Filhos
Os filhos são herança do Senhor — bênção e responsabilidade sagrada. A Bíblia orienta sobre a criação dos filhos com amor, disciplina e instrução nos caminhos de Deus.
Herança do Senhor
Os filhos são herança do Senhor e o fruto do ventre é seu galardão. Bem-aventurado o homem que enche deles a sua aljava.
Instruir e disciplinar
Instrui a criança no caminho em que deve andar, e quando envelhecer não se desviará dele. Disciplina é amor em ação.
O amor de Deus por crianças
Deixai vir a mim as crianças. Jesus acolheu, abençoou e honrou as crianças como modelo de fé e humildade.
14 Als ses aba Jesus sieht, wird da bes un sait zue nene: Len doch de Kinda zue ma(mir) ku un wehre ne nit; denn dähne ghärt s Rich Gottes.
11 Wenn drno ihr, de ihr doch bes sin, trozdem äire Kinda gueti Gabe ge kennt, weviel me wird aicha Vada (Babbe) im Himmel Guetes ge däne, de nen bitte!
52 Un Jesus nimmt zue a Wisheit, Altr un Gnade bi Gott un d Mensch.
1 Luege, weli Liebi het uns(us) dr Vada (Babbe) ge, daß ma(mir) Gottes Kinda heiße solle - un ma(mir) sins au! Drum kennt uns(us) d Welt nit; denn sie kennt den nit.
Bênção e promessa
O Senhor te abençoe e te guarde. Os filhos dos justos serão abençoados e suas gerações caminharão na retidão.
Criação e obediência
Pais, criai vossos filhos na disciplina e instrução do Senhor. Filhos, obedecei a vossos pais — isto é justo e agradável a Deus.
1 Ihr Kinda, härä uf äire Eltere in däm Herrn; denn des isch recht. 2 "Ehre d Vada (Babbe) un d Muetter", des isch des erschte Gebot, des ä Vuheißig het: 3 "uf daß dir's wohl goht un dü lang läbsch uf d Erde" (5. Moses 5,16).
4 Un ihr Vädare, reizt äiri Kinda nit zum Zorn (Wuet), sundern erzehn sie in dr Zucht un Vumahnig vum Herrn.
20 Ihr Kinda, folge d Eltere in alle Dinge; denn des isch ä freud in däm Herrn.
21 Ihr Vädare, vubittare äiri Kinda nit, dmit sie nit scheu wäre.
7 S dient zue äira Zucht(Erziehig), wenn ihr was dulde mehn. We mit sinene Kinda goht Gott mit äich um; denn wo isch ä Bue, den dr Vada (Babbe) nit zrechtwiest(zichtigt)? 8 Sin ihr aba ohni Zucht(Zichtig), de doch alli hän, so sin na(ihr) Üsgschtoßeni un nit Kinda.
4 Wenn aba ä Witwe Kinda odr Enkel het, so soll de lerne, zerscht im eigene Hus fromm z läbä un sich d Eltere dankbar z erwiese; denn des isch ä freud vor Gott.
21 Ä Wieb, wenn sie gebiert, so het sie Weh (Schmerz), denn ihri Schtund isch kumme. Wenn sie aba des Kind uf d Welt brocht het, denkt sie nimi an d Angscht um dr Fräid(Freud) wägä, daß ä Mensch uf d Welt kumme isch.