Pular para o conteúdo
Publicidade

Filho de Deus: o que significa a divindade de Jesus?

O que significa Jesus ser o Filho de Deus

Na Bíblia, o título "Filho de Deus" afirma a plena divindade de Jesus e a Sua igualdade de natureza com o Pai. Não significa que Jesus foi criado no tempo nem que teve uma origem biológica, mas que Ele compartilha da mesma essência divina e é a revelação exata do Deus invisível.

No contexto judaico do primeiro século, falar da relação de filho com o pai indicava identidade de natureza e representação total. Quando Jesus chamou Deus de Seu próprio Pai, os líderes religiosos entenderam de imediato o peso daquela afirmação:

इसा गल्लां पर यीशुऐ उना ने बोलया, मेरा पिता परमेश्वर हले दीकर कम्म करदा है कने मिंजो भी कम्म करणा चाईदा। यीशुऐ ऐ बोलया इसा बजा ने यहूदी अगुवे उसयो होर भी जादा मारणे दी कोशिश करणा लग्गे, की सै सिर्फ ऐई नी की सब्ते दे दिने दे रिबाजे जो तोड़ा दा, पर सै परमेश्वरे जो भी अपणा पिता बोली करी, अपणे आपे जो परमेश्वर दे बराबर बोला दा था।(यूहन्ना 5:17,18)

O Antigo Testamento já apontava para esse mistério, anunciando séculos antes que o menino que nasceria receberia títulos divinos:

O Novo Testamento confirma que o Filho é a presença visível de Deus entre os seres humanos, eterno e criador de todas as coisas:

कने बचन इक माणु बणया कने असां लोकां बिच रिया, कने असां उदी ऐसी महिमा दिखी, जदेई पिता दे इकलोते दी महिमा। जो पिता परमेश्वरे ला सचाइया कने अनुग्रह ने भरपूर होईकरी आया।(यूहन्ना 1:14)

परमेश्वरे जो कुनी भी कदी नी दिखया है, सिर्फ उदे इकलोते पुत्रे जड़ा असल च परमेश्वर है, कने पिता परमेश्वर दे सबते नेड़े है, उनी सांझो दसया है, की परमेश्वर कदिया है।(यूहन्ना 1:18)

पुत्र ही परमेश्वरे दी महिमा दी लौ, कने बिलकुल उदे सांई ही है, कने अपणे शक्तिशाली बचना ला सारे संसारे जो चलादां है। उनी लोकां जो उना दे पापां ला शुद्ध किता, कने इदे बाद स्वर्गे च महिमामय परमेश्वरे दे सजे पासे जाई बैठा।

इस तांई परमेश्वरे अपणे पुत्रे जो ऐसा ना दिता जड़ा स्वर्गदूतां ला जादा महान है, इसला सांझो पता चलदा है की पुत्र उना ला कितणा जादा महान है।(इब्रानिया 1:3,4)

O testemunho do Pai e a confissão de Pedro

A identidade de Jesus como Filho de Deus não surgiu como um rumor popular, mas foi afirmada pelo próprio Deus no início do ministério público de Cristo:

कने यीशु बपतिस्मा लेईकरी झट पांणिऐ ला बाहर आया, कने दिखया, उदे तांई अम्बर खुली गिया, कने उनी परमेश्वरे दिया आत्मा जो कबुतरे सांई उतरदे कने अपणे उपर ओंदे दिखया। कने दिखा, स्वर्गे ला ऐ अबाज सुणोई की, "ऐ मेरा प्यारा पुत्र है, कने तिजो ला मैं खुश है।"(मत्ती 3:16,17)

A resposta esperada diante dessa revelação é o reconhecimento. Em Cesareia de Filipe, quando Jesus perguntou aos discípulos sobre a Sua identidade, Pedro expressou a base da fé cristã:

यीशु कैसरिया फिलिप्पी दे प्रदेशे च आया कने उनी अपणे चेलयां ला पूछया, "लोक मिंजो, माणुऐ दे पुत्रे जो क्या बोलदे न?" चेलयां जबाब दिता कुछ लोक बोलदे न कि तुसां यूहन्ना बपतिस्मादाता न; पर कोई-कोई एलिय्याह, कने कोई-कोई बोलदे न कि पुराणे जमाने दे परमेश्वरे दा संदेश सुनाणे बालयां चे कोई इक है। यीशुऐ उना जो बोलया, "पर तुसां मिंजो क्या बोलदे न?" शमौन पतरसे जबाब दिता, "तू जिंदे परमेश्वरे दा पुत्र मसीह है।"(मत्ती 16:13-16)

Reconhecer Jesus como o Filho enviado por Deus é o ponto de partida da comunhão com o Criador:

जड़ा कोई ऐ अपनाई लेंदा है की यीशु परमेश्वरे दा पुत्र है, परमेश्वर उदे च रेंदा है, कने सै परमेश्वरे च रेंदा है।(1 यूहन्ना 4:15)

Por que Deus enviou o Seu Filho

O envio do Filho à Terra teve um propósito definido: resgatar a humanidade da condenação do pecado e manifestar o amor do Pai de forma concreta na história.

"क्योंकि परमेश्वरे संसारे दे लोकां ने ऐसा प्यार किता की उनी अपणा इकलोता पुत्र देई ता, ताकि जड़ा कोई उस पर भरोसा करे, उदा नाश ना होऐ, पर उसयो हमेशा दी जिन्दगी मिल्ले।(यूहन्ना 3:16)

जड़ा प्यार परमेश्वर साड़े ला रखदा है, सै इसा गल्ला ने प्रगट होया है की पिता परमेश्वरे अपणे इकलोते पुत्रे जो संसार च भेजया है ताकि सांझो उसला हमेशा दी जिन्दगी मिल्ले। सच्चा प्यार ऐ नी है की असां परमेश्वरे ने प्यार किता, पर उनी सांझो ने प्यार किता है, पर परमेश्वरे साड़े पापां जो माफ करणे तांई अपणे पुत्रे जो बलिदान होणे तांई भेजया है।(1 यूहन्ना 4:9,10)

Ao se entregar na cruz e ressuscitar, o Filho desfez o poder do mal e reconciliou com Deus aqueles que estavam separados dEle:

जड़ा कोई लगातार पाप करदा है, सै शैताने दिया तरफा ला है, क्योंकि शैतान शुरू ला ही पाप करदा आया है, परमेश्वरे दा पुत्र इस तांई आया, की शैताने दे कम्मा जो खत्म करे।(1 यूहन्ना 3:8)

क्योंकि जालू असां परमेश्वरे दे दुश्मन ही थे तमी उदे पुत्र यीशु दे मरणे ने साड़ा मेल परमेश्वरे सोगी होया, इस तांई सांझो पक्का पता है की हुण साड़ा मेल शान्ति ने परमेश्वरे सोगी है, मसीहे सांझो बचाणा क्योंकि मसीह जिन्दा है।(रोमियो 5:10)

A autoridade do Filho e a nova vida de quem crê

O Pai conferiu ao Filho a autoridade de julgar e de conceder vida. Ter o Filho significa ter a própria vida espiritual restaurada:

क्योंकि जियां मेरा पिता परमेश्वर मरयां लोकां जो जिन्दा करदा है, तियां ही मैं भी जिना जो चांदा है उना जो जिन्दा करदा है। पिता परमेश्वर कुसी दा भी न्याय नी करदा है, पर न्याय करणे दा सारा कम्म मिंजो देई दितया है, इस तांई जियां सारे लोक पिता परमेश्वर दा आदर करदे न तियां ही मेरा भी आदर करन जड़ा मेरा आदर नी करदा, सै पिता परमेश्वर दा आदर भी नी करदा है जिनी उसयो भेजया है।(यूहन्ना 5:21-23)

"मैं तुसां ने सच्च-सच्च बोलदा है, सै बकत ओणा है, कने हुण है, जिदे च मरयां परमेश्वरे दे पुत्र, मेरी अबाज सुणनी, कने जड़े सुणगे उना हमेशा तांई जी पोणा है।" क्योंकि जियां पिता परमेश्वर अपणे अंदर जिन्दगी रखदा है, तियां ही उनी अपणे पुत्र, जो भी हक दितया है की सै अपणे आपे च जिन्दगी रखे;(यूहन्ना 5:25,26)

जड़ा पिता परमेश्वरे दे पुत्र यीशु मसीह जो अपनांदा है, उदे बाल हमेशा दी जिन्दगी है; कने जड़ा परमेश्वरे दे पुत्रे जो नी अपनांदा है, उदे बाल हमेशा दी जिन्दगी भी नी है।(1 यूहन्ना 5:12)

Quem recebe a Jesus deixa de ser apenas criatura e passa a fazer parte da família de Deus. Pela obra do Filho eterno, os crentes recebem o Espírito Santo e são adotados como filhos do Pai:

पर जितणया उसयो अपनाया, उनी उना जो परमेश्वरे दी ओलाद होंणे दा हक दिता, मतलब की सै जड़े उस पर भरोसा रखदे न: सै ना तां माता-पिता दी इच्छा ला, कने ना तां माणुऐ दिया इच्छा ने, ना शरीरे दिया इच्छा ने, ना इक माणुऐ दिया ओलाद दी इच्छा ने, पर परमेश्वरे ला पैदा होया है।(यूहन्ना 1:12,13)

पर जालू सै सही बकत आई गिया जिसदी परमेश्वरे योजना बणाईयो थी, तां परमेश्वरे अपणे पुत्रे जो इस संसार च भेजया, कने इकी जनानिया उसयो पैदा किता, सै इक यहूदी दे रूप च पैदा होया था कने मूसा दी व्यवस्था जो मनदा था। ताकि सै सांझो अजाद करी सके, जड़े मूसा दी व्यवस्था दे गुलाम थे। कने उनी सांझो गोद लेईकरी अपणे बच्चे बणाई लिया।

असां उदे बच्चे न, क्योंकि परमेश्वरे अपणे पुत्रे दी पबित्र आत्मा जो साड़े दिले च भेजया है, जड़ी आत्मा परमेश्वरे जो "मेरा पिता" बोली करी पुकारदा है।(गलातियों 4:4-6)

Essa nova condição transforma o cotidiano: a vida agora é conduzida pela fé no Filho de Deus, que se entregou por cada pessoa.

ऐ इयुदा है जियां जालू मसीह सूली पर मरी गिया, तां मैं भी मसीह सोगी सूली पर मरी गिया। हुण मैं जिन्दा नी है, पर मसीह मेरे अंदर जिन्दा है। हुण मैं परमेश्वरे दे पुत्रे पर भरोसा करिरी जी दा है, जड़ा मिंजो ने इतणा प्यार करदा है की उनी मेरे तांई अपणी जान देई दिती।(गलातियों 2:20)

Seja o primeiro

Este artigo te tocou? Faça uma oração!

+581 estão orando agora.

Junte-se à corrente de oração.