Pular para o conteúdo
Publicidade

Sinais do fim dos tempos

Por Bíblia Online

A Bíblia descreve sinais que precederão a volta de Jesus. Guerras, falsos mestres, sinais cósmicos e a pregação do evangelho a todas as nações — tudo aponta para o fim dos tempos.

Sinais proféticos

Este evangelho do Reino será pregado em todo o mundo e então virá o fim. Os sinais dos últimos tempos já se manifestam.

Agus bidh soisgeul seo na rìoghachd air a shearmonachadh air feadh an domhain uile, mar fhianais do na h-uile chinnich: agus an sin thig achrìoch.

Air ball an dèidh trioblaid nan làithean ud, dorchaichear aghrian, agus cha tabhair aghealach a solas, agus tuitidh na reultan o nèamh, agus bidh cumhachdan nan nèamh air an crathadh.

Agus an sin foillsichear comharradh Mac an Duine ann an nèamh: agus an sin uile threubhan na talmhainn bròn, agus chì iad Mac an Duine ateachd air neòil nèimh, le cumhachd agus glòir ro-mhòr.

Agus cuiridh e a-mach aingeal le fuaim mhòir na gall-truimp, agus cruinnichidh iad a shluagh taghte o na ceithir gaothan, o leth-iomall nèimh gus an leth-iomall eile.

Uime sin dèanaibh-se faire, oir chan eil fhios agaibh ciod an uair anns an tig ur Tighearna.

Ach tha fhios seo agaibh, nam b’fhiosrach fear-an-taighe ciod an uair anns an tigeadh an gadaiche, gun dèanadh e faire, agus nach fuilingeadh e gum briseadh a thaigh troimhe.

Uime sin, bithibh-se ullamh mar an ceudna: oir nuair nach saoil sibh, thig Mac an Duine.

Ateagasg dhaibh na h-uile nithean a dh’àithn mise dhuibh a choimhead. Agus, feuch, tha mise maille ribh a-ghnàth, gu deireadh an t-saoghail. Amen.

Ach chan eil fhios an no na h-uaire sin aig neach air bith, chan eil aig na h-ainglean a tha air nèamh, no aig aMhac, ach aig an Athair.

Os últimos dias

Nos últimos dias virão tempos difíceis, homens amantes de si mesmos. Mas derramarei o meu Espírito sobre toda a carne.

Ach biodh fhios seo agad, gun tig anns na làithean deireannach aimsirean cunnartach.

Oir bidh daoine fèin-spèiseil, sanntach, ràiteachail, uaibhreach, toibheumach, eas-umhail do phàrantan, mì-thaingeil, mì-naomha,

Gun ghràdh nàdarra, nan luchd-brisidh coicheangail, tuaileasach, neo-gheamnaidh, borb, gun ghaol don mhath,

Fealltach, ceann-làidir, àrdanach, aig a bheil bàrr gràidh do shàimh na tha aca do Dhia;

Aig a bheil coslas diadhachd, ach a tha ag àicheadh a cumhachd: on leithidean sin tionndaidh-sa air falbh.

Agus tàrlaidh anns na làithean deireannach (arsa Dia), dòirtidh mise dem Spiorad air gach uile fheòil; agus ur mic agus ur nigheanan fàidheadaireachd, agus chì ur n-òganaich seallaidhean, agus bruadaraidh ur seann daoine bruadair:

Agus dòirtidh mise air m’òglaich, agus air mo bhanoglaich, dem Spiorad anns na làithean sin; agus iad fàidheadaireachd:

Agus nochdaidh mise iongantasan anns na nèamhan shuas, agus comharraidhean air an talamh shìos; fuil, agus teine, agus dubh-neul deataich:

Iompaichear aghrian gu dorchadas, agus aghealach gu fuil, mun tig mòr agus comharraichte sin an Tighearna:

Agus tàrlaidh, ge neach a ghairmeas air ainm an Tighearna, gun tèarnar e.

Agus tàrlaidh na dhèidh sin, gun dòirt mise a-mach mo Spiorad air gach uile fheòil, agus ur mic agus ur nigheanan fàistneachd, bruadairidh ur seann daoine bruadair, agus chì ur n-òganaich seallaidhean:

Agus fòs air na h-òglaich, agus air na banoglaich, anns na làithean sin, dòirtidh mi a-mach mo Spiorad.

Agus anns an àm sin seasaidh Mìchael suas, am prionnsa mòr a tha aseasamh airson clann do shluaigh-sa; agus bidh aimsir carraid ann, mar nach robh riamh o bha cinneach ann, gus an uair sin fhèin: agus anns an àm sin saorar do shluagh-sa, gach aon a gheibhear sgrìobhte anns an leabhar.

Agus dùisgidh mòran dhiubhsan a tha nan cadal ann an duslach na talmhainn, cuid gu beatha shìorraidh, agus cuid gu nàire agus masladh bith-bhuan.

Agus dealraichidh iadsan a tha glic mar shoilleireachd nan speur; agus iadsan a thionndaidheas mòran gu fìreantachd mar na reultan fad saoghal nan saoghal.

Esperança e prontidão

O dia do Senhor virá como ladrão. Mas nós não somos das trevas — estejamos sóbrios, vigiliando e esperando.

Oir seo tha sinn ag ràdh ribh ann am facal an Tighearna, nach bi againne a tha beò agus a dh’fhàgar gu teachd an Tighearna, toiseach orrasan a tha nan cadal.

Oir thig an Tighearna fhèin a-nuas o nèamh le àrd-iolaich, le guth an àrd-aingil, agus le trompaid Dhè: agus èiridh na mairbh ann an Crìosd air tùs:

An dèidh sin, sinne a bhios beò agus a dh’fhàgar, togar suas sinn maille riùsan anns na neòil, an còdhail an Tighearna anns an adhar: agus mar sin bidh sinn gu sìorraidh maille ris an Tighearna.

Uime sin thugaibh comhfhurtachd da chèile leis na briathran seo.

Uime sin na caidleamaid mar dhaoine eile; ach dèanamaid faire agus bitheamaid stuama.

Oir an dream a chaidleas, is anns an oidhche a chaidleas iad: agus an dream a tha air mhisg, is anns an oidhche tha iad air mhisg.

Ach bitheamaid-ne, a tha den , stuama, acur oirnn uchd-èideadh achreidimh agus aghràidh, agus mar chlogaid, dòchas na slàinte:

Oir cha d’òrdaich Dia sinn a-chum feirge; ach a-chum slàinte fhaotainn tre ar Tighearna Iosa Crìosd,

Agus thugaibh an aire dhuibh fhèin, air eagal uair air bith gum bi ur cridhe fo uallach le geòcaireachd, agus le misg, agus le ro-chùram mu nithean na beatha seo, agus gun tig an sin oirbh gu h-obann.

Oir mar ribe thig e air na h-uile dhaoine, a tha ag àiteachadh aghaidh na talmhainn uile.

Dèanaibh-se air an adhbhar sin faire, adèanamh ùrnaigh gach àm, a-chum gum measar gur airidh sibh air dol as o na nithean sin uile a tha gu teachd, agus seasamh an làthair Mac an Duine.

Ach, a mhuinntir mo ghràidh, na bithibh-se aineolach air an aon seo, gu bheil aon aig an Tighearna mar mhìle bliadhna, agus mìle bliadhna mar aon .

Chan eil an Tighearna mall a-thaobh a gheallaidh (mar a mheasas dream àraidh moille), ach tha e fad-fhulangach dar taobh-ne, gun toil aige dream sam bith a bhith caillte, ach na h-uile dhaoine a theachd gu aithreachas.

Ach thig an Tighearna mar ghadaiche anns an oidhche; anns an tèid na nèamhan thairis le toirm mhòir, agus anns an leagh na dùilean le dian-theas; agus bidh an talamh mar an ceudna, agus na h-obraichean a tha air, air an losgadh suas.

Uime sin do bhrìgh gum bi na nithean seo uile air an sgaoileadh as a chèile, ciod aghnè dhaoine a bu chòir a bhith annaibh, ann an caitheamh-beatha naomh, agus diadhachd,

Le sùil a bhith agaibh ris, agus aluathachadh a-chum teachd Dhè, anns am bi na nèamhan, air dhaibh a bhith ri theine, air an sgaoileadh as a chèile, agus anns an leaghar na dùilean le dian-theas?

Gidheadh tha dùil againne ri nèamhan nuadh agus talamh nuadh, a rèir a gheallaidh, anns an còmhnaich fìreantachd.

Feuch, tha mi alabhairt diamhair ribh; cha chaidil sinn uile, ach caochlaidhear sinn uile,

Ann an tiota, ann am priobadh na sùla, ri guth na trompaid deireannaich (oir sèididh an trompaid), agus èiridh na mairbh neo-thruaillidh, agus caochlaidhear sinne.

Oir feuch, cruthaichidh mi nèamhan nuadha agus talamh nuadh; agus cha chuimhnichear iad sin a bha ann roimhe, agus cha tig iad ann an aire don duine.

Ach dèanaibh-se gàirdeachas, agus bithibh aoibhneach gu cian nan cian, airson an a chruthaicheas mi; oir feuch, cruthaichidh mi Ierusalem na cùis-aoibhneis, agus a sluagh nan cùis-ghàirdeachais.

Agus bidh mi aoibhneach ann an Ierusalem, agus mi gàirdeachas ann am shluagh; agus cha chluinnear guth caoidh no guth caoinidh innte nas .

Oir feuch, tha an ateachd, a loisgeas mar àmhainn; agus bidh na h-uaibhrich uile, seadh, gach neach a tha ri aingidheachd, mar asbhuain: agus loisgidh an a tha ateachd suas iad, tha Tighearna nan sluagh ag ràdh; oir chan fhàg e bun no bàrr dhiubh.

Ach dhuibhse air a bheil eagal m’ainme-sa èiridh Grian na Fìreantachd le slàinte na sgiathan; agus thèid sibh a-mach, agus fàsaidh sibh suas mar laoigh bhiadhte.

Agus chunnaic mi nèamh nuadh, agus talamh nuadh: oir chaidh an ciad nèamh agus an ciad talamh thairis; agus cha robh fairge ann nas .

Agus chunnaic mise Eòin am baile naomh, Ierusalem nuadh, ateachd a-nuas o Dhia à nèamh, air ullachadh mar bhean-bainnse air a sgeadachadh fa chomhair a fir.

Agus chuala mi guth mòr à nèamh ag ràdh, Feuch, tha pàillean Dhè maille ri daoine, agus esan còmhnaidh maille riu, agus bidh iadsan nan sluagh dha, agus bidh Dia fhèin maille riu, agus na Dhia dhaibh.

Agus tiormaichidh Dia gach deur on sùilean; agus cha bhi bàs ann nas , no bròn, no èigheach, agus cha bhi pian ann nas ; oir chaidh na ciad nithean thairis.

Seja o primeiro