Fim do mundo
A Bíblia fala sobre o fim do mundo como evento certo e definitivo. Céus e terra passarão, mas as palavras de Jesus jamais passarão. A questão não é se, mas quando.
Os céus passarão
Os céus e a terra passarão, mas as palavras de Jesus permanecerão para sempre. O mundo presente é temporário.
सरग ने धरती टळ जासे, बाकुन मारी वाते कदी नी टळे।
तीनु दाहड़ा मां गरा आवणेन तत्यारुत पछेन दाहड़ु उलवाय जासे ने चांदेन वीजाळो खत्तम हय जासे, ने तारा छे चे सरग सी भुयमां हीट पड़से ने सरगेन आखो ताकुतेन काम सी हाल जासे।
हयु दाहड़ु ने तीनी टेमेन बारामां कुय बी नी जाणे, नी ते सरग वाळु काहवाळ्यु, नी ने पुर्यु नी, बाकुन बास अतरुत जाणे।
"दाहड़ा नीते टेम कत्यार आवसे तेरे बारामां कुय काजे मालुम, नी हय, नीते सरग वाळा काहवाळ्या काजे नीते; पुर्या काजे, बाकुन भगवान बास अतरुत जाणे।
O dia do Senhor
O dia do Senhor virá como ladrão. Os céus passarão com grande estrondo, e os elementos se dissolverão no fogo.
बाकुन मालीकेन दाहड़ु चुट्टान तसु आय जासे, हीनु दाहड़े सरग हुहेड़तो गाजतो अंछाप हय जासे, ने सरगेन चीज तातु हयन पीगळी जासे, ने धरती ने हेरे पर आखो काम धपी जासे।
बाकुन हयन टेमेन सरग ने धरती हया बुलेन साहरे हेरेसी मेकी गुयली छे, की धपाड़ी जाय, ने जे पापी माणसेन नीयाव ने खत्तम हवणेन दाहड़ा लग असुत राखी रवसे।
जसों की जो आखी चीजे, हीनी रीत सी खत्तम हवणे वाळी छे, ती तुहुंं चुखली चाल चलन ने भक्ती मां कसा माणसे हवणु चाहजे, ने भगवान हीना दाहड़ान वाट काहाली रीत सी देखणु चाहजे ने हेरो छाटु आवणे वाटे कसा कुसीस करनु चाहजे, जेरे वजे सी सरग आकठा सी पीगळी जासे, ने सरगेन चीज बेसको तातो हयन गळी जासे।
ए भायस्यो ने बहणस्या, हेरे बारामां लिखणेन जरुवत नी हय की टेमेन ने दाहड़ान बारामां तुंद्रे वाटे काहींग लिखजे। काहाकी तुहुंं आपसा वारु जाणु की जसु राते चुट्टु आवे, तसुत मालीकेन दाहड़ु बी आवणे वाळु छे। जत्यार माणसे कवता हसे, "सांती मां छे ने काय डर नी हय," ती तींद्रे पर उचकाणुन नास हवणेन दुख आय पड़से, जसों भार पाये बायर पर पीड़ा दुख ने चे काहनी बी रीती सी नी बचे। बाकुन ए भायस ने बहणस्या, तुहुंं आंदारला मां नी हय, की चु दाहड़ु तुंद्रे पर चुट्टान तसु आय पड़े। काहाकी तुहुंं आखा वीजाळान अवल्यात ने दाहड़ान अवल्यात छे, हामु नीते रातेन छे, ने नी आंदारलान छे।
बाकुन ए भायस ने बहणस्या, तुहुंं आंदारला मां नी हय, की चु दाहड़ु तुंद्रे पर चुट्टान तसु आय पड़े। काहाकी तुहुंं आखा वीजाळान अवल्यात ने दाहड़ान अवल्यात छे, हामु नीते रातेन छे, ने नी आंदारलान छे। तेरेमां हामु दीसरान तसा सुवता नी रवजे, पर जागता ने समळीन रवजे। काहाकी जे सुवे चे रातेत सुवे, ने जे दारु पीन छाके चे रात मात छाके। आपणु ते दीसुन छे, तेरेमां भुरसान ने परमेन झीलम पेहरीन, ने छुटकारु हात करनेन आस काजे टुपान तसा पेहरीन, समळीन रहणु चाहजे। काहाकी भगवान आपणु काजे डंड आपणे करीन नी नेवाड़्यु, बाकुन आपणा मालीक ईसु मसीन पापेन डंडेम सी छुटकारु जड़े करीन नेवाड़लु छे।
Destruição e renovação
O Dia do Senhor trará juízo sobre os ímpios, mas também novos céus e nova terra onde habita a justiça.
जत्यार हयु छटवी सील तुड़्यु, ती मे देख्यु धरती बेसके जुर सी हाकलाय; ने दाहड़ु काळ्ळा चादरान तसु काळ्ळु, ने आखु चांद लुहीन तसु हय गुयु। ने सरगेन तारा धरती पर असा पड़्या जसी आंधी सी हालीन अंजीर नावेन झाड़का मां सी काचला फळ झड़े।
ने चु मट्लु अजगर मतलब हयुत पुराणु घड़सु, जु भुतड़ु कहवाये, ने आखा दुनीया काजे भटकाड़ने वालु छे, धरती पर नाख देदा; ने तेरा सरग वाळा काहवाळ्या तेरे पुठ्येत उराटी देदा।
"दाहड़े, ने चांद, ने तारा मां, सहलाणी देखाव पड़से, ने धरतीन आखा देस-देसेन माणसेन जीवाय पर गरा ने हीड़ा-पीड़ा आवसे। ने चे दर्यान सुसवारु ने झलक देखीन घाबराय जासे। ने माणसे बीहीन ने कळ पर आवणेवाळी आखी आफतेन वाट देखी-देखीन जीव मां जीव नी रवे, काहाकी सरगेन आखी ताकत हाल जासे।
तेरेसी जागता रवु ने आखी टेम मां दुवा करता रवु, काहाकी तुहुंं ईनी आवणे वाळी आखी गरा सी बची सकु ने भुरसा भेळा माणसेन पुर्या अगळ उबा रय सकु असा बण जावु।
तत्यार मे नवली सरग ने नवली धरती काजे देख्यु, काहाकी पेहली सरग ने पेहली धरती जाती रहतेली, ने दरीया बी नी रवी। अळी मे चुखला सहर नवला यरुसलेम काजे सरग सी भगवानेन धड़े सी उतरतेला देख्यु, ने हयु तीनी लाडीन तसी हतलु, जी आपसा अदमी वाटे सींगारु करली छे। अळी मे राजगादी काहनाक मां सी काहनाक काजे उची अवाज सी असो कवता सामळ्यु, देखु, भगवानेन माणसेन ईचमां छे; हयु तींद्रे साते डेरा करसे, ने चे तेरा माणसे बणसे, ने भगवान आपसु तींद्रे साते रवसे; ने तींद्रु भगवान रवसे। ने हयु तींद्रा डुळा सी आखा आसा नुछी देसे, ने तेरे पछेन मरण नी रवसे, ने नी दुख, नी आयड़्नु, नी पीड़ा रवसे; पेहली वाते जाती रय।
ने ज राजगादी पर बठलु हतलु, हयु कह्यु, "मे आखो काय नवलो कर दम।" अळी हयु कह्यु, "लिख ले, काहाकी चे बुले भुरसा वाळा ने छाचला छे।"