Filhos

3 فرزندان،* میراثی‌از جانب خداوندند،

و ثمرۀ رَحِم، پاداشی‌از سوی او.

4 بسان تیرها در دست مرد دلاور،

همچنانند فرزندان ایام جوانی.

5 خوشا به حال آن که تَرکِش خویش از آنها پر سازد!

چنین کسان هرگز شرمسار نخواهند شد،

آنگاه که در دروازه با دشمنان سخن بگویند.

خوشا به حال ترسندگان خداوند

1 خوشا به حال هر آن که از خداوند می‌ترسد،

و در راههای او گام می‌زند.

2 تو از دسترنجِ خود خواهی خورد،

و مبارک و سعادتمند خواهی بود!

3 زن تو چون تاکی بارآور

در اندرون خانه‌ات خواهد بود،

و پسرانت چون نهالهای زیتون

گِرداگرد سفره‌ات.

4 آری، این چنین مبارک خواهد بود

مردی که از خداوند می‌ترسد.

خوشا به حال ترسندگان خداوند

1 خوشا به حال هر آن که از خداوند می‌ترسد،

و در راههای او گام می‌زند.

2 تو از دسترنجِ خود خواهی خورد،

و مبارک و سعادتمند خواهی بود!

3 زن تو چون تاکی بارآور

در اندرون خانه‌ات خواهد بود،

و پسرانت چون نهالهای زیتون

گِرداگرد سفره‌ات.

12 آنگاه پسران ما در جوانی همچون نهالهای برومند خواهند بود،

و دختران ما همچون ستونهای خوش‌تراش برای ساختمان قصرها.

2 فرزندانش از دلاوران زمین خواهند بود،

نسل صالحان مبارک خواهد بود.

28 خدا ایشان را برکت داد، و خدا بدیشان فرمود: «بارور و کثیر شوید و زمین را پر سازید و بر آن تسلط یابید. بر ماهیان دریا و بر پرندگان آسمان و بر هر جانداری که بر زمین حرکت می‌کند، فرمان برانید.»

4 ثمرۀ رَحِم شما و ثمر زمینتان و ثمرۀ چارپایانتان، یعنی گوساله‌های رمه و بره‌های گلۀ شما، مبارک خواهد بود.

14 شما از همۀ قومها مبارک‌تر خواهید بود، و در میان شما و چارپایانتان، خواه نر و خواه ماده، نازاد وجود نخواهد داشت.

6 جوان را در رفتن به راهی که درخور اوست تربیت کن،

که تا پیری هم از آن منحرف نخواهد شد.

15 حماقت در دل جوان لانه کرده است،

اما چوب تأدیب آن را از او دور می‌کند.

24 آن که چوب را بازمی‌دارد، از فرزندش نفرت می‌کند،

اما آن که فرزندش را دوست می‌دارد، به سعی تمام او را ادب خواهد کرد.

15 چوب و توبیخ، حکمت می‌بخشد،

اما جوانی که به حال خود رها شود،

مادرش را شرمسار می‌سازد.

13 از ادب کردن جوان اِبا مکن؛

چوب تنبیه او را نخواهد کشت.*

برتری حکمت

1 ای پسران، به رهنمود یک پدر گوش فرا دهید؛

توجه کنید تا فهم را به دست آورید.

امثال سلیمان

1 امثال سلیمان:

پسر حکیم، مایۀ شادمانی پدر است،

اما پسر نادان مادر خویش را غصه‌دار می‌سازد.

6 و این سخنان که من امروز تو را امر می‌فرمایم، بر دل تو باشد. 7 آنها را به‌دقّت به فرزندانت بیاموز، و حین نشستن در خانه و رفتن به راه، و هنگام خوابیدن و برخاستن، از آنها گفتگو کن.

14 عیسی چون این را دید، خشمگین شد و به شاگردان خود گفت: «بگذارید کودکان نزد من آیند؛ آنان را بازمدارید، زیرا پادشاهی خدا از آن چنین‌کسان است.

11 حال اگر شما با همۀ بدسیرتی‌تان، می‌دانید که باید به فرزندان خود هدایای نیکو بدهید، چقدر بیشتر پدر شما که در آسمان است به آنان که از او بخواهند، هدایای نیکو خواهد بخشید.

52 و عیسی در قامت و حکمت، و در محبوبیت نزد خدا و مردم، ترقّی می‌کرد.

13 چنانکه پدر بر فرزندان خود رئوف است،

همچنان خداوند نیز بر ترسندگان خویش رأفت می‌کند.

1 ببینید پدر چه محبتی به ما ارزانی داشته است تا فرزندان خدا خوانده شویم! و چنین نیز هستیم! از همین روست که دنیا ما را نمی‌شناسد، چرا که او را نشناخت.

24 «خداوند تو را برکت دهد، و محافظت کند؛

25 خداوند روی خود را بر تو تابان سازد و تو را فیض عنایت فرماید؛

26 خداوند روی خود را بر تو برافرازد و تو را سلامتی بخشد.

28 خدا تو را از شبنم آسمان و فربهی زمین عطا فرماید

و از فراوانی غله و شراب تازه.

29 قومها تو را خدمت کنند

و طایفه‌ها در برابرت سر فرود آرند؛

بر برادرانت سَروَر باش،

و پسران مادرت تو را تعظیم نمایند.

ملعون باد هر که تو را لعن کند

و مبارک باد هر که تو را برکت دهد.»

3 زیرا که بر زمین تشنه آب خواهم ریخت،

و بر خشکزار نهرها جاری خواهم ساخت.

روح خود را بر نسل تو فرو خواهم ریخت،

و برکت خویش را بر فرزندان تو.

4 آنان در میان نیزار خواهند رویید،

همچون درختان بید در کنار جویبار.

13 تمامی پسرانت از خداوند تعلیم خواهند گرفت،

و سلامتی فرزندانت عظیم خواهد بود.

5 «پیش از آنکه تو را در رَحِم نقش بندم، تو را شناختم،*

و پیش از آنکه به دنیا بیایی، تو را جدا کردم،

و تو را بر قومها نبی قرار دادم.»

38 ایشان قوم من خواهند بود و من خدای ایشان. 39 و ایشان را یک دل و یک طریق خواهم داد تا به جهت خیریّت خویش و خیریّت فرزندانشان که پس از ایشان خواهند بود، همیشه از من بترسند.

13 زیرا باطن مرا تو آفریدی؛

تو مرا در رَحِم مادرم در هم تنیدی.

14 تو را سپاس می‌گویم، زیرا عجیب و مَهیب ساخته شده‌ام؛

اعمال تو شگفت‌انگیزند،

جان من این را نیک می‌داند.

15 استخوانبندی‌ام از تو پنهان نبود،

چون در نهان ساخته می‌شدم.

آنگاه که در ژرفای زمین تنیده می‌شدم،

16 دیدگانت کالبد شکل ناگرفتۀ مرا می‌دید.

همۀ روزهایی که برایم رقم زده شد

در کتاب تو ثبت گردید،

پیش از آنکه هیچ‌یک هنوز پدید آمده باشد.

10 از تولد بر تو افکنده شدم؛

از شکم مادرم، خدای من تویی.

25 من جوان بودم و اینک سالخورده‌ام،

با این همه، هرگز پارسایی را ندیده‌ام که وانهاده شده باشد

و نه فرزندانش را که گدای نان شوند.

26 همواره گشاده‌دست است و قرض‌دهنده،

و فرزندانش مایۀ برکتند.*

4 آنها را از فرزندان ایشان پنهان نخواهیم داشت،

بلکه کارهای ستودۀ خداوند را،

به نسل آینده باز خواهیم گفت؛

همچنین قدرت او را،

و شگفتیهایی را که به انجام رسانده است.

6 تاجِ سَرِ پیران، نوادگانند،

و شوکت فرزندان، پدران ایشان.

7 پارسا در راستی سلوک می‌کند؛

خجسته‌اند فرزندانی که پس از او می‌آیند!

روابط فرزندان و والدین

1 ای فرزندان، از والدین خود در خداوند اطاعت کنید، زیرا کار درست این است. 2 «پدر و مادر خود را گرامی دار»، که این نخستین حکمِ با وعده است: 3 «تا سعادتمند باشی و بر زمین عمرِ طولانی کنی.»*

4 ای پدران، فرزندان خود را خشمگین مسازید، بلکه آنها را با تعلیم و تربیت خداوند بزرگ کنید.

20 ای فرزندان، والدین خود را در هر امری اطاعت کنید، زیرا این خداوند را خشنود می‌سازد.

21 ای پدران، فرزندان خویش را تلخکام مسازید، مبادا دلسرد شوند.

12 «پدر و مادر خود را گرامی دار تا در سرزمینی که یهوه خدایت به تو می‌بخشد، روزهایت دراز شود.

7 سختیها را به منزلۀ تأدیب تحمل کنید؛ خدا با شما همچون پسران رفتار می‌کند. زیرا کدام پسر است که پدرش او را تأدیب نکند؟ 8 اگر شما تأدیب نشده‌اید، در حالی که همه از آن سهمی داشته‌اند، پس حرامزاده‌اید، نه فرزندان حقیقی.

4 امّا اگر بیوه‌زنی فرزندان و نوه‌ها دارد، آنان باید نخست بیاموزند که با نگاهداری از خانوادۀ خویش، دینداری خود را در عمل نشان دهند و این‌گونه دِین خود را به والدین و اجدادشان اَدا کنند، چرا که این خدا را خشنود می‌سازد.

21 زن به هنگام زایمان درد می‌کشد، از آن رو که ساعت او فرا رسیده است؛ امّا چون فرزندش به دنیا آمد، درد خود را دیگر به یاد نمی‌آورد، چرا که شاد است از این که انسانی به دنیا آمده است.

39 و اما کودکان شما که می‌گفتید به اسارت* خواهند رفت، و فرزندانتان که امروز نیک و بد را تمیز نمی‌دهند، بدان‌جا در خواهند آمد. من آن را به ایشان خواهم بخشید و مالک آن خواهند شد.