Homem de Deus
O homem de Deus é aquele que busca a justiça, a piedade, a fé e o amor. A Bíblia apresenta modelos de homens íntegros que andaram com Deus e marcaram a história.
Características do homem de Deus
O homem de Deus foge das paixões e segue a justiça, a piedade, a fé, o amor, a perseverança e a mansidão.
Ach thusa, O òglaich Dhè, teich o na nithean sin: agus lean fìreantachd, diadhachd, creideamh, gràdh, foighidinn, ceannsachd.
Na dèanadh duine sam bith tarcais air d’òige; ach bi thusa ad eisempleir do na creidmhich, ann am facal, ann an caitheamh-beatha, ann an gràdh, ann an spiorad, ann an creideamh, ann am fìorghlaine.
Dèanaibh faire, seasaibh gu daingeann anns a’ chreideamh, bithibh fearail, bithibh làidir.
Biodh ur n-uile nithean air an dèanamh le gràdh.
Dh’fheuch e dhut, O dhuine, ciod a tha math; agus ciod a tha an Tighearna ag iarraidh ort, ach ceartas a dhèanamh, tròcair a ghràdhachadh, agus gluasad gu h-iriosal maille rid Dhia?
Exemplos bíblicos
Noé era justo e íntegro entre seus contemporâneos. Jó era homem reto que temia a Deus e se desviava do mal.
Is iad seo ginealaichean Nòah: Bha Nòah na dhuine cothromach, agus iomlan na linn; agus ghluais Nòah maille ri Dia.
Bha duine ann an tìr Uis dom b’ainm Iob; agus bha an duine sin coileanta agus dìreach, agus na neach air an robh eagal Dhè, agus a sheachainn olc.
Chuireadh duine o Dhia, dom b’ainm Eòin.
Thàinig esan mar fhianais, a-chum fianais a thoirt mun t-solas, a-chum gun creideadh na h-uile trìdsan.
Fa chomhair an duine thuigsich tha gliocas; ach tha sùilean amadain ann an iomall na talmhainn.
Viver como filho de Deus
Quem faz a vontade de Deus é eleito. Medite na Palavra e ande nos caminhos do Senhor como verdadeiro discípulo.
Ach a mheud is a ghabh ris, thug e dhaibh cumhachd a bhith nan cloinn do Dhia, eadhon dhaibhsan a tha a’ creidsinn na ainm:
A bha air an gineamhain, chan ann o fhuil, no o thoil na feòla, no o thoil duine, ach o Dhia.
Ach tha fhios againn nach èisd Dia ri peacaich: ach ma tha neach air bith na fhear-adhraidh do Dhia, agus a’ dèanamh a thoile, ris-san èisdidh e.
Ciod leis an glan an t-òganach a shlighe? Trìd faicill, a rèir d’fhacail.
Lem uile chridhe dh’iarr mi thu; na leig dhomh dol air seachran o d’àitheantan.
Am chridhe dh’fhalaich mi d’fhacal, a-chum nach peacaichinn ad aghaidh.
Is beannaichte thusa, a Thighearna; teagaisg dhomh do reachdan.
Lem bhilean chuir mi an cèill uile bhreitheanais do bheòil.
Ann an slighe do theisteis rinn mi gàirdeachas, mar os cionn gach uile shaoibhreis.
Air d’àitheantan beachd-smaoinichidh mi, agus dearcaidh mi air do cheuman.
Ann ad reachdan gabhaidh mi tlachd; cha dìochuimhnich mi do bhriathran.
GIMEL
Is beannaichte an duine sin nach gluais ann an comhairle nan aingidh, agus nach seas ann an slighe nam peacach, agus nach suidh ann an cathair luchd-fanaid:
Ach aig a bheil tlachd ann an lagh an Tighearna, agus a smaoinicheas air a lagh-san a là agus a dh’oidhche.
Bidh e mar chraoibh suidhichte làimh ri sruthan uisge, a bheir a-mach a toradh na h-aimsir, agus nach caill a duilleach; agus soirbhichidh leis gach nì a nì e.
Chan ann mar sin a bhios na h-aingidh, ach mar mholl a sgapas a’ ghaoth.
Air an adhbhar sin cha seas na h-aingidh ann am breitheanas, no peacaich ann an coitheanal nam fìrean.
Oir is aithne don Tighearna slighe nam fìrean, ach sgriosar slighe nan aingidh.
Gun cuir sibh dhibh, a-thaobh a’ chiad chaitheamh-beatha, an seann duine, a tha truaillidh a rèir nan ana-miann cealgach;
Agus gum bi sibh air ur n-ath-nuadhachadh ann an spiorad ur n-inntinn;
Agus gun cuir sibh umaibh an nuadh-dhuine, a tha air a chruthachadh a rèir Dhè ann am fìreantachd agus am fìor-naomhachd.