Família de Deus: o que é e como fazemos parte dela
A família de Deus é a comunidade de todas as pessoas reconciliadas com o Pai pela fé em Jesus Cristo. Essa ligação não depende de sangue, linhagem biológica ou instituição terrena: quem crê é adotado como filho de Deus e se torna, espiritualmente, irmão de outros crentes.
Filhos por adoção: como se entra na família de Deus
No mundo greco-romano do primeiro século, a adoção legal concedia ao filho adotado exatamente os mesmos direitos, nome e herança de um descendente biológico. O Novo Testamento utiliza essa mesma figura jurídica para explicar a conversão: quem confia em Cristo deixa a condição de estranho e passa a ter acesso direto ao Pai, tornando-se co-herdeiro com o Filho.
а тым, якія прынялі Яго, веруючым у імя Ягонае, даў уладу быць дзецьмі Божымі,
якія не ад крыві, ні ад хаценьня плоці, ні ад хаценьня мужа, а ад Бога нарадзіліся.(Яна 1:12,13)
наперад пастанавіўшы ўсынавіць Сабе нас празь Ісуса Хрыста паводле ўпадабаньня волі Сваёй,
на хвалу славы мілаты Сваёй, якою Ён умілаваў нас у Любасным,(Эфэсянаў 1:5,6)
бо вы не прынялі Духа рабства, каб зноў жыць у страху, а прынялі Духа ўсынаўленьня, Якім заклікаем: Авва, Войча!
Гэты самы Дух сьведчыць духу нашаму, што мы - дзеці Божыя.
А калі дзеці, дык і спадкаемцы Божыя, супольныя спадкаемцы Хрыстовыя, калі толькі зь Ім пакутуем, каб зь Ім і праславіцца.(Рымлянаў 8:15-17)
але калі споўніўся час, Бог паслаў Сына Свайго (Адзінароднага), Які нарадзіўся ад жанчыны і хадзіў пад законам,
каб адкупіць падзаконных, каб нам атрымаць усынаўленьне.
А як што вы - сыны, дык Бог паслаў у сэрцы вашыя Духа Сына Свайго, Які ўсклікае: «Абба, Войча!»
Таму ты ўжо ня раб, а сын; а калі сын, дык і спадкаемец Божы празь Ісуса Хрыста.(Галятаў 4:4-7)
Бо ўсе вы сыны Божыя па веры ў Хрыста Ісуса;
усе вы, хто хрысьціўся ў Хрыста, у Хрыста апрануліся!
Няма ўжо Юдэя, ні язычніка; няма раба, ні вольніка; няма мужчынскага полу, ні жаночага: бо ўсе вы адно ў Хрысьце Ісусе.(Галятаў 3:26-28)
Дзеля гэтага схіляю калені мае прад Айцом Госпада нашага Ісуса Хрыста,
ад Якога мае найменьне ўсякая айчыннасьць на нябёсах і на зямлі,(Эфэсянаў 3:14,15)
O que Jesus ensinou sobre os laços espirituais
Em seu ministério terreno, Jesus redefiniu as prioridades de lealdade e parentesco. Quando avisado de que sua mãe e seus irmãos de sangue o procuravam do lado de fora, ele apontou para os discípulos ao redor, ensinando que o vínculo gerado pela obediência à vontade de Deus supera as fronteiras familiares terrenas.
І адказаў ім: хто Маці Мая і браты Мае?
І азірнуўшы тых, што сядзелі вакол Яго, кажа: вось маці Мая і браты Мае;
бо, хто будзе выконваць волю Божую, той Мне брат і сястра і маці.(Марка 3:33-35)
але раб не застаецца ў доме вечна: Сын застаецца вечна;(Яна 8:35)
Ісус сказаў ім: калі б Бог быў Айцец ваш, вы любілі б Мяне, бо Я ад Бога паходжу і прыйшоў; бо Я ня Сам ад Сябе прыйшоў, а Ён паслаў Мяне:(Яна 8:42)
Глядзеце, якую любоў даў нам Айцец, каб нам называцца і быць дзецьмі Божымі. Сьвет таму ня ведае нас, што не спазнаў Яго.
Любасныя! мы цяпер дзеці Божыя; але яшчэ ня выявілася, чым будзем. Ведаем толькі, што, калі выявіцца, будзем падобныя да Яго, бо ўгледзім Яго, як Ён ёсьць.(1 Яна 3:1,2)
Como a família de Deus vive em comunhão
Ser da família de Deus não é uma ideia abstrata; ganha forma no convívio concreto da igreja local. Por isso, as cartas apostólicas tratam os irmãos de fé com vocabulário doméstico: membros de um mesmo corpo, pedras do mesmo edifício e participantes do mesmo cuidado mútuo, tanto na celebração quanto na dor e na disciplina paternal de Deus.
Дык вось, вы ўжо ня чужынцы і ня прыхадні, а суграмадзяне сьвятым і свае Богу,
уцьверджаныя на аснове апосталаў і прарокаў, маючы Самога Ісуса Хрыста каменем вугла,
на якім увесь будынак, моцна складаны, вырастае ў сьвяты храм у Госпадзе,
на якім і вы будуецеся ў селішча Божае Духам.(Эфэсянаў 2:19-22)
так і мы многія складаем адно цела ў Хрысьце, а паасобку адно аднаго чэлесы.(Рымлянаў 12:5)
Таму, калі пакутуе адзін чэлес, пакутуюць разам зь ім усе чэлесы; славіцца адзін чэлес, зь ім радуюцца ўсе чэлесы.(1 Карынфянаў 12:26)
Старца не дакарай, а ўмаўляй, як бацьку; малодшых, як братоў;
старых жанчын, як маці; маладых, як сёстраў, з поўнаю чысьцінёю.(1 Цімафея 5:1,2)
Дык вось, пакуль ёсьць час, будзем рабіць дабро ўсім, а найбольш сваім аднаверцам.(Галятаў 6:10)
ня будзем пакідаць сходу свайго, як гэта ў некаторых у звычаі; а будзем намаўляць адно аднаго, і тым болей, чым выразьней бачыце набліжэньне дня таго.(Габрэяў 10:25)
Калі вы прымаеце кару, дык Бог учыняе з вамі, як з сынамі. Бо ці ёсьць які сын, якога б не караў бацька.
Калі ж застаяцеся без пакараньня, якое ўсім агульнае, дык вы - няпраўныя дзеці, а ня сыны.
Прытым, калі мы, караныя цялеснымі бацькамі нашымі, баяліся іх, дык ці ж не намнога больш павінны скарыцца Айцу духаў, каб жыць?
Тыя каралі нас самохаць на некалькі дзён; а Гэты - дзеля карысьці, каб мы мелі супольнасьць у сьвятасьці Ягонай.(Габрэяў 12:7-10)
Este artigo te tocou? Faça uma oração!
+581 estão orando agora.
Junte-se à corrente de oração.