Homem

26 آنگاه خدا گفت: «انسان* را به صورت خود و شبیه خودمان بسازیم، و او بر ماهیان دریا و بر پرندگان آسمان و بر چارپایان و بر همۀ زمین و همۀ خزندگانی که بر زمین می‌خزند، فرمان براند.»

27 پس خدا انسان را به صورت خود آفرید،

او را به صورت خدا آفرید؛

ایشان را مرد و زن آفرید.

8 و صدای یهوه خدا را شنیدند که در خنکی روز در باغ می‌خرامید، و آدم و زنش خود را از حضور یهوه خدا در میان درختان باغ پنهان کردند.

مرگ به واسطۀ آدم، حیات به واسطۀ مسیح

12 پس، همان‌گونه که گناه به واسطۀ یک انسان وارد جهان شد، و به واسطۀ گناه، مرگ آمد، و بدین‌سان مرگ دامنگیر همۀ آدمیان گردید، از آنجا که همه گناه کردند* -

45 چنانکه نوشته شده است: «انسانِ اوّل، یعنی آدم، موجود زنده گشت»؛* آدمِ آخر، روحِ حیات‌بخش شد. 46 ولی روحانی اوّل نیامد بلکه طبیعی آمد، و پس از آن روحانی. 47 انسانِ اوّل از زمین است و خاکی؛ انسانِ دوّم از آسمان است. 48 هرآنچه انسان خاکی واجد آن بود، در خاکیان نیز وجود دارد؛ و هرآنچه انسان آسمانی داراست، در آسمانیان نیز یافت می‌شود. 49 و همان‌گونه که شکل انسان خاکی را به خود گرفتیم، شکل انسان آسمانی را نیز به خود خواهیم گرفت.*

1 «انسان که از زن زاده می‌شود،

روزهایش اندک است و آکنده از مصیبت.

17 "آیا انسان خاکی در حضور خدا پارسا شمرده شود؟

آیا آدمی در نظر خالق خویش پاک باشد؟*

17 انسان چیست که او را در شمار آوری،

و دل بدو مشغول داری؟

6 امّا شخصی در جایی شهادت داده، گفته است:

«انسان چیست که در اندیشه‌اش باشی،

و بنی‌آدم، که به او روی نمایی؟

24 قدمهای انسان از جانب خداوند است،

پس آدمی راه خود را چگونه بفهمد؟

22 شما آموختید که باید به لحاظ شیوۀ زندگی پیشین خود، آن انسان قدیم را که تحت‌تأثیر امیالِ فریبنده دستخوش فساد بود، از تن به در آورید.*23 باید طرز فکر شما نو شود، 24 و انسان جدید را در بر کنید، که آفریده شده است تا در پارسایی و قدّوسیت حقیقی، شبیه خدا باشد.

15 شریعت را با قوانین و مقرراتش باطل ساخت، بدین قصد که از آن دو یک انسانِ نو آفریده، صلح و سلامت پدید آورد

سفارش پولس به تیموتائوس

11 امّا تو ای مرد خدا، از اینها همه بگریز، و در پی پارسایی و دینداری و ایمان و محبت و پایداری و ملایمت باش.

11 آنگاه که کودکی بیش نبودم، چون کودکان سخن می‌گفتم و چون کودکان می‌اندیشیدم و نیز چون کودکان استدلال می‌کردم. امّا چون مرد شدم، رفتارهای کودکانه را ترک گفتم.

21 زیرا راههای انسان در برابر چشمان خداوند است

و همۀ طریقهای او را می‌سنجد.

1 تدبیرهای دل از آنِ انسان است،

اما پاسخ زبان از جانب خداوند می‌آید.

5 خداوند چنین می‌فرماید:

«ملعون باد آن که بر انسان توکل کند،

و بشرِ خاکی را قوّت خویش سازد،

و دلش از خداوند برگردد.

7 چنین‌کس نپندارد که از خداوند چیزی خواهد یافت، 8 زیرا شخصی است دو دل و در تمامی رفتار خویش ناپایدار.

اندرزهایی دربارۀ بیوه‌زنان، مشایخ کلیسا و غلامان

1 مرد سالخورده را توبیخ مکن، بلکه او را همچون پدر خود اندرز ده، و جوانان را همانند برادران خود،