Sinais do fim dos tempos
A Bíblia descreve sinais que precederão a volta de Jesus. Guerras, falsos mestres, sinais cósmicos e a pregação do evangelho a todas as nações — tudo aponta para o fim dos tempos.
Sinais proféticos
Este evangelho do Reino será pregado em todo o mundo e então virá o fim. Os sinais dos últimos tempos já se manifestam.
അപരം സർവ്വദേശീയലോകാൻ പ്രതിമാക്ഷീ ഭവിതും രാജസ്യ ശുഭസമാചാരഃ സർവ്വജഗതി പ്രചാരിഷ്യതേ, ഏതാദൃശി സതി യുഗാന്ത ഉപസ്ഥാസ്യതി|
അപരം തസ്യ ക്ലേശസമയസ്യാവ്യവഹിതപരത്ര സൂര്യ്യസ്യ തേജോ ലോപ്സ്യതേ, ചന്ദ്രമാ ജ്യോസ്നാം ന കരിഷ്യതി, നഭസോ നക്ഷത്രാണി പതിഷ്യന്തി, ഗഗണീയാ ഗ്രഹാശ്ച വിചലിഷ്യന്തി|
തദാനീമ് ആകാശമധ്യേ മനുജസുതസ്യ ലക്ഷ്മ ദർശിഷ്യതേ, തതോ നിജപരാക്രമേണ മഹാതേജസാ ച മേഘാരൂഢം മനുജസുതം നഭസാഗച്ഛന്തം വിലോക്യ പൃഥിവ്യാഃ സർവ്വവംശീയാ വിലപിഷ്യന്തി|
തദാനീം സ മഹാശബ്ദായമാനതൂര്യ്യാ വാദകാൻ നിജദൂതാൻ പ്രഹേഷ്യതി, തേ വ്യോമ്ന ഏകസീമാതോഽപരസീമാം യാവത് ചതുർദിശസ്തസ്യ മനോനീതജനാൻ ആനീയ മേലയിഷ്യന്തി|
യുഷ്മാകം പ്രഭുഃ കസ്മിൻ ദണ്ഡ ആഗമിഷ്യതി, തദ് യുഷ്മാഭി ർനാവഗമ്യതേ, തസ്മാത് ജാഗ്രതഃ സന്തസ്തിഷ്ഠത|
കുത്ര യാമേ സ്തേന ആഗമിഷ്യതീതി ചേദ് ഗൃഹസ്ഥോ ജ്ഞാതുമ് അശക്ഷ്യത്, തർഹി ജാഗരിത്വാ തം സന്ധിം കർത്തിതുമ് അവാരയിഷ്യത് തദ് ജാനീത|
യുഷ്മാഭിരവധീയതാം, യതോ യുഷ്മാഭി ര്യത്ര ന ബുധ്യതേ, തത്രൈവ ദണ്ഡേ മനുജസുത ആയാസ്യതി|
പശ്യത, ജഗദന്തം യാവത് സദാഹം യുഷ്മാഭിഃ സാകം തിഷ്ഠാമി| ഇതി|
അപരഞ്ച സ്വർഗസ്ഥദൂതഗണോ വാ പുത്രോ വാ താതാദന്യഃ കോപി തം ദിവസം തം ദണ്ഡം വാ ന ജ്ഞാപയതി|
Os últimos dias
Nos últimos dias virão tempos difíceis, homens amantes de si mesmos. Mas derramarei o meu Espírito sobre toda a carne.
ചരമദിനേഷു ക്ലേശജനകാഃ സമയാ ഉപസ്ഥാസ്യന്തീതി ജാനീഹി|
യതസ്താത്കാലികാ ലോകാ ആത്മപ്രേമിണോ ഽർഥപ്രേമിണ ആത്മശ്ലാഘിനോ ഽഭിമാനിനോ നിന്ദകാഃ പിത്രോരനാജ്ഞാഗ്രാഹിണഃ കൃതഘ്നാ അപവിത്രാഃ
പ്രീതിവർജിതാ അസന്ധേയാ മൃഷാപവാദിനോ ഽജിതേന്ദ്രിയാഃ പ്രചണ്ഡാ ഭദ്രദ്വേഷിണോ
വിശ്വാസഘാതകാ ദുഃസാഹസിനോ ദർപധ്മാതാ ഈശ്വരാപ്രേമിണഃ കിന്തു സുഖപ്രേമിണോ
ഭക്തവേശാഃ കിന്ത്വസ്വീകൃതഭക്തിഗുണാ ഭവിഷ്യന്തി; ഏതാദൃശാനാം ലോകാനാം സംമർഗം പരിത്യജ|
ഈശ്വരഃ കഥയാമാസ യുഗാന്തസമയേ ത്വഹമ്| വർഷിഷ്യാമി സ്വമാത്മാനം സർവ്വപ്രാണ്യുപരി ധ്രുവമ്| ഭാവിവാക്യം വദിഷ്യന്തി കന്യാഃ പുത്രാശ്ച വസ്തുതഃ| പ്രത്യാദേശഞ്ച പ്രാപ്സ്യന്തി യുഷ്മാകം യുവമാനവാഃ| തഥാ പ്രാചീനലോകാസ്തു സ്വപ്നാൻ ദ്രക്ഷ്യന്തി നിശ്ചിതം|
വർഷിഷ്യാമി തദാത്മാനം ദാസദാസീജനോപിരി| തേനൈവ ഭാവിവാക്യം തേ വദിഷ്യന്തി ഹി സർവ്വശഃ|
ഊർദ്ധ്വസ്ഥേ ഗഗണേ ചൈവ നീചസ്ഥേ പൃഥിവീതലേ| ശോണിതാനി ബൃഹദ്ഭാനൂൻ ഘനധൂമാദികാനി ച| ചിഹ്നാനി ദർശയിഷ്യാമി മഹാശ്ചര്യ്യക്രിയാസ്തഥാ|
മഹാഭയാനകസ്യൈവ തദ്ദിനസ്യ പരേശിതുഃ| പുരാഗമാദ് രവിഃ കൃഷ്ണോ രക്തശ്ചന്ദ്രോ ഭവിഷ്യതഃ|
കിന്തു യഃ പരമേശസ്യ നാമ്നി സമ്പ്രാർഥയിഷ്യതേ| സഏവ മനുജോ നൂനം പരിത്രാതോ ഭവിഷ്യതി||
Esperança e prontidão
O dia do Senhor virá como ladrão. Mas nós não somos das trevas — estejamos sóbrios, vigiliando e esperando.
യതോഽഹം പ്രഭോ ർവാക്യേന യുഷ്മാൻ ഇദം ജ്ഞാപയാമി; അസ്മാകം മധ്യേ യേ ജനാഃ പ്രഭോരാഗമനം യാവത് ജീവന്തോഽവശേക്ഷ്യന്തേ തേ മഹാനിദ്രിതാനാമ് അഗ്രഗാമിനോന ന ഭവിഷ്യന്തി;
യതഃ പ്രഭുഃ സിംഹനാദേന പ്രധാനസ്വർഗദൂതസ്യോച്ചൈഃ ശബ്ദേനേശ്വരീയതൂരീവാദ്യേന ച സ്വയം സ്വർഗാദ് അവരോക്ഷ്യതി തേന ഖ്രീഷ്ടാശ്രിതാ മൃതലോകാഃ പ്രഥമമ് ഉത്ഥാസ്യാന്തി|
അപരമ് അസ്മാകം മധ്യേ യേ ജീവന്തോഽവശേക്ഷ്യന്തേ ത ആകാശേ പ്രഭോഃ സാക്ഷാത്കരണാർഥം തൈഃ സാർദ്ധം മേഘവാഹനേന ഹരിഷ്യന്തേ; ഇത്ഥഞ്ച വയം സർവ്വദാ പ്രഭുനാ സാർദ്ധം സ്ഥാസ്യാമഃ|
അതോ യൂയമ് ഏതാഭിഃ കഥാഭിഃ പരസ്പരം സാന്ത്വയത|
അതോ ഽപരേ യഥാ നിദ്രാഗതാഃ സന്തി തദ്വദ് അസ്മാഭി ർന ഭവിതവ്യം കിന്തു ജാഗരിതവ്യം സചേതനൈശ്ച ഭവിതവ്യം|
യേ നിദ്രാന്തി തേ നിശായാമേവ നിദ്രാന്തി തേ ച മത്താ ഭവന്തി തേ രജന്യാമേവ മത്താ ഭവന്തി|
കിന്തു വയം ദിവസസ്യ വംശാ ഭവാമഃ; അതോ ഽസ്മാഭി ർവക്ഷസി പ്രത്യയപ്രേമരൂപം കവചം ശിരസി ച പരിത്രാണാശാരൂപം ശിരസ്ത്രം പരിധായ സചേതനൈ ർഭവിതവ്യം|
യത ഈശ്വരോഽസ്മാൻ ക്രോധേ ന നിയുജ്യാസ്മാകം പ്രഭുനാ യീശുഖ്രീഷ്ടേന പരിത്രാണസ്യാധികാരേ നിയുुക്തവാൻ,
അതഏവ വിഷമാശനേന പാനേന ച സാംമാരികചിന്താഭിശ്ച യുഷ്മാകം ചിത്തേഷു മത്തേഷു തദ്ദിനമ് അകസ്മാദ് യുഷ്മാൻ പ്രതി യഥാ നോപതിഷ്ഠതി തദർഥം സ്വേഷു സാവധാനാസ്തിഷ്ഠത|
പൃഥിവീസ്ഥസർവ്വലോകാൻ പ്രതി തദ്ദിനമ് ഉന്മാഥ ഇവ ഉപസ്ഥാസ്യതി|
യഥാ യൂയമ് ഏതദ്ഭാവിഘടനാ ഉത്തർത്തും മനുജസുതസ്യ സമ്മുഖേ സംസ്ഥാതുഞ്ച യോഗ്യാ ഭവഥ കാരണാദസ്മാത് സാവധാനാഃ സന്തോ നിരന്തരം പ്രാർഥയധ്വം|
ഹേ പ്രിയതമാഃ, യൂയമ് ഏതദേകം വാക്യമ് അനവഗതാ മാ ഭവത യത് പ്രഭോഃ സാക്ഷാദ് ദിനമേകം വർഷസഹസ്രവദ് വർഷസഹസ്രഞ്ച ദിനൈകവത്|
കേചിദ് യഥാ വിലമ്ബം മന്യന്തേ തഥാ പ്രഭുഃ സ്വപ്രതിജ്ഞായാം വിലമ്ബതേ തന്നഹി കിന്തു കോഽപി യന്ന വിനശ്യേത് സർവ്വം ഏവ മനഃപരാവർത്തനം ഗച്ഛേയുരിത്യഭിലഷൻ സോ ഽസ്മാൻ പ്രതി ദീർഘസഹിഷ്ണുതാം വിദധാതി|
കിന്തു ക്ഷപായാം ചൗര ഇവ പ്രഭോ ർദിനമ് ആഗമിഷ്യതി തസ്മിൻ മഹാശബ്ദേന ഗഗനമണ്ഡലം ലോപ്സ്യതേ മൂലവസ്തൂനി ച താപേന ഗലിഷ്യന്തേ പൃഥിവീ തന്മധ്യസ്ഥിതാനി കർമ്മാണി ച ധക്ഷ്യന്തേ|
അതഃ സർവ്വൈരേതൈ ർവികാരേ ഗന്തവ്യേ സതി യസ്മിൻ ആകാശമണ്ഡലം ദാഹേന വികാരിഷ്യതേ മൂലവസ്തൂനി ച താപേന ഗലിഷ്യന്തേ
തസ്യേശ്വരദിനസ്യാഗമനം പ്രതീക്ഷമാണൈരാകാങ്ക്ഷമാണൈശ്ച യൂഷ്മാഭി ർധർമ്മാചാരേശ്വരഭക്തിഭ്യാം കീദൃശൈ ർലോകൈ ർഭവിതവ്യം?
തഥാപി വയം തസ്യ പ്രതിജ്ഞാനുസാരേണ ധർമ്മസ്യ വാസസ്ഥാനം നൂതനമ് ആകാശമണ്ഡലം നൂതനം ഭൂമണ്ഡലഞ്ച പ്രതീക്ഷാമഹേ|
പശ്യതാഹം യുഷ്മഭ്യം നിഗൂഢാം കഥാം നിവേദയാമി|
സർവ്വൈരസ്മാഭി ർമഹാനിദ്രാ ന ഗമിഷ്യതേ കിന്ത്വന്തിമദിനേ തൂര്യ്യാം വാദിതായാമ് ഏകസ്മിൻ വിപലേ നിമിഷൈകമധ്യേ സർവ്വൈ രൂപാന്തരം ഗമിഷ്യതേ, യതസ്തൂരീ വാദിഷ്യതേ, മൃതലോകാശ്ചാക്ഷയീഭൂതാ ഉത്ഥാസ്യന്തി വയഞ്ച രൂപാന്തരം ഗമിഷ്യാമഃ|
അനന്തരം നവീനമ് ആകാശമണ്ഡലം നവീനാ പൃഥിവീ ച മയാ ദൃഷ്ടേ യതഃ പ്രഥമമ് ആകാശമണ്ഡലം പ്രഥമാ പൃഥിവീ ച ലോപം ഗതേ സമുദ്രോ ഽപി തതഃ പരം ന വിദ്യതേ|
അപരം സ്വർഗാദ് അവരോഹന്തീ പവിത്രാ നഗരീ, അർഥതോ നവീനാ യിരൂശാലമപുരീ മയാ ദൃഷ്ടാ, സാ വരായ വിഭൂഷിതാ കന്യേവ സുസജ്ജിതാസീത്|
അനന്തരം സ്വർഗാദ് ഏഷ മഹാരവോ മയാ ശ്രുതഃ പശ്യായം മാനവൈഃ സാർദ്ധമ് ഈശ്വരസ്യാവാസഃ, സ തൈഃ സാർദ്ധം വത്സ്യതി തേ ച തസ്യ പ്രജാ ഭവിഷ്യന്തി, ഈശ്വരശ്ച സ്വയം തേഷാമ് ഈശ്വരോ ഭൂത്വാ തൈഃ സാർദ്ധം സ്ഥാസ്യതി|
തേഷാം നേത്രേഭ്യശ്ചാശ്രൂണി സർവ്വാണീശ്വരേണ പ്രമാർക്ഷ്യന്തേ മൃത്യുരപി പുന ർന ഭവിഷ്യതി ശോകവിലാപക്ലേശാ അപി പുന ർന ഭവിഷ്യന്തി, യതഃ പ്രഥമാനി സർവ്വാണി വ്യതീതിനി|