Fim do mundo
A Bíblia fala sobre o fim do mundo como evento certo e definitivo. Céus e terra passarão, mas as palavras de Jesus jamais passarão. A questão não é se, mas quando.
Os céus passarão
Os céus e a terra passarão, mas as palavras de Jesus permanecerão para sempre. O mundo presente é temporário.
Ulnna daruurnna roorraanwa haafurakki goɂameen suure lakkoroorro.
Ere kaɂibaaddokkotti tallami emeeto
«Hanɂu tarrakkoo arrijjakko abbaabayire goorsewa
« ‹Arriti mugud linnatta,
diginninna ifakkisee tiraynnatta,
Barraajjana daruurkko ubayinara,
kadaruuree hunnana shalagaaminara.›
Goottaa takkoɂemeeyinnara arri addeesamana waatti
«Hasse arrina hasse saatii goɂameen odo kuwaarre kadaruure erggichchaal golleenna, Ere golleenna koonna laakkaso.
Arrina saatinna lakkoɂaddeesamatto
«Ayesuun goɂameen ese arrina ese saatii odo kuwaarre, kakkalee gohesena kadaruure erggichchaalnna leereen, erekkeessa golleenna, maayyona lakkokaso.
O dia do Senhor
O dia do Senhor virá como ladrão. Os céus passarão com grande estrondo, e os elementos se dissolverão no fogo.
Destruição e renovação
O Dia do Senhor trará juízo sobre os ímpios, mas também novos céus e nova terra onde habita a justiça.
Esekko abbaabatere idaado, maatama kalleyi kakkobanare goorata ani iso tos dee; hassu goorata ulkokki shalagaamano lee; ariti gambballakki sarssi kareesisee aani gambballa leete; diginnina iigi aani heela leete. Taɂatii ambbal keetegudde kabalasi gaa goɂaaɂisso tadubanttetta il gaakko goggoɂubaattoo malee daruurkko barraajjaalnna ubate.
Kanjiinkki dobonssa hegelddee uli shafame; usu alami dubba kasossoyisaro durrisa goorttun s’alaye amame kaɂuumamaro kat’awoo habeessaya. Usu hegelddee uli tos shafame; erggichchalkkeessana usune wota shafameen.
Ere kaɂibaaddokokki kallami emeeto
«Arri, Diginninna barraajja gutii malaata linnara, tabekeenna tagaashimallo yaayekko kakkeeyi, ulii gutii kagira gosa yaadinara, shalagaaminara. Hunna kadaruurenna mankkoɂaaɂinaro maraan, ibaaddo abssiinna alami gutii me kaɂemeeyinara amaa oorataa hashurukki aminara.
Haanssun kaɂemeetaro dubbakkona isin milik’i goggohessanunna ere kaɂibaaddo horee aallin goggodanddeetanun arggetto ataayeen ebaayen.»
Taɂusub daruurnna ul kaɂusub
Hittakko abbaabayere ani taɂusub daruurnna ul kaɂusub dee; tahoraarjjee daruurnna kahoraarjjee ul rooreneen; bekena hittakko horenbbaan lakkogirraan; K’ulluutti katamaa, taɂusubtti Iyyerusaalemi, entterii keesamin tasarssattetto mashaashe aani isi ekkaasattedde daruurkko Waa dollekko dagaa giraan ani dee; Haa taɂamatta taɂatii yaaye korffinjjekko biyaa giraan ani maale; «Hikkima! Waa kakkobbaraara min ibaaddone wota gira; isone wotana girnnara; isona gosakkeessayyan; Waa ussun isone wota Hedokkisoonna linnara; Ilmmi dubba ilɂoɂoottisookko shakaarara; kat’t’awwoo seera mankkoroorero maraan goyi goorttun gadda goorttun oottan goorttun abboosa hittakko horenbbaan lakkogiro.»
Korffinjjee gutii kahamas’eerenna, «Gidda ani kameen dubba usubaayisinara!» ame; debeenna, «Hikki haafura kaɂabddamenna rummi mankkollee maraan iinne s’aafi» ame.