Família

15 Agus ma mheasar e olc leibh seirbhis a dhèanamh don Tighearna, roghnaichibh an-diugh cò don dèan sibh seirbhis; an ann do na diathan don do rinn ur n-athraichean seirbhis, a bha air taobh thall na h-aibhne, no do dhiathan nan Amorach, muinntir a tha sibh a chòmhnaidh nan tìr: ach air mo shon-sa, agus airson mo thaighe, nì sinne seirbhis don Tighearna.

15 Agus ma mheasar e olc leibh seirbhis a dhèanamh don Tighearna, roghnaichibh an-diugh cò don dèan sibh seirbhis; an ann do na diathan don do rinn ur n-athraichean seirbhis, a bha air taobh thall na h-aibhne, no do dhiathan nan Amorach, muinntir a tha sibh a chòmhnaidh nan tìr: ach air mo shon-sa, agus airson mo thaighe, nì sinne seirbhis don Tighearna.

31 Agus thubhairt iadsan, Creid anns an Tighearna Iosa Crìosd, agus tèarnar thu fhèin, agus do thaigh.

57 Gu robh an Tighearna ar Dia maille rinne, mar a bha e maille ri ar n-athraichean: na fàgadh e sinn, agus na trèigeadh e sinn;

6 Teagaisg leanabh a-thaobh na slighe air an còir dha imeachd; agus nuair a bhios e sean, cha trèig e i.

6 Teagaisg leanabh a-thaobh na slighe air an còir dha imeachd; agus nuair a bhios e sean, cha trèig e i.

8 A mhic, èisd thusa ri teagasg d’athar, agus na trèig lagh do mhàthar:

9 Oir nan coron maise bidh iad dod cheann, agus nan slabhraidhean dod mhuineal.

20 A mhic, coimhead àithne d’athar, agus na trèig reachd do mhàthar:

6 Agus bidh na briathran seo, a tha mi ag àithneadh dhut an-diugh, ann ad chridhe;

7 Agus teagaisgidh tu iad dod chloinn, agus labhraidh tu orra nuair a shuidheas tu ad thaigh, agus nuair a dh’imicheas tu air an t-slighe, agus nuair a laigheas tu sìos, agus nuair a dh’èireas tu suas.

6 Agus bidh na briathran seo, a tha mi ag àithneadh dhut an-diugh, ann ad chridhe;

7 Agus teagaisgidh tu iad dod chloinn, agus labhraidh tu orra nuair a shuidheas tu ad thaigh, agus nuair a dh’imicheas tu air an t-slighe, agus nuair a laigheas tu sìos, agus nuair a dh’èireas tu suas.

4 Agus athraichean, na brosnaichibh ur clann a-chum feirge: ach togaibh iad ann an oilean agus ann an teagasg an Tighearna.

4 Agus athraichean, na brosnaichibh ur clann a-chum feirge: ach togaibh iad ann an oilean agus ann an teagasg an Tighearna.

1 A chlann, bithibh umhail dur pàrantan anns an Tighearna: oir tha seo ceart.

2 Thoir urram dod athair agus dod mhàthair (is i seo a’ chiad àithne le gealladh),

12 Tabhair onair dod athair, agus dod mhàthair; a-chum is gum bi do làithean buan air an fhearann a tha an Tighearna do Dhia a’ toirt dhut.

12 Tabhair onair dod athair, agus dod mhàthair; a-chum is gum bi do làithean buan air an fhearann a tha an Tighearna do Dhia a’ toirt dhut.

19 Thoir urram dod athair agus dod mhàthair: agus, Gràdhaich do choimhearsnach mar thu fhèin.

1 Agus thàrladh, nuair a chrìochnaich Iosa na briathran sin, gun d’imich e o Ghalile, agus thàinig e gu crìochan Iudèa, air an taobh thall de Iòrdan:

2 Agus lean sluagh mòr e, agus shlànaich e iad an sin.

3 Thàinig na Pharasaich mar an ceudna da ionnsaigh ga dhearbhadh, agus ag ràdh ris, A bheil e ceadaichte do dhuine a bhean a chur uaithe air gach uile adhbhar?

4 Agus fhreagair esan agus thubhairt e riu, Nach do leugh sibh, An tì a rinn air tùs iad, gun do rinn e iad fear agus bean?

5 Agus thubhairt e, Air an adhbhar seo fàgaidh duine a athair agus a mhàthair, agus dlùth-leanaidh e ra mhnaoi: agus bidh iad araon nan aon fheòil.

6 Air an adhbhar sin, cha dithis iad nas mò, ach aon fheòil. Uime sin, an nì a cheangail Dia, na sgaoileadh duine.

7 Thubhairt iad ris, Carson, mas eadh, a dh’àithn Maois litir-dhealachaidh a thabhairt dhi, agus a cur air falbh?

8 Thubhairt esan riu, Dh’fhuiling Maois dhuibhse, airson cruas ur cridhe, ur mnathan a chur uaibh: ach cha robh e mar sin o thùs.

9 Agus tha mise ag ràdh ribh, ge bè a chuireas uaithe a bhean, ach airson strìopachais, agus a phòsas bean eile, tha e a’ dèanamh adhaltranais: agus ge bè neach a phòsas ise a chuireadh air falbh, tha e a’ dèanamh adhaltranais.

10 Thubhairt a dheisciobail ris, Mas e sin cor an fhir ra mhnaoi, chan eil am pòsadh math ra dhèanamh.

11 Ach thubhairt esan riu, Chan eil na h-uile dhaoine comasach air a’ chainnt seo a ghabhail, ach iadsan don tugadh e.

12 Oir tha cuid nan caillteanaich, a rugadh mar sin o bhroinn am màthar; agus tha cuid de chaillteanaich ann a rinneadh nan caillteanaich le daoine; agus tha caillteanaich ann a rinn iad fhèin nan caillteanaich airson rìoghachd nèimh. Ge bè neach a tha comasach air a ghabhail da ionnsaigh, gabhadh e e.

13 An sin thugadh clann bheag da ionnsaigh, a-chum gun cuireadh e a làmhan orra, agus gun dèanadh e ùrnaigh: agus chronaich na deisciobail iad.

14 Ach thubhairt Iosa, Fuilingibh do na leanaban, agus na bacaibh dhaibh teachd am ionnsaigh: oir is ann dan leithidean sin a tha rìoghachd nèimh.

15 Agus an dèidh dha a làmhan a chur orra, dh’imich e as a sin.

16 Agus, feuch, thàinig neach agus thubhairt e ris, A Mhaighistir mhaith, ciod am math a nì mi a-chum gum faigh mi a’ bheatha mhaireannach?

17 Agus thubhairt esan ris, Carson a ghoireadh tu math dhìomsa? Chan eil aon neach math ach a h-aon, eadhon Dia: ach mas àill leat dol a-steach a-chum na beatha, coimhead na h-àitheantan.

18 Thubhairt esan ris, Cia iad? Agus thubhairt Iosa, Na dèan mortadh. Na dèan adhaltranas. Na goid. Na toir fianais bhrèige.

19 Thoir urram dod athair agus dod mhàthair: agus, Gràdhaich do choimhearsnach mar thu fhèin.

20 Thubhairt an t-òganach ris, Choimhead mi iad sin uile om òige: ciod a tha a dh’uireasbhaidh orm fhathast?

21 Thubhairt Iosa ris, Mas àill leat a bhith coileanta, imich, reic na bheil agad, agus tabhair do na bochdan, agus gheibh thu ionmhas air nèamh; agus thig, agus lean mise.

22 Ach nuair a chuala an t-òganach na briathran sin, dh’fhalbh e gu brònach: oir bha mòr-shaoibhreas aige.

23 An sin thubhairt Iosa ra dheisciobail, Gu fìrinneach tha mi ag ràdh ribh gu bheil e cruaidh air duine saoibhir dol a-steach do rìoghachd nèimh.

24 Agus a-rìs tha mi ag ràdh ribh gur fhasa do chàmhal dol tro chrò snàthaid na do dhuine saoibhir dol a-steach do rìoghachd Dhè.

25 Agus nuair a chuala a dheisciobail seo, ghabh iad iongantas mòr, ag ràdh, Cò mas eadh an neach a dh’fhaodas a bhith air a shaoradh?

26 Ach air amharc do Iosa orra, thubhairt e riu, Do dhaoine tha seo eu-comasach, ach do Dhia tha na h-uile nithean comasach.

27 An sin fhreagair Peadar, agus thubhairt e ris, Feuch, thrèig sinne na h-uile nithean, agus lean sinn thusa; air an adhbhar sin ciod a gheibh sinn?

28 Agus thubhairt Iosa riu, Gu deimhinn tha mi ag ràdh ribh, Sibhse a lean mise, anns an ath-ghineamhain, nuair a shuidheas Mac an Duine air cathair a ghlòire fhèin, gun suidh sibhse mar an ceudna air dà-chathair-dheug, a’ toirt breith air dà-threubh-dheug Israeil.

29 Agus ge bè neach a thrèig taighean, no bràithrean, no peathraichean, no athair, no màthair, no bean-phòsda, no clann, no fearann air sgàth m’ainme-sa, gheibh e a cheud uiread, agus a’ bheatha mhaireannach mar oighreachd.

30 Ach tha mòran air thoiseach a bhios air dheireadh; agus air dheireadh, a bhios air thoiseach.

32 Agus bithibh coibhneil teò-chridheach da chèile; a’ toirt maitheanais da chèile, eadhon mar a thug Dia maitheanas dhuibhse ann an Crìosd.

33 Gidheadh, thugadh gach aon agaibhse fa leth gràdh da mhnaoi, amhail mar dha fhèin; agus feuchadh a’ bhean gun toir i urram da fear.

20 Ma their neach, Tha gràdh agam do Dhia, agus fuath aige da bhràthair, is breugaire e: oir an tì nach gràdhaich a bhràthair a chunnaic e, cionnas a dh’fhaodas e Dia nach faca e a ghràdhachadh?

8 Ach mura dèan duine solar airson a chuideachd fhèin, agus gu h-àraidh airson muinntir a theaghlaich, dh’àich e an creideamh, agus is miosa e na ana-creidmheach.

8 Ach mura dèan duine solar airson a chuideachd fhèin, agus gu h-àraidh airson muinntir a theaghlaich, dh’àich e an creideamh, agus is miosa e na ana-creidmheach.

4 Ach ma tha bantrach air bith aig a bheil clann, no oghachan, fòghlamadh iad air tùs a bhith dleasdanach nan taighean fhèin, agus ath-dhìol a thoirt dam pàrantan: oir tha seo math agus taitneach ann am fianais Dhè.

10 A-nis guidheam oirbh, a bhràithrean, tre ainm ar Tighearna Iosa Crìosd, gun labhair sibh uile an t-aon nì, agus nach bi roinnean nur measg; ach gum bi sibh ceangailte ri chèile gu diongmhalta ann an aon inntinn, agus ann an aon bharail.

3 Feuch, is iad clann oighreachd an Tighearna, toradh na bronn a dhuais.

4 Mar shaighdean ann an làimh gaisgich, mar sin tha mic na h-òige.

5 Is sona am fear aig a bheil a bhalg-saighead làn dhiubh; cha bhi nàire orra nuair a labhras iad rin naimhdean anns a’ gheata.

17 Ach tha tròcair an Tighearna o shìorraidheachd orrasan don eagal e, agus a fhìreantachd do chloinn an cloinne,

18 Dhaibhsan a chumas a choicheangal, agus a chuimhnicheas a àitheantan a-chum an dèanamh.

17 Ach tha tròcair an Tighearna o shìorraidheachd orrasan don eagal e, agus a fhìreantachd do chloinn an cloinne,

18 Dhaibhsan a chumas a choicheangal, agus a chuimhnicheas a àitheantan a-chum an dèanamh.

1 Feuch, cia math agus cia taitneach an nì do bhràithrean còmhnaidh a ghabhail cuideachd ann an aonachd!

6 Is iad clann an cloinne coron sheann daoine; agus is iad an athraichean urram cloinne.

6 Is iad clann an cloinne coron sheann daoine; agus is iad an athraichean urram cloinne.

17 Anns gach àm gràdhaichidh caraid; agus rugadh bràthair fa chomhair teinn.

24 Feumaidh fear aig am bi càirdean càirdeas a nochdadh; agus tha caraid ann a leanas nas dlùithe na bràthair.

10 Na trèig do charaid fhèin, no caraid d’athar, agus na rach a-steach do thaigh do bhràthar ann an là d’àmhghair: is fheàrr coimhearsnach am fagas na bràthair fad as.

15 A mhic, ma bhios do chridhe glic, nì mo chridhe-sa gàirdeachas, eadhon mo chridhe-sa:

24 Nì athair an fhìrein mòr-ghàirdeachas; agus nì esan a ghineas mac glic aoibhneas ann.

1 Gnàth-fhacail Sholaimh. Nì mac glic athair subhach; ach is e mac amaideach dubhachas a mhàthar.

27 Ullaich d’obair a-muigh, agus deasaich i dhut fhèin anns an achadh, agus na dhèidh sin tog do thaigh.

27 Bheir esan buaireas air a thaigh fhèin a tha sanntach air buannachd, ach bidh esan lem fuathach duais-bhratha, beò.

29 Esan a chuireas a theaghlach fhèin fo bhuaireas, bidh e na oighre air a’ ghaoith; agus an t-amadan na sheirbhiseach dhàsan a tha glic na chridhe.

24 Air an adhbhar sin fàgaidh fear a athair agus a mhàthair, agus dlùth-leanaidh e ra mhnaoi: agus bidh iad nan aon fheòil.

28 Agus bheannaich Dia iad, agus thubhairt Dia riu, Sìolaichibh, agus fàsaibh lìonmhor, agus lìonaibh an talamh, agus ceannsaichibh e: agus biodh uachdaranachd agaibh os cionn èisg na mara, agus os cionn eunlaith nan speur, agus os cionn gach nì beò a ghluaiseas air an talamh.

9 Caith do bheatha gu subhach leis a’ mhnaoi as ionmhainn leat rè uile làithean beatha do dhìomhanais, a thug e dhut fon ghrèin: oir is e seo do chuibhreann anns a’ bheatha seo, agus ann ad shaothair a ghabhas tu fon ghrèin.

6 Gidheadh o thoiseach na cruitheachd, rinn Dia iad fear agus bean.

7 Air an adhbhar seo, fàgaidh duine a athair agus a mhàthair, agus dlùth-leanaidh e ra mhnaoi-phòsda;

8 Agus bidh iad araon nan aon fheòil: ionnas nach dithis iad o sin suas, ach aon fheòil.

9 Air an adhbhar sin, an nì a chuir Dia cuideachd, na cuireadh duine o chèile.

13 Air an adhbhar sin, mas aithne dhuibhse a tha olc tìodhlacan matha a thoirt dur cloinn, nach mòr as mò na sin a bheir ur n-Athair nèamhaidh an Spiorad Naomh dhaibhsan a dh’iarras air e?

15 An dìochuimhnich màthair a leanabh-cìche, gun iochd a dhèanamh air mac a cuim? Faodaidh eadhon iadsan dìochuimhneachadh, ach cha dìochuimhnich mise thusa.

16 Feuch air deàrnan mo làmh gheàrr mi thu; tha do bhallachan am fhianais an còmhnaidh.

2 A mhuinntir mo ghràidh, a-nis is sinne mic Dhè; agus chan eil e soilleir fhathast ciod a bhios sinn: ach tha fhios againn, nuair a dh’fhoillsichear esan, gum bi sinn cosmhail ris; oir chì sinn e mar a tha e.

3 Agus gach neach aig a bheil an dòchas seo ann, glanaidh e e fhèin, mar a tha esan glan.