Humildade

10 در حضور خدا فروتن شوید تا شما را سرافراز کند.

6 پس خویشتن را زیرِ دست نیرومند خدا فروتن سازید تا در زمان مناسب سرافرازتان سازد.

14 چنانچه قوم من که به نام من خوانده می‌شوند خود را فروتن سازند و دعا کرده، روی مرا بجویند و از راههای بد خویش بازگشت کنند، آنگاه من از آسمان خواهم شنید و گناهشان را آمرزیده، سرزمینشان را شفا خواهم بخشید.

8 خداوند نیکو و راست است؛

از این رو، راه را بر گمراهان می‌نماید.

9 او فروتنان را در طریق عدالت سالک می‌گرداند،

و راه خویش را به افتادگان می‌آموزد.

23 غرور آدمی او را خوار می‌سازد،

اما شخص افتاده‌دل عزّت می‌یابد.

12 پیش از نابودی، دل آدمی متکبر می‌شود،

اما فروتنی پیش از عزّت می‌آید.

3 هیچ کاری را از سَرِ جاه‌طلبی یا تکبّر نکنید، بلکه با فروتنی دیگران را از خود بهتر بدانید.

20 خدا و پدر ما را تا ابد جلال باد. آمین.

12 پس همچون قوم برگزیدۀ خدا که مقدّس و بسیار محبوب است، خویشتن را به شفقت، مهربانی، فروتنی، ملایمت و صبر ملبس سازید.

2 در کمال فروتنی و ملایمت؛ و با بردباری و محبت یکدیگر را تحمل کنید.

13 ای برادران، شما به آزادی فرا خوانده شده‌اید، امّا آزادی خود را فرصتی برای ارضای نَفْس* مسازید، بلکه با محبت، یکدیگر را خدمت کنید.

رنج کشیدن در راه حق

8 باری، همۀ شما یکدل و همدرد و برادردوست و دلسوز و فروتن باشید.

3 زیبایی شما نه در آرایش ظاهری، همچون گیسوان بافته و جواهرات و جامه‌های فاخر، 4 بلکه در آن انسان باطنی باشد که آراسته به زیباییِ ناپژمردنیِ روحی ملایم و آرام است، که در نظر خدا بس گرانبهاست.

29 یوغ مرا بر دوش گیرید و از من تعلیم یابید، زیرا حلیم و افتاده‌دل هستم، و در جانهای خویش آسایش خواهید یافت. 30 چرا که یوغ من راحت است و بار من سبک.»

2 «پس هنگامی که صدقه می‌دهی، جار مزن، چنانکه ریاکاران در کنیسه‌ها و کوچه‌ها می‌کنند تا مردم آنها را بستایند. آمین، به شما می‌گویم، اینان پاداش خود را به تمامی یافته‌اند.

35 عیسی بنشست و آن دوازده تن را فرا خواند و گفت: «هر که می‌خواهد نخستین باشد، باید آخرین و خادم همه باشد.»

48 و به آنان گفت: «هر که این کودک را به نام من بپذیرد، مرا پذیرفته است؛ و هر که مرا بپذیرد، فرستندۀ مرا پذیرفته است. زیرا در میان شما آن‌کس بزرگتر است که از همه کوچکتر باشد.»

4 ثمرۀ فروتنی و ترس خداوند،

ثروت است و عزّت و حیات!

33 ترس خداوند، مربّیِ حکمت است،*

فروتنی، پیشروِ عزّت.

2 با تکبر، شرمساری می‌آید،

اما حکمت با فروتنان است.

8 ای مرد، او تو را از آنچه نیکوست آگاه ساخته است؛

و خداوند از تو چه می‌طلبد،

جز آنکه انصاف را به جای آری و محبت را دوست بداری،

و با فروتنی در حضور خدایت سلوک کنی؟

روابط ایمانداران

18 ای زنان، تسلیم شوهران خود باشید، چنانکه در خداوند شایسته است. 19 ای شوهران، زنان خود را محبت کنید و به آنان تندی روا مدارید.

16 برای یکدیگر ارزش برابر قائل باشید! مغرور نباشید، بلکه با کسانی که از طبقات محرومند، معاشرت کنید.* خود را برتر از دیگران مپندارید.

28 خدا آنچه را که این دنیا پَست و حقیر می‌انگارد، بلکه نیستیها را، برگزید تا هستیها را باطل سازد، 29 تا هیچ بشری در حضور او فخر نکند.

دو گونه حکمت

13 کیست حکیم و خردمند در میان شما؟ بگذارید آن را با شیوۀ زندگی پسندیدۀ خود نشان دهد، با اعمالی توأم با حِلم که از حکمت سرچشمه می‌گیرد.