْ. وبِيهْ إِنْتُومَا زَادَا تِبْنِيتُوا مْعَ بْعَضْكُمْ ووَلِّيتُوا بَنْيَة يُسْكُنْ فِيهَا اللَّهْ بِالرُّوحْ.(أَفَسُسْ 2:19-22)
أَحْنَا زَادَا نَفْسْ الشَّيْ، رَغْمِلِّي أَحْنَا بَرْشَة آمَا رَانَا بْدَنْ وَاحِدْ فِي المَسِيحْ، وكُلْ عُضُوْ تَابَعْ لِلْأَعْضَاءْ الأُخْرِينْ.(رُومَا 12:5)
إِذَا كَانْ عُضُوْ يِتْوَجَّعْ، الأَعْضَاءْ الكُلْ تِتْوَجَّعْ مْعَاهْ، وإِذَا كَانْ عُضُوْ يَاخِذْ كَرَامَة، الأَعْضَاءْ الكُلْ تِفْرَحْ مْعَاهْ.(كُورِنْثُوسْ الأُولَى 12:26)
مَا تْكِشِّشْ عَالكْبِيرْ فِي العْمُرْ، آمَا أَنْصْحُو بِالسْيَاسَة كَايِنُّو بُوكْ، واتْصَرِّفْ بْنَفْسْ الطَّرِيقَة مْعَ الشَّبَابْ كَايِنْهُمْ خْوَاتِكْ، ومْعَ النْسَاءْ الكْبَارْ كِي الأُمَّاتْ، والبْنَاتْ تَعَامِلْ مْعَاهُمْ بْكُلْ طْهَارَة كَايِنْهُمْ خْوَاتِكْ.(تِيمُوثَاوُسْ الأُولَى 5:1,2)
ومَادَامْ عَنْدْنَا الفُرْصَة، خَلِّينَا نَعْمْلُوا الخِيرْ لِلنَّاسْ الكُلْ، وبِالأَخَصْ لِخْوَاتْنَا فِي الإِيمَانْ.(غَلَاطْيَة 6:10)
ومَا نْبَطّْلُوشْ لَمِّتْنَا مْعَ بْعَضْنَا كِيمَا وَلَّاتْ عَادَة عَنْدْ جْمَاعَة. آمَا شَجْعُوا بْعَضْكُمْ، خَاصَّةً إِنْكُمْ تْشُوفُوا الِّي نْهَارْ رْجُوعْ الرَّبْ قْرُبْ.(العِبْرَانِيِّينْ 10:25)
مَالَا تْحَمْلُوا التَّأْدِيبْ عْلَى خَاطِرْ اللَّهْ يْعَامِلْ فِيكُمْ كِيمَا وْلَادُو. وأَنَاهُو الوْلِدْ الِّي بُوهْ مَا يْأَدْبُوشْ؟ إِذَا كَانْ اللَّهْ مَا يْأَدِّبْكُمْشْ كِيمَا يْأَدِّبْ أَوْلَادُو الكُلْ، مَعْنَاهَا إِنْتُومَا مَاكُمْشْ وْلَادُو بِالحَقْ. وزَادَا، أَحْنَا كُنَّا نِحْتَرْمُوا آبَاءْنَا الِّي مِنْ لْحَمْ ودَمْ وَقْتِلِّي أَدْبُونَا… مُشْ بِالأَوْلَى يِلْزِمْنَا نِخْضْعُوا لْبُونَا الرُّوحِي أَكْثِرْ، بَاشْ نَحْيَاوْ؟ وهُومَا أَدْبُونَا مُدَّة قْصِيرَة وحَسْبْ مَا ظْهُرِّلْهُمْ، آمَا اللَّهْ يْأَدِّبْنَا لْمَصِلْحِتْنَا بَاشْ نْكُونُوا مْشَارْكِينُو فِي قَدَاسْتُو.(العِبْرَانِيِّينْ 12:7-10)
Este artigo te tocou? Faça uma oração!
+581 estão orando agora.
Junte-se à corrente de oração.