Homem de Deus
O homem de Deus é aquele que busca a justiça, a piedade, a fé e o amor. A Bíblia apresenta modelos de homens íntegros que andaram com Deus e marcaram a história.
Características do homem de Deus
O homem de Deus foge das paixões e segue a justiça, a piedade, a fé, o amor, a perseverança e a mansidão.
Baina hic, Iaincoaren guiçoná, gauça hæy ihes eguiéc, eta iarreiqui aquié iustitiari, pietateari, fedeari, charitateari, patientiari, emetassunari.
Nehorc hire gaztetassuna ezteçala menosprecia: baina aicen fidelén exemplu hitzean, conuersationean, charitatean, spirituan, fedean, puritatean.
Veilla eçaçue, çaudete fedean fermu, valentqui perporta çaitezte, fortifica çaitezte.
Çuen eguiteco guciac charitaterequin eguin bitez.
Oi guiçona, erakutsiren darotzut cer den on, eta cer galdeguiten duen Jaunac çu ganic: çucenari bere bidea ematea, urricalcortasuna maithatzea, eta çure Jaincoaren larderiarequin haren aitzinean ibilcea.
Exemplos bíblicos
Noé era justo e íntegro entre seus contemporâneos. Jó era homem reto que temia a Deus e se desviava do mal.
Huna Noeren ondoreac. Noe içan cen guiçon çucen eta perfet bat bere ondocoen artean, eta Jaincoarequin ibili içan cen.
Huseco lurrean bacen guiçon bat Job deitzen cena; eta guiçon hura cen lainoa, çucena, Jaincoaren beldurti eta gaizquitic urruncen cena.
Içan da guiçon-bat Iaincoaz igorria, Ioannes deitzen cenic.
Haur ethor cedin testimoniage ekartera Arguiaz testifica leçançat, guciéc harçaz sinhets leçatençat.
Umoaren beguithartean arguitzen du çuhurciac; çoroaren beguiac lurraren berce buruan daude.
Viver como filho de Deus
Quem faz a vontade de Deus é eleito. Medite na Palavra e ande nos caminhos do Senhor como verdadeiro discípulo.
Baina hura recebitu duten guciey, eman draue priuilegio Iaincoaren haour içateco, haren icenean sinhesten duteney:
Cein ezpaitirade iayo odoletaric, ez haraguiaren vorondatetic, ez guiçonaren vorondatetic: baina Iaincoaganic.
Eta badaquigu ecen Iaincoac vicitze gaichtotacoac eztituela ençuten: baina baldin norbeit Iaincoaren cerbitzari bada, eta haren vorondatea eguiten badu, hura ençuten du.
Dohatsu guiçona, gaixtaguinen asmuetan sarthu ez dena, bekatoreen bidean guelditu ez dena, içurriaren alkian jarri ez dena:
Bainan bere gogoa Jaunaren leguean daducana, eta haren leguean izpiritua gau-egun alhaturen duena.
Idurico du uren heguian landatua den çuhaitza, ceinac fruitua emanen baitu bere aroan.
Ez da erorico haren hostoa, eta ongui helduco dira haren ganic atheratuco diren gauça guciac.
Ez da horrela gaixtaguinaz; ez da horrela, bainan-bai haiceac lurraren gainetic harrotzen duen herrautsaz beçala.
Halabada gaixtaguina ez da jaiquiren erabaquico egunean, ez-etare bekatorea çucenen baldarnan.
Jaunac ecic eçagutzen du çucenen bidexca; eta gaixtaguinen bidea lecean galcen da.
Ken deçaçuen leheneco conuersationeaz den becembatean guiçon çaharra, enganagarrizco guthicién araura corrumpitzen dena:
Eta arramberri çaitezten çuen adimenduco spirituan:
Eta iaunz deçaçuen guiçon berria, cein Iaincoaren araura creatu içan baita iustitiatan eta eguiazco saindutassunetan.